พวกเจ้าระวังให้ดีเกิดใหม่ครั้งนี้เพื่อแก้แค้นแทนไต้ซือ

พวกเจ้าระวังให้ดีเกิดใหม่ครั้งนี้เพื่อแก้แค้นแทนไต้ซือ

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-06-05
โดย:  จันทร์ส่องแสงจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel16goodnovel
10
6 การให้คะแนน. 6 ความคิดเห็น
180บท
18.8Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

นางเอกที่ย้อนอดีตไปในวันที่กำลังจะตายพอดีดีที่จวิ้นอ๋องมาช่วยไว้ทัน จวิ้นอ๋องที่บวชเป็นพระเพื่อหนีความขัดแย้ง มีเรื่องราวในอดีตแสนขมขื่น เหมาะแก่การช่วยเหลือและแก้แค้นแทน ทั้งที่เรื่องของตัวเองก็ยุ่งเป็นเชือกพันกันเอาเหอะวางไว้ช่วยไต้ซือก่อน

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่1จะเกิดก็จะตายเลย

西尾絃葉(にしお いとは)はスマホを握りしめ、力の入った指先がうっすらと白くなっていた。

――ついに、5年もの間待ち続けた電話が来た。

祖父が最も信頼する秘書の日野(ひの)からだった。

「お嬢様。澤木様とのご結婚は、会長が定めた5年間の試験期間を無事に通過されました。

会長のご指示により、澤木様とご一緒にご帰宅いただくことを許可いたします。また、全財産を前倒しでお嬢様に名義変更の手続きも進めております。ご都合はいかがでしょうか」

「本当?!」

絃葉は込み上げる歓喜を抑えきれず、声がわずかに震えた。

「やった......!今日でいいから。今すぐ向かうよ!」

電話を切ると、ようやく肩の力が抜けた。

――よかった。

祖父はついに、かつて自ら結婚を選び、家の政略結婚と後継者としての立場を捨てた自分を許してくれたのだ。

そして彼女は澤木凪杜(さわき なぎと)と結婚したことも。

それはつまり、彼女の選択は間違っていなかったということ。

凪杜は、すべてを捨ててでも選ぶ価値のある男だった。

今日は試験期間の終わりであると同時に、二人の結婚五周年の記念日でもある。

彼に、とびきりのサプライズと、正当な未来を贈るつもりだった。

公証役場のロビーには、紙とインクの匂いが漂っている。

絃葉は胸の高鳴りを抱えながら、5年間大切にしまってきた書類を、そっと職員に差し出した。

真実を知ったときの凪杜の驚きと喜びを思い浮かべ、彼女の唇には自然と柔らかな笑みが浮かぶ。

だが――

職員はシステムで何度も照合した後、眉を深くひそめ、顔色を曇らせた。

顔を上げ、鋭い視線を絃葉に向けると、疑いようのない厳しい口調で告げた。

「申し訳ありませんが、こちらの書類は偽造したものです。戸籍を確認しましたが、西尾様の現在の婚姻状況は、未婚となっています」

「未婚......?」

絃葉の笑みが凍りつき、目を見開いた。

「そんなはずが......」

職員は彼女の動揺を意に介さず、冷然と言い続ける。

「なお、澤木様は既婚となっており、法的な妻は円藤野々花(えんどう ののか)という方です」

――頭の中で何かが弾けた。

絃葉の脳裏は一瞬で真っ白になる。

彼女は椅子から勢いよく立ち上がり、鋭い声を上げた。

「嘘よ!そんなはずない!これは夫が自分で渡してくれたものよ、偽物なわけがない!」

「ですが、システムにはそう書いてあります」

職員は無表情のまま続けた。

「さらに、お二人の間には娘が一人。5歳で、母親の姓を名乗り、名前は円藤那乃葉(えんどう なのは)です」

「......え?」

絃葉はよろめき、一歩後ずさる。

娘?

5歳?

――ということは、自分が娘のように可愛がっていた子、那乃葉が......凪杜と野々花の実の娘だというのか?

「システムによれば、澤木様と円藤様は5年前に婚姻届を提出しています。婚姻期間は、西尾様が持っていた書類と完全に一致します」

視界が暗転し、絃葉の身体は力なく後ろへ崩れ落ちそうになった。

その瞬間、背後にいた日野が素早く支える。

「お嬢様!」

怒りを含んだ声が震える。

「なんという裏切りを......!すぐに会長へご報告を――」

「ダメ!」

絃葉は鋭く遮った。

額を押さえ、爪が掌に食い込む。

「お願い、日野さん。おじいちゃんには言わないで......私に、少し時間を。自分で確かめたいの......だからこの件は、どうか内密に」

ふと何かを思い出し、かすれた声で続ける。

「その那乃葉という子の誕生日は、いつですか」

キーボードを叩く音が、やけに耳障りに響いた。

「202X年6月29日、午後4時39分です」

その冷たい数字は、鋭い針のように、絃葉の記憶の奥深くに突き刺さる。

――あの日だ。

彼女が転倒し、流産して入院した日だった。

ようやく授かった子は、その日の夜8時13分、完全に彼女の体から失われた。

涙が、堰を切ったように溢れ出す。

あれほど多くの薬を飲み、不妊治療の注射を打ち続けて、ようやく授かった命だったのに。

まだ妊娠二ヶ月にも満たず、安定もしないうちに、理由もわからないまま家で転び、失ってしまった。

もともと妊娠しにくい体だった彼女にとって、その流産は致命的だった。

冷たい病室のベッドの上で、彼女は痛みに打ちのめされていた。

だが凪杜は、ただ軽く背中を叩き、静かな声でこう言った。

「そんなに落ち込むな。子どもがいなくなったのは、むしろよかったじゃないか。俺たちはまだ事業を立ち上げたばかりだ。子どもを持たないほうがいい」

――持たないほうがいいじゃなかった。

その日、すでに彼は「持っていた」のだ。

彼女が失った宝物は、ただ彼にとって予定外の余りものにすぎなかった。

職員は偽の書類を彼女に返した。

力の抜けた手から、それはパタンと、音を立てて床に落ちる。

その白い紙は、大きな平手打ちのように彼女の頬を打ち、5年間のすべてがただの笑い話だったのだと嘲笑っているようだった。

役場を出ると、冷たい風が正面から吹きつける。

頭の混乱はわずかに晴れたが、胸の冷えは消えない。

後ろから日野が追いつき、心配そうに声をかける。

「お嬢様、あんなに酷い男のことです。会長に頼れなくて本当にいいのですか?」

絃葉はゆっくりと首を横に振った。

その目はすでに、崩壊寸前のパニックから、冷たく揺るぎない光へと変わっていた。

深く息を吸い、静かに言う。

「お気遣いありがとう、日野さん。でもいいの。それよりおじいちゃんに伝えて。

一ヶ月後、この件の答えを持って帰ります。家業は必ず継ぎますから、どうか安心してください、と」

そう言い残し、彼女は振り返ることなくタクシーを止め、凪杜の会社の住所を告げた。

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็นเพิ่มเติม

Paphitchaya
Paphitchaya
สนุกค่ะ ชอบอ่านเรื่องยาว
2025-04-08 17:17:47
1
0
เทพประจักษ์ นาสมฝั
เทพประจักษ์ นาสมฝั
ตามๆๆๆๆนะอย่าหายนะ
2024-12-04 14:25:30
2
0
Sompong Wongmak
Sompong Wongmak
สนุกมากเลยแต่ จะเทมัยนะขอให้ลงให้จบนะคะ
2024-11-25 18:03:06
1
0
เทพประจักษ์ นาสมฝั
เทพประจักษ์ นาสมฝั
เริ่มอ่านก็สนุกแล้วค่ะ
2024-11-25 12:37:33
1
0
เทพประจักษ์ นาสมฝั
เทพประจักษ์ นาสมฝั
ติดตามค่ะมาอัพเดทด้วยน๊าค๊า
2024-11-23 01:10:39
1
0
180
ตอนที่1จะเกิดก็จะตายเลย
ความรู้สึกอึดอัดจนอยากจะอาเจียน ความรู้สึกเหมือนกำลังจะตาย แม่จ๋าช่วยหนูด้วย เหมือนกำลังโดนบีบคอ บีบคอ ใช่แล้วมีใครบางคนกำลังบีบคอ กรอบหน้าอ้วนของใครคนนั้นลอบเด่นอยู่ตรงหน้า อีอ้วนแกบีบคอฉันทำไม“ไทเฮาเพคะ พระสนมกำลัง จะหมดลมหายใจแล้ว” ่น้ำเสียงเศร้าสร้อยผิดกับท่าทีที่ออกแรงอย่างเต็มที่ในการบีบคอ ยัง ยังไม่ปล่อยอีกต้าเหนิงดิ้นรนแต่รู้สึกว่าทำไมมีแรงเพียงแค่น้อยนิดมือใหญ่ของยายป้าอ้วนบีบที่ลำคอไว้แน่น ริมฝีปากเหยียดยิ้มหยัน ดวงตามุ่งมาดให้ตายดับตรงหน้า นี่กล้าฆ่าคนเลยหรือไทเฮาวัยกลางคนใบหน้ายังงดงามราวกับเพิ่งจะผ่านวัยสาวได้ไม่นานที่ยืนนอกม่านพยายามแหวกม่านสีทึมทึบเข้ามา ขันทีข้างกายรีบจับมือไว้เสีย ไม่ให้ได้ทำอย่างที่ใจคิด“อย่าเลยพ่ะย่ะฮะ พระสนมต้าเหนิงกำลังจะเดินทางไปยังสรวงสวรรค์นางคงอยากให้ไทเฮาจดจำแต่ภาพงดงามของนางก็เท่านั้น อย่าเข้าไปเลยพ่ะย่ะฮะ ไทเฮาเองสูงส่งไม่บังควรจะต้องมาเห็นอะไรที่ไม่งดงามเช่นนั้น” ความตายเช่นไรจึงจะสวยงามคนใกล้ตายอย่างไรจึงจะสวยงาม อีบ้า ต้าเหนิงพยายามลืมตาขึ้นมองเมื่อได้ยินเสียง และความอึดอัดที่ลำคอหายไป แต่ภาพที่เห็นคือร่างอ้วนของยายป้าคนเดิมกำลังยกหม
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่2อ๋องฉินจวิ้นหวัง
“ไทเฮาพ่ะย่ะฮะ อย่าทรงโศกเศร้าเสียพระทัยไปนักเลย ถนอมพระวรกายด้วยพ่ะย่ะฮะ ควรส่งพระศพได้แล้วพ่ะย่ะฮะ พระสนมป่วยไข้เกรงว่าร่างกายจะ ไม่สวยงามอย่างที่ควรจะเป็น และเอ่อเอ่อ อาจเป็นโรคติดต่อได้” ป๊ะแกสิโรคติดต่อเฮอะคิดจะกำจัดฉันหรือ คิดว่าฉันจะเน่าเหม็นหรือ พวกแกนั่นแหละ มือบางค่อยๆ ขยับกำมือไทเฮาไว้ส่งสัญญาณว่ายังมีชีวิตอยู่แววตาเศร้าโศกเมื่อครู่ของไทเฮาเปลี่ยนเป็นประหลาดใจ และตกใจไม่น้อยรีบดึงมือออก“ต้าเหนิงเจ้ายังไม่ตายหรอกหรือ”พูดราวกับกระซิบต้าเหนิงลืมตาขึ้นช้าๆ จ้องมองคนพูดไทเฮาสวมกอดต้าเหนิงไว้แน่น ต้าเหนิงยกมือขึ้นกอดตอบแต่ไม่อาจเปล่งเสียงพูด“ตามหมอหลวง เจายี่รีบตามหมอหลวง”เปล่งเสียงด้วยความดีใจ ต้าเหนิงถอนหายใจยาว ตัดไปที่เจายี่ที่อ้าปากค้างด้วยความตกใจต่อมาก็คือกำลังใช้สมองกำลังคิดหาคำแก้ตัวถลาเข้ามาข้างในม่าน“พระสนม โธ่พระสนมไม่เป็นไรแล้วหรือเจ้าคะ”น้ำตาแห่งความเสแสร้งมาอีกแล้วต้าเหนิงยิ้มเย็น ต้องเน้นๆ แล้วแหละเจายี่เอ๊ย ยกเท้าขึ้นถีบไปที่ยอดหน้าของเจายี่อย่างแรงจนนางล้มลงก้นจ้ำเบ้า ก่อนจะเปลี่ยนเป็นอาการชักกระตุกตาค้างดิ้นทุรนทุราย ไทเฮารีบเข้ามาพยุง“ต้าเหนิง ต้าเหน
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่3วิหารเทียมฟ้า
ตำหนักฮองเต้“ฝ่าบาทฝ่าบาทเพฮะ จวิ้นหวังมาถึงนี่”สีชมพูฮ่องเต้ ชายตามองขันทีข้างกาย“แล้วอย่างไร” สีหน้าเบื่อหน่ายมีอะไรให้ตื่นเต้นกันละ“จากทางเหนือมานี่ใช้เวลาไม่น้อยอ้างว่าบัญชาของไทฮองไทเฮาจากตำหนักเทียมฟ้า” กัวกั๋ว ยิ้มมุมปาก“แล้วอย่างไรสนมคนนั้นข้าไม่ต้องการนางแล้วใครจะเอาไปไหนก็เรื่องของพวกเขาคนใบ้แล้วยังถือดีใครบังอาจส่งมาในตำแหน่งสนม” ขันทีป้องปาก“แต่ จวิ้นหวังมาครั้งนี้เกรงว่าจะมีแรงกระทบเหล่าขุนนางและราษฎรอาจมีคนบางคน หาทางเข้าใกล้จวิ้นหวัง”“เข้าใกล้แล้วอย่างไรเขาเองที่ร่างหนังสือสัญญายอมสละบัลลังก์ให้ข้าแล้วยังบอกว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องราชสำนักและการปกครองออกบวชที่วัดทางเหนือ ต่อไปเรียกเขาว่าไต้ซือจะดีไหม” หัวเราะเบาๆ ขันทีเองก็หัวเราเสียงดังลั่น“พ่ะย่ะฮะไต้ซือ ก็ควรจะเป็นเช่นนั้นในเมื่อออกบวชแล้วก็ควรจะเป็นไต้ซืออ๋องฉินโบกมือให้เกี้ยวที่พาร่างไร้สติของต้าเหนิงนั่งมาด้วยจอดลงริมธารใส หานจงวิ่งเข้ามาวางเก้าอี้รองพื้นให้อ๋องฉินลงมาจากเกี้ยว“เหตุใดต้องเลือกเส้นทางนี้”“ทางสายหลักอันตรายยิ่ง นางมีคนปองร้ายมากหน้าข้าไม่อาจรับมือหรือคอยตามเช็ดสิ่งที่นางทำ นางสั่งสมความ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่4ไต้ซือ
“ท่านหมอจากไปก่อนหน้าที่จวิ้นหวังจะได้นั่งบัลลังก์ตำหนักบูรพาด้วยซ้ำไป ป่านนี้ วิชาด้านการแพทย์คงรุดหน้าไปไกลมีทางไหนส่งข่าวให้ท่านหมอกลับมาโดยเร็วบ้างหรือไม่”“หานจงเจ้าว่าอย่างไรเสด็จย่าถามเจ้า” ฉินเกอหลงพูดขึ้นดังๆ อีกครั้ง“อ่า ขอรับ”มัวแต่ปล่อยความคิดล่องลอยไปหาเยี่ยนฉือ ในวันสุดท้ายที่พบกันเยี่ยนฉือไม่เอ่ยคำลาแต่พร้อมจะจากไป หานจงเองกลับรู้สึกหงุดหงิดเมื่อเยี่ยนฉือจะไปเขาไม่ไปส่งไม่โบกมือลาและกล่าวคำลาเช่นกัน กระนั้น เยี่ยนฉือก็ส่งข่าวมาที่ หานจงเสมอมาเพราะเขาเลี้ยงนกเหยี่ยวเช่นเดียวกับฉินเกอหลงไว้สำหรับส่งข่าวเหนือใต้“มีวิธีไหนที่จะตามตัวท่านหมอเทวดาได้บ้าง” ไทฮองไทเฮาถามซ้ำ“หานจงจะเร่งตามตัวท่านหมอโดยเร็ว แต่ต้องรอให้ท่านหมอรู้ว่าเราทั้งหมดอยู่ที่นี่เมื่อถึงเวลานั้นท่านหมอจะส่งนกเหยี่ยวสื่อสารส่งข่าวมาว่าอยู่ที่ไหนถึงเวลานั้นเราค่อยส่งข่าวให้ท่านหมอกลับมาที่นี่”“อืมมมดี เพราะหลังจากนี้สิ่งที่ต้องทำคือให้ยาถอนพิษกับเอ่อต้าเหนิงถอนพิษให้นางแล้วค่อยให้ท่านหมอเทวดามาฟื้นฟูร่างกายของนาง” ฉินเกอหลงถอนหายใจยาว“หลานกับหานจงจะช่วยกันจะคุ้มกันนาง คนของตระกูลเอ่อคนสุดท้ายให้อยู่รอดปล
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่5ใกล้
วังหลวง“ชิงตัวสนมของข้าอย่างนั้นหรือฮะฮะฮ่าาาาาา อย่าใช้คำว่าชิงตัวทำไมพูดจาให้ร้ายน้องชายสุดที่รักของข้าได้เพียงนี้ ฉินเกอหลงหรือจะกล้า” กัวกั๋วฮ่องเต้หัวเราะลั่น“ตะตะตะแต่ฝ่าบาทพระสนมเอ่อเป็นพระสนมของฝ่าบาทนะพ่ะย่ะฮะ” ตั๋วเค่อกงกงที่หวังผลประโยชน์จากเอ่อต้าเหนิงยุยงกัวกั๋วฮ่องเต้เรื่องที่ฉินเกอหลงชิงตัวต้าเหนิงออกจากวังหลวง“เอ่อต้าเหนิงอย่างนั้นหรือข้าเกือบลืมชื่อของนางไปแล้วสินะตอนนี้สนมซิงซีกับสนมหวงซือหยิน งดงามชดช้อยและยังชอบตามใจข้าจริงสินะข้าเกือบลืมไปว่ามีสนมที่ชื่อเอ่อต้าเหนิงอีกคน อยู่ตำหนักอะไรนะ”ตั๋วเค่อกงกงส่ายหน้าไปมา เคยจะจดจำอะไรได้บ้างสิ่งที่ทำในแต่ละวันคือหาความสำราญเท่านั้นก่อนหน้านั้นเคยโปรดปรานเอ่อต้าเหนิงเรียกหาทุกวันแต่มาวันนี้กลับบอกว่าลืมคนเช่นกัวกั๋วฮ่องเต้เป็นคนเช่นไรกันแน่“ตำหนัก16พ่ะย่ะค่ะ”“อ่อสนมอันดับที่สิบหกสินะ เกือบลืมไป ข้าแต่งตั้งนางอย่างไม่ตั้งใจ แล้วตอนนี้นางอยู่ที่ไหน“เอ่ ตอนนี้ จวิ้นหวังนำตัวพระสนมเอ่อไปรักษาการป่วยที่วิหารเทียมฟ้า”“ดีแล้วนี่ ไปรักษาตัวพอหายก็กลับมาปรนนิบัติข้าเหมือนเดิมโดยเร็ว” ตั๋วเค่อถอนหายใจยาว“พ่ะย่ะฮะแล้วเรื่องการ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่6เหมยเขียวม้าไม่ไผ่
“โอะ ไม่ต้องขอบคุณหานจงหรอกขอรับ มันเป็นหน้าที่ของหานจงพระสนมพูดไม่ได้ ก็เป็นปัญหาใหญ่” ต้าเหนิงยิ้มกว้าง หมอนี่น่าคบกว่าคนหล่อนั่นเป็นกองอย่างน้อยก็ไม่หยิ่งละวะ“หานจงออกมานี่” หานจงประสานมือแล้วรีบออกไปในทันทีเพราะเสียงคนเรียกเริ่มขุ่นเคือง“หานจงเจ้าไม่ต้องแสดงว่าเป็นคนดีเพียงนั้นก็ได้กับนางที่เรามีหน้าที่แค่คอยปกป้อง” หานจงถอนหายใจ“ขอรับท่านอ๋อง”ขอรับเพราะตัดรำคาญความจริงแล้วอดสงสารต้าเหนิงไม่ได้ก่อนหน้านั้นอ๋องฉินก็มีทีท่าว่าสนิทสนมกับเอ่อต้าเหนิงมากกว่าใคร แต่มาตอนนี้ทำตัวเหินห่างหานจงอดสงสัยไม่ได้ว่าต้าเหนิงที่ฟื้นขึ้นมานี่จะรู้สึกเหมือนเดิมกับท่านอ๋องของเขาไหมจากที่มองสีหน้าท่าทางแล้วเอ่อต้าเหนิงคนนี้ทำราวกับว่าไม่คุ้นเคยกับท่านอ๋องกระนั้นแม้แต่หานจงนางยังแสดงท่าทีเหมือนพึ่งเคยพบกัน เอาเป็นว่าทั้งสองคนต่างแสดงละครว่าไม่เคยมีใจให้กันกระนั้น“ไปได้แล้วไปหาทางติดต่อกับ หมอเทวดาเหยียนฉือเสียนางพูดไม่ได้ข้าเริ่มอึดอัดกับท่าทีของนางที่เอาแต่จ้องตาแล้วยิ้มให้เสียเต็มทนแล้ว” หานจงยิ้มประสานมือแล้วจากไป“ไม่ต้องน้อยใจเจ้าค่ะปกติแล้วท่านอ๋องก็เป็นแบบนี้ไม่ค่อยพูด ตั้งแต่เกิดเรื่องที่ทำ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่7ตอแย
ส่งภาษามือว่าได้ยินแล้ว สองสามวันมานี้ต้าเหนิงหัดใช้ภาษามือในแบบของต้าเหนิงคนหล่อคนนั้นก็ยังพูดด้วยน้อยคำอย่าเรียกว่าพูดด้วยเลยเรียกว่าพูดลอยๆ จะดีกว่า เขามีปมอะไรกับต้าเหนิงจึงไม่ยอมพูดทำราวกับว่าต้าเหนิงเป็นหนอนบุ้งน่าขยะแขยงขนาดนั้น“ท่านอ๋องหรือเจ้าค่ะแอบดูท่านอ๋องอีกแล้ว พระสนมก่อนนั้นเป็นอย่างไรก็เป็นแบบนั้นไม่เคยเปลี่ยน เมื่อก่อนเพื่อท่านอ๋องยอมทำทุกเรื่องเชียวเจ้าค่ะขอเพียงแค่ได้ยินว่าท่านอ๋องชอบ คุณหนูเอ่อในตอนนั้นยอมทำทุกทาง ข้าน้อยเองก็ไม่เข้าใจว่าพอท่านอ๋องกลับมาครั้งนี้ทำไมถึงมีท่าทีเปลี่ยนไปทั้งๆ ที่เป็นคนพาคุณหนูเอ่อมาเร้นกายหลบภัยที่นี่”“ทำไมถึงหลบภัย” ส่งภาษามือถามคำถาม“บ้านเอ่อถูกเผาวอดวายดีที่ท่านอ๋องในตอนนั้นกับหานจงไปช่วยท่านกับสาวใช้อีกคนไว้ได้”ต้าเหนิงขมวดคิ้ว“นอนเถิดเจ้าค่ะเรื่องราวมันผ่านไปแล้วตอนนี้พระสนมปลอดภัยอยู่ที่นี่แต่เสียอย่างเดียวบรรยากาศชื่นมื่นไม่กลับมาแล้วท่านอ๋องคงจะผิดหวังที่พระสนมยอมถวายตัวกับฝ่าบาท”นั่นงัยแฟนเก่ากันนี่เองสายตาที่มองมาถึงเฉยชาน่าดู คนอะไรงอนอย่างกับผู้หญิงทิ้งตัวลงนอนสาวใช้ห่มผ้าให้ ต้าเหนิงนอนนิ่งคิดไปถึงอนาคตและสิ่งที่จะต
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่8นางกำนัลซุ่ยเอ่อร์
“ใต้เท้าลู่ ส่งข่าวมาหรือยัง”“ข้าน้อยหานจงส่งข่าวให้ใต้เท้าลู่ทำวางเฉยเรื่องนี้เสีย ผิดกับใต้เท้าเฉินที่จัดที่พักพิงไว้รอรับหวางเย่”“เฉินตงลี่มีลับลมคมใน เดิมข้าตั้งใจพำนักที่บ้านเขาแต่ติดปัญหาที่ต้องอารักขา สนมเอ่อ ข้าวางแผนการที่จะเข้าไปที่บ้านเฉินอย่างไม่มีข้อกังขาบางอย่างในตัวเฉินตงลี่ไม่น่าวางใจถึงจะบอกว่าภักดีแต่อาจเป็นแค่เพียงคำพูด” เป็นงานเป็นการขึ้นมาในทันที“ขอรับ ท่านหมอเองย้ำนักย้ำหนาว่าระหว่างนี้ให้หวางเย่ห่วงความปลอดภัยตัวเองก่อนอย่าเพิ่งแสดงท่าทีว่า ไม่วางใจในตัวเฉินตงลี่ ก่อนหน้านั้นคดีฆ่าคนวางเพลิงตระกูลเอ่อ ผู้ต้องสงสัยคือเฉินตงลี่แต่เขาก็ยังลอยนวลไม่มีหลักฐานเอาผิดได้”“ท่านหมอให้รออยู่ก่อนอย่าเพิ่งออกจากเงามืด รอเวลาที่จำเป็นจริงๆ ถึงเวลานั้นค่อยพบกันอีกที”หานจงก้มหน้ายิ้มบางๆ ความรู้สึกคะนึงหาแล่นเข้าสู่หัวใจนานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้พบกับหมอเทวดาเยี่ยนฉือนานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้ต่อปากต่อคำกันป่านนี้คนพูดมากจอมวางแผนคนนั้นจะเป็นอย่างไรบ้างต้าเหนิงค่อยๆ หย่อนตัวลงบันไดไม้สูงลิบอย่างยากลำบากเพื่อที่จะได้มานั่งที่กองไฟกับฉินเกอหลงอากาศเย็นจนหนาวดีที่หิมะไม่ตก ตั้งใจมาขอ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่9ท่านหมอเทวดากลับมาแล้ว
วังหลวง“ฝ่าบาท”ซุ่ยเอ่อร์ก้มหน้าคุกเข่าจรดพื้น กัวกั๋วฺฮ่องเต้ยกมือเชยคางมนขึ้นสบตา ยิ้มมุมปาก“เจ้า นะหรือที่บอกว่ามีเรื่องสำคัญจะพูดกับข้า”ซุ่ยเอ่อร์แลบลิ้นออกมาเลียที่ปลายนิ้วของกัวกั๋วฮ่องเต้ทั้งดูดทั้งเลียด้วยท่าทีที่ยั่วยวน“พูดมา ถึงจะบอกว่าสิ่งที่เจ้าทำข้าพอใจไม่น้อยแต่เรื่องที่บอกว่าจะพูดรีบพูดมาก่อนที่ข้าจะโมโห”“ฝ่าบาท ซุยเอ่อร์เป็นสาวใช้ของพระสนมเอ่อ”กัวกั๋วฮ่องเต้ถอนหายใจ“แล้วอย่างไรพูดมา”เริ่มรำคาญกับท่าทีเรื่องเยอะของซุยเอ่อร์“ที่ผ่านมา เป็นซุยเอ่อร์ที่อุ่นเตียงให้กับฝ่าบาทยามค่ำคืนหาใช่พระสนมอย่างที่ฝ่าบาททรงเข้าใจไม่”“พูดจาเหลวไหล นางกำนัลซุยเอ่อร์เจ้าคิดว่าจะหลอกลวงฝ่าบาทได้หรือ”ตั่วเค๋อที่สันหลังหวะกำลังกลัวว่าความจะแตก“เจ้ามีอะไรมาพิสูจน์”ซุ่ยเอ่อร์ยิ้มหวานหยด“ไม่มีเจ้าค่ะมีเพียงการอุ่นเตียงให้กับฝ่าบาทเท่านั้นที่จะพิสูจน์เรื่องนี้ได้”กัวกั๋วฮ่องเต้ยิ้ม“กงกงปิดตำหนัก”ยิ้มร่า ตั่วเค๋อกงกงถอนหายใจยาว“ซุยเอ่อร์เจ้าควรจะรู้นะว่าต้องปรนนิบัติฝ่าบาทเช่นไร ข้าคงต้องไม่แนะนำ ทางข้างหน้าข้ายังเป็นขันทีข้างกาย เจ้าอาจจะได้อยู่สูงกว่าตำแหน่งนางกำนัล”ยกมือขึ้นตบที่ไหล่ข
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่10แรงฮึด
โรงเตี๊ยมกลางหุบเขาก่อนถึงด่านเผยจ๋ายผู้คนนั่งลงบนเก้าอี้ดื่มกินกลางแจ้งใต้ร่มไม้ไร้ชายคาตามประสาโรงเตี๊ยมบ้านป่าเยี่ยนฉือยืนกอดกระบี่ดี ด้านหน้าจนท้อใจป่านนี้เจ้าหานจงคนนั้นทำไมยังไม่มาถอนหายใจหรือเขาตื่นเต้นที่จะได้พบหานจงเลยคิดว่าช่วงเวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน ถอนหายใจยาวจะทำทีว่ารอคอยอยู่นานแล้วเจ้าหานจงก็จะหัวเราะเยาะเอาได้ไม่สู้เข้าไปร่ำสุราให้สบายใจรอคนที่เขาเฝ้าคิดถึงทุกเวลาจะดีกว่า“เสี่ยวเอ้อ สุราดีหนึ่งไห”เยี่ยนฉือวางก้อนทองลงบนโต๊ะ เสี่ยวเอ้อนำสุรามาวางพร้อมกับจอกสุราและกับแกล้มจำพวกถั่ว“เยี่ยนฉือยิ้มเอื้อมมือคว้าไหสุราแต่ทว่าช้าไปหานจงคว้าไหสุรา มายกขึ้นกระดกลงคอเสียจนอิ่ม“อ่าาาาาาสุราดี สุราดี”“เฮอะสุราดีหรือคนร่วมดื่มรู้ใจกันแน่ พูดความจริงมาเสียว่า ข้าคือสหายสุราที่ร่วมดื่มด้วยไม่มีเบื่อ” แย่งสุราในไหมาดื่มเสียเอง หานจงยิ้ม“เสี่ยวเอ่อสุราอีกไห” วันนี้ไม่เมาไม่เลิกลายิ้มร่าส่งความรู้สึกออกมาทางสีหน้าและดวงตา“ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้ง” หานจงพูดด้วยน้ำเสียงแปร่งๆ ทั้งที่พยายามกดน้ำเสียงไว้แล้วแต่ก็ไม่อาจกระทำได้“ที่ผ่านมาเป็นอย่างไรบ้าง” เยี่ยนฉือเอ่ยปากถามหานจงยิ้มๆ“
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status