Wrongdoings Mga Nobela at Kwento

Hindi na ako magiging mahina. Personal kong tiniyak na maisampa ang lahat ng kasong nararapat sa kanya. Kidnapping. Murder. Forgery. Attempted Murder. Fraud. At marami pang iba. Hindi lamang para sa akin. Kundi para sa lahat ng taong sinira niya ang buhay. Titiyakin kong mananagot siya. At habang-buhay niyang pagsisisihan ang bawat desisyong ginawa niya.

What the fuck is he saying! "Lumayo ka sa 'kin!" Dinuro ko siya. He smirked evilly. "I've done human trafficking and involved myself with merciless killings. I do bad things to society. I contribute to the inhumane and unlawful acts to humanity. And most of the time, I do it without pausing to blink." Gamit ang parehas na kamay, napatakip ako sa bibig ko. No... No, I'm not hearing these from him! "My hands are dirtier than what you've believed of me touching another woman," he said firmly with distaste.

“Holy fucking shit!” Hindi niya alam kung bakit sobra siyang apektado sa impormasiyong nalaman sa araw na iyon. Isa lang ang kaniyang natitiyak at batid niyang may nabubuo na naming malasakit sa dibdib niya para kay Sheeva. He couldn’t even imagine how difficult and painful for someone like Sheeva Mae to live a life after a crucial life tragedy, yet he was there, acting like a heartless son of a bitch all along and mistreating the poor woman.

That night. That stupid night keep repeating itself on my head. I badly want to forget it, I don't even know what happened that night. Paunti-unti nang nasisira ang mga makinarya namin noon at desperada na talaga akong mapapayag siya sa partnership, hindi ko alam kung bakit ayaw niya, kung bakit ayaw ng kompanya niya. Ngayon ay sunod-sunod na ang pagkasira ng mga makinarya namin at ayoko nang madagdagan pa iyon. That's what I want, right? Should I use the bait now? Our situation is now critical and it has become worse. I know it will be the riskiest decision I'll make in my whole life just to fill our family's greediness.

“I trust you, because you are a kind man.” Tumawa siya. “Hindi ako mabuting tao. I have done a lot of evil things, something that’s unforgivable. Matanda na ako, gusto ko na bago ako mamatay ay mawala ang lahat ng guilt sa’kin. Ngunit sa tingin ko ay imposible iyon…” “Kaya ba ako ang pinili mo? Babaeng alipin at walang patutunguhan ang buhay, kaya ba ako ang pinili mo dahil naaawa ka sa’kin?”

Ayaw kong magsinungaling kay Gavin pati sa anak ko dahil alam kong may kasalanan rin ako sa nangyari six years ago. It's my fault kasi iniwan ko si Gavin ng walang paalam para pumunta sa ibang bansa tapos ngayon na muli kaming nagkita at nakita nya rin ang anak namin, parang hindi naman ata tama na isarili ko lang ang katotohanan tungkol sa anak naming dalawa. It will be so unfair to him. Pero bakit ba natatakot akong ipaalam sakanya ang totoo?

“Hindi mo na ba itutuloy ang pagsira kay Damon?” Bumaba ang tingin ko sa mansanas at umiling. “Hindi na maibabalik ang buhay ng mga magulang ko. Nagkamali na akong sinubukang sirain at patayin si Damon. I just realized that two mistakes cannot make a thing right. A wrong deed cannot be rectified by another wrong deed. Kahit naman maghiganti ako, wala namang magbabago. Isa pa, alam kong ako at ako pa rin ang talo dahil magawa ko man siyang gantihan, sa huli ay ako pa rin ang mas masasaktan.”

"Naiintindihan ko na normal ang ganitong plano noong nagtatrabaho ka sa Antique Street, kung saan pandaraya at panlilinlang ang tuntunin para mabuhay. Pero hindi ka na nagtatrabaho doon ngayon, kaya ang pagkakamali mo ay paglabag sa patakaran.” "Kahit na nasaktan ni Raymond ang biyenan ko, siya ang may kasalanan sa simula pa lang. Ang pagtulong sa kanya para maghiganti ay tinatawag na pagiging walang katwiran—hindi tinitingnan ang tama at mali."

It was her obsession with Forth that led her to do that evil thing. Nothing can ever justify someone's wrong. Ano man ang dahilan, ang pagkakamali ay hindi kailanman magiging tama, kahit pa mabuti ang iyong intensyon. There's just nothing you can do to make it right. But what matters the most is trying to redeem yourself by admitting and acknowledging your faults...and repent for it.

Hindi lang dapat matatanda ang nakakatanggap noon, kung hindi lahat ng tao. I had experience many disrespectful things from those ages. Kahit pa simpleng pag-sipol lang sa tuwing may dadaan na babae ay pagkawalang respeto pa ring matatawag. Mga pabirong pagtawag na akala mo nakakatuwa ay nakakawala rin ng respeto, even winking in strangers just because they look good can be a disrespectful act. Also looking maliciously at people can be called as disrespect. At halos lahat ng gumagawa noon ay may mga edad na, kung sino pa ang dapat na may utak, iyon pa ang madalas na umaakto ng ganoon. (correct me if I'm wrong, this are all my perspective, sorry in advance.)