Passion Work Quotes Novels & Stories

Hindi lang naman kasi ako nabigo sa pag-ibig, Oo isa ’yun sa dahilan at simula ng pagbagsak ko pero yung mga plano ko, mga pangarap ko, trabaho ko, career ko wala na at ang mas masakit pa do’n yung taong naging inspirasyon ko para abutin ang mga pangarap na ’yun ay sya ring dahilan ng pagkawala ng lahat ng mga pinaghirapan ko. Im nothing now, isang laos na artista kung baga. I cant even afford to buy my daily needs, wala na akong natatanggap na projects at kung may darating man nawawalan na ako ng gana, Im not on my best when I act. Nawala na ba talaga ang passion ko sa pag arte? Nakakapanlumo ang mga nangyayari sa’kin.

Mas nauuna pa nga siyang sumuko kay Beckett noong mga panahong ‘yon, habang si Beckett naman ay sobrang taas pa rin ng energy para magtrabaho. “Kung gan’yan ka na magtrabaho sa isang bagay na hindi mo gusto, paano pa kaya kung passion mo na talaga ‘yong ginagawa mo, ‘no? Siguro ay sobrang sipag mo,” saad ni Vivianne, at ngayon ay nasa bintana na ang tingin nito. “I didn’t love the job, but I loved being with you.” Biglang natameme si Vivianne nang marinig ang mga katagang ‘yon. Namula ang kan’yang mukha at uminit ang kan’yang pakiramdam kahit naka-aircon naman ang loob ng sasakyan.

“Now, I will say this last time now. I am not for sale for sex. Tell Jessica she is wrong.” “Oh, my God! I’m not here for sex! Are you out of your mind?” Natigilan siya, nanag magsalita uli ito ay bahagyang may angas. Parang hindi niya nagustuhan ang huling sinabi nito, o ang konotasyon niyon. “What do you mean out of your mind?” “Look, I’m here to ask you to work for me not as a prostitute—let me say that again, not as a prostitute—but as a guide.”

Pero kaya ko naman sigurong magtagal sa trabaho dahil wala akong interes na manligaw sa kanya tulad ng iba. Tila, si Eros Ramazzotti, ang aming CEO ay isang workaholic na sawang-sawa na ang kanyang mga batang sekretarya at PA ay umibig sa kanya at nawalan ng konsentrasyon sa kanilang trabaho. Lumalabas na ang pagiging hindi kaakit-akit ay itinuturing na isang bonus dahil hindi rin niya nais na magambala. Matagal ko nang naisumite ang aking resume at nahihirapan ako sa mababang trabaho, at part-time.. waitress, paglilinis, pagtuturo sa iyo ng pangalan na nagawa nito ang lahat ng mga kakaibang trabaho na maiisip mo.

I mean, there's something in me that clicks whenever he does it. "I trust you and I know that you're capable. You won't think of this business if you're not passionate about what you.. love. And I always trust the people who have that kind of power within them." Bahagya akong natigilan dahil sa sinabi niya hanggang sa tuluyan na akong napangiti. Nai-imagine ko na sinasabi niya 'yon sa harapan ko mismo habang seryoso ang mga mata.

Diyos ko, lahat ng sinasabi niya may double meaning! “I appreciate the positive feedback,” sabi ko, pinipilit maging composed. “Lagi kong tinatry na deliver ang quality results.” “Good.” Sinara niya yung folder at umupo nang mas relax. “I must say, I’m surprised with your performance so far. From what I’ve heard, you’re not afraid to fully commit when something captures your interest.” He was doing this on purpose. As in, walang duda. “I think passion for work is important,” sagot ko, naramdaman kong umiinit yung pisngi ko.

“At kapag masaya ako, ikaw ang una kong makukuwentuhan.” “Kapag may problema ako, ikaw ang una kong yayakapin.” Bahagya kong hinawakan ang pisngi niya. “At ganoon din naman ako sa'yo.” Ngumiti siya. Pero alam kong hindi pa rin siya kuntento. “Kaso, honey, kung titigil ako sa pagtatrabaho, para ko ring pinapatay ang passion ko.” “Tama.” “Mahal ko ang ginagawa ko.”

Ramdam ko ang apoy ng bawat isa—hindi lang sila empleyado, sila ang pamilya kong bumubuo ng bagong simula. Pagbalik ko sa opisina, muli kong tiningnan ang sketch ng ELSA Collection. Sa ibabang bahagi ng papel, nakasulat ang tagline na hindi ko man sinadyang maisulat, tila kusang lumabas mula sa loob ko. “From pain comes passion. From passion, power.” Ngumiti ako. Ito ang simula ng bagong yugto—hindi lang bilang ina, kundi bilang babae at lidera.

Hindi niya siguro napaghandaan ang tanong ko dahil napakurap pa siya ng ilang beses, bago lumabas ang kaniyang malamang ngiti. "You just asked the most common question. But why do I found it so difficult to answer?" Aniya pa at mahinang natawa. Babawiin ko na sana ang tanong ko kanina nang bumuntong-hininga siya. "I can give you the best answer with just two words. And that is, be yourself." She paused and looked away. "Life is short, they say. Kaya habang nabubuhay tayo, kailangan nating gawin ang mga bagay na makapagpasasaya sa atin. Hindi sa ibang tao. We have bosses, yes, and we are paid, but at the end of the day, seeing your boss's happy is a mere bonus when you found out that you were

“So… kamusta? Ano ang sabi niya?” “Okay naman. Nagustuhan niya ‘yung plano ko. Sabi niya confident siya na magagawa ko.” “Syempre naman,” sabi niya, sabay ngiti. “I’m sure magagawa mo talaga ‘yon. Hindi lang dahil magaling ka, kundi kasi passionate ka sa ginagawa mo.” Napangiti ako. Hindi ko alam kung dahil sa papuri niya o dahil sa paraan ng pagkakasabi niya, may sincerity sa boses niya na parang lumambot ‘yung buong gabi.