Novel & Cerita จะรักหรือจะร้าย

“ใช่” “และอีกเรื่องหนึ่ง มึงลองถามใจตัวเองดูด้วยว่ารักไอ้เอหรือเปล่า ถ้ามึงรักไอ้เอนั่นเท่ากับมึงเดินลงเหวแน่” “ทำไม”อ้นมีท่าทีที่สงสัย

“ตกลงค่ะ คุณน่ารักที่สุดและเป็นมาเฟียที่ใจดีมากๆ หนูไม่คิดเลยว่าจะโชคดีได้เจอผู้ชายอย่างคุณ” “ก็เธอเป็นคนน่ารักฉันก็เลยดีกับเธอ แต่เธออย่าลืมนะถ้าใครร้ายมาฉันก็ใจร้ายใส่อีกหลายเท่า กลัวหรือเปล่า”

ร้ายกาจและปั่นประสาทคนได้โล่จริงๆ “นายมันร้าย...” “ร้ายแล้วรักไหมล่ะ” เขาเลิกคิ้วกวนๆ เฟิร์นหน้าแดงซ่าน หลบสายตาเขา “ไม่รู้...”

เน้นชัดแล้วนะคะ "แต่มึงแพ้ จะเบี้ยวหรอวะ ฮะ " "มึงจะทำอะไร " สัตว์ร้ายตัวโตค่อยๆ ขยับเข้ามาหาฉัน ก็บอกไปแล้วไงว่าไม่เป็น ไม่อยากเป็นโว้ย!! "ถ้าไม่เป็นแฟน ก็เตรียมเป็นเมีย "

รัก ความสัมพันธ์ที่สวนทางกันแบบนี้จะจบลงที่ใด หรือจะเป็นเธอที่พ่ายแพ้ให้กับความมั่นคงของเขา

นี่เขากำลังสารภาพรักกับเธอหรือเปล่านะ "เฮีย...เมื่อกี้เฮียสารภาพรักกับขิงหรือเปล่า" "แล้วเธอคิดว่าไง ถ้าฉันจะชอบเธอรักเธอขึ้นมาจริงๆ แล้วมันจะทำไม"

“แค่ชอบรึ” หัวคิ้วคนถามยกขึ้นเชิงหยอกล้อ เขาเชื่อในคำกล่าวของนาง จะรักหรือชอบย่อมดีต่อใจทั้งนั้น “ตอนแรกแค่ชอบ แต่ตอนนี้น่าจะรักแล้วกระมัง”

“เหรอ แล้วยังไงต่อ เขารักหรือหลงกันล่ะ” “ผมก็ไม่รู้นะว่ารักหรือหลง” “อ้าว พี่ก็นึกว่านายรู้” “งั้นผมขอถามพี่หน่อยสิ” “ถามมา” “พี่รักหรือหลงคุณรวีล่ะ” “นายก็ถามไม่คิดเลยนะ ก็ต้องรักสิถ้าไม่รักจะขอเธอแต่งงานทำไม”

"มึงรักปิ่นเหรอวะไอ้นนท์" "กู กูก็ไม่แน่ใจแต่ที่กูรู้สึกคือกูไม่อยากเสียปิ่นไปอีกแล้ว กูจะทำทุกวิถีทางให้ปิ่นเลิกเกลียดกู กูรู้สึกแบบนี้มันคือความรักหรือเปล่าวะ" ผมถามพวกมันเพราะผมไม่รู้ว่าสิ่งที่ผมกำลังรู้สึกอยู่มันคือความรักหรือเปล่า ถ้าเทียบกับตอนที่ผมชอบนับดาวความรู ้สึกมันต่างกัน

"แม่พูดอะไร" "ลูกแน่ใจเหรอว่าจะใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่กับผู้หญิงที่ไม่ได้ชอบลูก" "ชอบหรือไม่ชอบมันคือเรื่องส่วนตัวของผมกับเมีย"