Triwacharakarn Novels & Stories

ประโยคพูดเมื่อครู่ของเซนทำให้คาริสาเลิกคิ้วถาม “ว่าไงนะ” “ผมเช็คดูจากตัวเลขสิบสามหลักที่พี่ให้มา เขามีชื่อว่าเคคิว” “คนเดียวกันกับในรูปหรือเปล่า” เมื่อรุ่นน้องบอกกล่าวอย่างนั้นคาริสาจึงถามต่อ

สีหน้าบอกถึงความปวด “เดี๋ยวคุณอาบน้ำแล้วฉันจะเอายาไปนวดให้” “หึ! คุณนวดเป็นเหรอ” กฤษฎาทำสีหน้าไม่เชื่อใจ “ตอนที่ฉันยังไม่ได้เลิกกับสามีชาวต่างชาติ ฉันเคยเปิดร้านนวดมาก่อน ถึงแม้ไม่ได้นวดเอง แต่ก็ไปเรียนมาค่ะ ไว้ใจได้ ไม่ทำคุณหลังหักแน่นอน เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำ ก่อน คุณก็ไปอาบให้เรียบร้อยเดี๋ยวดิฉันจะเตรียมยามา”

ดีไหมนะ "ไม่ต้องเป็นห่วงจื่อหนี่ไปหรอก เห็นนางทำตัวไร้สาระไปวันๆ เช่นนั้นนางเก่งกว่าที่เจ้าคาดไว้มากนัก" ไป๋จิ้งเหอนั่งเหยียดแขนไปด้านหลัง ชันเข่าและเงยหน้าสูดกลิ่นหญ้าที่อบอวนอยู่รอบกาย "นางอายุเพียงแปดขวบก็ต้องขึ้นเขาไปฝึกวิชาแพทย์กับอาจารย์ของนาง กลับบ้านได้ปีละครั้ งสองครั้งเท่านั้น จนเมื่อสามปีก่อนอาจารย์นางก็ให้ออกท่องยุทธภพ ทำให้พวกเราไม่ได้เจอนางถึงสามปี"

สเปน หนุ่มร่างใหญ่ ผิวสีแทน ร่างกายเต็มไปด้วยมัดกล้าม เนื่องจากกิจกรรมโปรดของธรรวาคือการออกกำลังกายกลางแจ้งทุกชนิด เขาเป็นนักกีฬาของมหาวิทยาลัย เป็นขวัญใจของสาวๆ และวัฒนธรรมต่างชาติเอื้อให้ชายหนุ่มสนุกสนานในฐานะหนุ่มโสด ข้างกายหนุ่มหล่อขวัญใจสาวๆ ไม่เค ยร้างราคนข้างกาย มีผู้หญิงผลัดเปลี่ยนเข้ามาหาไม่เคยขาด และธรรวาก็ยินดีที่จะเสนอสนองให้ด้วยความเต็มใจ เป็นการแลกเปลี่ยนที่สมน้ำ สมเนื้อ เขาได้ความสนุกกับกีฬาในร่ม พวกหล่อนได้ความหฤหรรษ์กลับคืนไป

Part อัค อัค หรืออัครชัย เป็นเพื่อนกับดาวเรืองตั้งแต่สมัยชั้นมัธยมปลาย ทั้งสองเรียนอยู่ในโรงเรียนมัธยมประจำอำเภอ โดยเจอกันในช่วงมัธยมสี่ ในทีแรกทั้งสองไม่ได้สนิทกันเท่าไร จนกระทั่งมีเหตุให้ต้องทำงานกลุ่มร่วมกันบ่อย ๆ

ชายหนุ่มยืนยันหวังให้เจ้านายสบายใจ แต่กระนั้นน้ำเสียงก็แฝงไปด้วยความขบขันจนปิดไม่มิดก่อนจะรีบลากกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สองใบมุ่งหน้ายังบ้านพักตากอากาศที่อยู่ไม่ไกล ครั้นอชิระยืนอยู่คนเดียวก็กัดฟันกรอดจับจ้องเรือนร่างบอบบางที่เพิ่งถอดชุดลายดอกไม้ออกเหลือเพียงบิกินีสีฟ้าอมเข ียวสุดเซ็กซี่โดยที่ไม่สนใจว่าบนเกาะส่วนตัวแห่งนี้ยังมีผู้ชายคนอื่นนอกจากสามีอยู่ด้วย

คฤหาสน์ดำรงเดช “ใช่ครับนาย ตอนนี้จอมขวัญหนีไปกับเรือลำใหญ่ที่แวะท่าน้ำมหานครเมื่อเดือนก่อน กัปตันเรือมันชื่อว่าไอ้ทัพเพลิง มันเคยเป็นกะลาสีเรือให้แก๊งมาเฟีย แต่ตอนนี้มันได้มีเรือเป็นของตัวเองแล้ว แถมมันยังร่ำรวยมากครับนาย” คำอธิบายจากปากของลูกน้องทำให้ชายหนุ่มที่กำล ังยืนมองวิวกัดฟันกรอด หมอกหันขวับมาทางเจ้าของประโยคด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความหวัง

"ไม่ได้ค่ะเราทำงานด้วยกันยังไงก็ต้องรู้จักกันไว้คุณหมอศรัณย์สามารถเรียกดิฉันได้ตลอด24ชม.เพราะดิฉันต้องเข้าไปอยู่ที่บ้านของคุณหมอค่ะ^^" "ฮะ!!" "ใช่แล้วค่ะ ^^" "เธอเป็นใครวะ!!" "ก็กำลังจะบอกอยู่นี่ไงคะ ฉันชื่อ น่านน้ำ ชญาภา พงศ์ภูริโสภณ ครอบครัวของดิฉันประกอบธุรกิจ ด้านโรงแรม รีสอร์ท คาเฟ่ สวนผลไม้ที่จังหวัดเชียงใหม่"

ภูริประกาศกร้าว “ฉัน...ฉันอยากเข้าห้องน้ำ” ดารินญาเปลี่ยนเรื่องเอาเสียดื้อๆ ขยับจะก้าวขาลงจากเตียงเพื่อยุติการเผชิญหน้า แต่ความปวดร้าวที่กลางกาย ทำให้เธอเคลื่อนไหวได้ช้ากว่าปกติอย่างมาก สุดท้ายจึงถูกร่างกำยำใหญ่โตกระชากตัวเข้าไปหา แล้วกดให้นอนลงบนเตียงตามเดิมด้วยท่าทีคุกค าม

ผมนึกอะไรได้ก็เลยล้วงนามบัตรในกระเป๋ากางเกงขึ้นมาดูแล้วก็ต้องเบ้หน้าด้วยความหมั่นไส้ “ตรีคชา เจริญศิริกุล ชื่อก็เพราะดี ตรีคชา นายสามช้าง หรือนายช้างสามตัว หรือนายแรงช้างยกกำลังสามกันแน่”