อ้อนรัก คุณสามีแสนดี Romane & Geschichten

นางออดอ้อนเขา เมื่อนอนกอดกันอยู่บนพื้นไม้เพราะเริงรักกันอยู่หลายท่วงท่า จนเสร็จสมกันไปหลายต่อหลายครั้ง นางนอนซุกร่างอวบในอกแกร่งของสามีหมาดๆของนาง “ ท่านอาเจ้าคะ ” นางเงยหน้ามองเขา “ รักสิ รักมาก เหม่่ยเอ๋อ อาแอบรักเจ้ามานานแล้ว อาจะแต่งเจ้าเข้าตำหนักให้เร็วที่สุด แต่ ว่าเจ้ายอมรับได้หรือไม่ที่ต้องเป็นเมียของข้า ไม่ใช่ฟู่เฉิงคนที่เจ้าใฝ่ฝัน ” เขาเอ่ยถามนาง “ เหม่ยเอ๋อหลงรักท่านพี่เข้าแล้ว ยอมเป็นของท่านผู้เดียว แต่ท่านต้องรักเหม่ยเอ๋อมากๆนะเจ้าคะ ” นางออดอ้อนถูใบหน้ากับอกแกร่งของสามีหมาดๆ

เธอไม่คิดว่าจู่ ๆ เขาจะขอบคุณ ของขวัญไม่พูดอะไรเพียงกอดตอบแล้วซุกใบหน้าเล็กเข้าที่ตัวของเขาเพื่อหลบเลี่ยง “ทำไมน่ารักอย่างนี้ล่ะ” “ลุกได้แล้วค่ะ ขวัญหนัก” “ขอกอดก่อน” “คุณพิธาน” “อา อย่าทำเสียงอ้อนใส่ผมสิ” “ขวัญไม่ได้ทำเสียงอ้อนเลยนะ” เธอเถียงเขาแล้วคุณสามีก็เถียงกลับมา

รักคุณตอบเสียงหวาน ทั้งยังส่งสายตาออดอ้อนผู้เป็นสามีหมาด ๆ “น่ารัก” ดีแลนเองก็ไม่ทำให้ภรรยาผิดหวัง เขาหอมแก้มเมียรักซ้ายขวา ทั้งยังจุ๊บแรง ๆ หลายครั้ง “อะไรเนี่ย หวานกันเกินไปแล้ว ไม่เกรงใจพอใจเลยอะ”

เดินกลับมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธออย่างรวดเร็ว เชยใบหน้าสวยหวานขึ้นช้าๆ ส่งสายตากดดันไปให้ เขาเป็นสามีเธอแล้วนะ อยากได้อะไรก็อ้อนสิ เขาชอบคนขี้อ้อนจะตาย “จะให้วาวพูดอะไรอีกคะ วาวไม่มีอะไรจะพูดแล้ว” “อ้อนสิหนูวาว ถ้าอยากให้พี่ไป ก็ลองอ้อนพี่ดูสิ”

21 ทำไมต้องทิ้งฉันไปในวันที่ฉันรักเธอมากอย่างนี้ “พี่เวย์ อ๊ะ อ่า ซี๊ด อ่า อื้มม” ขนมเทียนร้องออกมาเพราะความเสียวซ่านที่ท่อนเอ็นของเขามอบให้เธอ

ภรรยาตอบ “รักเฮียมั้ย” “รักสิคะ” “ถ้ารักเฮีย...หอมแก้มเฮียทีสิ” ออดอ้อนแล้วก็ค้อมใบหน้าเข้าหาภรรยา จุ๊บ... หญิงสาวพรมจูบละมุนลงบนแก้มครึ้มเคราของสามี

ราชันย์สบายใจขึ้นมาหน่อยเมื่อหวานใจรับปาก ชั้นผู้บริหาร.. "ก็หวานเจอคนรู้จักนี่คะ" ขึ้นมาถึงเห็นสามีหน้าบูดบึ้งก็รีบเข้าไปอ้อน

แบบนี้จะไม่ให้รักเขายังไงไหว ในชีวิตเธอคงไม่มีโอกาสได้เจอสามีดีๆ แบบนี้อีกแล้ว ไม่มีวันที่เธอจะเบื่อเขา ไม่มีวันที่จะไปรักใครคนไหนได้อีก “อ้อนก็รักพี่รามค่ะ รักที่สุดในโลกเลยพ่อคนของลูกคนนี้...” แค่นี้เท่านั้นที่เขาต้องการ จะมีอะไรดีไปกว่าการได้มีภรรยาที่แสนดี กับลูก ๆ ที่น่ารักไม่มีอีกแล้ว สุดท้ายแล้วชีวิตเขาก็ต้องการแค่นี้จริงๆ

เฉาโฉงเองก็ตกใจเช่นกัน เขาทำฉันหลุดมือตกลงบนพื้น ฉันรีบวิ่งเข้าไปในห้องนอน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามทำให้ความรู้สึกสงบลง แต่ความตื่นเต้นนั้นกลับเหมือนควันไร้รูปร่างที่พันรอบตัวฉันไว้แน่น “ฮัลโหล ที่รัก มีอะไรเหรอคะ?” ปลายสาย เสียงของสามีอ บอุ่นและคุ้นเคย “ที่รัก ที่นี่คืบหน้าไปอย่างราบรื่นมาก คาดว่าจะกลับบ้านได้วันศุกร์นี้แล้ว เธออยากได้อะไรเป็นของฝากไหม?”

วินาทีแรกที่เห็นเจ้าของร่างอรชรอ้อนแอ้นซึ่งอยู่ในชุดน่ารักแฝงความเซ็กซี่เล็กๆ เซซาเรก็เหมือนจะชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะปั้นสีหน้าเรียบสนิทยากจะคาดเดาอารมณ์ความรู้สึก ครั้นเห็นว่าผู้เป็นสามีไม่ได้อยู่เพียงลำพัง แต่มีม่ายสาวพราวเสน่ห์และแสนจะเจนสังคมอย่างเพชรพริ้งย ืนเกาะแขนอยู่ไม่หาง อ้อนรักก็นึกอยากจะหันหลังกลับ แต่ไม่กล้าทำอย่างใจคิด ด้วยเกรงว่าพ่อคนอารมณ์ร้อนจะอาละวาดหรือสาดถ้อยคำร้ายๆ ใส่หน้า