Novel & Cerita Work Pressure Quotes

sabi nito sa akin, “bah hindi magandang naiistress ka ng sobra. Baka tumaas ang presyon mo at ang sugar mo. Ilang buwan na ba yan?” “Tatlo po.” Huminga ito ng malalim, “Ganyang ipinagbubuntis ko si Luisa ay mga panahong hindi ko alam kung saan nagtago ang tatay nya kaya kahit hirap ako sa trabaho, hindi ako makapagresign dahil paano kung huminto ako? Paano ko bubuhayin ang bata?” “Yan nga rin po ang nasa isip ko kaya isinisiksik ko ang sarili ko sa boss ko. Kahit nasasaktan na po ang pride ko, para man lang sa bata.”

Ang katuwaan lagi ng mga tauhan niya kahit may kaunting pressure kapag maraming kailangang tapusing trabaho. Iyon din naman ang gusto niya. Walang problema sa kan'ya ang manaka-nakang huntahan at biruan ng mga ito sa oras ng trabaho. Basta ang mahalaga, maging maayos at de-kalidad pa rin ang mga produktong ipi-prisinta nila sa kanilang mga buyers. "Maya-maya ay mag-break na kayo. Nagpa-order na ako ng pizza. Parating na 'yun." ani Vincent sa mga tao bago pumasok sa private office niya.

“Nakakapagod siguro kapag sabay-sabay ang pressure—sa negosyo at sa… personal na buhay.” Ramdam ko ang banayad na tusok sa bawat salita niya. Gusto niyang makita kung may lamat ako. Kung may kahinaan. Ngumiti ako nang bahagya. “Pressure reveals who’s capable and who’s not. But I’ve always handled mine well.” Sandaling nanahimik si Clara bago muling nagsalita. “Ingat ka, Emily. Hindi madaling panghawakan ang isang bagay kung may ibang gustong umagaw.”

Gusto niya rin kasing makita at malaman. Sa totoo lang, naii-stress ako sa kan'ya. Hindi naman sa nagrereklamo ako pero kasi gusto niya na maipasa sa kan'ya agad kinabukasan. No'ng si Mrs. Montero pa ang boss namin, nagse-set siya ng deadline every 3-4 days in a week. Pero ngayon na siya na ang boss, hindi na gano'n. Kinabukasan dapat nakahanda na. Sobrang taas ng expectations niya pagdating sa mga empleyado niya. Kaya sobrang nape-pressure ako ngayon na hindi naman dapat. "THENAAA!!"

"Talaga ngang sinusubsob mo yan ang oras mo sa kakatrabaho, mamamatay ka bah pag nag break ka muna?" Natawa ako, "Joke ba yan?" "Mukha bah? Ikaw talaga...hay naku." sabi nya sabay buntunghinga taz napangisi din, "Alam ko naman na workaholic ka pero di naman masama kung mag take time to yourself ka." sabi pa nito. "Kagaya mo?'" "Exactly! I don't like getting myself into pressure dahil nakaka stress yun at nakakatanda, nakakarami ng wrinkles and I hate it!"

“At may kapal ng mukha ka pang natira para sabihin sa akin ‘yan!? Pumalpak kayo! Ano ha!? Magbabayad ako kahit hindi n’yo naman nagawa ng maayos ang pinatatrabaho ko!?” “Pero ginawa naman namin ang inutos mo Boss. Pumalpak nga lang.” Pangangatwiran ng tauhan. “Exactly! Pumalpak kayo! Paano ako magbabayad kung palpak nga ang trabaho nyo!?” Nag-uumapaw na ang pressure ng kanyang dugo niya sa pagtitimpi ng galit. “ Paano naman itong mga pasa na tinamo namin?” reklamo ng kabilang linya.

Hindi pwedeng magkamali. “Sir, eto po yung report ng mga bagong proyekto natin sa Visayas, medyo maganda ang feedback,” sabi ni Ella, ang isa sa mga trusted staff ko, habang iniabot ang ilang dokumento sa akin. “Salamat, Ella. Galingan niyo pa ha,” sagot ko, sabay tingin sa mga papeles. Habang binabaybay ko ang bawat detalye ng report, nakaramdam ako ng kaba. Puno ng pressure, hindi lang sa mga kasamahan ko sa trabaho, kundi pati na rin sa pamilya ko. Sa huli, hindi ko lang sila mga empleyado, kundi mga partner sa bawat tagumpay at kabiguan ng kumpanya.

Hindi na kami madalas lumalabas, at hindi na rin kami madalas na nagkakausap. Pareho kasi kami ni Quen na pressured sa pamilya. Kahit supportive sa kanya si tita, hindi pa rin maiwasan na ma-pressured siya sa pamilya niya. Sino ba naman kasing hindi matatakot sa future? Sino ba naman kasi ang hindi kakabahan na baka maling path pala iyong tine-take mo. Masyado kaming na-i-stress sa pamilya, kaya nung sabihin niya sa'kin na nabawasan ang lungkot niya noon nang dumating si coach sa buhay niya, natuwa ako.

"May kinalaman ba ito sa trabaho? Kilala ka rin bilang isang kilalang direktor sa iyong kumpanya ngayon, kaya't mas nararamdaman mo ba ang presyon? Kung ganun, huwag ka na maging direktor. Mas mataas ang sahod mo, pero mas marami kang iniisip. Ako ang tutulong sa'yo. Hindi mo kailangang magtrabaho nang sobra."

Ramdam na ramdam niya ang pagod. "Sa ngayon... wala pa akong nahahanap na malaking client o resource na puwedeng magdala sa akin sa target na iyon." Huminto siya sandali. Ngunit ang hindi niya sinabi... Mas mabigat pa sa pressure ng trabaho ang kaguluhang nasa puso niya.