Job Stress Quotes Novels & Stories

‘Hi, Ashanti! Alam kong mabuti kang tao at masipag na social worker, kilala na kita ng ilang taon. Pero sana naman ay maging okay na sayo na ka-trabaho si Keanu at iiwan sa past ang dapat iwan. Give it a try! If hindi mo talaga kaya ay papalipatin ko na lang siya sa ibang project. Thank you for your consideration!’ I shook my head in disbelief at huminga nang malalim para mawala ang stress ko sa sinabi ni ma'am Josephine. Gusto niya talagang magwork ang grupo namin at si Keanu even though alam niya ang past namin.

Sa loob ng maraming taon, paulit-ulit siyang minamaliit ni Jeston. Unti-unti nitong winasak ang kumpiyansa niya sa sarili hanggang sa masanay siyang pagdudahan ang sarili niyang kakayahan. Tahimik siyang pinagmasdan ni Sven. Pagkatapos ay yumuko ito upang magpantay ang kanilang mga mata. “There's no such thing as a superior or inferior job.” Malumanay ngunit matatag ang kanyang boses. “Every profession matters. At lahat ng tao may pagkakataong magningning sa sarili nilang larangan.”

Dahil maalala ko lang kung gaano kadaming dugo ang lumabas sa kamay niya. " Ate, kumusta ang trabaho?" si Jucevill na kalalabas lang din ng kwarto namin. " Okay naman, medyo nakakapagod lang dahil sa boss namin." " Masungit ba ang boss ninyo,Ate?" tanong ulit niya.

“Sorry na. Nagjojoke lang naman ako. Ang sungit mo kasi.” “Hindi ako masungit.” “Eh anong tawag mo sa ginagawa mo sa akin?” I said, pouting my lips. “Tapos pinakain mo pa ako ng hindi masarap. Bakit ba ganun ang lasa ng adobo mo?” “Ganun ako kapag stress. Hindi masarap ang luto ko.” Stress siya? Dahil ba sa akin? “Sorry.” I batted my lashes at him. “Tara kain tayo sa labas. Libre na lang kita.”

Tila wala yata itong gana, o baka naman stressed lang. “Busy sa work?” tanong niya, parang casual lang pero may laman. “Mm.” “Hindi ba maaapektuhan ‘yung progress kung hindi ka personally nandun?” “May epekto.” Napatingin siya sa kanya. “Pwede ka namang bumalik doon. Para hindi ka ma-stuck dito.” “Hindi.” Diretsong sagot nito. Napakurap si Janella. “Ha?”

“I'm sorry po... I—” “Stop saying sorry. That doesn't fix anything.” Tumayo siya, lumapit sa kinaroroonan ko habang nakababa ang tingin sa akin. “Why do you keep messing up? Ilang buwan ka na dito pero parang wala ka pa ring progress. Do you even want this job?” I bit my tongue. “Yes, Sir. I do.” “Then act like one. I'm not paying you to just go around and mess things up or be the subject of office gossip. If you can’t handle pressure, there’s the door.”

Pagharap ko ay mukha kaagad ni Jake ang aking nabungaran. "I'm so tired... i want to sleep with you. Huwag kang mag-alala walang magaganap. Gusto lang kitang makatabi." aniya sabay pikit nito. Nakita ko sa mukha nito na mukhang pagod nga ito galing sa maghapong trabaho. Ang buong akala ko na ang mga tulad niyang CEO ay petiks lamang ang trabaho iyong tipong pirma doon pirma dito at paupo upo na lang at nag aantay ng reports. Pero hindi pala... dahil itong kaharap ko ay ang lalakeng makikita sa mukha ang sobrang stress nito sa maghapon.

"Talaga ngang sinusubsob mo yan ang oras mo sa kakatrabaho, mamamatay ka bah pag nag break ka muna?" Natawa ako, "Joke ba yan?" "Mukha bah? Ikaw talaga...hay naku." sabi nya sabay buntunghinga taz napangisi din, "Alam ko naman na workaholic ka pero di naman masama kung mag take time to yourself ka." sabi pa nito. "Kagaya mo?'" "Exactly! I don't like getting myself into pressure dahil nakaka stress yun at nakakatanda, nakakarami ng wrinkles and I hate it!"

Nakakastress kasi kanina yung trabaho nya kaya mainit ang ulo niya tapos ang kulit pa ni Cris. Pagdating ni Cris pinagmasdan niya lang ito. Naghain na sa mesa at saka siya tinawag. Pag upo niya sa mesa, tahimik lang si Cris at kumain na rin ito. Hindi sila nag iimikan, kaya sobrang naguilty tuloy sya. "Mahal sorry din kanina ha, na stress lang kasi ako kanina sa trabaho" pagpapaliwanag ni Jen.

nag-aalala kong sabi. "I'm sorry..." tanging nasabi nito. "Pambihira ka naman, Boss. Ano ba iyan?" reklamo ko. Natahimik ito. "We need to act again, right?" usisa ko, biglang na-stress. Sa halip na ito, mas mukha pa nga yata akong stress kaysa rito. "Are you okay with that? If not, I won't force or pressure you. After all, it's not part of your job."