ข้ามเวลา เสน่หามาเฟีย

ดวงตาสีน้ำตาลใสกวาดตามองทั่วห้องอย่างตื่นตระหนก ภริตาไม่รู้ว่าเหตุการณ์ทุกอย่างพาให้เธอมาอยู่ ณ จุดนี้ได้อย่างไร แต่เวลานี้หากจะถอยหลังกลับไปก็คงไม่ได้อีกแล้ว ความเป็นความตาย และความเดือดร้อนของพ่อรอให้เธอปลดโซ่อยู่

เอาวะ สักตั้ง คงไม่พลาดหรอก

“จ้องอะไรอยู่ ถอดเสื้อออกสิ” เสียงทุ้มแต่เต็มไปด้วยอำนาจเอ่ยสั่ง

ภริตาสะดุ้งโหยง ผินหน้าไปมองเจ้าของเสียงทุ้มแต่เจือความคุกคามที่ดังขึ้นจากเก้าอี้ตัวใหญ่ด้วยความหวาดหวั่น

“ค่ะ”

รับคำจบ มือเรียวก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อของตัวเองออก เวลานี้เธอเป็นเพียงสินค้า สินค้าที่รอให้ผู้ซื้อเชยชม แต่นั่นก็ไม่ใช่จุดประสงค์ทั้งหมดของเรื่องราวในค่ำคืนนี้…

“อ๊ะ! คุณเอเมอร์!”

ร่างเพรียวบางร้องขึ้นเพราะยังไม่ทันได้ถอดเสื้อตัวเองออก อีกฝ่ายก็กระชากร่างเธอเข้ากับผนัง ก่อนลมหายใจสะอาดแผ่วถูกพ่นเข้าซอกคออย่างจงใจ

“กลัวเหรอ”

“ไม่ค่ะ” เธอส่ายศีรษะ เงยหน้าขึ้นสบมองด้วยตาคมดุสีเปลือกสน “วาดไม่ได้กลัว แต่แค่ตกใจนิดหน่อย”

“ครั้งแรกล่ะซิ” มาเฟียหนุ่มเอ่ยปากถาม แต่ดวงตาสีน้ำตาลลึกล้ำของเขากลับเปล่งประกาย

ภริตาอยากโต้ตอบกลับ แต่นึกขึ้นได้ว่าเป้าหมายของเธอไม่ใช่ทำให้เขาพอใจ แต่เป็นการเอาของไปให้ผู้ว่าจ้างต่างหาก สุดท้ายจึงเลือกที่จะปิดปากเงียบ ก่อนช้อนสายตาหยาดเยิ้มยั่วยวนเขาอย่างจงใจ

“ยั่วเก่งเสียด้วย” เอเมอร์พูดแล้วจัดการบดกลีบปากของหญิงสาวที่เขาไม่รู้จักแม้แต่ชื่อ ดูดดึง กดแนบแน่นก่อนจะครอบครองเรียกร้องในที

“อ้ะ” ภริตาส่งเสียงกระเส่า ยอมรับว่าเซ็กซ์ของผู้ชายคนนี้ร้อนแรงดั่งพายุ

เรียวลิ้นฉ่ำซอกซอนเข้าในโพรงปากชุ่มของตนเอง ลิ้นแลกลิ้น บดขยี้สลับละเลงลิ้นไม่หยุดกระบวนท่าจนเธอแทบหลอมละลายเผาไหม้

“หวานมาก ชุ่มฉ่ำ” ชายหนุ่มถอนจูบแล้วแลบลิ้นสากที่ชุ่มฉ่ำตวัดติ่งหูของเธอไปมาสะอาดยั่วเย้าพาเอาหญิงสาวเสียวกระสันจนเผลอขยุ้มเสื้อเขาไปอย่างอดไม่อยู่

“เสียวก็ร้อง อย่าเก็บไว้” เขากระซิบเสียงพร่าริมหู แต่ไม่หยุดจูบลำคอเล็กก่อนลากไปยังแองชีพจรที่เต้นตุ้บๆ

“อื้อ”

“อีกสิ ครางดังๆ สิ ฉันอยากฟังอีก”

“อ๊ะ”

เหมือนเป็นนักเรียนที่ดีที่พอครูสั่ง เธอก็พร้อมทำตาม ปลายนิ้วแข็งแรงม้วนพันช่อผมของหญิงสาวเล่น กระตุกเบาๆ ราวกับเรียกให้อารมณ์หวาบหวามกระจายไปทั่วร่าง

ภริตาลุ่มหลงรสกามของมาเฟียหนุ่มจนด้านในเปียกแฉะแทบจะคั้นน้ำออกมาได้ ปล่อยให้อีกฝ่ายตายใจ ลากนิ้วไล้แผ่วเบาตามลำคอเล็ก แค่สัมผัสแนบชิดระหว่างกันราวกับสูญเสียสติสัมปชัญญะชั่วคราว จนหลงลืมภารกิจลับชั่วคราว

มือใหญ่ฟอนเฟ้นก้นงอนงามของหญิงสาวอย่างลุ่มหลง เอเมอร์ยอมรับว่าความต้องการของเขา ณ ตอนนี้แทบจวนเจียนคลั่ง อยากจะกระแทกแรงๆ ให้ร่างเล็กที่อยู่ใต้ร่างแหลกลาญ

“อ๊ะ โอ่ว”

เสื้อของภริตาถูกเขาถอดออกตอนไหนไม่รู้ ปล่อยให้สายตาคมกริบสีน้ำตาลกวาดตามองทั่วร่างขาวผ่องอย่างเผลอไผล แม้จะเขินอาย หากทว่าเมื่อนึกถึงสิ่งที่ถูกสั่งมาในหัว ภริตาก็พร้อมปัดทุกสิ่งอย่างออกจากสมองทันที

“อุ๊ย!”

“ไปโซฟา ฉันไม่ชอบท่ายืน มันเมื่อย”

เอเมอร์อุ้มหญิงสาวขึ้นกระเตงก่อนจะเดินตรงไปยังโซฟาตัวนุ่มแล้ววางบั้นท้ายของคนตัวเล็กทิ้งตัวลงบนนั้น โน้มตัวทาบลงมาบดจูบอย่างเร่าร้อนบดคลึงริมฝีปากนุ่มละมุนนั้นสลับไปมาเบาๆ วนเวียนสัมผัสไปทั่วตัวจนหญิงสาวขนลุกเกรียว

“ฉันอยากกินเธอแล้ว อยากกระแทกแรงๆ ” เขาส่งเสียงกระเส่าเมื่อสอดนิ้วลูบไล้กลางร่องสวาทของภริตาที่กำลังเปียกแฉะไปด้วยน้ำสวาทที่มันไหลเยิ้มออกมาจากที่ถูกเขากระตุ้นเร้า

“อื้อ…”

แค่เพียงอีกฝ่ายเอ่ยมา ร่างบางที่อยู่ใต้ร่างใหญ่ก็พร้อมสนอง หันหลังส่งบั้นท้ายเล็กๆ ของตนเองให้ชายหนุ่ม สองเข่าเข้าประจำที่ เสียบดุ้นใหญ่สุดแรงจนสั่นสะท้าน

“อ้ะ อ้ะ”

เสียงของภริตาดังคลอไปกับเสียงกระแทกเนื้อตับๆ ร่างเขาสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก สองมือใหญ่บีบเคล้นก้นงอนงามอย่างมันเขี้ยวจนแดงเถือก 

“อื้ออออ~” คนตัวเล็กหลุดเสียงครางหวิวด้วยความเสียวสะท้าน

“รูแน่นมากเลย...”

“อื้อ ฉ ฉันเจ็บ”

“แม่ง! โครตเสียวเลยว่ะ” เอเมอร์สบถเพราะความแน่น เลือดความบริสุทธิ์เปรอะแก่นกายเขา แต่เวลานี้เขาไม่คิดสนใจอีกแล้ว

“เจ็บ เอาออกเถอะค่ะ ขอร้อง”

แม้คนใต้ร่างจะคร่ำครวญ ทว่าเอเมอร์ไม่อาจจะถอยได้ หลับตาแน่นควบทะยานไม่หยุด

ร่างของภริตาสั่นกระเทือนราวกับได้นั่งอยู่บนรถคันหรูที่วิ่งด้วยความเร็วเต็มเข็มไมล์ กลีบสวาทของเธอถูกคนตัวใหญ่กระเด้งตัวใส่จนสำลักความสยิวซ่านและจุกเจ็บไปทั้งตัว

ปึก ปึก

ภริตาปล่อยให้เอเมอร์ควบกระหน่ำจนมิดด้าม แรงกระแทกที่แม้จะเจ็บ แต่ก็ไม่ปฏิเสธว่ามันเสียวจนอยากให้เขาเอาตลอดเวลา

“อื้อ...” ภริตาเสียววาบปล่อยให้ร่างแกร่งเสียบดุ้นถี่รัวอย่างช่ำชอง

“อ๊า... อ๊างงง ได้โปรด ไม่ไหวแล้ว อ๊ะ…อ๊ะ”

“ซี๊ดส์ โคตรแน่นเลย”

“อื้ม ไม่ไหวแล้ว ฮือๆ”

“ไม่ไหวก็แตกออกมาเลย ผมจะเลียกินให้หมดเอง สวยมากขนาดนี้ รับรองจะกินไม่เหลือ”

“อื้อ... ซี๊ดดดด เสียว~ อ๊าส์”

“อ๊ะ... อื้ม~” ภริตาร้องเสียงหลงด้วยความยิ่งใหญ่จากขนาดของเขา ท่อนเสียวทำเขาเจ็บจุกไปถึงท้องน้อย รูรักขยายออกจนฉีกขาด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าความรู้สึกเสียวนำพาความสุขขึ้นมาอย่างแปลกประหลาด

“อื้อ เสียวจัง”

“อื้มแน่น นี่ผมยังใส่เข้าไปไม่หมดเลยนะ” ชายหนุ่มบอกก่อนจะค่อยๆ ดันเห็ดออรินจิของตัวเข้าโพรงฉ่ำนุ่มนั้นอย่างทรมาน เขาอยากจะมุดเข้าไปทีเดียว แรงๆ ให้สมกับความหิวกระหายในร่างเล็กที่นุ่มหยุ่นไปทั้งตัว แต่พอเห็นใบหน้างามเหยเกยแล้วก็ต้องอดใจไว้

“อ๊ะ..  ซี๊ดดดด”

“รูแน่นมากเลย ซี๊ดดดดด โคตรเสียวเลย อ๊าก”

“อื้อ...เอาออกไปก่อนได้มั้ยคะ อ๊า..” ถามออกไปแล้วเธอก็ต้องร้องเสียงหลงเมื่อชายหนุ่มเริ่มออกแรงกระแทกเอวเพื่อนำส่งให้ท่อนเนื้อเสียบแทงเข้าไปอย่างลึกซึ้งขึ้น

“อดทนนะครับเด็กดี~”

สวบ!!!!!

ในที่สุดท่อนดุ้นยาวใหญ่ก็ทะลุเข้าไปจนสุดลำ เขากระแทกเอวในจังหวะเชื่องช้านุ่มนวลจนร่างน้อยกระเพื่อมขยับตามแรงกระแทกของเขา

“ซี๊ดดดด ตอดรัดดีจัง” 

“อื้อออ... เสียว อ้ะ”

“ทำไมยั่วเก่งขนาดนี้นะ ขอกระแทกแรงๆ สักทีเถอะ”

“อ๊า..ง อ๊างงง เสียว~ จุก มะไม่ไหวแล้วว อื๊อ…”

ชายหนุ่มกระแทกรัวถี่จนภริตาเสร็จไปหลายครั้ง ตามด้วยท่อนเสียวของเขาถูกตอดรัดด้วยรูนุ่มจนเขาตัวเกร็งกระตุกและเสร็จตามกันในเวลาต่อมา

พรวดดดด~~~~

“อา... แตกแล้ว~”

บทรักจบลงด้วยความเหนื่อยอ่อน ภริตาเห็นว่าสบโอกาสจึงลุกขึ้นไปรินน้ำเปล่าใส่แก้วสองใบ แน่นอนว่าแก้วข้างซ้ายเธอไม่ลืมที่จะหยอดใส่ยาหนึ่งหยดไว้ตามคำสั่ง

‘เขาจะตายไหมคะ แล้ววาดจะติดคุกไหม’

‘มันไม่ตายง่ายๆ หรอก ยานี่แค่ทำให้มันหมดสติ เธอก็เอากระเป๋าสตางค์มันมาให้ฉันก็พอ’

ภริตาหวนนึกถึงคำสั่งแล้วอยากเปลี่ยนใจ แต่เมื่อนึกถึงใบหน้าของพ่อแล้วก็ฮึดสู้ รีบประคองถาดที่มีแก้วน้ำสองใบมาให้เอเมอร์มาเฟียหนุ่มผู้เป็นทายาทอัศวธารากุลรุ่นที่สาม  โดยที่ภริตาไม่รู้ว่าคนจ้างนั้นไม่ได้บอกความจริงทั้งหมดแก่เธอว่ายาที่ให้เธอมานั่นเป็นยาพิษ มันจะออกฤทธิ์ช้าๆ จนคนดื่มหมดสติและหมดลมหายใจไปเอง หากแพทย์ตรวจวินิจัยก็จะพบแค่ว่าหัวใจล้มเหลว

“ดื่มสิคะ”

“…”

ภริตานั่งลุ้น พอเห็นว่าชายหนุ่มไม่ยกแก้วดื่ม เธอจึงคว้าแก้วน้ำที่จำได้ว่าอยู่ข้างขวามาขึ้นดื่มเอง หากก็ได้ยินเสียงหัวเราะดังมาจากลำคอของอีกฝ่าย ทว่าภริตากลับไม่สนใจเพื่อให้เหยื่อตายใจก่อนยกขึ้นดื่มตามเธอ รออยู่สักพัก ชายหนุ่มเริ่มตาปรอยก่อนหลับในเวลาต่อมา หญิงสาวจึงรีบไปหาของตามที่ต้องการแล้วค่อยย่องออกมาในเวลาดึก เพื่อมารับเงินตามที่ได้รับการว่าจ้างจึงได้รู้ว่าเธอโดนหลอกให้วางยาพิษกับเอเมอร์

เมื่อรู้เช่นนั้นด้วยความที่กลัวความผิดเธอจึงคิดที่จะหนีเพราะกลัวว่าเรื่องจะสาวมาถึงตัว ในระหว่างนั้นเธอก็พยายามดูตามหน้าหนังสือพิมพ์ว่ามีข่าวการตายของเอเมอร์หรือไม่