พ่ายตัณหาคุณอาคลั่งรัก Novels & Stories

บทรักที่ถูกปรับเปลี่ยนให้โอนอ่อนทว่าแผดเผาแทบหลอมละลาย ดำเนินต่อไปครั้งแล้วครั้งเล่า สูบเอาเรี่ยวแรงและสติสัมปชัญญะทั้งหมดให้จมดิ่งลงสู่ห้วงตัณหาที่ไร้จุดสิ้นสุด ทิ้งไว้เพียงร่องรอยความคลั่งรักของมัจจุราชหนุ่ม ที่กักขังร่างบอบบางเอาไว้ใต้ร่าง... ตราบจรดบ่ายคล้อย .

อัญชะลียายะคุณังปูชิตตะวา อาฉายะ อาฉาหิ ปักการา ปักการะกาเรติ สัมผัสโส สัมผัสสะ กายะยานัง มะนุสสานัง อัญชะลียายะ นมัสปูชิตตะวา อิสวาสุ แม้นสายอสนีบาตในยามนี้จะรุนแรงมากก็จริงในสายตามนุษย์ทั่วไปแต่ไม่ได้เสี้ยวที่เคยมีทั้งยังต้องกัดฟันทนฝืนโหมแรงทั้งหมด ให้แก้วกำบังกายในแต่ละชั้นแตกละเอียดซึ่งไม่ทันการกับปราการแก้วเกราะสุดท้ายทำให้จิณณ์บริกรรมคาถาครุฑราชสุบรรณเสร็จสิ้น

เธอเสนอด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเมาและความต้องการที่พุ่งพล่าน ดวงตาที่ฉ่ำเยิ้มนั้นคือคำเชิญชวนสุดท้าย วินาทีนั้น สติสุดท้ายของมังกรก็ขาดสะบั้นลง ความรู้สึกผิดถูกกวาดล้างไปด้วยคลื่นปรารถนาอันรุนแรง เขามองเห็นเพียงความต้องการและความยินยอมอย่างแท้จริงของเธอ ความรักที่ร ุนแรงและความยั่วยวนจากฤทธิ์ไวน์ได้ปลดปล่อยสัญชาตญาณดิบของเขาออกมา

จมูกโด่งเริ่มซุกไซ้ตามลำคอขาวต่อจากนั้น คลอเคลียอยู่กับใบหูของเธอจนมาถึงหน้าอก ทำอยู่อย่างนั้นไม่ยอมหยุด เหมือนกับแมวน้อยที่กำลังคลอเคลียเจ้านาย "อะ อืม...พอแล้ว" "ตัวคุณหอมจัง" "ระ รัณ..." "ผมไม่เคยรังเกียจคุณ ผมรักคุณ ผมรักคุณ..." "อะ อือ...หยะ หยุดก่อน" เพราะเขาไม่ได้พูดอย ่างเดียวเนี่ยสิ มือสองข้างก็เล้าโลม จับตรงนั้นตรงนี้ของเธออย่างซุกซน ปลายจมูกโด่งก็คลอเคลียซุกไซ้ไปตามจุดต่างๆ ที่มันไวต่อความรู้สึกของเธอ

นี่เธอคิดผิดหรือคิดถูกนะที่ตกลงมอบหัวใจยอมแต่งงานกับผู้ชายคนนี้ คนที่ได้ครอบครองความบริสุทธิ์ของเธอเป็นคนแรกและคงจะเป็นคนเดียวตลอดไป ชายหนุ่มผู้มากไปด้วยความหล่อความสามารถและไม่เคยคิดจะรักผู้หญิงคนไหนกลับต้องมาคลั่งรักให้กับผู้หญิงที่เขามีอะไรด้วยกันแค่เพียงค ืนเดียว จนกลายเป็นนิยายที่มีชื่อเรื่องว่า คลั่งรักชั่วข้ามคืน อิทธิพล ลดา จบบริบูรณ์

หล่อนกล่าวออกมาเมื่อเริ่มตั้งสติได้ และพยายามดิ้นรน เพื่อที่จะหลุดพ้นจากอ้อมกอดที่อบอุ่นของเขาอย่างกระดากอาย แต่ทว่าท่อนแขนของเขากลับแข็งแกร่งเสียยิ่งกว่าเหล็กหนา จนร่างบางของหล่อนไม่สามารถขัดขืนจากบ่วงพันธนาการได้ “เอ่อ...คุณอาค่ะ ปล่อยรันเถอะคะ รันไม่เป็นอะไรแล้ว” หล่อนวิ งวอนออกมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้โชนตะวันคล้ายเริ่มได้สติจากความคร่ำเคร่งเป็นกังวลเพราะความห่วงใย เมื่อเห็นหล่อนไม่ได้รับอันตรายจากอสรพิษตัวยาว เขาจึงค่อย ๆคลายวงแขนออกจากร่างบางช้า ๆ อย่างโหยหา

พลาดรักใต้เงาแค้น โดย แสงเทียน พนากร 💔 อคิรา ❌ไม่มีนอกใจ นอกกาย❌ โปรย... “ผลลัพธ์ของการอวดดี แน่ใจว่าเธอจะรับไหว?”

“ยามบุปผาแรกแย้ม… ผิวน้ำแข็งจะละลายสิ้น ดวงใจที่เคยถูกพันธนาการ… จักกลับมาผลิบานอีกครา ร่องรอยแห่งอดีตมิอาจลบเลือน… แต่ความรักคือยาพิษที่ร้ายแรงที่สุด หากไร้ซึ่งความรัก… ชีวิตนี้ก็เปรียบดั่งเถ้าธุลี ขอเพียงมีบุปผานี้ร่วมเคียง… ใจข้าก็ยอมรับทุกพันธนาการ” บทเพลงสั้น ๆ นั้นเรียบง่าย แต่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่รุนแรงและเร่าร้อน มันไม่ได้กล่าวถึงดอกไม้ตามขนบ แต่กล่าวถึงความรักที่ยอมรับการเป็นเจ้าของอันเป็นแก่นแท้ของความสัมพันธ์กับองค์จักรพรรดิอวี้เหยียน!

พี่คิณกระชับมือฉันเอาไว้ “คุณฐานิดาจะรับคุณอคิราห์เป็นสามี ว่าจะยามสุขหรือยามทุกข์ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบาย จะรักและยกย่องคุณอคิราห์ในฐานะสามีหรือไม่” “รับค่ะ” ฉันหันมายิ้มกว้างให้กับคนรักในตอนนี้ความสุขเปี่ยมล้นจนแทบจะอยากเข้าไปสวมกอดคนพี่ไว้แล้วร้องไห้ออกมาด้วยความ รู้สึกซาบซึ้งจริง ๆ

เสียงอ้อแอ้พยายามพูดให้อีกฝ่ายรับรู้ “หึงพี่เขาเหรอ...” “มานต้องหึงสิครับ...ก็แฟนท้างคน” พร้อมกับมือยกชูชี้ลมชี้ฟ้าสะเปะสะปะไปทั่ว และคำตอบของเตชินทำให้พงศ์รู้สึกปวดแปลบที่ใจอย่างอดไว้ไม่ไหว