Work Pressure Quotes Novels & Stories

Gusto niya rin kasing makita at malaman. Sa totoo lang, naii-stress ako sa kan'ya. Hindi naman sa nagrereklamo ako pero kasi gusto niya na maipasa sa kan'ya agad kinabukasan. No'ng si Mrs. Montero pa ang boss namin, nagse-set siya ng deadline every 3-4 days in a week. Pero ngayon na siya na ang boss, hindi na gano'n. Kinabukasan dapat nakahanda na. Sobrang taas ng expectations niya pagdating sa mga empleyado niya. Kaya sobrang nape-pressure ako ngayon na hindi naman dapat. "THENAAA!!"

Pagpapaintindi na sabi nito. " Kung hindi lang importanteng meeting iyun, hinding hindi talaga ako aalis dahil ayokong mawalay sayo," Dagdag pa na sabi nito at niyakap ako. Actually naiintindihan ko naman ito.Limang malalaking kumpanya ang hawak nito ngayon, kaya naiintindihan ko gaano ka pressure ang trabaho nito, e dagdag pa ang kumpanya namin kaya mas lalong na dagdagan rin ang trabaho at responsibilidad nito.

sabi ni Cally sabay nasapo ang sariling noo. "Sa susunod kasi h'wag mo nang pababayaan ang sarili mo, sakitin ka pala lakas-lakasan ka masiyado," pangaral ni Vin sabay napa-iling. "Wala akong katuwang sa pagpapatakbo ng negosyo at kasama na talaga ang pressure sa trabahong gaya nito lalo na ako ang in charge sa lahat," katwiran ni Cally.

Si Mommy ay nakatitig lang sa akin, parang sinusubukan basahin kung nagsisinungaling ba ako o talagang galing sa puso ang sinabi ko. “Mahirap din ang maraming negosyo, ano?” tanong ni Dad habang napasandal siya sa upuan, sabay isang malalim na buntong-hininga. Kita ko ang pagod sa mga mata niya, pero may kasamang tapang na parang gusto niya akong ihanda sa mas malaking laban. “Alam ko yung pressure na kailangan mong gawin ang best mo para sa kumpanya. Kahit hindi mo na gusto. Kahit pakiramdam mo ay pagod ka na… pero hindi mo pa rin magawang tumigil dahil marami na rin ang umaasa sa’yo. Hindi lang ang pamilya natin ang responsibilidad natin ngayon, kundi pati na rin ang pamilya ng bawat emple

Ramdam ko ang init ng katawan niya, ang tahimik na presensya na minsang nagdulot ng saya at sugat sa puso ko. “Ang kulang,” dagdag niya, “ay hindi sa report… kundi sa paraan ng pag-handle mo sa pressure. Nakita ko na minsan, natatabunan ka ng emosyon.” Napabuntong-hininga ako. “Minsan po talaga, mahirap ihiwalay ang damdamin sa trabaho. Pero sisikapin ko pong mapanatili ang professional na pamantayan.”

Nagsimula silang lumaban para sa kanilang mga pangarap, na alam nilang hindi lamang nila ito kayang gawin mag-isa. Habang tumatagal, mas tumitindi ang mga pagsubok na kanilang hinaharap. Ang pressure mula sa trabaho ay lumalakas, at kasabay nito, ang mga tsismis at intriga sa opisina ay nagiging mas malala. Lalo pang tumitindi ang pangangailangan na patunayan ang kanilang sarili, hindi lamang bilang magkasintahan kundi bilang mga propesyonal.

Parang gumaan ulit ang lahat. Walang pressure. Walang komplikasyon. Dalawang babaeng pagod sa trabaho pero masayang natutupad ang pangarap nilang marating ang mas malaking mundo para sa kumpanya nila.

“Una, basic background: career journey, inspirations, turning points, leadership principles. Then, siguro pwede rin nating itanong about how he managed to expand his business at such a young age.” “Hmm,” tugon ko, sinusubukang magpaka-professional ang boses. “Idagdag mo rin ‘yung part kung paano niya hinahandle ‘yung pressure sa pagiging CEO. Kasi sure ako, maraming estudyante ang curious about that," suhestyon ko na sinang-ayunan niya rin naman kaagad. “Noted.” Pagkatapos naming maglista ay muli kaming naging tahimik.

Hindi siya agad sumagot. Ilang segundo bago siya huminga nang malalim, saka nagsalita—mas mahina na ang boses niya ngayon. "Every time," sabi niya. "Kahit anong gawin ko, parang kulang pa rin." Lumapit ako nang konti, pero dahan-dahan lang. "Hindi ka kulang," mahina kong sabi. Natigilan siya. Tumingin siya sa akin, at sa mata niya, kita ko yung pagod—hindi lang sa business, kundi sa expectations, sa pressure, sa lahat.

“Excuse me?” Slight siyang ngumiti. > “Relax. Professional lang ‘to. Gusto kong makita kung paano ka mag-isip — kung paano ka magdedesisyon kapag naglalaban ‘yung pressure at logic.” Dapat umalis na ako. Dapat sinabi kong overtime na ‘to, unfair. Pero may kung anong challenge sa tono niya na hindi ko kayang tanggihan. > “Fine,” I said. “Test away.”