สัมพันธ์สวาท บอดี้การ์ดหัวใจ

สัมพันธ์สวาท บอดี้การ์ดหัวใจ

last updateLast Updated : 2025-05-17
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
30Chapters
1.4Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ทั้งชีวิตและจิตใจ มอบให้ไว้ เพียงผู้เดียว... ความรักระหว่างเจ้านายกับบอดี้การ์ด มันจะเป็นไปได้จริง ๆ นะเหรอ?

View More

Chapter 1

ปฐมบท

五年もの間、植物状態だった景凪は、ついに目を覚ました。

耳元に響くのは、夫の深雲の低く甘い声。

彼は彼女の頬を撫でながら、囁く。「景凪、お前はもう、俺にとって何の価値もないんだ。だから、このままずっと眠ったままでいてくれ」

このクズ男!

景凪は、激しい吐き気を必死に手のひらを握りしめてこらえた。

十二歳で深雲と出会い、二十歳で嫁ぎ、二十二歳で出産した時、思いがけない事故が起きた。二人の子供を守るため、景凪は植物状態となった。

医者の診断では、彼女には基礎的な生命機能しか残っておらず、感覚はまったくないということだった。つまり、呼吸するだけの人形、というわけだ。

しかし、実は景凪は、すべて聞こえていたし、感じてもいた。ただ、体が動かなかっただけなのだ。

そんな中で、深雲の本心を知ってしまったのは、まさに運命の悪戯だった……

その時、看護師がノックして入ってきた。「鷹野さん、そろそろお時間です」

深雲は、にこやかに看護師に微笑み、紳士的に頷く。

帰り際、いつものように景凪の額にキスを落とし、優しく言う。「景凪、早く目を覚まして……俺はずっと待ってる。ずっと、お前を愛してるから」

なんて見事な演技。植物人間相手にそんな芝居をして、もったいないわ!

でも、信じている人間はちゃんといた。ドアの外では、二人の若い看護師が彼の後ろ姿を名残惜しそうに見送っている。

「鷹野さんって本当に理想の旦那様だよね。五年も、毎週必ず奥さんのお見舞いに来てるなんて……」

「しかもイケメンで、資産も何千億円。あんなにモテるのに、五年間スキャンダルひとつなくて……あの奥さんって、どれだけ恵まれてるだろうね!」

理想の旦那様、だって?

景凪は、皮肉な笑みを浮かべた。

彼女の才能を利用して会社で成功し、子供を産ませて、その後は一生植物人間でいてくれと願う男……これぞ「理想」の旦那?笑わせる!

景凪は、布団をめくってベッドから降りようとしたが、五年も寝たきりだった体は、動かした途端に床に崩れ落ちてしまった。

歯を食いしばり、這うようにして窓辺へと向かう。

下を見ると、黒いベンツが待機していた。

そのナンバーは、景凪の誕生日だ。

結婚記念日に、深雲が贈ってくれた誕生日プレゼントだ。

あの時、彼の腕の中で幸せいっぱいに問いかけた。「深雲、私を愛しているよね?」

彼は微笑みながらキスをして、「バカだな、お前は俺の妻だぞ。愛してるに決まってるだろ?」と言った。「景凪、今日は俺たちの一年目。これから十年、五十年、一緒に歩んでいこう」

あぁ、愛なんていくらでも演じられるものなんだ……

そのとき、景凪は見てしまった。深雲の秘書――小林姿月(こばやししづき)がヒールを鳴らしながらその車から降りてきた。まるで正妻のような堂々たる態度で。

彼女は嬉しそうに深雲に駆け寄り、足をもつれさせ、彼の胸に倒れ込む。深雲はすぐに駆け寄り、優しく彼女を抱き留める。

その表情は、景凪には一度も見せたことのない、心配と愛おしさに満ちた顔だった。

深雲にとって景凪は、まるで鉄でできたかのように痛みも疲れも感じない存在で、ただ従順に命令を聞くだけの女だった。

必要な時は、指を一本動かすだけで、何もかも捨てて駆けつけてきた。

大学卒業時、世界トップ一の医療研究所に招かれたのに、深雲が「景凪、俺のために残ってほしい。お前が必要なんだ」と言った一言で、景凪は搭乗直前に夢を捨て、鷹野家の嫁になった。

その後も、すべてを捧げて深雲を支え、胃を壊してまで尽くし、新薬開発に成功し、彼を雲天(うんてん)グループの最年少取締役にまで押し上げた。

その時、深雲は「一生大切にする」と言った。彼女は、無邪気に信じてしまったのだ……

思い出が刃のように心を切り裂き、景凪は全身を震わせて涙をこらえた。

目を閉じ、口に流れ込む涙は、あまりにも苦かった。

窓の外、姿月は少女のように頬を染め、深雲の頬にキスをしている。

景凪は、吐き気をこらえるのが精一杯だった。

その時、車の後部座席のドアが開く。

そこから降りてきたのは、景凪が命懸けで産んだ双子――清音(きよね)と辰希(しんき)、まるで天使のような二人だ。

可愛らしい二人の姿に、景凪は涙をこぼしながら、ガラス越しに小さな頬を触れたくて仕方がなかった。

だが、二人は姿月の腕に飛び込んで、左右から「ママ、ママ」と呼び、彼女の頬にキスをする。

深雲はその横で、優しく微笑み、まるで理想の家族のようだった。

その光景は、鋭い針のように景凪の心を刺す。

五年!五年もの間、深雲が子供たちを母親の元に連れてきたのは、ほんの数回。

景凪は今でもはっきりと覚えている。ある日、姿月が病室にやって来て、ちょうど他に誰もいなかったその隙に、わざと景凪の目の前で、清音に自分のことを「ママ」と呼ばせたのだ……あの時、彼女は本気でこの女の口を引き裂いてやりたいほど怒りに震えていた。

景凪はガラスに押し付けた指先に力を込め、静かに決意を燃やす。

男など、ゴミのように捨ててやればいい。だが、あの子たちだけは、自分の命そのもの。絶対に取り戻してみせる!

その時、ふと清音が顔を上げ、景凪のいる窓を見上げた。

母娘の視線が、不意に交錯する。

景凪は慌てて髪を整え、笑顔を浮かべてみせたが、清音は怯えたように姿月にしがみついた。

自分の子供が、自分を怖がっている……

「パパ、姿月ママ、そこに誰かいる!」清音が窓を指差す。

深雲も驚き、娘の指す方を見上げるが、そこには誰もいない。

「清音、見間違いじゃないか?」

「本当よ。長い髪のおばさんがいたもん!」清音は首を振り、はっきりと答える。

深雲がさらに問いただそうとした時、ポケットの携帯が鳴った。

着信は、景凪の主治医――伊藤(いとう)先生だった。

「伊藤先生、どうかしましたか?」

「鷹野さん!おめでとうございます。奥さんが……目を覚ましました!」
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
30 Chapters
ปฐมบท
ก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้ร่างสูงที่กำลังอ่านเอกสารในมือเงยหน้าขึ้นมามองนิดหน่อยก่อนกลับไปสนใจเอกสารในมือของตนเองต่อ“นายครับ กำหนดการไปไทยวันพรุ่งนี้ครับ”ร่างสูงโปร่งที่พึ่งเดินเข้ามาเอ่ยขึ้น“อืม มีอะไรบ้าง”ตินภพถามโดยไม่มองหน้าผู้ที่เข้ามาใหม่เพราะรู้ดีว่าใครเป็นคนที่เดินเข้าห้องมา“เครื่องบินจะออกตอนตีห้าครึ่งครับ ถึงไทยแล้วนายต้องไปคุยงานกับคุณภาสกรต่อ แล้วค่อยกลับไปพักที่คฤหาสน์ครับ หลังจากนั้นตอนเย็นมีนัดทานข้าวกับคุณเหมยหลินครับ”กำหนดการที่ยืดยาวถูกบอกออกมาให้ผู้เป็นนายได้รับฟัง“…..”ไม่มีการตอบรับใดๆจากร่างสูงของอีกคนในห้อง จึงทำให้อีกคนที่พึ่งรายงานเสร็จต้องเงยหน้าจากแท็บเลตที่ถืออยู่ในมือเพื่อมองไปยังร่างสูงที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน“นายมีอะไรต้องการเปลี่ยนแปลงในกำหนดการหรือเปล่าครับ”เอสถามออกไปเมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงเงียบและมองมาที่ตน“มานี่สิ”เสียงทุ้มต่ำพูดขึ้น เขาเลยจำเป็นต้องเดินเข้าไปหาผู้เป็นนายหมับ“อือ”เมื่อเอสเดินเข้าไปใกล้ก็ถูกแขนแกร่งดึงล้มลงบนตัก มือหนารั้งท้ายทอยของชายหนุ่มเข้าไปใกล้แล้วกดจูบลงไปที่ริมฝีปากบาง ทั้งขบเม้ม ทั้งกัด จนเอสเริ่มมีอารมณ
Read more
สัมพันธ์ครั้งที่ 1
ประเทศไทยหลังจากที่คุยงานเสร็จขบวนรถเบนซ์ของตินภพและเอสพร้อมด้วยลูกน้องอีก 5 คนก็เข้ามาจอดที่คฤหาสน์หลังงามของผู้เป็นนายก่อนจะแยกย้ายกันไปพักผ่อน“พวกนายไปพักได้แล้ว” น้ำเสียงราบเรียบของเอสเอ่ยบอกลูกน้องก่อนจะตามผู้เป็นนายเข้าไปในคฤหาสน์ ก่อนจะเดินตรงไปยังห้องนอนของผู้เป็นนายทันที และเมื่อเข้ามาในห้องชายหนุ่มกลับไม่เห็นบุคคลที่ควรจะอยู่ในห้องจึงส่งเสียงเรียกอีกฝ่าย“นายครับ…” ยังไม่ทันที่เอสจะได้เรียกหาผู้เป็นนาย เสียงของชายหนุ่มก็ถูกกลืนไปในลำคอเนื่องจากถูกมือหนาดึงให้หันกลับไปด้านหลังก่อนจะบดจูบลงมาโดยที่ไม่ทันตั้งตัว“อื้ออ อือ อ่า แฮ่กๆๆ” ตินภพผลักร่างโปร่งของเอสลงไปบนที่นอนแล้วตามขึ้นไปคร่อมอยู่บนร่างเพรียวบาง ริมฝีปากหนาตามลงมาบดจูบต่ออย่างกระหาย มือแกร่งปลดกระดุมเสื้อของเอสอย่างไม่รีบร้อนค่อย ๆ ไล่ลงไปที่ละเม็ดทั้งยังจงใจลากปลายนิ้วไปตามรอยแยกของเสื้อ เอสที่ถูกกระตุ้นให้มีอารมณ์ร่วมใช้มือเรียวกอดรอบคอแกร่งก่อนจะตอบรับจูบนั้นอย่างกระหายเช่นกัน การตอบสนองของร่างโปร่งทำให้ตินภพครางออกมาด้วยความพอใจยิ่ง“อืม จะให้ฉันทำหรือนายจะเป็นคนทำ” ร่างสูงของผู้เป็นนายเอ่ยถามเสียงพร่า ใบหน้าค
Read more
สัมพันธ์ครั้งที่ 2
สวนสาธารณะติดกับร้านอาหารถูกประดับตกแต่งด้วยไฟอย่างสวยงาม บรรยากาศเหมาะแก่การเดินชิวชมแสงไฟ มีลมพัดผ่านทำให้รู้สึกเย็นสบายและผ่อนคลายยิ่ง สองร่างเดินเคียงกันตามทางที่ปูไว้ ให้บรรยากาศเหมือนคู่รักกำลังมาเดทกัน โดยด้านหลังห่าออกไปมีร่างโปร่งเดินตามสายตาคมมองทั้งสองคนเงียบ ๆ ความรู้สึกโหวงหวิวอ้างว้างเกาะกุมหัวใจจนยากจะฝืนทนดูต่อได้แต่ก็ไม่อาจละสายตาไปจากภาพตรงหน้า“ที่นี่อากาศดีมากเลยว่าไหมคะ เราไม่ได้เดินเล่นด้วยกันแบบนี้มานานมากเพราะคุณมัวแต่ยุ่ง” เหมยหลินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแง่งอนเล็กน้อย หลังจากที่สามารถลากชายหนุ่มออกมาเดินเล่นเป็นเพื่อนตนได้ มือบางเกาะเกี่ยวแขนแกร่งเอาไว้ไม่ปล่อย“ครับ อากาศดีมาก” ตินภพตอบอย่างไม่ได้ใส่ใจนัก สายตาคมแอบชำเลืองมองด้านหลังอยู่เป็นระยะ“เอาไว้เรามากันอีกนะคะ” หญิงสาวพูดขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้ชายหนุ่มทำเป็นมองไม่เห็นท่าทางห่างเหิน“งั้นเรากลับกันดีกว่านะ ดึกมากแล้ว” ชายหนุ่มบอกเสียงเรียบเพราะเริ่มจะรำคาญเสียงของอีกฝ่ายแล้ว“ขออยู่ต่ออีกนิดได้ไหมคะ” หญิงสาวเอ่ยอย่างออดอ้อนพร้อมกับแกว่งแขนชายหนุ่มเบา ๆ ให้ดูน่ารัก“….” แต่ตินภพกับมองหญิงสาวนิ่ง ๆ โดยไม่
Read more
สัมพันธ์ครั้งที่ 3
“ตัวนางแบบพวกคุณจัดการได้เลย จำนวนเครื่องเพชรที่จะแสดงมีทั้งหมดยี่สิบชุด ส่วนแบบให้ฝ่ายออกแบบส่งให้ผมดูก่อนภายในวันนี้ผมจะเป็นคนเลือกแบบเองทั้งหมดแล้วจะแจ้งว่าจะเอาแบบอันไหนบ้างไม่เกินพรุ่งนี้ พวกคุณจะได้ไม่เสียเวลาส่วนเรื่องสถานที่และรูปแบบของงานพวกคุณจัดการได้เลย งานต้องออกมาดีที่สุดเข้าใจใช่ไหม” ตินภพเอ่ยสั่งงานเสียงเรียบ“ครับ/ค่ะ”“ดีงั้นเลิกประชุมได้” หลังจากออกจากห้องประชุมตินภพก็เดินทางออกจากบริษัททันที“คุณภาสกร รอนานหรือเปล่าครับ” เมื่อเดินทางมาถึงร้านอาหารที่นัดไว้ก็เห็นคู่ค้าคนสำคัญที่พึ่งจะตกลงการค้ากันไปเมื่อไม่กี่วันก่อนนั่งรออยู่แล้ว“ไม่ครับผมเองก็พึ่งมา” อีกฝ่ายตอบกลับไปพร้อมรอยยิ้มเป็นมิตร“ครับ แล้วนี่สั่งอะไรไปหรือยังครับ” ชายหนุ่มถามขึ้น“ยังครับ”“งั้นสั่งเลยแล้วกันครับเราจะได้คุยธุระกันเลย” ตินภพยกมือขึ้นเรียกพนักงานทันที“ดีครับผมเองก็มีธุระต่อ”หลังจากทานอาหารกันเสร็จแล้วทั้งตินภพและภาสกรก็ไม่ปล่อยให้เสียเวลาเปล่าพูดคุยตกลงเกี่ยวกับธุรกิจที่จะร่วมลงทุนกันทันที ธุรกิจตัวใหม่นี้ทำเกี่ยวกับอะไหล่รถยนต์แบบครบวงจรซึ่งทางฝ่ายของภาสกรนั้นทำเกี่ยวกับการนำเข้ารถในหลาย
Read more
สัมพันธ์ครั้งที่ 4
หลังจากทานอาหารเสร็จแล้ว ตินภพกับเอสพร้อมลูกน้องอีกสี่คนก็เดินทางข้ามไปยังฝั่งของประเทศเพื่อนบ้านก่อนจะมุ่งตรงไปยังแหล่งรวมความบันเทิงที่มีพร้อมทุกอย่างตั้งแต่โรงแรมที่พักสุดหรู กาสิโน ผับ และร้านอาหารที่ถูกกฎหมายที่นี่จะต้อนรับเฉพาะสมาชิกที่มีการตรวจสอบประวัติแล้วเพื่อความปลอดภัยของลูกค้าและป้องกันพวกอาชญากรที่แฝงตัวเข้ามาทำการฟอกเงิน เมื่อเดินทางมาถึงก็เห็นอรันยืนรออยู่แล้วก่อนจะสั่งให้ลูกน้องแฝงตัวเข้าไปในด้านในเป็นนักท่องเที่ยวเพื่อค่อยคุ้มกันหากเกิดเหตุฉุกเฉินตินภพเดินเข้าไปด้านในซึ่งเป็นส่วนของโรงแรมก่อนจะแยกออกไปทางด้านขวาซึ่งเป็นส่วนของกาสิโน ส่วนของผับจะอยู่ด้านซ้ายของโรงแรม ชั้นล่างจะเป็นร้านอาหาร ส่วนชั้นหนึ่งและสองจะเป็นห้างสรรพสินค้า ชั้นสามไปจนถึงชั้นยี่สิบเป็นโรงแรมที่พัก ชั้นยี่สิบเอ็ดถึงชั้นยี่สิบสามและบ้านพักโดยรอบกว่าสิบหลังเป็นของบอดี้การ์ดผู้ดูแลที่นี่ ชั้นยี่สิบสี่ถึงยี่สิบห้าเป็นของผู้บริหารซึ่งมีถึงสี่คนนั้นคือ ตินภพ หมอแม็ค นนท์ แอล เพื่อนและลูกพี่ลูกน้องของตินภพ (แอล คอร์ล หยาง)ร่างสูงเดินเข้าไปยังห้องควบคุมที่มีกล้องวงจรปิดที่สามารถเห็นได้ทุกซอกทุกมุมของก
Read more
สัมพันธ์ครั้งที่ 5
ตินภพถามความจากลูกน้องว่าเอสอยู่ที่ไหน เมื่อได้คำตอบแล้วก็ตรงไปหาร่างโปร่งทันทีแต่สิ่งที่เห็นกลับทำให้อารมณ์ของตินภพที่หงุดหงิดยังไม่หายเพิ่มขึ้นมาอีกเป็นเท่าตัวทางด้านเอสเมื่อเดินออกมาจากผับเขาก็ออกมานั่งสงบสติอารมณ์ที่สวนบริเวณหน้าโรงแรม ร่างโปร่งไม่รู้ว่าอยู่ตรงนี้นานเท่าไหร่แล้ว เมื่อดูนาฬิกาข้อมือก็เกือบตีหนึ่งแล้วเขาจึงลุกออกจากสวนเพื่อขึ้นไปพักผ่อนแต่กลับถูกชนเข้าเต็มแรงจนเซผลัก!“โอ๊ะ ขอโทษครับ” คนที่ชนรีบเอ่ยขอโทษทันที“ไม่เป็นไรครับ เอ่อ ช่วยปล่อยผมด้วย” เอสบอกเพราะอีกคนกอดเขาอยู่“อ๊ะ ขอโทษครับ” ชายคนนั้นรีบปล่อยแขนที่กอดอยู่ออกจากตัวเอสทันที“ครับ” วันนี้มันวันอะไรเนี่ยเขาถึงได้มีแต่เรื่อง เฮ้อ เอสเดินเข้าไปส่วนของโรงแรมก่อนจะขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นยี่สิบห้าแต่ก่อนจะขึ้นไปเขาแวะขอยาแก้ปวดกับลดไข้เพราะรู้สึกปวดแผลที่ถูกยิงมาสักพักแล้ว พร้อมกับสั่งให้คนของเขาเอายาขึ้นไปให้บนห้องด้วยมือเรียวแตะคีย์การ์ดเปิดประตูเข้าไปทันที เอสกะว่าจะอาบน้ำแล้วรีบนอนเพราะตั้งแต่เกิดเรื่องเขาแทบไม่ได้นอนเลย ไหนจะอาการปวดแผลอีก แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไปชายหนุ่มกลับรู้ถึงความผิดปกติจึงเอื้อมมือไปจับป
Read more
สัมพันธ์ครั้งที่ 6
ตินภพลืมตาขึ้นมาเพราะรู้สึกถึงอุณหภูมิที่ผิดปกติของคนที่นอนกอดเขาอยู่ มันร้อนมากจนชายหนุ่มรู้สึกได้ เขาเอื้อมมือไปจับแขนของเอสที่กอดเอวสอบเอาไว้ดึงมันออกอย่างเบามือก่อนพลิกตัวอีกคนให้นอนหงาย“อืม” เอสครางออกมาเมื่อถูกรบกวนก่อนจะลืมตาขึ้นมาเห็นร่างสูงข้างกายกำลังขมวดคิ้วมองอยู่“ตื่นแล้วเหรอครับ” เอสถามน้ำเสียงแหบแห้งดูอ่อนแรงอย่างเห็นได้ชัด“อืม” ตินภพตอบกลับในลำคอเพียงสั้น ๆ ก่อนจะดันตัวลุกออกจากเตียงแล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ เอสมองตามผู้เป็นนายไปก่อนจะพยายามยันตัวเองลุกขึ้นนั่งก้าวขาลงจากเตียงแล้วออกจากห้องไปทันที ตินภพที่ออกมาจากห้องน้ำไม่เห็นร่างโปร่งอยู่ในห้องจึงมองหาแต่ก็ไร้วี่แววจึงเดินไปหยิบโทรศัพท์มากำลังจะโทร หาอีกคนประตูก็เปิดขึ้นซะก่อนพร้อมกับคนที่กำลังหาเดินเข้ามา“ไปไหนมา”“ไปเอาเสื้อผ้าให้นายครับ นี่ครับ” เอสยื่นเสื้อผ้าให้ผู้เป็นนายทันทีเพราะเมื่อคืนเขาไม่ได้สวมเสื้อผ้าให้ร่างสูง“อืม ขอบใจ” ตินภพบอกก่อนจะรับเสื้อผ้ามาแล้วเข้าไปแต่งตัวอีกห้องหนึ่ง เอสจึงจัดการกับตัวเองบ้างตินภพกับเอสที่เดินลงมาชั้นล่างแล้วก็เห็นอรันกำลังเดินเข้ามาหา ตอนนี้ทั้งสามคนอยู่ในชุดลำลองรวมถึงลู
Read more
สัมพันธ์ครั้งที่ 7
ปัง ปัง ปังเสียงปืนดังขึ้นสามนัดติดพร้อมกับรถที่ส่ายไปมาเล็กน้อยนั้นหมายความว่าพวกมันตั้งใจเล็งยิงที่ล้อรถเพื่อให้รถของพวกเขาเสียหลัก แต่ก็ต้องขอบคุณลูกน้องเขาละนะที่ยังควบคุมรถได้ดี“เล่นอย่างนี้เลยเหรอ ขับไปเรื่อย ๆ พอไหวไหม” เอสสบถกับตัวเองก่อนจะเอ่ยถามลูกน้องเสียงเครียด“ไหวครับแต่ความเร็ว…”“ไม่เป็นไร จัดการให้จบเลยแล้วกัน” เอสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชาเมื่อเห็นว่าปัญหาของพวกเข้าเริ่มเยอะแล้วจนลูกน้องรอบกลืนน้ำลายเพราะรู้ดีว่าตำแหน่งของเอสได้มาเพราะฝีมือล้วน ๆ คงได้แต่ไว้อาลัยให้กับคนที่กล้าลองดีแล้ว ในขณะที่ตินภพยกยิ้มที่มุมปากอย่างถูกใจกับนิสัยแบบนี้ของร่างโปร่ง เอสกดลดกระจกลงก่อนจะหาจังหวะแล้วยืดตัวออกมานอกรถปัง ปัง โครม!!!ลูกปืนสองนัดกับรถของอีกฝ่ายสองคันไม่ต้องบอกก็รู้ว่าฝีมือยิงปืนของชายหนุ่มแม่นแค่ไหน เอสดึงตัวกลับเข้ามาในรถอีกครั้งก่อนจะกดกระจกขึ้นทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก่อนจะหันไปสั่งลูกน้องให้ประคองรถไปให้ถึงคฤหาสน์คาร์ตินภพ“จัดการตั้งแต่แรกก็สิ้นเรื่อง” ตินภพพูดขึ้น แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าตัวกลับพอใจกับผลงานของร่างโปร่งยิ่งนัก“ผมไม่อยากประมาทนี้ครับ อย่างน้อยก็อย่างให้ถ
Read more
สัมพันธ์ครั้งที่ 8
หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จตินภพก็ขอตัวกลับทันทีเพื่อไปเคลียร์งานและตอนนี้ทั้งตินภพและเอสก็อยู่ที่บริษัทเป็นที่เรียบร้อยแล้วทั้งคู่ต่างก็จดจ่ออยู่กับงานตรงหน้าจนเมื่อเวลาผ่านไปจนเกือบเที่ยงจึงได้มีเหตุทำให้ตินภพกับเอสต้องหยุดทำงาน‘คุณตินค่ะ คุณเหมยหลินมาขอพบค่ะ’ ทั้งสองคนเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกัน เอสมองผู้เป็นนายเงียบ ๆ แล้วกลับไปสนใจงานต่อ“ให้เข้ามา” ตินภพตอบกลับไปก่อนที่ประตูห้องจะถูกเปิดออกพร้อมกับร่างบางระหง“ตินค่ะ” หญิงสาวเดินเข้าไปหาชายหนุ่มพร้อมรอยยิ้มหวานเอาใจ“คุณมีธุระอะไรหรือเปล่า” ตินภพถามขึ้นเสียงเรียบ“เปล่าค่ะ หลินแค่จะมาชวนคุณไปทานมื้อเที่ยงด้วยกัน” หญิงสาวบอกพร้อมกับส่งยิ้มอ้อนชายหนุ่ม“เอส มีงานอะไรเร่งด่วนหรือเปล่า” ตินภพหันไปถามเลขาคนสนิทอย่างเอสทันที“ไม่มีครับนาย แต่ว่าถ้าเป็นไปได้ผมอยากให้สั่งมาทานที่นี่จะดีกว่า” เอสบอกเพราะห่วงความปลอดภัยของร่างสูง“ไม่นะคะติน หลินอยากออกไปทานข้างนอกกับคุณมากกว่า” หญิงสาวอ้อนชายหนุ่มทันที“เฮ้อ แล้วถ้าเป็นใกล้ ๆ นี้ละ” ตินภพถามเพราะเขาก็ไม่อยากขัดใจเหมยหลินเท่าไรและอีกอย่างพาไปให้มันจบ ๆ เพราะเขาเองก็ชักจะเริ่มรำคาญแล้วเหมือนกัน“
Read more
สัมพันธ์ครั้งที่ 9
ตินภพเองพอแอลออกจากห้องไปก็ไม่ได้ลุกไปไหนยังนั่งอยู่ที่เดิม จนเวลาผ่านไปนานเท่าไรแล้วไม่รู้ประตูห้องก็ถูกเปิดขึ้นอีกครั้ง เป็นนนท์นั้นเองที่เดินเข้ามา“ไงได้ข่าวว่าเอาระเบิดมาลงจนไอ้แอลอยู่ไม่ได้เลยเหรอ” นนท์ถามอย่างขำ ๆ เมื่อนึกถึงสีหน้าและน้ำเสียงของเจ้าของห้อง“แล้วมันไปไหน” ตินภพถามถึงเจ้าของห้องที่ตัวเองนั่งอยู่“อยู่ข้างล่าง เป็นไรวะปกติไม่เห็นทะเลาะกัน เมื่อเช้าก็ยังดีดีกันอยู่” นนท์ถามแต่ไม่รู้รายละเอียดอะไรมากนักก็แค่ลองเดาดูเพราะมองจากรูปการณ์แล้วน่าจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับเลขาคนสนิท“ไม่ได้ทะเลาะอะไรกันหรอก ก็แค่วันนี้มันไม่ได้ดังใจเลยหงุดหงิดนะ” ตินภพบอกอย่างไม่สบอารมณ์นัก“หงุดหงิดจากอีกคนก็อย่ามาลงกับอีกคนสิวะ” นนท์บอก เพราะตัวเขาเองก็ให้คนช่วยตามดูแลเพื่อนคนนี้อยู่ห่าง ๆ เลยพอรู้อะไรมาบ้าง“หึ แต่อีกคนที่แกว่าก็ไม่เคยขัดใจฉันเปล่าวะ” ตินภพพูดอย่างหงุดหงิด“อาจจะเพราะสถานการณ์ตอนนี้มันเลยทำให้เขาเครียดก็ได้มั้ง”“ถ้าเครียดมันก็ต้องปลดปล่อยเปล่าวะ” ตินภพพูด นนท์ได้แต่มองหน้าเพื่อนนิ่งก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย“เขาไม่ใช่แกไอ้บ้าตินภพ” นนท์หมดคำจะพูดกับเพื่อนตัวเองแ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status