ความกระวนกระวายใจ Novels & Stories

โลกยังคงหมุนไป และเวลายังคงเดินหน้า ขณะที่หัวใจของอันวาร์ยังอยู่กับเหตุลักพาตัว สติกระจัดกระจาย สมองทั้งคิดฟุ้งซ่านและเงียบงัน ในสองหูเดี๋ยวเสียงโน้นก็ได้ยินเดี๋ยวเสียงนี้ก็ดัง ร่างกายเองก็รู้สึกเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว เดี๋ยวสบายตัวเดี๋ยวปวดนั่นเมื่อยนี่ รู้สึ กหลังคอตื้อตึง แกะโน่นเกานี่ จิตใจยุ่งเหยิงวุ่นวายจนเสียบุคลิกและความสง่างามไม่มีเหลือ

“ขอรับ” ข้าถอนหายใจอย่างไม่สบายใจ ไม่เข้าใจในตัวเองเช่นกันว่าเหตุใดถึงได้รู้สึกกระวนกระวายใจเช่นนี้ “เจ้ารู้สึกไม่สบายใจหรือ”

ยามนี้สาวน้อยให้รู้สึกถึงหัวใจที่เต้นระส่ำไม่หยุด ม่านตาดำขลับระริกวูบไหวไปมาเข้าขั้นวิกฤตสั่นระริกรุนแรง ความตื่นเต้นเหลือคณาเข้าจู่โจมคล้ายระลอกคลื่นโหมซัดม้วนตลบสาดเข้าใส่

เขารู้สึกตกใจวูบหนึ่ง คล้ายจะตระหนักได้ถึงเรื่องไม่ดีบางอย่าง หัวใจก็พลันเต้นระส่ำขึ้นมา จากนั้นรีบร้อนมุ่งหน้าไปยังกระโจมข้างๆ

ฉันถามไปด้วยหัวใจที่เต้นแรง มือของฉันสั่น อาการกระวนกระวายเกิดขึ้นโดยไม่รู้ตัว [วิชญ์อยู่กับฉัน ทำไมฉันถึงรับโทรศัพท์แทนเขาไม่ได้ แล้วเธอล่ะ เป็นใคร ทำไมถึงโทรมาหาผู้ชายของฉัน!]

ฉันพูดรัวเร็วมันจะโทรมากวนประสาทฉันทำไมตอนนี้ คนยิ่งรีบๆอยู่พลานให้อารมณ์เสียอยู่ได้ (ย่ะ รีบร้อนแบบนี้ สงสัยจะออกไปกินข้าวกับผู้ชาย)เสียงดัดจริตเล็กแหลมเอ่ยออกมาด้วยนำ้เสียงกระแหนะกระแหนฉัน

[ สมาชิกหมายเลข 9982 ] กระทู้ขอคำปรึกษาค่ะ ช่วงนี้รู้สึกว่าใจสั่นแปลกๆ ใช่อาการของคนน้ำตาลตกไหมคะ แต่ลองกินข้าวเหนียวหมูปิ้งไปตั้งหลายไม้แล้วก็ยังไม่หาย มีใครเคยเป็นไหมคะ กลัวเป็นโรคหัวใจมากค่ะ แอบเครียดดดด! ผ่านไปไม่ถึงห้านาที.... คอมเมนต์ก็เริ่มหลั่งไหล ก็อย่างว่ามัน คือเพจของมหาลัย ใครมีปัญหา อยากรู้ อยากถามอะไร ก็ใช้พื้นที่นี้มาตั้งกระทู้ให้หายคาใจได้เลย

อีกคนกระชับอ้อมแขนไว้แน่น “ข้าจะได้เอามานับสงบจิตใจ ตอนนี้มันวุ่นวายไปหมดแล้ว” เริ่มจากใจเต้นเริ่มจากไม่แน่ใจมาตอนนี้ยิ่งสับสน “อยากกอดก็กอดเสียให้พอ” นั่งนิ่งไม่ไหวติง

เอมม่า ฉันรู้สึกประหม่า รู้สึกประหม่ามาก ๆ หัวใจเต้นแรงและแทบหายใจไม่ออก ฉันกำพวงมาลัยแน่นขณะพยายามสงบสติอารมณ์ความตื่นตระหนกที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ในตัวฉัน

หยิ่ง! จองหอง! บ้าคลั่ง! โหดเหี้ยม! ใจเย็น! ความคิดต่าง ๆ เกิดขึ้นในใจของไมค์ การหายใจของเขาเร็วขึ้นและหน้าอกของเขาก็กระเพื่อมขึ้นลงอย่างรวดเร็ว