ดาวโรงเรียน Novels & Stories

“ซ้อมที่โรงเรียนเอาน่ะครับ!” โรงเรียนที่เขาเข้าศึกษาเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดซึ่งตั้งอยู่ใกล้บ้านเดินไม่กี่ก้าวก็ถึง ทั้งบริเวณด้านข้างยังเป็นบ้านพักครูซึ่งส่วนใหญ่ก็รู้จักเขาที่เป็นเด็กดนตรีทั้งนั้น

“กูทำอะไรไม่เป็น” “แม่กูบอกว่าโรงเรียนมัธยมที่จะส่งน้องวันเข้าเรียนมีคาเฟ่ที่แม่ซื้อไว้ด้วยล่ะ” “แล้วไงวะ?” “ตรงข้ามกับหน้าโรงเรียนเลยเห็นนักเรียนเดินเข้าเดินออกตลอด”

ฉันให้พ่อกับแม่ช่วยทำเรื่องย้ายโรงเรียนให้ จากนั้นฉันก็เข้าไปเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะกับเขา แผนการที่ฉันวางไว้อย่างแยบยล เขาจึงตกหลุมรักฉันเข้าอย่างจัง เขาชื่อเฉินเคอ เป็นขาโจ๋ประจำโรงเรียนที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ หลังจากที่เขารู้ว่าฉันสมัครเข้ามหาวิทยาลัยไหน เขาก็สมัครตามฉัน ไปเรียนที่เมืองเดียวกัน

คุณหัวหน้าห้องทำหน้าอยากตาย “อย่างน้อยๆ ก็ขอให้เป็นเรื่องของชีวิตในโรงเรียน...” “นี่คือโรงเรียนมัธยมปลายอิชิยามะ แหล่งรวมตัวของเด็กเกจากทั่วทั้งประเทศ เหล่าเด็กหนุ่มผู้ต้องการเป็นที่หนึ่งได้มารวมตัวกัน” “...”

โรงเรียนในปักกิ่งมีหลายโรงเรียนให้เข้าเรียน ทั้งโรงเรียนประถม โรงเรียนมัธยม ค่าเทอมหรือค่าใช้จ่ายต่าง ๆ มันก็อยู่ที่โรงเรียนที่เลือก และโรงเรียนนี้ก็เป็นโรงเรียนประถมจนถึงมัธยม เป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงพอสมควร น้องชายสามจึงแนะนำให้เข้าเรียนที่นี่แม้จะต้องจ่ายค่าเทอมแ พงแต่ก็คุ้ม โรงเรียนขนาดใหญ่แต่ไม่ค่อยจะมีคนเพราะเป็นช่วงปิดเทอม คนที่เห็นประปรายในโรงเรียนก็จะเป็นผู้ปกครองของนักเรียนใหม่ที่มาทำเรื่องให้

เบย์เอ่ย "ที่โรงเรียนจะมีงานค่ะ คุณครูให้หนูเต้น หนูกลัวทำไม่ได้" บีนี่เอ่ย

เพียงไม่นานจึงเห็นหมู่บ้านเล็กๆ อยู่กลางเขา โรงเรียนที่เจ้าขาได้เห็นนั้นช่างแตกต่างจากโรงเรียนที่อยู่ในเมืองมากนัก บ่งบอกให้ได้รู้ว่างบประมาณด้านการศึกษายังเข้ามาไม่ถึง ทันทีที่ณดลจอดรถที่บริเวณโรงเรียน เด็กๆ ที่เคยเจอณดลก็จำได้ และมายืนออกันอยู่ไม่ไกลจากรถมาก วันนี้ คุณครูต้นอ้อบอกว่าพี่ณดลกับครอบครัวจะพากันมาเลี้ยงอาหารกลางวันพวกเขา

นาโอมิเป็นครูสอนอยู่ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งที่มีชื่อว่า โรงเรียนมัธยมเมย์เบอร์รี่ เฟิร์ส และเธอก็มีบ้านที่อยู่ใกล้กับโรงเรียนอีกด้วย

คันแปะสติกเกอร์สัญลักษณ์ของชมรมช่างยนต์และช่างกล กลุ่มนักศึกษาชายในชุดหมีและเสื้อช็อปเดินสวนกันไปมาขวักไขว่ เสียงหัวเราะลั่น เสียงตะโกนแซวกันอย่างคึกคะนอง รวมกับเสียงเครื่องมือช่างที่ดังมาจากอาคารปฏิบัติการ... ทุกอย่างรอบตัวมันช่างแตกต่างจากโรงเรียนมัธยมปลายในฝันของ เธอโดยสิ้นเชิง

เด็กน้อยพยักหน้าหงึกหงัก พลางตอบเสียงเบาลง “ฉันมีโรงเรียนที่ไทยนะ ชื่อโรงเรียนนานาชาติอะโฟรไดท์ เผื่อเธอสนใจอยากไปเรียนที่นั่น ฉันจะให้เรียนฟรี”