ดาวโรงเรียน Romane & Geschichten

(ก็เราไม่มีน้องหนูนี่) “โอ๋ ๆ อย่าเศร้าไปนะ” (ไม่ต้องมาปลอบเราเลย สรุปเรื่องโรงเรียนนี่ยังไง) “เหนือ เราเลือกเรียนโรงเรียนสหศึกษา เหนือจะได้ย้ายมาเรียนกับเราได้”

นี้อย่างใกล้ชิด เช้าวันแรกของการไปโรงเรียน เคี้ยงจูงมือหลินกับยุ่งที่อยู่ในชุดนักเรียนใหม่เอี่ยมไปส่งถึงหน้าประตูโรงเรียนวัด ซึ่งเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวแบบเรียบง่ายทาสีครีมอ่อน หน้าต่างเป็นบานเกล็ดไม้ สนามหญ้ากว้าง หน้าโรงเรียนเต็มไปด้วยเด็กนักเรียนในชุดเครื่องแบบเดียวกันที่กำ ลังวิ่งเล่นรอเข้าแถวเคารพธงชาติ เสียงเจี๊ยวจ๊าวจอแจดังไปทั่ว

ปลาย] ภาพในหัวคิมิย้อนกลับไปยังวันหนึ่งในโรงอาหารมัธยมปลาย เสียงช้อนกระทบจานข้าว เสียงหัวเราะของกลุ่มเพื่อน และกลิ่นไข่ดาวทอดหอม ๆ ลอยอบอวลในอากาศ

ก้าวแรกสู่ประตูโรงเรียน ชิงเหอปั่นจักรยานพาลูกทั้งสองมุ่งหน้าสู่โรงงานประถมตำบลสกุลหลิน บรรยากาศของโรงเรียนในยุค 80 เป็นเพียงอาคารไม้สองชั้นที่ผนังเริ่มซีดจาง แต่สำหรับชิงเหอ มันคือประตูแห่งโอกาส ขณะที่เธอกำลังจอดจักรยานเพื่อเข้าไปติดต่อครูใหญ่ เสียงหัวเราะเยาะเย ้ยที่แสนคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากกลุ่มผู้ปกครองที่มายืนส่งลูกหลาน

รุ่งเช้าของวันใหม่ อัสนีต้องทำหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงจำเป็นพามิรินไปส่งที่โรงเรียนอนุบาลสายน้ำผึ้ง ชื่อเป็นโรงเรียนอนุบาลแต่ชั้นเรียนมีถึงประถมศึกษาปีที่หก มิรินแตกต่างจากพวกเขาตอนสมัยเด็ก ๆ คือ ได้เข้าโรงเรียน แต่พวกเขาเรียนแบบ Home School โรงเรียนอนุบาลสายน้ำผึ้งเพิ่งเป