Work Pressure Quotes Novels & Stories

Maraming mga babae na mas bagay sa kanya ay kagaya niyang may maipagmamalaki samantalang ako wala pang nararating sa buhay, kaya nga tinanggap ko ang trabaho na binigay ni Marcus dahil kapag naging successful ito ay alam kung malaking achievement ito para sa akin dahil hindi din naman basta basta ang kompanyang pinatatrabahuan ko. “Don’t pressure yourself Agatha, hindi mo naman kailangan na sagutin ang lahat ng sinasabi ko. Masaya na ako dahil sa wakas ay nasabi ko na din sa’yo ang matagal ko ng tinatago.” anas niya.

“Alam mo naman na dalawang script nag ginagawa ko sa ngayon eh, plus iyong pressure pa ng directing job ko. Ang daming umaasa sa akin Babe, lahat sila responsibilidad ko kaya hindi pwedeng hindi ko sila isipin.” “Hindi naman ako nagrereklamo na isipin mo sila eh, ang sabi ko nga ‘di ba sa iyo na never mong magiging problema sa akin ang nature of work mo. Dahil ako, higit sa lahat ang dapat na makaintindi kung gaano iyang pinagdadaan mo ngayon. Alam ko na sobrang pressure ka na.” “Thanks Babe.” Dumukwang ako para manakawan siya ng halik. “Dagdag din kasi sa isipin ko ang Daddy mo.”

Dahil sa kanyang pananahimik, mahina itong natawa. “You do not have to feel any pressure. Gusto ko lang gawin nang maayos ang trabaho ko. Walang kinalaman ito sa iyo, at hindi ko ito ginagawa para magrebelde o maghiganti.” sabi pa ni Ysabel

Hindi na pahaba ni Amara ang explanation “I see, how is your latest work? Is it done yet? I heard that you are booming ah. Day by day, You get an increase in readers and a lot of good reviews. “ she said. “ Opo, kaya nga po I feel so pressure na feeling ko eh mas kailangan ko ng galingan ngayon ang mga susunod na isusulat ko” “ Don’t be, just be yourself don’t let any pressure effect your work. Kung ano ang sinisigaw ng puso at isip mo na idea na kwento just write it. Kasi all our readers love the way we convey our message through our work. “ “ yes po, pero po kasi these few days I was thinking of doing something different. Maybe challenge myself”

patuloy ni Nanay kahit na nagbabala na ako, "nagbibigay ka ng sobra-sobrang pressure sa sarili mo. Lumabas ka at makipagkita sa mga kaibigan mo, mag-enjoy ka! Palagi ka na lang sa opisina nagtatrabaho ng sobra." "Sa ngayon, 'yan lang ang nagpapalakas sa akin araw-araw," itinulak ko ang aking plato, tapos na ako kumain kahit pinilit ko lang. Lumipat ang usapan sa negosyo, tungkol sa mga kasalukuyang deal at mga plano para sa susunod na taon. Napag-usapan ang tungkol sa akin at sa aking mga pinagdadaanan.

I didn't think of media, I thought about how our employees would adjust to that plan. "Marry our son, Tajiana... Marry him—" "We're just talking about business, Tita... Wala naman pong personalan 'to, hindi ba?" Natatawang biro ko sa kanilang dalawa at natawa naman sila. What a lame joke, huh? "We're just giving you ideas, hija. It's up to you pa rin naman, no pressure..." 'Talaga ba, Tita? I feel pressured right now, eh. Charot.'

Ang pinto ay bahagyang nakasara, ngunit sapat na ang lakas ng boses ng executive upang marinig ang kaniyang matinding stress sa mga kausap sa telepono. "I don't care how many millions we lose if we don't close this deal by Friday! Ang gusto ko ay makuha ang pirma ng mga investors bago matapos ang araw na ito! Kung hindi niyo kaya ang pressure, then submit your resignation letters immediately!" ang boses ni Wesley ay umalingawngaw sa pasilyo, puno ng bagsik, awtoridad, at lamig.

I felt no freedom, only mounting pressure. Sa elevator, tiningnan ko ang sarili ko. Hindi ko na kilala ang sarili ko, sa sobrang payat. Halos di na ako kumakain dahil sa bigat na kinakaharap ko ngayon. Eto nga lang ba talaga ang makakasagip sa kompanya namin na baon na sa utang? O may iba pang pwedeng gawin na di ko pa nagagawa? Baka masyado lang akong nagmamadali?

“Ito ang mundo mo. Alam ko kung paano gumagana ‘yan. Kapag hindi nila makuha ang buong kwento, dudurugin nila ang kahit anong piraso na makita nila.” Umupo siya sa gilid ng kama, inilapag ang folder, parang biglang napagod. “May legal pressure,” sabi niya. “May board. May investors. May mga taong hindi interesado sa kung ano ang tama, kundi sa kung ano ang malinis tingnan.” “Malinis,” ulit ko. “Kahit hindi totoo.” Hindi na siya sumagot. Hindi dahil wala siyang sagot, kundi dahil pareho naming alam na totoo iyon.

Kahit na wala pa kaming bahay na naipapagawa ay marami naman kaming pera para makapag pundar kung kailan namin gusto. "Does it mean we should let down our company?" Masuyong tanong niya at saka ko naramdaman ang unti unting pag lapit ng kaniyang muka sa aking leeg at ang pag halik niya dito kaya naman napa nguso ako at saka nag iwas ng tingin. "I-I'm just saying we can let someone handle it, like Dos, or someone who can be trusted!" I said. It's not that i don't want him to work anymore.Pakiramdam ko lang ay napepressure na s'ya sa idea na mag kakaroon na kami ng anak.I just want him to chill sometimes.