판타지 Mga Nobela at Kwento

Lost ID, my ass! ***** Marie Mendoza @ThirdTeeYet

*******PAG BABALIK TANAW ******** " 40 taon ng nakalipas nuong nag karoon ng matindi at madugong labanan sa pagitan ng bayang LIBANIA at VIRGANIA. Habang abala ang lahat sa digmaan ay tumungo kami ng aking mga kawal nuon sa hangganan ng LIBANIA ang pook na papasok sa kaharian ng BABELONIA upang suriin pa ang pook kung may natitira pang mga Libanag, subalit sa gitna ng pagsusuri sa pook ay nakarinig ako ng iyak ng isang sanggol kaya naman agad kong pinuntahan ang kinaroroonan nito upang alamin kung anu nga bang naroon. At dahil sa pagsisiyasat ay nakita ko nga ang isang sanggol na nakabalot sa mamahaling tela at nakalapag lamang sa kabatuhan, kaya naman kinuha ko ito upang kupkopin bilang aki

“Wala pa ba siya?” Narinig ni Tori ang matigas na pagbigkas ng wikang Tagalog. Sa nanlalabong paningin ay naaninag niya ang pigura ng matangkad na lalaki na may singkit na mga mata. Ang tindig nito ay parang lumabas sa Japanese Komiks na kinahihiligan ni Polaris. Ano ba ang tawag doon? Anime? Para itong bida sa Anime lalo pa’t singkit din ang mga mata. Bagay na bagay sa kaangasan na meron ito.

Makikita kase ang isang malaking pinto na may itsura ng paro-paro – isang Fera na itinuturing na pinakamagandang Fera sa lahat ng Neutral Fera, agad kong binigkas ang Enchantment na tanging kaming mga Prinsepe at Prinsesa lang ang may alam. "Oh borboletas que acalmam meus sentimentos abram suas asas e voem com minhas dores." Pagbigkas ko sa Enchanment, bigla namang bumukas ang pinto, siya nga pala hindi to mabubuksan nino man, kahit na nga kami na mga Prinsepe at Prinsesa ay kailangan pang bigkasin ang Enchantment na makakapag bukas dito, pero may isang libro ang nagsasabing merong isang Fantasian ang kayang makapasok sa lagusan ng "Garden of Lepidoptera" na hindi binibigkas ang Enchantmen a

sabi ko nang hindi tumitingin sa kanya. “Para saan?” “Para sa pagpayag mong maging tao sa harap ko.” Ngumiti siya, isang ngiting hindi ko kailanman nakita sa mga business magazines, isang ngiting payapa at puno ng pag-asa. “Salamat din, Marikit. Dahil sa’yo, natutunan kong ang pinakamagandang fantasy ay ang realidad na kasama ka.”

tanong niya, bahagyang nakakunot ang noo. "Boss! Tignan mo, ang ganda nitong laro," sagot ni Kevin sabay tayo at nilapit ang phone kay Richard. Tinignan ni Richard ang screen. Isang fantasy RPG game na puno ng karakter, quests, at magic-based battles. Animated pero may dark tones, halatang sikat sa mga kabataang gamer. "Anong pangalan niyan?" tanong ni Richard.

Another picture of his mother and him. I looked around his room and I noticed something, his room looks like a room of a boy and not the room of someone like Trace. I saw the posters of One Piece and Naruto. It seems na mahilig si Trace noon sa mga anime. I saw other posters too, his favorite band, probably; Thirty Seconds of Mars, Simple Plan, Linkin Park, and Imagine Dragons. In one part of the room, I noticed a stuffed toy of Doraemon that made me smile. Childhood memories made me miss home.

Tila ito ay dismayado gamit ang malumbay na mukha. Hindi matino ni Beth. Inalok niya ang batang babae na maupo sa kanyang tabi. Wala siyang nalalaman sa kahit anong kurba ng pagguhit. Ngunit may alam si Beth kung paano palambutin ang puso ng mga bata. Nababanayad ang excitement sa mukha nito ng sinimulan niyang guhitin ang paborito nitong cartoon character na si Doraemon. Nabanggit iyon ng bata ng si Beth ay nagtanong. Nagmungkahi muli nang panibagong character ang batang babae upang kanyang guhitin subalit sa puntong iyon ay mahihirapan si Beth upang tuluyang makamit ang gusto nito. "Hindi po ako magrereklamo. My brother is a good computer animator kaya sige na. Iguhit mo na si Nami." Si Na

Ito ang haharapin niya upang kahit paano ay makagawa siya ng antok. "Maganda raw 'yan, ano na nga title?" Tanong ni Lori na lumabas ng sariling silid. "Minsan i-try mo mag komiks," wika pa nito. At saka inihagis ang ilang pirasong komiks sa tabi ng kinauupuan niya. "Mamaya, bago ako matulog, eto munang Destiny, na nauna kung hawakan," wika niya nang sulyapan ang mga komiks sa kanyang tabi.

curious kong tanong. "Si Zero Two, kilala mo 'yon? Yung bida sa anime na 'Darling in the Franxx'?" tanong niya sa akin. "Oo naman, ayon pinaka unang anime na naging favorite ko bukod sa Naruto!" Masigla kong kwento sa kanya. "Hindi ko alam na mahilig ka rin pala sa anime katulad ng kumag na 'yan?" biglang sabat ni Magnus.