ครอบครัว Novels & Stories

ในรูปมีเธอและพ่อแม่ดูสนิทสนมกันมาก ส่วนฉิวฮ่าวก็ยืนอยู่ข้างๆ ดูเหมือนว่าทั้งสี่คนจะเป็นครอบครัวที่มีความสุขกันจริงๆ และฉากหลังที่เห็นนั้น คือเรือสำราญ! แคปชั่นเขียนไว้ว่า 【ครอบครัวคือการได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากัน~】 ไม่นานในช่องคอมเมนต์ก็มีเพื่อนสนิทของฉันมาตอบกลับอย่างเจ ็บแสบ

อาหารค่ำมื้อนี้ถือว่าเป็นมื้อที่มีความสุขที่สุดสำหรับพวกเขา ครอบครัวอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาพูดคุยกันอย่างมีความสุขโดยไม่ต้องสวมหน้ากากเข้าหากัน บรรยากาศผ่อนคลายไม่ต้องกังวลหรือมีเรื่องให้ต้องคิด พวกเขาต่างอยากให้หยุดช่วงเวลานี้ไว้ให้นานกว่านี้อีกเหลือเกิน แต่งานเลี้ยงสักวันต้องมี การเลิกรา

พวกเขานั่งโต๊ะเดียวกันพูดคุยกันหัวเราะร่วมกัน หลี่ถิงมองดูลูกๆของเธอที่มีเพื่อนใหม่และเข้ากันได้ทุกคนโดยไม่ถือตัวว่าเป็นลูกเจ้านายและมองดูรอบๆที่มีผู้คนมากมายเข้ามาเป็นครอบครัวใหญ่ด้วยกันจากบ้านเล็กๆหลังเดียวสู่บ้านไร่หลายร้อยไร่และบ้านรอบๆที่มีคนอยู่ด้วยกันสร้างเป็ นดินแดนของความสุขหลี่ถิงมองภาพนั้นด้วยแววตาแห่งความสุขเป็นภาพที่เขาเก็บลึกลงไว้ในใจ ถึงหลี่ถิงคนเก่าตอนนี้พวกเรามีครอบครัวใหญ่แล้วนะเธอมองดูพวกเราอยู่รึป่าวไม่ต้องเป็นห่วงนะครอบครัวเรามีความสุขมากๆแล้วและฉันก็ขอให้เธอมีความสุขมากๆเหมือนกันนะ

แต่ฉันรู้ดีว่า ฉันที่พูดไม่เก่งเทียบกับเด็กฉลาดอย่างหลินเสวี่ยแล้ว ฉันไม่มีทางได้รับความห่วงจากพ่อกับแม่แน่นอน ตราชั่งสำหรับครอบครัวมักจะเอนเอียงไปทางคนที่พวกเขารักมากกว่า น่าเสียดายที่คนคนนั้น ไม่มีทางเป็นฉัน ถ้าฉันยังมีชีวิตอยู่ ตอนที่พ่อกับแม่ทำงานหนักไม่อาจกลับบ้านได้ ฉ ันก็จะทำซุปที่ดีต่อสุขภาพส่งไปให้พวกเขาที่สถานีตำรวจ

ครอบครัวโจวเสียใจอย่างชัดเจนและพยายามสร้างสัมพันธ์กับหยางหยางก่อนที่จะแย่งชิงสิทธิ์การเลี้ยงดูเขา ครอบครัวโจวมีขนาดใหญ่ รักและสามัคคีกัน ถ้าพี่สาวของเธอไปคนเดียว เธอคงโดนเอาเปรียบหรือถูกหลอกใช้แน่ๆ

ฉันใช้สายตาเพ่งมองไปที่แผ่นกระดาษ รูปครอบครัวของฉันยังงั้นหรอ "วาดอะไรคะคนดีของแม่" "ครอบครัวของเราค่ะ นี่ป๊ะป๋ากับแม่อุ่น ตรงกลางก็คือปุยนุ่น ส่วนตรงนี้คือคุณปู่กับคุณย่า " "แล้วน้องหล่ะคะอยู่ไหน"

นายขุนพลตะคอกใส่ลุงแมค ลุงแมค: ขอโทษนะครับ คุณคงเข้าใจผิดแล้วนี่มันครอบครัวผมครับ พ่อ (ลุงแมคชี้เข้าหาตัวเอง) แม่ (ชี้เข้าหาแม่) ลูก (ชี้เข้าหาผม) และก็ลูก (ชี้หาไอ้วินเนอร์) ครอบครัวสุขสันต์ ส่วนคุณและก็พวกคุณ คุณทั้งหลาย พวกคุณน่ะคนนอก. คุณขุนพล: มึง

ครอบครัวใหญ่ ที่มีคุณปู่คุณย่า คุณตาคุณยาย คอยดูแลประคับประคองลูกหลานมาตลอด ทำให้การจะทำอะไร สักอย่าง ต้องผ่านความเห็นชอบจากผู้ใหญ่ ในครอบครัวด้วยเช่นกัน

ทุกคนต่างเติมเต็มสิ่งที่ขาดหายไปของกันและกันจนทำให้เกิดคำว่าครอบครัวที่อบอุ่นโดยที่ไม่ต้องปรุงแต่งอะไรมากมาย… The End. โซลสตาร์ Seoul Star

แค่ทุกอย่างที่มีในวันนี้มันเกินกว่าที่เธอเคยจินตนาการเอาไว้มาก ๆ เธอไม่เคยคิดว่าคำว่าครอบครัว แท้จริงแล้วมันไม่ได้หมายถึงแค่การใช้นามสกุลร่วมกัน แต่มันคือการมีความสุข ความทุกข์ ร่วมกัน พยายามเข้าใจในกันและกัน เติมเต็มความสุข ความอบอุ่นให้กับคนในบ้าน และแบ่งปันเสียงหัวเราะ คอยเ ป็นคนที่ซับน้ำตา และห่วงใยกันในวันที่เจ็บปวด