พ่ายตัณหาคุณอาคลั่งรัก Novels & Stories

หยางจิวหรงตะลึงมองเขา ชีพจรเต้นแรงจึงหัวหูอื้ออึง ความปลาบปลื้มอ่อนหวานที่มีหายวับไปเหลือเพียงความเจ็บปวดผิดหวัง นางขายหน้าและโง่เง่าที่คิดไปเองว่าเขาให้ความสำคัญ สุดท้ายแล้วมันว่างเปล่า “ความปรารถนาที่ปราศจากความรัก ความปรารถนาที่สามารถมอบให้ผู้หญิงคนไหนก็ได้ มันคือตัณหาราคะ ฐานะของหม่อมฉันจะต่างอะไรจากนางบำเรอ ทรงคิดจริงๆ หรือว่าหม่อมฉันจะยอมรับ”

เธอย่นจมูกใส่เขาอย่างหมั่นไส้ สุดท้ายพ่ายแพ้ให้กับคนหล่อเช่นเขา ทั้งขุ่นเคืองและโมโหยิ่งนัก แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะนัยน์ตาคมคู่นั้นทำให้เธออ่อนระทวยราวขี้ผึ้งลนไฟ “อนุญาตแล้วใช่ไหม”

สลัม "ลัน ขอเงินหน่อย" ขาเรียวเดินยังไม่ทันถึงบ้านก็โดนลูกชายของป้ามาแบมือขอเงินเธออีกแล้ว

ในตอนนี้ฉันกำลังนั่งทำแผลให้กับคุณป๋าอยู่ คิดแล้วก็ขำ ใครจะไปคิดว่าคุณป๋าจะมีมุมที่อ่อนแอแบบนี้ ความรักมักทำให้คนอ่อนแอเสมอ “ห้ามโดนน้ำนะคะเดี๋ยวแผลจะอักเสบ” “เป็นหมอหรือไง” คุณป๋าทำหน้ามุ่ยใส่ฉัน “เป็นเมียคุณหิรัญค่ะ ^_^”

เจ้าชายตวาดเสียงดังลั่น สาวน้อยชะงัก “เพราะรักเธอ ฉันถึงลืมว่าตัวเองเป็นใคร!” เพราะเจ้าชายรักเธอมาก จนลืมว่าตัวเองเป็นใคร มีอำนาจมากแค่ไหน และลืมความสามารถที่ตัวเองมี ความจริงระดับเจ้าชายไม่ต้องจีบเธอก็ยังได้ แต่เจ้าชายเลือกที่จะจีบเธอ เหมือนกับผู้ชายสามัญชนทั่วไป

“ทำไมอาถึงมองพายแค่ผู้หญิงคนนึงที่รักอาไม่ได้ ถึงพายไม่ใช่สุทธาธิรักษ์ อาก็ยังชอบ ก็ยังรักไม่ลงใช่ไหมคะ” เสียงหวานตัดพ้อ ทั้งน้ำตาหยดใสก็ไหลลงอาบแก้มอย่างเชื่องช้า พสิการู้คำตอบอยู่เต็มอก แต่ในบรรยากาศเว้งว้างท่ามกลางฝนห่าใหญ่ ความเหนื่อยที่สั่งสมมาแรมเดือน แ ละความน้อยใจก็พุ่งพรวดออกมาอีกครั้ง จนทำให้การุณภพรับรู้ได้อย่างถนัด ว่าความรู้สึกอันแรงกล้าของคนตรงหน้ามันเด่นชัดมากขนาดไหน “พสิกา”

โยนหินถามทาง มนัสกัดฟันกรอด ไม่ผิดจากคำพูดของเฮริคว่าเสี่ยตัณหากลับจะไม่ปล่อยให้สาวสวยอย่างปนัดดาหลุดมือไป มันต้องการร่างกายหล่อน เพื่อปลดหนี้

เฮ้อ! คำว่า ตัณหาคือดาบสองคม นั้น ช่างเป็นความจริงที่ไม่เคยหลอกลวงใคร แต่น่าเสียดายที่จุดอ่อนร้ายแรงของเขากลับเป็นสิ่งนี้เอง

เธอร้องไห้เสียงสั่น #มนต์ดำร่ายรักเสน่หา แรงอะไรก็ไม่เท่าแรงอาฆาตพยาบาท เพราะมันสามารถจองจำเราให้อยู่กับความทุกข์ระทมอย่างแสนสาหัส..

รดาครางระงมอย่างลืมตัวลืมศักดิ์ศรี ยามนี้เธอพ่ายแพ้ต่อบทเรียนรักอันแสนดิบเถื่อนและคลั่งไคล้ของชายตรงหน้าอย่างราบคาบ ภากรไม่รอช้า เขาอุ้มร่างบางขึ้นจากพื้นโดยที่ตัวตนยังคงเชื่อมต่อกันแน่นหนา พาเดินดิ่งไปที่เตียงกว้างก่อนจะล้มตัวลงนอนคว่ำทับขยับสะโพกสอบกระแทกกระทั้นรั วยิบเข้าใส่ช่องทางรักไม่หยุดหย่อน ความเร็วและแรงที่ทวีคูณบังคับให้รดาเตลิดเปิดเปิงทะยานขึ้นสู่สรวงสวรรค์ชั้นฟ้า กระตุกเกร็งแผ่ความซ่านสยิวเสร็จสมอารมณ์หมายไปหลายต่อหลายครั้ง