เข้าสู่ระบบนางเอกที่ย้อนอดีตไปในวันที่กำลังจะตายพอดีดีที่จวิ้นอ๋องมาช่วยไว้ทัน จวิ้นอ๋องที่บวชเป็นพระเพื่อหนีความขัดแย้ง มีเรื่องราวในอดีตแสนขมขื่น เหมาะแก่การช่วยเหลือและแก้แค้นแทน ทั้งที่เรื่องของตัวเองก็ยุ่งเป็นเชือกพันกันเอาเหอะวางไว้ช่วยไต้ซือก่อน
ดูเพิ่มเติมMasaya ang araw na ‘to. Habang naglalakad ako papunta sa canteen, ramdam ko ang init ng araw sa likod ko at ang excitement sa school lalo na’t lunch break.
Aminin niyo, tulad ko favorite niyo rin ang lunch time eh huwag na ipagkaila. At sa canteen.
Dito ko lagi nakikita si Ashley, best friend ko simula pa freshman year. Spotting her sa paborito naming table, kumaway siya, at ako rin agad.
“Viv! Finally! Akala ko maa-late ka ulit,” sabi niya, at may kasama ang ngiti niyang nakakagaan sa loob.
“Traffic was crazy, alam mo na,” sagot ko, umupo sa harap niya. “So, kumusta morning mo?”
“Ugh, history! I swear, Mr. Vazquez wants to kill us slowly. Lahat ng dates, revolutions… super overwhelming,” reklamo niya, sabay hinga.
Tumawa ako. “Tell me about it. Pero don’t worry, may quiz at oral recitation tayo mamaya. Mag-review tayo sa library after lunch?”
“Please! Kailangan ko talaga, at ikaw lang ang nakakapagpapa-ano talaga sakin,” sagot niya.
Talagang she's so tired, nahahalata ko naman kase sa kinikilos niya eh. Ano na naman kaya ang ginagawa nito at nagpupuyat na naman.
Habang kumakain, pinag-uusapan namin ang morning lecture namin. History si Sir. Vazquez ang teacher namin doon.
“Alam mo ba yung tungkol sa French Revolution? Parang unbelievable na ang monarchy was overthrown. Like, centuries of rule, tapos biglang… gone,” sabi ko, habang sumusubo ng sandwich.
“Yes! And don’t forget yung Reign of Terror. Maraming people ang na-execute during that time. Crazy, diba?” dagdag niya, habang kumakain din ng pasta.
“Exactly. Ang pinakamaganda sa history, for me, is connecting events. Parang puzzle na bawat piece may purpose. You get me?” tanong ko.
Hindi naman ako matalino, talagang masipag lang akong mag review. Kase mas mabuti kung palageng nag re-review.
Tumango si Ashley, matalino naman 'tong kaibigan ko ang fear lang talaga niya ay 'yung pa surprised quiz at oral recitation.
Kahit ako naman mababaliw na doon eh, but I'm trying my best para lang maka sagot sa itatanong ng teacher namin.
“Totally! Pero minsan, sobrang dami lang talaga. Like, paano mo maalala lahat ng names, dates, and causes?”
Natatawa ako sa kanya, una talaga ay nahihirapan din akong isa-isahin ang lahat.
“Easy lang,” sabi ko,
Hindi sa pagiging mayabang, pero kapag nagbabasa talaga ako ay ginaganahan ako. Pag-aaral lang naman kase ang inaatupag ko wala ng iba.
“Review natin today sa library, tsaka alam kung kaya naten 'to. Tandaan mo, visualization helps.”
Ngumiti ako sa kanya, nag aper pa kaming dalawa.
After lunch, sabay kaming naglakad papunta sa library. Habang naglalakad, nagkwentuhan din naman kami.
“So, paano yung timeline ng American Revolution?” tanong niya.
“Well, it started around 1765 with the Stamp Act. Then, the colonies slowly organized protests. By 1776, Declaration of Independence na,” sabi ko, trying to make it sound simple.
“Oh wow! Ang dali mo mag-explain!” sabi niya, halos humanga.
“Thanks! Tapos, after independence, may Constitution na pinasa, and then George Washington became the first president. Dapat tandaan mo sequence Stamp Act, protests, Declaration, Constitution, first president,” dagdag ko.
“Noted! Ang dali naman kung ganito explain mo,” sabi niya, sabay tawa.
Napatawa nalang din ako, mahaba pa ang oras kaya naman may oras pa kaming mag review.
Pagpasok namin sa library, naghanap kami ng history books. Kumuha kami ng ilang volumes tungkol sa European Revolutions, American Revolution, at Industrial Revolution.
Maraming tao sa library, pero ang tahimik nila bawal naman kase ang maingay dito. Palalabasin ka agad kapag nag-ingay ka eh, kaya this is the perfect place para maka pag review kami.
Habang naglalakad sa stacks, napansin ko yung tahimik na vibe ng library perfect para mag-review.
“Okay, saan tayo uupo?” tanong niya.
“Let’s find a corner,” sagot ko. “Tahimik, hindi tayo maaistorbo, at malapit sa references.”
Naghanap kami ng table sa likod, malapit sa windows. Pag-upo namin, nagbukas kami ng books at notebooks.
“Okay, so let’s quiz each other. Who started the French Revolution?” tanong ko.
Ashley thought for a moment. “The French Revolution… um… it was influenced by the financial crisis and social inequalities, but the actual uprising started in 1789 with the storming of the Bastille,” sagot niya confidently.
May pa ganon ganon kunyare nag-iisip, may maisasagot naman pala siya confident lang talaga ang kulang sa kanya.
“Exactly! Good job!” sabi ko, sabay smile.
“Okay, now you ask me about the Industrial Revolution,” sabi niya.
“Alright. What was one major technological innovation during the Industrial Revolution?” tanong ko.
Ashley smiled, thinking hard. “The steam engine! It revolutionized transportation and industry,” sagot niya.
“Perfect!” sabi ko, sabay clap.
Tuloy-tuloy ang review namin tungkol sa mga American Revolution, European Revolutions, key figures, causes, outcomes.
Lahat ng details, nire-review namin para ready sa quiz at oral recitation. Minsan kami nagtatanungan ng trivia, minsan naman nagkukuwentuhan tungkol sa mga events para mas madaling tandaan.
“Viv, alam mo ba yung tungkol sa Reign of Terror? Ibang klase ‘yung mga guillotine executions,” sabi niya habang tinitingnan ang book.
“Yep! That was under Robespierre. Parang chilling talaga, pero importante sa history,” sagot ko.
Habang nagrereview, napansin ko yung oras. “Uy, time na. Mamaya quiz na kinakabahan ako,” sabi ko.
“Sus! Alam ko naman na makakasagot ka nalamangan monga si Jea sa argument eh, proud na proud talaga ako sayo,” anya.
Natawa nalang ako, oo tama siya. Nag debate kami kahapon masasabi ko naman na matalino si Jea siya nga ang top 1 eh.
Pangalawa lang ako minsan pangatlo, si Jea at ang kaibigan niyang isa ay matalino rin magagaling.
Sabay kaming umalis sa library, papunta sa classroom ni Sir Vazquez. May nakasalubong kami at agad sumalubong saken ang pabango.
Ang bango.
Who's that man kaya? He caught my attention huh!Pumasok kami, umupo na kami at inantay nalang na pumasok si Sir Vazquez para maka pag simula na.
Nang pumasok si Sir Vazquez, ay agad siyang nag attendance at nag pa oral agad. Kinakabahan din ako syempre.
“I know naka pag review kayo, alam kung masasagt niyo ang mga question ko be ready. I will be randomly call your name,” wika niya.
Dog dog dog dog.....
Yan ang tunog ng puso ko ngayon, kinakabahan ako.“Kinakabahan ako,” saad ni Ashley.
Hinawakan ko ang kamay niya at pinakalma, sabay nalang kami napatingin sa harapan ng biglang tawagin ang pangalan niya.
“Ashley Hernandez,”
Si Ashley ang unang tinawag na pangalan. Kitang-kita ko sa kanya ang kaba, kaya piniga ko lang kamay niya lightly sa desk para ma-encourage.
“Sir,” anya at tumayo din agad.
Nakatingin lang ako kay sir Vazquez, may hawak siyang bond paper na alam kung doon mang gagaling ang mga tanong niya.
“Alright, Ashley. Can you tell us what were the main causes of the French Revolution?” tanong ni Sir Vazquez.
Ashley gulped. “The main causes of the French Revolution were social inequalities, financial crises, and the influence of Enlightenment ideas on the people,” sagot niya, medyo kinakabahan pero malinaw.
Napangiti ako kahit kinakabahan nakakaya niya paring sumagot ng tama. Tumingin siya saken na may ngiti sa muka.
“Very good!” sabi ni Sir Vazquez, sabay palakpak sa mga classmates.
Ilang estudyante ang tinanong, yung iba nakakasagot ng maiksi, yung iba tahimik lang. Lalo na si Jea, mahaba talaga ang sagot niya matalino din siya.
Eventually, ako na ang susunod. Ngumisi ako sa sarili ko confident ako kasi nag-review naman ako kanina.
“Vivienne, what were the major outcomes of the American Revolution?” tanong ni Sir Vazquez, nakatingin sa akin.
I inhaled, thinking clearly. Nag process sa utak ko ang tanong, matagal akong naka pag sagot at narinig ko ang sinabi ni Jea.
“I'm sure hindi niya alam ang sagot, may I answer the question sir?,’’ tanong niya.
Bida bida talaga siya kahit kailan.
“I can answer, Jea,” sagot ko.
“The major outcomes of the American Revolution included the independence of the thirteen colonies from British rule, the establishment of a democratic government based on the Constitution, and the rise of George Washington as the first president. Additionally, it inspired other nations to pursue liberty and democratic ideals, influencing revolutions worldwide.”
Tahimik ang classroom sandali, tapos namangha si Sir Vazquez. As in proud ako sa sarili ko, napatingin ako kay Jea na naiinis akong tiningnan akala niya siguro di ko masasagot.
“Excellent! Very detailed and accurate. I’m giving you full points for that answer,” sabi niya, sabay smile at nod.
Yes!
Ngumiti ako kay Ashley, proud ako sa sarili ko. Ramdam ko yung confidence na lumalabas dahil sa effort ng review namin ni Ashley.
Napansin ko rin yung admiration sa face ni Ashley at yung respect sa ibang classmates na parang nahumaling sa sagot ko.
ฉินเกอหลง ก่อนหน้านั้นเมื่อพันปีก่อนยืนโปรยเถ้ากระดูกของต้าเหนิง ที่ลำน้ำใสไหลเย็น“เดินทางก่อนข้าแล้วอย่าลืม จดจำเรื่องราวของเรา”“ฝ่าบาท ท่านหมอเยี่ยนฉือกับหานจงขอประทานอนุญาตออกเดินท่องยุทธภพ หวังว่าฝ่าบาทจะประทานอนุญาตในครั้งนี้”เชียวกงเล่อประสานมือตรงหน้า ความรู้สึกเหมือนบางอย่างแหว่งเว้าหายไป กำลังจะมีใครจากไปอีกแล้วสินะถึงจะยื้อไว้เพียงใดพวกเขาก็ต้องจากไปสักวันอยู่ดี“ในที่สุดเราทุกคนก็ได้แค่เพียงเป็นเถ้าธุลี ปลิวหายไปพร้อมกับสายลม ข้าเองแม้จะอยากทำตามใจเพียงใดสุดท้ายข้าก็ได้แค่เพียงสะกดกลั้นความคิดนั้นไว้เสีย”“พ่ะย่ะค่ะท่านพ่อ..กงเล่อหมายถึงท่านปู่ของฮองเฮาเอ่อถูหวังซวน เสียใจที่ต้องสูญเสียคนของตระกูลเอ่อไปจนไม่เหลือใครแม้กงเล่อขอใช้แซ่ของตระกูลเอ่อแต่ท่านพ่อก็ยังเศร้าโศกเช่นเดิมกงเล่อเข้าใจดีว่าไม่อาจทดแทนกันได้”“จริงสินะในที่สุดตระกูลฉินก็ไม่อาจปกป้องตระกูลเอ่อไว้ได้ ข้าที่ทุ่มเทตั้งแต่วันแรกที่พบนางก็ยังไม่อาจช่วยเหลือนางได้ทันเช่นนั้นจึงเรียกว่าเป็นความผิดของข้า”“ไม่มีใครผิดพ่ะย่ะค่ะสวรรค์กำหนดไว้แล้ว หากไม่มีฝ่าบาทบางที่ตระกูลเอ่ออาจไม่เหลือรอดตั้งแต่ครั้งแรกที่ถูกฆ่า
ฉินเกอหลงก้มลงจูบที่หน้าผากเธอหนึ่งทีแล้วพูดติดตลก“อย่าทำแบบนี้บ่อยนะ เดี๋ยวใจฉันจะละลาย” ต้าเหนิงกลั้นยิ้มหลังอาหารเย็น ฉินเกอหลงยืนล้างจานอยู่ในครัวโดยมีเด็กแฝดทั้งสองคนยืนอยู่ข้างๆช่วยส่งจาน พ่อบ้านคนเก่งพูดคุยกับลูกๆไปด้วย เสียงหัวเราะคิกคักของทั้งสามคนทำให้บ้านหลังนี้ดูมีชีวิตชีวากว่าที่เคยเป็น ต้าเหนิงยืนพิงขอบประตูดูภาพตรงหน้า แอบอมยิ้มอย่างห้ามไม่ได้ใครจะเชื่อว่าผู้ชายเย็นชาจากโลกเดิม จะกลายมาเป็นคนที่อบอุ่นจนสามารถละลายกำแพงในใจเธอได้ทั้งหมดฉินเกอหลงคนนี้งดงามกลางใจต้าเหนิงไม่มีเสื่อมคลายทุกเช้า เขาจะตื่นก่อนเพื่อเตรียมอาหารเช้าไว้ให้ บางวันมีซาลาเปาไส้หมูฉ่ำๆที่เขานวดแป้งเอง บางวันก็มีข้าวต้มร้อน ๆ กับไข่เยี่ยวม้าราดซอสขิง เธอแค่ลุกมาก็เจอกลิ่นหอมลอยมาจากครัว พร้อมกับเสียงทุ้มนุ่มเรียกชื่อเธออย่างคุ้นเคย“ต้าเหนิงที่รัก ตื่นได้แล้ว กินข้าวก่อนนะ แล้วค่อยนอนต่อก็ได้”เขาไม่เคยปล่อยให้ต้าเหนิงต้องทำงานอะไรในบ้านคนเดียว ไม่ว่าจะซักผ้า ทำสวน พาเด็กไปหาหมอ หรือแม้แต่เรื่องเล็ก ๆ อย่างเปิดฝาน้ำปลาที่ว่ายากๆเขาก็จะโผล่มาทันที พร้อมกับสายตาห่วงใยที่ไม่เคยจางไป เขาใส่ใจทุกรายละเอ
เสียงกระดิ่งหน้าประตูดังเบา ๆ เมื่อต้าเหนิงผลักประตูบ้านเข้ามา กลิ่นหอมของข้าวสวยร้อน ๆ คลุกเคล้ากับกลิ่นขิงและน้ำซุปลอยมาแตะจมูกทันที ฉินเกอหลงคงวุ่นอยู่ในครัวเหมือนทุกๆ วันที่ผ่านมา แค่ก้าวเข้าไปยังไม่ทันได้วางกระเป๋าถือ มือของใครบางคนก็คว้าสัมภาระไปจากเธออย่างแผ่วเบา“กลับมาแล้วเหรอ” เสียงนุ่มทุ้มที่ฟังเมื่อไรก็อบอุ่นใจเสมอดังขึ้นจากข้างหลัง ฉินเกอหลง สวมผ้ากันเปื้อนผืนบาง ทับเสื้อเชิ้ตสีครีมแขนพับขึ้นถึงข้อศอกทำไมเขาดูน่ารักในตอนที่สวมผ้ากันเปื้อนนะ ดวงตาหยีเมื่อยิ้ม“ทำกับข้าวอีกแล้วเหรอ คงจะยุ่งสินะวันนี้” ต้าเหนิงยิ้มพลางถอดรองเท้า “เหนื่อยนิดหน่อย...แต่เห็นหน้าคุณแล้วหายเหนื่อยทันที” ต้าเหนิงอมยิ้ม “พูดแบบนี้ จะหวานเกินไปแล้วนะคุณสามี” “อยากจะให้หวานกว่านี้ไหมไปที่ห้องนอนกันสิ” เขากระซิบใกล้หู ทำเอาหัวใจต้าเหนิงเต้นตุ้บ ๆทันใดนั้น เสียงเท้าเล็ก ๆ วิ่งลงบันได ฉินเกอหลงถอนหายใจก่อนจะยิ้มกว้างส่ายหน้าไปมา “หม่าม๊าาาาาาาาา” เสียงใสของ หนูน้อยต้าเล่อ วิ่งมากอดขาแม่แน่น ตามหลังมาด้วยน้องชายฝาแฝด ต้าโย่ว ที่ถือของเล่นไม้ในมือ “คุณแม่กลับมาแล้ว!” ต้าเหนิงย่อตัวลงกอดลูกทั้งสอง
หนึ่งปีผ่านไปที่คลินิกใหญ่แห่งหนึ่งของย่านที่มีผู้คนเดินขวักไขว่ไปมาต้าเหนิงหอบหิ้วข้าวของมากมายเดินเข้าไปข้างใน ที่นั่นหมอดนัยนั่งไขว่ห้างพิงพนักเก้าอี้หานจงกำลังเดินออกมาพร้อมกับของว่างได้เวลาของว่างพอดีสินะ“กำลังคิดว่าจะไปเยี่ยมคุณกับหลานๆ” หมอดนัยกล่าวทักแล้วรีบมาช่วยต้าเหนิงรับเอาของพะรุงพะรังไปวางที่โต๊ะตัวกลางหน้าโซฟา หันมองสบตากับหานจงยิ้มๆ ต้าเหนิงเบ้ปาก“ฮันนีมูนมาแล้วเป็นอย่างไรบ้าง” ต้าเหนิงพูดไปด้วยวางขนมลงบนโต๊ะทำงานของหมอดนัย“ดีที่สุดดีมากและดีจริงๆ” หันไปยิ้มกับหานจงอีกครั้งโลกมันเปลี่ยนไปแล้วความรักคือสิ่งสวยงาม หานจงรีบกุลีกุจอนำจานมาแกะห่อขนมวางตรงหน้าหมอดนัย“หือน่ากินจังต้าเหนิงเก่งจริงๆ ทำขนมเป็นด้วยหรือ” ต้าเหนิงส่ายหน้ายิ้มๆ“ทายสิว่าใครทำ” หมอดนัยอ้าปากค้าง“เมืองจีนนี้เขาสอนลูกหลานเขาอย่างไรน้าาา ผู้ชายสุภาพทุกคนและยังเอาใจเก่งอีกด้วยอิจฉาต้าเหนิงจังมีคนทำกับข้าวให้เลี้ยงลูกให้แล้วยังนอนกล่อมกลางคืนด้วย” ต้าเหนิงส่ายหน้าไปมายิ้มๆ“แล้วคนของหมอเล่า” พยักหน้าไปทางหานจง“ผมไม่เกี่ยวนะ ผมไม่สุภาพตรงไหนผมเอาใจคุณหมอทั้งคืน” หานจงพูดตามแบบที่เข้าใจภาษาไทยได้เล็ก
"เดี๋ยวข้ามานะ พวกท่าน"ต้าเหนิงหันมาโบกไม้โบกมือยิ้มแห้งๆ ให้กับไฉหรานที่ยืนมองอยู่ตรงนั้น แต่ก็ไม่กล้าห้ามฉินเกอหลง มองแผ่นหลังของฉินเกอหลงกับต้าเหนิงที่ห่างออกไปถอนหายใจยาว"ไม่รอดแน่ๆ ต้าเหนิงเอ๊ยต้าเหนิงหานจงจูงม้าตามมาหันหน้าหันหลังมองหาฉินเกอหลง ที่ชวนให้เขาตามไปอารักขา"ฝะฝฝ่าบาทไปไหนเสียบอก
ไฉหรานยิ้ม มิตรภาพกำลังงอกเงยไม่มีสิ่งใดให้ต้องห่วงทุกอย่างกำลังจะเข้ารูปเข้ารอยต่อจากนี้ ต้าเหนิงยิ้ม ฉินเกอหลงจะต้องประหลาดใจถ้าต้าเหนิงจะยิงไก่ป่ามาย่างให้เขากิน“เจ้าเก่งเพียงนี้ท่านแม่ยังบอกให้เจ้าหัดเย็บถุงหอมตามอย่างของหญิงงาม แต่ข้ากลับคิดว่าหญิงงามนั่งเย็บถุงหอม หญิงกล้าแกร่งเช่นเราหัดยิงธน
“แสดงว่ากัวกั๋วยังไม่ได้จูบซ้ำรอย”“อย่ามาพูดแบบนี้นะคนอะไร ทำท่ารังเกียจเขาแต่แรกพอหลังๆ มาจูบเอาจูบเอา”ฉินเกอหลงกอดไว้แน่น“อยากเข้าไปข้างในใช่ไหมได้ แต่ต้องเชื่อฟังข้าพรุ่งนี้เช้าข้าจะเร่งยกทัพมาโดยเร็วที่สุด เพื่อช่วยเจ้าออกจากคุกหลวง ไม่ได้หมายชิงบัลลังก์ แม้ใครไม่มาข้าก็จะมาคนเดียว แต่ก็คิดว่
อุทยานหลวงหมู่แมกไม้กลับงดงามด้วยโคมไฟสว่างไสวเอ่อต้าเหนิงเดินพลางสงสัยว่าทำไมต้องมานัดพบกันในที่สว่างไสวเพียงนี้ที่นั่นใต้ต้นดอกเหมยสีแดงสด ร่างสูงยืนหันหลัง ต้าเหนิงก้าวขาไปข้างหน้ามือกำที่ป้ายหยกไว้แน่นปีหนึ่งเต็มๆ ที่ไม่ได้พบกัน ตั้งแต่วันนั้นฉินเกอหลงไม่เคยไปที่วิหารเทียมฟ้าอีกเลย เขาคงมีเรื่อ






ความคิดเห็นเพิ่มเติม