จะรักหรือจะร้าย Novelas e Histórias

“ฉันจะรักใครหรือไม่รักใคร แล้วมันจำเป็นด้วยเหรอที่ฉันจะต้องบอกเธอ” “ถ้าคุณบอกว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนรักของคุณ ริสาก็จะไม่วุ่นวายกับคุณค่ะ”

“อยากเอาชนะพรีมหรือ” “เปล่า แค่อยากรู้ว่าตัวเองรักพรีมได้ไหม และพรีมจะรักฉันไหม” “นายกำลังเล่นกับความรู้สึก”

“นายไม่สนใจอดีตของฉันจริงเหรอ?” สายตาที่เวินหยุนหลานมองเธอดูแน่วแน่และอ่อนโยน “ถังเยว่ ฉันโตแล้วนะ ฉันแยกความแตกต่างระหว่างความรักกับความซาบซึ้งใจได้ ฉันชอบเธอ ฉันรักเธอ แล้วฉันก็อยากปกป้องเธอด้วย”

เรียกว่าความรักได้หรือยัง ///////////////////////////////////////////////////////

“มึงรัก?” “ไม่หรอก กูไม่ได้รู้สึกกับเนลเหมือนที่รู้สึกกับผู้หญิงคนนั้น” “ต่างกันยังไง” “ไม่รู้ รู้แค่ต่างกัน” “แล้วถ้าสองคนนั้นกำลังจะตาย มึงจะช่วยใคร”

“อะไรกันเนี่ย เป็นผู้ชายมันก็ต้องกล้าพูดกล้าแสดงออกหน่อยสิ” “ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันเองก็อายเหมือนกัน” “ไม่ไหวเลยนะนายเนี่ย แต่ว่า ฉันน่ะร้ายนะ ถ้านายรับความร้ายกาจของฉันได้ ฉันก็จะคบกับนาย แต่ถ้านายเลิกคบกับฉันเมื่อไหร่ ฉันเอาตายแน่”

"พีช" "เรียกเป็นเพื่อน" "หรือจะให้เรียกเป็นแฟน?" "..." "ที่รัก" "นี่ ไม่ต้องมาแกล้งเลยนะ" "หึ" "ไปขับรถเล่นกันมั้ยหรืออยากนอนพัก"

ถามน้ำเสียงร้อนรน ด้านคนถูกถามก็พยักพเยิดหน้าให้มองไปทางหนึ่ง ก่อนจะถามบางสิ่งอย่างไม่เข้าใจ “ตกลงแล้วมันจะเอายังไงกันแน่ ฉันไม่เข้าใจมันจริง ๆ เลย จะรักหรือร้าย”

ได้เวลาออกเดินทาง แต่ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ตาขวามันกระตุกแปลกๆ ฉันก็มักจะชอบทำตามเพื่อนสองคน ถ้าตากระพริบข้างขวาความหมายคือ ขวาร้าย ซ้ายดี เอาแล้วไง… ฉันรีบทำท่าทางหยิบหนังตาฝั่งขวาทิ้งลงพื้นสามครั้ง จากนั้นก็หยิบหนังตาจากฝั่งขวามาไว้ฝั่งซ้ายอีกสามครั้ง เพื่อนบ อกว่าถ้าทำแบบนั้นคือ เรื่องร้ายจะกลายเป็นดี โอเคครบสูตรฉบับเพื่อนสาวของฉัน หวังว่าคงจะไม่มีอะไรไม่ดีเกิดขึ้นนะ

หญิงสาวปรายตามองลูกน้อยก่อนจะหันไปสบตาคนตัวโตอีกครั้ง สายใยแห่งรักไม่อาจทำให้ใจเต้นเท่าคำ ๆ นี้ที่ออกมาจากปากของทั้งสองคน “รักนะครับ/รักนะคะ” จากนี้และตลอดไปเธอและเขาจะพร่ำบอกรักและใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตราบจนกว่าใครคนใดคนหนึ่งจะตายจาก ภายใต้การบอกรักนี้จะมีพย านรักเกิดขึ้นอีกสักคนสองคน เรื่องราวความรักของพวกเขาจะถูกถ่ายทอดเล่าสู่รุ่นต่อรุ่นให้ลูกหลานได้ฟัง เพื่อที่อนาคตข้างหน้าเรื่องนี้จะกลายเป็นบทเรียนให้ใครหลาย ๆ คนได้ตระหนักถึงความสำคัญของการบอกความรู้สึกออกไปมากกว่าจะปิดบังไว้คนเดียว