Romans & histoires Disobeys

Wala man akong kakayahan laban sa kanya, pero ang pagmamahal ko para sa kanya ay isang malaking sandata upang pakalmahin s'ya. Matigas ang ulo, pasaway, hindi marunong sumunod at makinig sa utos. At tanging ang gusto lang ang palaging sinusunod. That's me! At dahil nga ganyan ako, natagpuan ko na lang ang sarili na nasa tapat na ng kwarto ni Travis. "T-travis... I'm so sorry for disobeying you, again. And I'm gladly accepted your punishment."

Kahit minsan ay pinapalampas ng kanyang ama ang lahat ng gusto niya, kapag may inutos ito at hindi niya sinunod, doon ito nagagalit. At kapag nagalit, pinarurusahan siya. Paparusahan… Namutla si Leo. Isang hakbang siyang lumapit, puno ng takot ang boses, “Daddy, I'm super wrong! I didn't obey you, sorry. I promise I'll obey you next time! Don't bring me to Daddy Lolo! Please!” Tuwing nagagalit ang ama niya, sa bahay siya ng Great Grandpa niya pinapadala.

"Ma, I'm not a kid anymore. Buong buhay ko po ay sinunod ko kayo. But this time, can I follow my own heart? Pwede po ba?" "You are asking a permission? If my answer is No, ano ang gagawin mo?" Hamon ng ina niya. "So, wala po akong magagawa. I need to disobey you!" Seryosong sagot ni Kristoff at tumalikod ito agad paalis sana sa kwarto pero may humarang na sa kanya. Sa pinto ay may humarang na pitong mga kalalakihang nakasuot ng black suit.

Hinahaplos at dinadama ang malambot na pagkababae ng dalaga. “Fvck, Joaquin!” malutong na mura ng binata saka pinababa pa ang h***k. Bago pa man niya matumbok ang nais patunguhan ng mga labi ng binata ay agad na siyang pinigilan ng dalaga. Namumula ito.

"Sa'kin ka nagta-trabaho. Which means, I am your boss. And that means you'll obey my rules." Hindi ako sumagot. Hindi ako tumango. Hinayaan ko lang siyang magsalita. "Rule number one, do not disturb me, especially when I'm working." Tinaas niya ang hintuturo. "Rule number two, don't talk to me or call on my phone unless it's an emergency. And when I say emergency, it means the house is burning or China invaded the Philippines. Rule number three, don't acknowledge my presence and I won't acknowledge yours. Pretend that I'm not here and I'll pretend that you're not here. Rule number four–"

tanong nito sa kaniya at napakagat-labi. Hindi niya tuloy maiwasan na mapatingin sa labi nito na kaypupula at kaysarap halikan. F*ck! Mura niya, ano ba itong iniisip niya? Hindi dapat siya nag-iisip ng kung ano-ano sa dalaga. Napaka-inosenti nito, tapos heto siya at pinagnanasahan ito. Nakakahiya ka Zac! Pagalit niyang ani sa sarili.

Nakapatong pa rin ito sa aking ibabaw. “I'm scary if i am angry, but my cock is more scariest if it is angry.“ Hindi ko man naintindihan ang sinabi ni Joaquin napalunok pa rin ako dahil sa lalim ng boses nito. ”Isang linggo na akong nagtitimping hindi ka galawin dahil sixteen ka palang. Hindi ako pumapatol sa minor, kaya 'wag mong sagarin ang pasensiya ko, kung ayaw mong ang kahabaan ko ang isagad ko sa'yo.“

mahinang tanong ni Lauren, her heart stopping for a split second. "Ang design na ito ay isang malaking basura," matigas at walang pakialam na pahayag ni Anne, looking straight at Lauren with a look of utter disgust that felt painfully real. "You spent weeks talking about 'narrative flow' and emotional experiences, but you completely ignored basic spatial logic. Ang counter-balanced loops na ipinagmamalaki mo ay masyadong delikado at walang kuwenta sa aktwal na konstruksyon. It is arrogant, poorly calculated, and frankly, lazy."

Tiningnan niya ito ng mariin at matapang. “Kagaya ba ng dati na sunod-sunuran ako sayo? Gusto mo ba yung sinusunod lahat ng gusto mo at parang tangang naghihintay ng mga utos mo, huh? Empleyado mo ba ako o alipin? Tell me! Why the hell do I have to obey you?!”

Naghihintay akong sapakin or pagalitan ako nito. Iniangat niya ang mukha ko. Sumalubong sa akin ang malalim na titig niya. Para akong malulunod. "I don't understand. Even right now, your still the same who choose to disobey." Parang may ibang ibig sabihin ang mga salita niya. "Please learn to obey so it will not be hard for me to tell everything."