Novel & Cerita You Can't Hurry Love

"Noong una? oo, sumagi yan sa isipan ko, pero alam mo, ang puso, mahirap yang turuan lalo na kung naka- tattoo na dyan ang naging pagmamahal mo sa isang tao." "Ang swerte ni Harvy no? pinaglalaanan mo siya ng oras mo kahit minsan ka na niyang binalewala?" "Yun kasi ang tinatawag na pagmamahal. Bata pa lang naman ako, siya na talaga ang gusto ko, so wala ng dapat pang hanapin. Sa totoo lang, may mga nanligaw din naman sakin noon, pero nag uumpisa pa lang sila, ekis na sila agad sa akin. Dahil nga, ayoko naman silang paasahin. Lalo lang silang masasaktan kapag pinaasa ko sila, hindi ba? ika nga, prevention is better than cure."

Ngunit hindi niya inaasahan ang sunod nitong sasabihin na nagpabilis ng tibok sa kaniyang puso. "I love you." *****

Ni hindi ko man lang napansin na palubog na ang araw at mag gagabi na. "As they heal their broken hearts and savor the time that they didn't have, they both believe on a single quote. Promises are meant to be sealed as broken hearts are meant to heal." Tumuon ang atensyon ko sa sign na nakalagay at ang sulat na nasa ilalim nito. May naka carve pang initials na nasa loob ng puso. Pumikit ako at huminga ng malalim. If there's a lesson I learned, true love knows how to wait. Kahit gaano pa katagal basta mahal mo, mag-aantay ka.

Para akong nag marathon. "You heard me?" Akala ko si Lloyd parin ang kausap niya, ako na pala. "A-alin d-dun?" nakakatakot kasi siya pag nagagalit parang maluluha na tuloy ako. "That, you're my girlfriend." wow, parang ako nanligaw ah? Ayos. Ang bilis nang heartbeat ko talaga! Lintek para akong hinabol nang aso! Why naman ganon? Kalma heart, si Lucas lang yan.

"You deserve to be loved. You deserve to be loved by someone who will love you completely... 'yong buo, na gusto kong ialay sana sa iyo pero hindi ko kayang ibigay sa ngayon. Hindi by installment, kalahati at hindi kulang. Be happy, Mikael... I want you to be happy... you deserve that." Pinagdikit ko ang ang noo namin, gusto kong sabihin dito kung gaano ko ito kamahal... pero paano? Parang kulang ang mga salita para ilarawan ang pagmamahal na mayroon ako para rito.

" [ Dito lang.. Lalapit nalang ako, kapag di na busy ] ," " [ I miss you baby.. Come here, sit beside me.. ] ," " [ I'd love to, pero masyadong marami pang tao, and yung mga paparazzi is just around the corner. ] ," " [ Don't mind them. Come here na please.. ] ," " [ In a bit.. I just want you to know na nakikita kita, kaya wag kang magkakamali ng galaw dyan ] ,"

“Not of you. Not of being with you. Pero ng… bigla-bigla. This kind of love… it’s overwhelming sometimes.” Hinawakan niya ang pisngi ko, nilapat ang noo niya sa noo ko habang pinipigil ang emosyon sa kanyang mga mata. “Belle, love doesn’t always arrive slowly. Sometimes, it crashes into your life like a storm. At kahit nakakatakot, kahit unpredictable, it’s real. What I feel for you is real.” Pinikit ko ang mga mata ko, dinama ang init ng kanyang hininga sa balat ko, ang kabog ng dibdib niya laban sa dibdib ko.

May mga bagay talaga tayong nagagawa na akala natin at never mangyayari pagdating sa love. Love moves in mysterious way.. Love is hard to explain. There's no exact word to really define it. Sometimes its like a phenomena without an explanation at all. It just hit you hard and when it happens, you can't avoid it nor hide from it. You can just embrace it, savor it until you reach the end game. "I'm on my way, Love.. Please hang on a bit.. Wait for me.." Litanya niya sa kanyang isipan habang nakamasid sa himpapawid mula sa maliit at bilog na bintana.

Tapat at walang kaabog-abog. There's always time for everybody. Kung matiyaga kang maghintay ay swak na swak rin ang blessing. Napaungol si Pauleen ng maramdaman ang mabibigat na braso ni Bruce sa balikat niya. Dahil katangkaran, nahihirapan siyang kargahin ang buo nitong bigat. "B-Bruce hoy! For pete's sake, malayo-layo pa ang lalakarin natin patungong villa mo."

HAHA panis' Noong una ay hindi pa ako sanay na tawagin syang ganoon pero ng magtagal na-obserba kong rumurupok ang kumag na iyon sa tuwing binabangit ko ang salitang 'hubby' kaya kalaunan ay nasanay nakong gamitin ang endearment na iyon kapag may pabor akong hihingiin sa kanya. 'Hubby is the key!'