มาเฟีย(หัวใจ)พิการ 소설 & 이야기

ยไหม คอยทำกับข้าวให้กินนั้นมีความสุขมากแค่ไหนเขาจึงไม่อยากให้ใครรู้ว่าตอนนี้เขามีจุดอ่อนซ่อนไว้ที่คอยโดมิเนียมแห่งนี้ “เป็นมาเฟียก็ใช้ชีวิตยากเหมือนกันนะคะ” “ไม่ยากหรอก แค่ต้องระวังตัวเท่านั้น ฉันว่าเป็นเมียมาเฟียก็คงยากไม่ต่างกัน แต่เธอตกลงแล้วเปลี่ยนใจไม่ได้นะเมล่ อน”

สองหนุ่มฉุดกระชากลากถูกันออกไปโดยไม่ได้สนใจหญิงสาวที่ตอนนี้รู้สึกเป็นส่วนเกินของบทสนทนาที่ว่า ผัวมาตามเมียกลับบ้าน “กรี้ด เสียดายเว้ย”แล้วแพรวก็เดินกลับโต๊ะของตัวเองอย่างอารมณ์เสีย มาเฟียใจร้ายอย่างเจเดนที่ตอนนี้จิตใจร้อนรุ่มเป็นเหมือนดั่งเปลวไฟที่คอยแต่จะสาดความทุกข ์ทรมานให้แก่เขามาตลอด วันนี้เจเดนตามเขามาหรืออย่างไร ใจของวินเริ่มเป็นกังวลเพราะกลัวว่าตัวตนของเขาจะถูกเปิดเผย

ทุกอย่างมันกำลังไปได้ดีจนลืมนึกถึงอนาคตและคำพูดที่เคยสัญญากับไมดะไว้ หากศัตรูรู้ว่าเขามีคนรักพวกนั้นจะพุ่งเป้ามาที่ยาหยี และยิ่งตัวเล็กๆ หน้าใสๆ แบบนั้นคนญี่ปุ่นชอบนัก เพราะจุดอ่อนของมาเฟียอยู่ที่หัวใจ เมื่อไหร่ที่หัวใจยังอยู่กับเขาจะมีแค่เขาคนเดียวเท่านั้นที่จ ะต้องเผชิญหน้ากับพวกศัตรู และถ้าเมื่อไหร่ที่ฝากหัวใจไว้กับคนอื่น นั่นหมายถึงฝากความตายไว้ที่ชีวิตของคนคนนั้น!

Intro ภายใต้แก๊งมาเฟียมหาอำนาจใครจะไปรู้ว่าหัวหน้าผู้ปกครองแก๊งจะเป็นเพียงชายตาบอดคนหนึ่งเท่านั้น อาคิรา หรือคราม หัวหน้าแก๊งมาเฟียที่ประสบอุบัติเหตุจนทำให้สูญเสียการมองเห็นไปเมื่อสามปีก่อน ระหว่างรอการเปลี่ยนถ่ายกระจกตาเพื่อจะได้กลับมามองเห็นอีกครั้ง ทำให้เขาต้องวางต

แต่ครั้งนี้มันกลับเปลี่ยนไป ความรู้สึกที่เรียกได้ว่าห่วงอยากปกป้องบ้างกลับผุดขึ้นมาในหัว หวงเมื่ออีกคนอยู่ใกล้ผู้ชายอื่น อยากครอบครองร่างกายของอีกคนมากขึ้นเรื่อย ๆ และอาจรวมถึงหัวใจด้วย พอมานั่งคิดว่าอาการพวกนี้มันคืออะไรเขาก็พอจะรู้ละนะ บางทีเขาอาจจะต้องลองเปิดใจ รับอีกคนเข้ามาพิสูจน์ให้รู้ไปเลยว่าแค่ชอบร่างกายของอีกคนเวลาอยู่ใต้ร่างเขาหรือรักอีกคนไปแล้ว มีคำพูดหนึ่งที่มักกล่าวกันในหมู่มาเฟีย ‘มาเฟียต้องไม่มีหัวใจเพราะหัวใจคือจุดอ่อน’ แต่ถ้าหัวใจของมาเฟียดวงนี้แข็งแกร่งเกินใครละ มันจะยังเป็นจุดอ่อนอยู่อีกไหม

ที่ผ่านมาเขามีแฟนนับคนได้ และแม้จะเพียบพร้อมเพียงใดแต่เขาก็เป็นคนเจ็บปวดทุกที นี่เขาเป็นมาเฟียประสาอะไรวะเนี่ย “มึงไปทำอะไรให้เขาโกรธล่ะ ทำตรงไหนก็แก้ตรงนั้นสิวะ มันจะไปยากอะไร”

ให้หลังความยุ่งเหยิงเขากับเธอมายังคนนี้ จะกล่าวขานถึงมาเฟียร้ายแต่หล่อเหลาเอาการถึงความเสียใจประมาณว่า ระดับของความเจ็บปวดที่ได้รับ ทำเขาถึงกับยืนตรงไม่อยู่กันเลยทีเดียว อนึ่งไม่ได้หมายถึงอุ้งเท้าที่ยืนหยัด ทว่ามันคือหัวใจดวงขนาดกำปั้น ที่เคยแกร่งเท่าหินผาถูกปราบปราม ราวกับถูกแบบให้แหลกเป็นจุลลงเพียงกำมือของสาวคนนึง

ใบหน้าที่ไม่สดชื่นเท่าไรของเสี่ยซ้งเหมือนจะรู้ว่าส่งลูกสาวของตัวเองไปตกนรกทั้งเป็นอยู่เต็มอก เป็นเพราะเขาคนเดียวที่คนเป็นพ่ออย่างเขาถูกผีพนันเข้าสิงจนลูกสาวของเขาต้องตกอยู่ในเงื้อมือของมาเฟียใหญ่อย่างศิชล

มุมปากลูเฟียยกยิ้มแล้วถามด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ “พ่อผมตายเพราะใครกันแน่” ดวงตาฟาเบียนเบิกตากว้าง มองเด็กน้อยในวัยเยาว์ที่ตอนนี้เติบโตขึ้นเป็นมาเฟียตัวร้ายอีกคนดูเหมือนความลับที่ผ่านมาคงต้องเปิดเผยแล้ว

น้ำตาไม่มีหยุดพักยังคงรินไหลออกมาเรื่อยๆ ใบบัวรู้สึกได้ถึงแก่นกายที่ชนมายังผนังมดลูก จนทำให้รู้สึกปวดท้องน้อย เธอพยายามขอร้องผ่านม่านน้ำตา แต่มันก็ไม่ได้มีความสงสารหรือคำพูดใดๆ ที่ได้มาจากมาเฟียหนุ่มเลย เขาคือ ปีศาจ ไร้หัวใจ คำนี้คงจะเหมาะกับมาร์โคมากที่สุด ใบห น้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรเป็นเพียงแค่เปลือกนอก ปิดบังความเลวร้ายภายใน ที่วันนี้ใบบัวกำลังได้เห็นมัน