สามีของข้าเป็นนายท่านได้หรือไม่

สามีของข้าเป็นนายท่านได้หรือไม่

last updateDernière mise à jour : 2025-01-12
Par:  LovedeeComplété
Langue: Thai
goodnovel18goodnovel
10
1 Note. 1 commentaire
24Chapitres
1.6KVues
Lire
Bibliothèque

Partager:  

Report
Overview
Catalog
Scanner le code pour lire sur l'application

หลิวอันอันอัน อดีตคุณหนูในห้องหอผู้ไม่เคยต้องลำบากยากเข็นในการเลี้ยงดูตนเองมาก่อน ไม่เคยรู้จักคำว่าไม่มีว่าเป็นอย่างไร วันหนึ่งครอบครัวถูกเนรเทศออกไปจากแคว้นเพราะคดีฉ้อฉลของบิดา แต่นางกลับถูกซื้อตัวมาเป็นทาสส่งมาเป็นสาวใช้ที่หอคณิกาแห่งหนึ่ง แต่ถูกมือดีผลักตกสระบัวจนตุยไป และวิญญาณที่มาอยู่ใหม่เพื่อชดใช้ความผิดแทนกลับเป็นอดีตนางแบบสาวขาวีนจากอีกยุคหนึ่ง และแล้วการลงทัณฑ์อย่างเร่าร้อนก็เกิดขึ้นกับนางแบบสาวที่อายุสามสิบแล้วก็ยังไม่เคยมีแฟน นางจะได้พบรักในภพใหม่นี้หรือไม่ หรือจะแห้วตลอดกาล เรื่องราวจะเป็นเช่นไรต่อไป…..

Voir plus

Dernier chapitre

Plus de chapitres

commentaires

Magic Muffin
Magic Muffin
กี่ตอนจบคะ
2025-08-08 19:47:44
0
0
24
บทที่ 1 เกิดใหม่ในร่างใครก็ไม่รู้
เสียงไอโขลกๆดังขึ้นในห้้องด้านหลังที่เสี่ยวหลินยืนกอดอกอยู่ นางจึงได้เดินกลับเข้าไปในห้องพักด้านหลังเพื่อเข้าไปดูอาการของเพื่อนร่วมห้องของนางที่ตกน้ำตกท่าไปตั้งแต่เมื่อวาน แต่ไปทำอย่างไรให้ตกลงไปได้ก็ไม่รู้ “ ฟื้นแล้วหรือ เป็นอย่างไรบ้าง ” เสี่ยวหลินเอ่ยถามร่างบางที่ค่อยๆยันกายลุกขึ้น แต่ไม่ได้ตอบสิ่งใด กลับจ้องมองเธอด้วยดวงตาที่พองโตและจ้องมองนางนิ่งดังเช่นไม่เคยเห็นมาก่อนอย่างนั้นแหละ “ อันอันเจ้าเป็นอะไร มองข้าทำไมกัน หรือว่าตกน้ำไปหัวกระแทกอะไรเข้าหรือไม่ ถึงได้ทำท่าทางแปลกๆ เช่นนี้ ” เสี่ยวหลินถามนางทันทีอย่างแปลกใจกับท่าทางแปลกๆที่อันอันเป็นหลังจากที่นางเพิ่งฟื้นคืนสติ อันอันโชคดีมากที่มีคนไปช่วยนางขึ้นมาจากบึงบัวได้ทันท่วงที“ เธอคือใครกัน ” หอมหมื่นลี้อดีตนางแบบตกอับที่วีนจนไม่ค่อยจะมีคนจ้าง สมัยที่ยังโด่งดังจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อนนั้นก็เล่นตัวบ้าง ไปสายบ้าง วีนบ้าง เรื่องมากก็ที่หนึ่ง จนทำให้ทุกวันนี้เมื่อคลื่นลูกใหม่ไล่หลังมาเรื่อยๆจนเมื่อวันหนึ่งตื่นขึ้นมาพบว่าตัวเองไม่มีงานทำ ไม่มีใครติดต่อมาและเมื่อติดต่อใครไปก็ไม่มีใครติดต่อกลับ หลายเดือนเข้าก็กลายเป็นนางแบบที่ว่างงาน
Read More
บทที่ 2 ข้าคือสาวใช้ในหอคณิกา
หลังจากนั้นผ่านไปอีกสามวัน ก็ได้แต่นั่งๆนอนๆอยู่ในห้องพัก จะมีก็แค่ลองออกไปเดินที่หน้าห้องพักก็รู้สึกว่าตนเองคงจะปกติแล้ว สามวันที่ผ่านมาก็ได้ลองสวมเสื้อผ้าของคนโบราณจนพอจะทำได้ และได้ไปสำรวจห้องสุขาและห้องอาบน้ำที่แยกไปอีกเรือนหนึ่ง เพราะที่นี่เป็นห้องพักของสาวใช้และคนงานที่ทำงานที่นี่ เรือนพักนี้เป็นเรือนแถวยาวแบ่งซอยเป็นห้องน่าจะมีสามสี่สิบห้องด้วยกัน ทุกห้องแบ่งซอยเป็นห้องๆเช่นเดียวกับห้องที่เธอพักอยู่กับเสี่ยวหลินที่บัดนี้เริ่มพูดคุยกันมากขึ้นและพอจะรับรู้ได้ว่าอีกฝ่ายก็เป็นเพื่อนที่ใช้ได้ทีเดียว ห้องสุขาและห้องอาบน้ำนั้นแยกกัน แต่อยู่ภายในเรือนแถวเดียวกัน เพราะมีจำนวนคนมากจึงได้มีห้องสุขาและห้องอาบน้ำนับสิบกว่าห้อง เธอสังเกตุดูว่าเรือนแถวยาวแบบนี้มีสี่ห้าหลังด้วยกัน คงจะแยกเป็นเรือนของหญิงชายด้วย และมีเรือนหลังเล็กอีกหลายๆหลัังกระจายกันไปทางด้านหลัง และทางซ้ายมือมีเรือนแถวยาวอีกหลังหนึ่งแต่หลังนั้นการก่อสร้างและการตกแต่งดูดีกว่าเรือนแถวยาวที่ให้สาวใช้และคนงานพักอยู่ แถมด้านหน้ายังมีสวนดอกไม้งดงามจนเต็มหน้าเรือนมองเข้าไปดูงดงามไม่น้อยและเธอก็เห็นมีหญิงสาวที่แต่งตัวในชุดจ
Read More
บทที่ 3 ชีวิตของสาวใช้ในหอนางโลม
ขณะที่ก้มหน้าก้มถูกพื้นลงมาเรื่อยๆจากชั้นบนสุดค่อยๆทำความสะอาดมาเรื่อยๆจนกระทั่งลงมาที่พื้นด้านล่างสุด ระหว่างที่ทำงานมาเรื่อยๆนั้น ก็ได้ยินเสียงหัวร่อต่อกระซิกของหญิงสาวและชายหนุ่มหนุ่มดังเป็นระยะ บางชั้นก็มีหญิงคณิกาที่กำลังบรรเลงเพลงอยู่ด้านใน อดีตนางแบบที่ก็ชื่นชอบการดูซีรี่ย์จีนมากอยู่เหมือนกััน จึงพอจะทำความเข้าใจกับการใช้ชีวิตในยุคโบราณของเหล่าผู้คนในหอคณิกานี้นางเห็นมีผู้ชายจีนโบราณ ที่แต่งตัวลักษณะคล้ายคุณชายที่แต่งตัวเหมือนกับซีรี่ย์ที่เคยเห็นเลย บางคนถือพัดเอาไว้ในมือ บางคนก็เดินมามือเปล่า มาเพียงคนเดียว หรือมีคนติดตามหรือไม่ก็มาพร้อมๆกันหลายคนที่ต่างก็เดินเข้ามาในหอคณิกาแห่งนี้ เริ่มตั้งแต่กลางวันเป็นต้นไปที่มีการเล่นดนตรีจีีนโบราณมีหญิงคณิกาที่ชำนาญเกี่ยวกับการวาดภาพ มีการหญิงคณิกาที่เล่นหมากรุกเป็นเพื่อนกับแขกเหรืื่อที่ชอบการละเล่นพวกนั้น และคงจะมีอีกหลายอย่างแต่อันอันไม่เห็น แอบมองเข้าไปในห้องเหล่านั้นเห็นแค่บางห้องเท่านั้น จึงพอจะสรุปได้ว่านอกจากเขาจะมาหอนางโลมเพื่อเชยชมเหล่าคณิกาแล้ว ยังมีความบรรเทิงอื่นๆอีก และในสมัยโบราณศิลปะเหล่านี้คงจะเป็นที่นิยมในห้องต่างๆที่
Read More
บทที่ 4 เสียจูบให้กับชายแปลกหน้า
เมื่อครุ่นคิดแล้วก็วกวนไปมา ยังหาทางออกไม่ได้ ร่างอวบจึงได้ลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วก็เปิดประตูออกไปจากห้องนี้ที่คงจะเป็นห้องแต่งตัวของนักแสดงเพราะเห็นมีกระจกบานใหญ่อยู่ในห้องขณะที่หอมหมื่นลี้ครุ่นคิดในใจถึงเรื่องที่เพิ่งได้ยินมาก ก็บังเอิญเดินชนเข้ากับร่างแข็งๆร่างหนึ่ง เมื่อเงยหน้าขึ้นก็สบตากับเจ้าของดวงตาคมดุจเหยี่ยวที่จ้องมองมาอย่างไม่พอใจนัก “ ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าเดินไม่ระวัง ” คิ้วเข้มนั้นขมวดยิ่งขึ้นเอื้อมมือมาจับแขนเรียวของเธอเอาไว้ แล้วดึงให้เข้าไปในห้องตรงข้ามกับห้องที่อันอันเพิ่งเดินออกมา เขาลากร่างอวบของอันอันเเข้าไปในห้องนั้น แล้วประตูไม้หนาหนักก็ปิดลงตามหลังของพวกเขา เขาคิดจะทำอะไรกัน “ ร้ายกาจไม่เบานะ ขอโทษอย่างนั้นหรือ หญิงแพศยาเช่นเจ้าแค่เพียงคำว่าขอโทษมันก็ไม่เพียงพอหรอก ”ขณะที่อันอันกำลังอ้าปากถามเขาด้วยใบหน้าตกตะลึงอยู่นั้น อยู่ๆใบหน้าหล่อคมคายนั้นก็ก้มลงมาจนชิดใบหน้าหวานของเธอแล้วลิ้นสากก็พลันฉกเข้ามาในปากจิ้มลิ้มของอันอันที่เผยอขึ้นโดยไม่รู้ตัว และเมื่อลิ้นสากที่ร้อนรุ่มนั่นควานเข้ามาในปากจิ้มลิ้มของสาวรุ่นเช่นอันอันแล้ว มันก็ควานชิมความหวานในปากนั้นทันที
Read More
บทที่ 5 อดใจไม่ไหว nc
จบเสียงกระซิบที่ระคายหูนั้น ใบหน้าหล่อคมเหลือร้ายนั่นก็พยายามซุกไซร้ซอกคอหอมกรุ่นของนางทันที อ้อมแขนแกร่งรัดนางเอาไว้จนแน่น มือหนานั้นแหวกสาปเสื้อผ้าบางเบาของนางออกจนมันเปิดเผยตู้โต้วสีชมพูแก่สายตาของเขา และยังไม่พอมือซุกซนนั้นก็ยังเลื่อนขึ้นไปดึงเชือกที่ผูกรัดตู้โต้วนั้นเอาไว้จนมันหลุดออกจากลำคอระหงของนาง นางร้องหวีดขึ้นอย่างตกใจ แต่เสนาบดีหนุ่มตาค้างเขาจ้องมองทรวงอกอวบใหญ่ที่มีผลอิงเถาสองผลชูชันออกมาเหมือนล่อลวงเขา เสนาบดีหนุ่มทนไม่ไหว ใบหน้าคมคายก้มลงไปจนชิดอกอวบใหญ่นั้น ลิ้นสากไล้เลียมันไปมาจนผลอิงเถานั้นแข็งเป็นไต แล้วเขาจึงอ้าปากดูดดึงมันอย่ามัวเมา “อ๊าย ไม่ อย่านะะ อย่า ตาแก่หื่นไม่นะ ไม่ อย่านะ ไม่เอา อย่านะ อ๊ายยย ” ร่างอวบทุบไหล่หนาอย่างรุนแรง นางพยายามดิ้นรนออกจากอ้อมกอดที่รัดรึงนั้น นายท่านหนุ่มรัดนางไว้แน่น และดูดดื่มผลอิงเถานั้นอย่างดูดดื่มมากยิ่งขึ้น เขาทั้งดูดทั้งไล้เลียอย่างไม่ปราณี “อู๊ยยย อู๊ยยยย อ๊าย อ๊าย อ๊ะ ” หอมหมื่นลี้ในร่างของอันอันร้องครางกระเส่า นางแอ่นอกร่อนไปมาอย่างทนไม่ไหว นายท่านหนุ่มยิ่งดึงดูดมันยิ่งขึ้นจนร่างอวบครางออกมาอย่างเสียวซ่
Read More
บทที่ 6 หนีเสือปะจระเข้
หลังจากวันนั้น อันอันก็พยายามหลีกเลี่ยงที่จะพบหน้านายท่านผู้นั้น หากนางเห็นเขาจากที่ไกลๆ นางก็จะรีบเปลี่ยนเส้นทางไปอีกทางหนึ่ง แม้จะอ้อมก็ตาม นางไม่อยากจะพบหน้าเขา เรื่องที่เกิดขึ้นในวันนั้นมันทำให้นางรู้สึกไม่ค่อยดี นางรู้สึกอายที่ตนเองร้องครวญครางดังผู้หญิงร่านอย่างที่ผู้ชายคนนี้ประนามไม่มีผิด ไม่ใช่ความตั้งใจของนาง และยิ่งได้ยินว่าเขามีนางบำเรอที่อยู่ในหอนี้หลายคน และแต่ละคนก็เป็นหญิงนางโลมอันดับต้นๆ ( เสี่ยวหลินเป็นผู้เตือนในเรื่องนี้ ว่าอย่าหาเรื่องใส่ตัว เพราะอันอันเกือบตายจากการถูกผลักให้ตกบึงบัวแต่ก็จับมือใครดมไม่ได้ ) และหอมหมื่นลี้แม้จะเป็นผู้หญิงที่บ้าผู้ชายหล่อล่ำกล้ามแน่นๆ ทรงแบดๆ และนายท่านผู้นั้นก็ตรงสเปคมาก แต่ไม่อยากจะตุยอีกรอบหนึ่ง และไม่อยากจะเจ็บตัวโดยที่ไม่ทราบสาเหตุอีก จึงขออยู่ห่างตัวอันตรายเช่นเขาไว้เสียก่อนดีกว่า แม้จะบ้าผู้ชายไม่น้อย ( แต่ก็ได้แค่มองและมโนไปคนเดียว ผู้ชายที่ผ่านมาไม่เคยรู้เรื่องอะไรด้วยเลย ) แต่ก็ขอกินอย่างปลอดภัยจะดีกว่า และที่สำคัญในหอนางโลมนี้ยังมีบุรุษที่มาเที่ยวที่นี่ มีที่เป็นทั้งขุนนางหนุ่มๆ พ่อค้าที่ร่ำรวยแต่งกายหรูหราดูดีและ
Read More
บทที่ 7 ขย้ำเหยื่อ nc
“ เจ้ามาทำงานที่นี่ใหม่ๆหรือ ถึงได้กลัวมากเช่นนั้น ที่นี่เป็นหอคณิกานะ ข้าทำงานมาหลายวันเห็นหญิงคนอื่นๆเขาก็ทำงานได้แถมยังได้รางวัลและของกำนัลอีกด้วย ” อันอันสงสัยเพราะนางทำงานที่นี่มาหลายวันเริ่มสังเกตุเห็นสิ่งต่างๆในนี้ และเห็นหญิงงามหลายๆที่แต่งตัวงดงามหลากสีสัน ต่างก็ทำงานด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแถมบางครั้งยังแย่งแขกกระเป๋าหนักกันอีกด้วย “ ข้าถูกท่านพ่อนำมาขายและเพิ่งทำงานวันแรก ข้ากลัวบุรุษในห้องนั้นน่ากลัวทุกคนเลย ” นางบอกเล่าด้วยใบหน้าที่ยังซีดเผือด เฮ้อ !! อันอันถอนหายใจอย่างสงสารนาง และก็พลันนึกได้ ข้าเองก็น่าสงสารไม่แพ้เจ้าหรอก ยังไม่รู้ชะตากรรมตัวเอง เพิ่งได้รู้จากปากของมาม่าอี้หลานว่าร่างเดิมนี้ถูกขายมาเป็นทาส แล้วทาสที่ไม่เหมือนทาสคนอื่นอีกด้วย คงจะแย่กว่าผู้หญิงตรงหน้านี้มากที่อย่างน้อยถ้ามีเงินไถ่ตัวก็คงจะออกไปจากที่นี่ได้ ขณะที่สองสาวกำลังปรับทุกข์กันอยู่นั้น กลุ่มของนายท่านก็เดินออกมาจากห้องนั้น และมาม่าอี้หลานก็ตามพวกเขามาด้วย และเมื่อเดินผ่านอันอันและผู้หญิงที่มาทำงานวันแรกคนนั้นที่ยังไม่ได้ถามชื่อแซ่กัน อันอันก็ถูกนายท่านจับข้อมือบางแล้วลากนางเดินตามเขาไป โดยที่คนทั้ง
Read More
บทที่ 8 หญิงแพศยาที่เร่าร้อน nc
อันอันครวญครางออกมาอย่างอดกลั้นอีกต่อไปไม่ไหว จำต้องปล่อยเสียครางดังแมวที่ขู่ฟ่อเบาๆ แต่มันก็เบาบางมากจนคนใต้ร่างแทบไม่รู้สึกอะไร และยิ่งครางยิ่งถูกเขาบดจูบอีกครั้งอย่างเร่าร้อน ลิ้นสากหนาของเขานั้นเข้าเกี่ยวพันลิ้นเล็กของอันอันอย่างดูดดื่ม เขาดื่มกินความหอมหวานราวกับน้ำผึ้งนั้นอย่างมัวเมาหัวใจดวงน้อยของอันอันมันรู้สึกวูบโหวงในใจอย่างที่ไม่เคยมาก่อน เรี่ยวแรงที่ควรจะมีเอาไว้ขัดขืนเขากลับเหือดหายไปที่ใดไม่รู้ได้ มือที่ควรจะผลักร่างหนาของเขาออกไป กลับไม่ยอมเคลื่อนไหวทำตามหน้าที่ของมัน ราวกับยอมให้เขาลงทัณฑ์บนเรือนกายของนาง แต่นางผิดอันใดเล่า เขาบอกว่าร่างเดิมนี้ทำผิดต่อเขา แต่ไม่ได้บอกว่าผิดอะไร แต่เขาดูแค้นเคืองมาก ดวงตาของเขาที่จ้องมองมามักจะเต็มไปด้วย ความเกลียดชัง ไม่พอใจเสมอแต่บัดนีี้คนที่ดูเกลีียดชังนางเหลือแสนกลับจูบนางอย่างร้อนแรง จังหวะจูบของเขาทำให้หัวใจของสาววัยสามสิบที่เกือบจะเรียกได้ว่าพร้อมจะขึ้นคานแล้วสั่นไหวอย่างรุนแรง ยิ่งถูกเขาบดจูบจนปากอวบบวมช้ำแต่ยิ่งส่งผลให้ความเสียวนั้นแล่นปราดไปที่เนินอวบด้านล่าง และนางรับรู้ได้ว่าบัดนี้น้ำรักของนางไหลซึมออกมาไม่ขาดสาย และมันกำ
Read More
บทที่ 9 เกลียดกันก็ไม่ต้องมายุ่ง
” อู๊ยยยย อูยยย นายท่าน นายท่านเจ้าขา อ๊าา อูยยยย อูยย “ ” โอ้ววว โอ้ววว แน่นมาก แน่นมาก อันเอ๋อ อันเอ๋อ เสียว เสียวเหลือเกิน โอ้ววว โอ้วววว “ นายท่านหนุ่มสอดลำกายอวบใหญ่และแข็งขึงของเขาเข้าไปจนมิดด้าม และแช่เอาไว้เพียงครู่ แล้วค่อยๆขยับบั้นเอวสอบด้วยจังหวะช้าๆ แล้วค่อยๆเร่งความเร็วขึ้นเรืื่อยๆ ” ลึกมากเจ้าค่ะ ลึก อูยย อูยยยย นายท่าน ลึกมากเจ้าค่ะ อูยยย “ เอวสอบของนายท่านหนุ่มโยกขยับเหมือนมีชีวิตของมันเอง มันโยกอย่างบ้าคลั่งและลึกสุดใจ ปากหนาก็ร้องครวญครางเสียกระเส่า ผสานไปกับเสียงครางหวานหูของคนที่บัดนี้กลายเป็นเมียของเขาแล้ว ตับ ตับ ตับ ตับ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องในห้องหนังสือนั้น ” โอ้ววว โอ้ววว เสียว เสียววว โอ้ววว “ นายท่านหนุ่มสุขสมจนใบหน้าหล่อเหลาบิดเบ้ไปหมด เสียวแบบที่เขาไม่เคยมาก่อนในชีวิตหนุ่ม ” โอ้ววว โอ้ววว ไม่ไหวแล้ว เจ้าตอดข้าแรงเกินไป ข้าจะเสร็จแล้ว จะเสร็จ โอ้ววว โอ้วววววว “ ร่องอวบของอันอันตอดรัดลำกายอวบใหญ่ของสามีหมาดๆ อย่างบ้าคลั่งจนเขาทนต่อไปไม่ไหว แตกพ่ายออกมาอย่างรุนแรง ทุกหยาดหยดเขาปลดปล่อยมันเข้าไปในร่องอวบของคนใต้ร่างจนหมดทุกหยาดหยุด หลังจากสุ
Read More
บทที่ 10 มาเป็นครูฝึกนางโลม
หลายวันต่อมา ขณะที่อันอันกำลังถูพื้นอยู่ที่ชั้นล่างไม่ไกลจากเวทีที่กำลังมีการฝึกสอนนางโลมให้เดินเยื้องย่างเหมือนโชว์ตัวแก่แขกเหรื่ออย่่างงั้นแหละ อันอันจ้องมองเพราะนางเบื่อหน่ายกับชีวิตประจำวันจึงได้หาอะไรแก้เบื่อจึงจ้องมองไปอย่างนั้น และอาภรณ์ของนางโลมเหล่านี้ก็น่าสนใจไม่น้อย แต่ถ้าเป็นเธอจะออกแบบให้มันเร้าใจและดึงดูดใจกว่านี้ ขณะนั้นมาม่าอี้หลานกำลังดุว่านางโลมใหม่ที่เพิ่งเข้ามาอยู่และการเดินโชว์ตัวก็ขาดความั่นใจและดูเก้อเขินจนน่ารำคาญขณะนั้นอันอันก็ใกล้จะเสร็จงานแล้ว จึงได้เดินไปดูที่ข้างเวทีนั้น และก็ลืมตัวออกปากไปอย่างห้ามตนเองไม่ทันว่า “ ท่าเดินอย่างนี้ใครจะอยากสนใจดูกัน ข้าจะเดินให้พวกเจ้าดูเป็นตัวอย่าง “ เมื่อได้ยินเสียงของอันอันสาวใช้ที่ทำความสะอาดหอคณิกา หญิงงามบางคนที่เป็นรุ่นพี่ของหอคณิกาแห่งนี้ก็พากันหัวเราะออกมาเบาๆ สาวใช้ถูพื้นจะมาสอนท่าทางการเดินของหญิงคณิกา มันก็น่าหัวเราะอยู่ แต่มาม่าอี้หลานกลับเอ่ยขึ้นว่า ” เจ้าจะลองเดินให้หญิงพวกนี้ดูก็ได้ ถ้าเจ้าทำได้ข้าจะเลื่อนขั้นให้เจ้ามาสอนพวกนางเดินโชว์ตัว ” อันอันจึงได้เดินขึ้นไปบนเวทีอย่างมั่นใจ แล้วก็ออกวาดลวดลายของน
Read More
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status