Your Hard Work Paid Off Quotes Novels & Stories

Agad ko naman siyang binatukan. "Sige gawin mo 'yan, basta ready ka na mawala ang lisensya mo." "I'm already ready though." I heard him whispered. Tumawa ako tsaka siya inakbayan. "Mayroon pang malaking nag-iintay sa dulo ng career mo, don't give up just yet." "If you will be the prize, then it was worth fighting for." Natameme naman ako at napatingala na lang. "Even though the prize is not something you really want you should work hard and fight for it." Pagpapa-alala ko.

"I didn't do all these overnight. I worked hard for it. I chose to rise up in every failures that I encountered. It is not really an overnight job, Irene. Madaming beses din akong umiyak. Dumating pa nga sa punto na gusto ko na lang sumuko. Kasi diba, pwede namang hindi na ako magtrabaho pa. Kung tutuusin, yung mana na iniwan ng lolo at lola ko sa akin ay sobra-sobra pa kahit hanggang sa mga apo ng apo ko. Pero gaya ng sabi ko, ambisyosa ako diba? At kapag may ambisyon ka hindi pwedeng maging mahina. Mapapagod, oo, pero pahinga lang tapos laban ulit." "But you look so strong Ate. How did you manage it? Kung hindi kita kilala noon pa iisipin ko talagang hindi mo pinagdaanan yung mga napagda

Hindi siya hinawakan agad—tumayo lang siya roon, parang anino na nagbabantay. “You did well today,” sabi niya. “Ginawa ko lang ang trabaho ko,” sagot niya. Ngumiti si Adrian. “Exactly.” At sa labas ng opisina, habang palubog ang araw, malinaw sa lahat— May mga laban na hindi na mauulit. At may mga pangalan— na hindi na muling babanggitin.

) utos ko dito na may ngiti sa labi. Dahil sa sinabi ko ay agad silang nagsipalakpakan at nag pasalamat sa aking sinabi. "La sigo señora," ("Masusunod po Madam,") sagot naman nya. "Todos, volved a trabajar, porque estoy aquí, tenéis que trabajar duro porque si veis un buen desempeño os daré una recompensa," ("Everyone balik na kayo sa trabaho, dahil andito na ako kailangan magsumikap kayo sapagkat ang makikita kung maganda ang performance ay bibigyan ko ng gatimpala,") nagsipalakpakan ang mga empleyado ko at may ngiti sa labing bumalik sa kanilang pwesto.

"Ano ba ang use ng maskara, hindi ba to hide our face but in reality to hide our feelings that shows in our face" "Hmmmm, that moment, muntik na kasi akong mawala sa trabaho ko sa pang-umaga, I work as a waitress kasi sa umaga at doon sa restaurant na iyon na rin ako tumutuloy pero wala na akong sapat na pera para ibayad sa amo ko na kumukupkop sa akin dahil nagtaas siya ng singil, good thing you save me that time, what you pay me is more than enough kaya mas naging maginhawa ng buhay ko roon kahit papaano, salamat pala dahil you triple the payment" "Oh, yeah, well you did your job well so you deserved it"

“Ginagawa ko lang ang trabaho ko.” Patuloy kong binuhos ang aking emosyon habang nagsimulang maglakad paalis ng kwarto. Hinawakan niya ang aking kamay upang pigilan ako. “Akala ko ba ginagawa mo trabaho mo? Oh bakit paalis ka? Do your job and don’t leave. Hindi ko ibibigay ang sahod mo kung hindi mo matatapos ang trabaho mo!”

” Tinaasan ko naman siya ngayon ng isang kilay tsaka ako humalukipkip. “Humihingi ka ba ng kapalit sa mga ginawa mo para sa akin?” tanong ko ng hindi inaalis ang pagkakataas ng isa kong kilay. Ngumisi ito na tila school boy at grabe ang gwapo niya. Nagkakamot pa ito ng kanyang batok na akala mo eh first time makakatikim ng i**t. “Hindi naman sa ganon, asawa ko. Medyo nakaka-inspire lang malaman that my hard work is being paid off.”

Hindi naman kasi ako makapaniwala. "Yeah, ayan na. May isang salita ako. Kaya, tanggapin mo na 'yan para sa mom mo." Alam kong wala na akong choice. Kaya, tatanggapin ko 'to. Ngunit, hindi ako papayag na hindi ko ito babayaran. "Aljur, maraming salamat. Ngayon, mas lalo pa ako magsisipag magtrabaho. Para, maibalik ko sa ang pera sa 'yo," sabay ngiti ko.

Baka imbis na maging matagumpay sa buhay ay sa ibang landas ako dalhin ng galit ko sa mga taong iyon? I spent my days working hard, providing for my mother's medical fee and our daily living expenses. Halos lahat ng trabaho pinasukan ko para mabayaran ang mga utang ngunit tila hindi iyon nagiging sapat, but still, I worked hard. Kinukulit pa rin ako ng mga tauhan ng ama pero lagi ko silang itinataboy at 'di humaharap sa kanya.

Pagkasabi niya bumaba na agad ako. "W-Wow, successful ka na talaga." Sabi ko at napangiti siya. "Lahat ng paghihirap ko ay sobrang worth it dahil nandito ka na ngayon. Hindi ko alintana ang bawat sakripisyo ko na ginagawa dati. Ang gusto ko lang mangyari ay makita at makuha kita kay Salvatore." Hindi agad ako nakapagsalita sa sinabi niya! "Magandang araw po, sir!" bati ng isang hardinero sa kanya.