ความกระวนกระวายใจ Novels & Stories

นิ้วโป้งของวิคเตอร์ลอยอยู่เหนือหน้าจออีกครั้ง ได้โปรด เอลาร่าคิด คำนั้นวนเวียนอยู่ในหัวอย่างสิ้นหวัง ได้โปรดอย่า เขาพูด รูปแบบการสั่นเปลี่ยนไปเป็นจังหวะที่เร็ว-เร็ว-ช้า เร็ว-เร็ว-ช้า เหมือนจังหวะหัวใจที่ผิดปกติ

อาการสับสนกระวนกระวายเดี๋ยวผุดลุกผุดนั่งเดี๋ยวหยิบมือถือขึ้นมาเตรียมโทรหาก่อนจะกดปิดหน้าจอด้วยใจที่ไม่กล้าจะกดออกไป หัวใจที่ยังไม่หยุดเต้นแรงยามคิดไปถึงคำตอบที่ตนเองไม่อยากฟัง และด้วยความรู้สึกแบบนั้นที่ตนเองไม่เคยได้รับมาก่อนนั่นจึงทำให้ฉันทำได้เพียงแค่ยอมศิโ

ร่างสูงเดินวนไปวนมา หาได้มีสมาธิจดจ่อกับการทำงานไม่ เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเฝ้ารออะไรสักอย่างจนไม่คิดอยากจะทำอะไร ขนาดหยิบรายงานมาอ่านมันก็ไม่เข้าหัวเอาซะเลย เฮ้อ! งานไม่เดินไม่พอ ใจก็ยังวุ่นวาย หมิงซั่วเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องรู้สึกกระวนกระวายกับจดหมายเพียงแค่ฉบับเดีย ว

ลมหายใจร้อนพุ่งแรงส่งเสียงฮึดฮัดดังผิดปกติ เสี่ยมากวัยนั่งกำปากกามองพิมพ์เขียวจากหน้าจอคอมด้วยความโกรธ ความรู้สึกแบบนี้มันเรียกว่าอะไรก็ไม่รู้ รู้แค่ว่ามันคันยิบที่อกซ้าย ไม่พอใจพาลไปหมดทุกอย่าง แม้แต่งานก็ทำไม่ได้ “แม่งเอ๊ย !” ปากกาด้ามดำเลี่ยมทองถูกฟาดแรกกระแทกผน ังจนแตกแม้ราคาจะไม่ใช่น้อยก็ตาม เพราะอารมณ์เขาตอนนี้มันฆ่าคนได้เลย

เดรคมีอาการกระวนกระวายใจอย่างเห็นได้ชัด พลอยทำให้หญิงสาวรู้สึกไม่สบายใจไปด้วย แต่ก็ยังปั้นหน้านิ่งอยู่ “แล้วไอ้คนบ้าอำนาจนั่นไปทำอีท่าไหน ถึงได้ไม่สบาย หนังหนาขนาดนั้นยังกล้าไม่สบายอีก” เห็นอีกฝ่ายบ่นเป็นหมีกินผึ้งเดรคก็แอบยิ้มที่มุมปาก ที่แท้นายหญิงก็แอบเป็นห่ วงนายเหมือนกัน

เมลานีรู้สึกกระสับกระส่ายและมีลางสังหรณ์ใจแปลก ๆ คล้ายกับมีน้ำกรดที่ไหลเวียนอยู่ในช่องท้องและตีตื้นขึ้นจนถึงกลางอก แม้แต่ลมหายใจเข้าออกก็ยังติดขัด คล้ายรู้สึกหวิวในใจแต่ก็ไม่สามารถจะอธิบายออกมาเป็นคำพูดถึงสิ่งที่ตนเองกำลังกังวลหรือหวาดกลัวอยู่

คำว่าโตเป็นผู้ใหญ่ มันใช้ไม่ได้กับความรู้สึกตอนนี้เลย ความอับอายนั้นยังน้อยไป มันมีทั้งความกลัว กังวล กระวนกระวายใจเต็มไปหมด ยายปลิวเดินมาจับศีรษะเล็กลูบผมพุดแก้วเบาๆ มองด้วยตาที่เมตตาปรานี

อาการกระสับกระส่ายร้อนรุ่มกระวนกระวาย จนภารัญนั่งไม่เป็นสุข จนทั้งคุณหญิงเพียงเพ็ญและมนตกานต์อดเป็นห่วงไม่ได้ “คุณภารัญคะ คุณไม่สบายเหรอคะตัวร้อนจี๋เลย” มนตกานต์วางหลังมือลงไปอังหน้าผากแดง “ร้อน...มันร้อน” มือทึ้งดึงกระชากกระดุมเสื้อขาดกระเด็น

มันก็แปลกอยู่อย่าง… ตอนนี้ฉันไม่ได้สะดุ้งสะเทือนเพราะเสียงฟ้าร้องแล้ว แต่หัวใจกำลังเต้นตุบ ๆ ไม่หยุดเพราะอีกเรื่องหนึ่งแทน จิตใจรุ่มร้อนกระวนกระวายมันยิ่งทวีความสับสนหนักขึ้นทุกที ยิ่งนอนจ้องมองแผ่นหลังกว้างที่นั่งทำงานจริงจังอยู่ตรงนั้น

ลมหายใจร้อนพุ่งแรงส่งเสียงฮึดฮัดดังผิดปกติ เสี่ยมากวัยนั่งกำปากกามองพิมพ์เขียวจากหน้าจอคอมด้วยความโกรธ ความรู้สึกแบบนี้มันเรียกว่าอะไรก็ไม่รู้ รู้แค่ว่ามันคันยิบที่อกซ้าย ไม่พอใจพาลไปหมดทุกอย่าง แม้แต่งานก็ทำไม่ได้ “แม่งเอ๊ย !” ปากกาด้ามดำเลี่ยมทองถูกฟาดแรกกระแทกผน ังจนแตกแม้ราคาจะไม่ใช่น้อยก็ตาม เพราะอารมณ์เขาตอนนี้มันฆ่าคนได้เลย