Love From Afar Novels & Stories

Ang taong nagparamdam sa kanya ng sobrang pagmamahal. Gumalaw ang labi nito bago nagpunas ng luha sa mata. Hindi niya iyon narinig sa layo ng kanilang distansiya, ngunit dahil ilang beses na nito iyong sinabi sa kanya, nakaya niyang basahin ang labi nito. “I love you…” Maya-maya pa ay lumiit ang distansiya niya kay Drew. Binalot ng kiliti ang kanyang dibdib nang abutin nito ang kanyang kamay.

basag ko sa katahimikan, besides ang weird naman kong titingnan kolang siya na kumakain parin. “Its fine,” tingnan mo talaga ang mokong nato, kung ako nakapunta sa ibang bansa siguro ang dami kong kwento. Pero sabagay, ang mayayaman na katulad nila ay dina bago ang pamamamasyal outside the country. “So you became his girlfriend now?” “We’re just friends, that’s all.” Final kong sabi. “Hmm….so friends do kiss now, huh!”

Wasak na wasak na ito at hindi niya alam kung makakayanan pa ba niyang buoin ito sa kabila ng mga salitang parang patalim na tumatama direkta sa kaniyang dibdib. Umatras ng isang hakbang si Anastasia. Humigpit ang kaniyang pagka-kahawak sa kaniyang pouch habang patuloy sa paghikbi. Tigmak ng luha ang kaniyang mga mata habang nakatingin sa kaniyang asawa na ngayon ay halos hindi na niya makilala. “I will never regret loving you, Fred. But I think, being separated will make our lives more peaceful and fine.”

Na kahit ano’ng mangyari sa araw namin, pangit o maganda, mahal pa rin namin ang isa’t isa. Na kahit pagod na sa maghapon, hindi sasapit ang alas-dose ng madaling-araw na hindi namin kinumusta ang isa’t isa. “Can you promise to love me still even when you’re mad?” Mababa ang boses niya at bahagyang nabasag. “I promise.”

Bumitaw siya sa pagkakayakap sa akin at ginagap ang mga kamay ko at inilapit iyon sa kan’yang pisngi. “Sobrang sakit ang isipin ko pa lang na malayo sa’yo, pero ito ang tama at nararapat. I will just continue to love you from afar, Tash. Kahit na malayo ako, kahit nasaan ako, patuloy kita na mamahalin. Mananatili ka na nakaukit sa puso ko.” “You’ll move on from me, Aldrick. Alam ko makakalimutan mo rin ang bahagi na ito ng buhay mo. Hindi lang talaga tayo ang itinakda para sa isa’t-isa.”

Pumikit pa muna siya bago tinipa ang gitara. "Words nothing but words. For me to show. How much my love for you unfolds. Through trouble and fears. This love feels so real. And I need you to know" Habang kumakanta siya ay hinahayaan niya lang ang kanyang isipan na iguhit nito ang mukha ng babaeng mahal na mahal niya. Nakasimangot man ito o nakangiti. "Even though we're far apart. You're right beside me in my heart."

- "The hardest thing about loving someone from afar is knowing that they are close enough to touch, but far enough to never feel." Nakahiga na sa ngayon niyang tutulugan si Dianne habang Yakap-yakap ang picture frame kung saan ay naroon ang larawan nila ng asawang si Andrei.

“Kalilimutan mo na siya.” “Hindi mo naiintindihan.” Tumawa si Lucas, pero walang saya. “Ipagawa mo na ang lahat, huwag lang ang iwan at kalimutan si Maya.” “May pag-ibig na hindi dapat ipaglaban,” sagot ni Daryl. “Mayroong mga pag-ibig na… hindi kailangang iparamdam. Nasa malayo lang. You can love someone from a distance.” Tumahimik siya, tinitigan si Daryl. “Umibig ka na ba?”

Tumitig ako sa nakaawang na pinto. "Maybe this is not the right time to see each again Love." Mahinang bulong ko bago tumalikod at umalis sa lugar na iyon. Go. Abutin mo ang pangarap mo. Hindi man kita nasuportahan noong nasa piling pa kita. Pinapanggako kong susuportahan kita kahit sa malayo. Sususportahan ko hanggang sa maabot muna ang pangarap mo. At Kasabay nun at na patuloy akong maghihintay sayo. Hanggang sa araw na handa kana. I'll promised to love you even from a far.

Pagkatapos maisuot ay hinalikan ko agad siya ng may kasabikan na makasama siya at puno ng pagmamahal. "I love you, Zcyn Dric Rainor" she said in a sweetest way. ************************************ #LongDistanceBeLike REPLY BOX POLICY