You Can't Hurry Love Mga Nobela at Kwento

At natitiyak ko na ikatutuwa nila kapag nalaman nilang may trabaho na ako. Akmang kakatok na sana ako sa pintuan nang bigla kong marinig ang boses ni Amy na tila hinihingal. Nagtaka ako kung bakit hinihingal ang boses ng kaibigan ko. Ano ba ang ginagawa niya at hingal na hingal siya? Nang makita kong bahagyang nakaawang ang pintuan ay hindi na ako kumatok at itinulak ko na lamang ng mahina ang pintuan. At hindi ko inaasahan ang aking makikita. Nanlaki ang aking mga mata nang makita kong parehong walang saplot sa katawan ang aking best friend at boyfriend habang may ginagawang milagro. Nasa ibabaw ni Amy si Jared at umiindayog ang katawan na para bang isang hinete na nakasakay sa kabayo. Pawi

todo reklamo pa rin nito. "Huwag ka ng pumalag pwede ba mahal? Mahal naman kita eh. Mahal mo rin naman ako hindi ba. Huwag kang mag alala. Basta sumunod ka lang sa ginagawa ko magiging masaya ka at mag eenjoy ka pa ng todo sa gagawin natin. Sige na mahal, mahal na mahal talaga kita eh," puno ng pag nanasang bulong nito sa kanya sabay sunggab nito sa labi ni Safira.

Namumuo na naman ang iritasyon sa dibdib ko kaya medyo bumibilis ang paghinga ko. "Kung hindi mo 'ko sinusundan, saan ka pupunta, kung gano'n?" "Look, Kylie, I don't have time for this." Inis niya akong nilagpasan na parang wala kaming pinagsamahan. Napatunganga ako sa likod niya habang naglalakad siya paalis. Galit pa rin siya sa akin. Galit pa rin siya sa kasalan na hindi ko naman ginawa at magagawa sa kanya. Paano ko sisimulan sabihin sa kanya na may anak kami? Maniwala kaya siya?

Napaiwas siya ng tingin at tumayo. "I want to forget the pain. I want to start a new one. A happy ending." I smiled walking towards her. They say love can wait- well it's really true because love can wait even it takes a hundred centuries. And this girl in front of me. I can see the future- this psycho girl make me fall in love deeply. Love can be "If that's what you wish... Let's start a new way... my queen." The End Thank you for reading!

Banta ko sakanya at tsaka hinawakan kuna ang kamay niya kahit ang bilis na nang tibok nang puso ko At pumunta kina hime na kakarating lang. Tangina! Ang hirap talaga pag inlove! -------

Sa gitna nang aming paglalakad, napadpad ako bigla sa isang realisasyon. Mahalin natin ang bawat taong nagbibigay ng atensiyon at pagmamahal rin sa atin. Let's cherish every single day that the almighty have given us. Buuin natin ang bawa araw na ito full of love, no hatred, dahil hindi naman natin hawak ang oras. We can't say baka last day na pala natin ang araw na ito to say 'i love you' to everyone we love. So, I love you.

Tsaka, naniniwala kasi si Lourdes sa kasabihan na, 'true love always wait and never runs'. So, masasabing true love ni Shaine si Haru? Galing si Lourdes sa grocery store at naabutan siya ng gabi. Di naman masyadong malayo ang condo na tinutuluyan niya, kaya pinili niya ang maglakad patungo dun. Wala masyadong bahay sa gilid ng kalsada, bukod na yata sa nag-iisang nakatayo na coffee shop.

Pinaparamdam namin na sapat na kami at walang dahilan para mapunta sa iba. Kaya naniniwala na talaga ako sa destiny. Sobrang naniniwala ako na matatagpuan mo ang pag-ibig kahit pa hindi mo ito hanapin. Ang love pala ay kailangan mo lang hintayin. Hindi mo kailangan na magmadali dahil may tamang oras ang lahat. Kung para sa ‘yo ay ibibigay ito sa ‘yo. “I’m coming, love.” sabi ko sa kanya.

Nakasimangot naman ako. Sa lahat na lang ba ng bagay, mahina ako? "Hindi pa din?" "Don't be upset. Don't rush. Kapag ni-r-rush mo, mas lalo kang di matututo. Dapat ini-enjoy mo." Kumindat siya. Tumayo siya. "Huwag mong sabihing sira na naman ang tiyan mo?" masungit kong tanong. Mukhang magbabanyo na naman, e.

’ sulsol ng maliit na tinig sa kanyang isipan. Who the hell says he’s in love? Pag-ibig? That only happen once in a life time. At nangyari na sa kanya. Hindi na niya kailangan pang mangyari ulit ang bagay na ‘yon. Hindi na. Dinaanan na niya lahat ng short cut na pwede niyang daanan para makarating doon nang mas mabilis. And when he finally arrived at the destination, he saw his friends, waiting there for him.