บุหลันแสนรัก
“ใช่... เชื่อผมสิ โลกใบนี้ยังมีอะไรเหมาะสมสำหรับคุณอีกมากมาย วันนี้คุณโง่ คุณไม่มีค่า คุณมันน่าสมเพชที่โดนเจ้าบ่าวหักหลัง แล้วไหนจะยังหางานทำไม่ได้ ถ้ายอมแต่งเข้าบ้านเขาไปก็ต้องยอมทนรองมือรองเท้าแม่สามี ไม่แน่ว่าเผลอๆ จะกลายเป็นคนใช้ในบ้านสามีอีก โธ่ๆๆ แย่”
“คุณ... คุ
ณรู้เรื่องฉันได้ยังไง ฉัน... ฉันรักเขา เรารักกัน! เขาต้องปกป้องดูแลฉัน” เธอกัดฟันเถียง ไม่ทันสังเกตว่าแววตาของเขาเข้มขึ้น