Workplace Mga Nobela at Kwento

"Wala kang planong mag-work sa company ko?" Napakurap-kurap siya dahil nagulat siya sa naging tanong nito. "You see, HM is a flexible and adaptable course, you can work in any workplace, including of course at a company and l can say that my company is one of the best choices na pasukin bukon sa mahal and pasweldo, we offer training to workers–"

First time namin maka tapak sa kumpanya ng mga Garuche, kadalasan kung hindi magki-kita sa labas, ay sa opisina ni Boss L sila magu usap. Malaki din ang kumpanya ng mga ito, ngunit kumpara sa kumpanya ni Boss L, di hamak na katiting lamang ito. Sa SGDPC, halos lahat ay nandoon na, mayroong coffee shop, restaurants, pastry corners at recreational activities at ito ay eksklusibo lamang para sa manggagawa nito. At isa ako sa mga masu-swerteng empleyadong iyon. Makakabili kami sa mababang halaga kumpara sa orihinal nitong presyo sa labas, kaya madalas ay sinasamantala din ito ng mga kapwa kong empleyado lalo tuwing sahod. Ang recreational activity center ay libre para sa lahat ng tao ng SGDPC ka

mas binagalan pa niya ang paglalakad para lalo itong maasar sa kanya. Sa wakas ay nakarating na sila sa opisina ng magiging boss nila, sa entrance ng opisina ay makikita nito ang malaking espasyo kung saan siya magtatrabaho. Salamin lang ang pagitan nila ng boss niya. So its clear. Pag trabaho, trabaho lang.. walang halong anu pa man dahil kitang-kita ito sa opisina ng boss niya. Nasa loob na nga ang boss niya at halatang hinihintay nga sila.

Pinag-iisipan din niya ang mga susunod na workshop at seminars para sa mga empleyado, pati mga planong i-launch na bagong incentive program para sa mga top performers. Sa bawat pagtipa niya ng keyboard at pagsusulat ng notes, ramdam niya ang mapayapang ritmo ng araw. Ang tanging tunog ay ang mahinang pag-ikot ng air conditioner, ang pagpatak ng lapis sa papel, at ang malumanay na tugtog mula sa speaker na nasa sulok ng opisina—isang instrumental playlist na nagpapagaan sa damdamin. Paminsan-minsan, dumadaan ang mga empleyado sa hallway, maririnig ang mahihinang pag-uusap at tawa, tanda na unti-unti nang bumabalot ang diwa ng Pasko sa Everest Corp.

wala sa sarili na tanong n'ya sa kapatid. "I am! Masayang kasama ang mga worker. Walang dull moment sa kanila kaya mas gusto ko silang kasama kaysa mga tao sa opisina lalo na ang boss," sagot nito at lumapit pa sa kan'ya at ibinulong na parang timang ang salitang boss. At tama nga ang kan'yang hinala. Palaging nasa site si Axle dahil ayaw nitong palaging nakikita ang ama sa kanilang kompanya.

Ang gusto nito ay nakatutok lamang siya sa pag-aalaga kay Drake at Dylan pero nakiusap siya sa matanda. Pumayag naman ito sa kondisyon na half day lang siyang papasok sa opisina at hindi siya araw-araw na naroon. Halos work from home ang kalalabasan ng setup niya pero tinanggap na niya ang kondisyon kaysa naman maburo siya sa mansyon. Isa rin sa kondisyon ng matanda na sa del Gallego siya magtatrabaho. Fashion company rin naman ang kompanya na gusto niyang pasukan kaya pumayag na siya na sa del Gallego nalang magtrabaho.

Nakapatong ang mga siko sa lamesa at magkasaklop ang mga kamay. Nagpalinga-linga ako sa buong opisina. Hinahanap ng mga mata ko sila Aleeza at anak nito na nandito kanina lang. "Kapag nasa loob ka na ng company, you don't have the right to go out and just chit-chat and hug with your friend, lover unless it's about business. Kapag oras ng trabaho, trabaho ang atupagin mo," umpisa nito, may diin ang huling salitang binitiwan niya. Bumaba ang tingin niya kay Maggy bago bumuntong hininga.

Mas pipiliin pa niyang mapagod buong araw sa office kaysa makasama si Kyro sa loob ng iisang bahay. Pagbaba niya, sabay silang lumabas at sumakay sa sasakyan. Tahimik si Kyro, pero alam niyang sa trabaho, propesyonal ito. Kapag nasa kompanya na, wala nang personalan. Pagdating sa opisina, agad siyang dumiretso sa kanyang mesa. Nandoon pa rin ang stack ng mga resume na pinili niya kahapon, dalawampung aplikante, isa lang ang tatanggapin.

Mabilis pang lumipas ang mga araw. Sa panahong iyon, naging normal na ang rhythm nila sa bahay. Si Hayden, arogante, bossy at suplado sa negosyo. Si Vanessa, matalino, masigla at pasaway. Ngunit sa opisina, wala ng nagpapanggap. Back to work mode na pareho.

“Okay, ma’am.” Naupo siya sa tabi ko at nagsimula na rin sa pag-sort ng mga papel na babasahin ko mamaya. It’s Saturday, pero pareho kaming narito ni Sofie sa company. May ilan ding workers ang nandito para magtrabaho, pero madalas sa kanila ay wala talagang pasok. Ginawa ko namang dahilan ‘yon para magamit ang isa sa mga cubicle. It’s suffocating inside the office. Sanay akong nasa maliit na room sa tuwing nag-aaral ako. But now that it’s related to work, hindi ako komportable. Maybe because I’m still adjusting, so I’ll get used to it soon.