Novels by Moonlitwords

Lumipas ang ilang buwan mula nang malaman ko ang tungkol sa tunay na pagkatao ng aking ama. Marami akong bagay na kinailangang tanggapin. Hindi pala ganoon kasimple ang buhay na alam ko. Ang akala kong ordinaryong buhay ng isang pamilyang nagsisikap para mabuhay ay may nakatagong bahagi pala. May mga ari-arian, negosyo, at mga bagay na iniwan sa akin ng aking ama. Dahil doon, nagbago ang buhay ko. Ngunit hindi ang pagkatao ko. Sa kabila ng lahat ng nalaman ko, pinili ko pa ring mamuhay nang simple. Mayroon na akong sapat na pera upang hindi na kailangang mag-alala tungkol sa pang-araw-araw na gastusin. May mga ari-ariang nakapangalan sa akin at mayroon din akong bahagi sa negosyo na iniwan ng aking ama. Ngunit hindi iyon naging dahilan para isipin kong mas mataas ako kaysa sa ibang tao. Lalo na sa mga taong dating kasama ko sa trabaho. Patuloy pa rin akong pumupunta sa sarili kong repair shop. Isa iyon sa mga bagay na ayaw kong bitawan. Hindi dahil kailangan ko

Makalipas ang ilang araw, dumating ang isang matandang lalaki sa bahay. Hindi ko siya kilala. Nasa garahe ako noon at inaayos ang isang bahagi ng sasakyan nang marinig ko ang pagtawag ng kasambahay. “Ysmael, may naghahanap sa iyo.” Lumabas ako. Pagkakita sa akin ng matanda, agad siyang napahinto. “Ysmael?” Napakunot-noo ako. “Bakit po?” Matagal niya akong tinitigan na para bang sinusubukan niyang tiyaking ako nga ang taong hinahanap niya. “Anak ka ba ni Arthur?” Nanigas ako. “Kilála ninyo ang tatay ko?” Tumango siya. “Matagal na.” Hindi ko alam kung ano ang sasabihin. Ang ama ko ay matagal nang wala. Sa pagkakaalam ko, ordinaryong manggagawa lamang siya na nagsikap para sa amin. Hindi ko kailanman narinig sa kanya na may koneksyon siya sa isang malaking pamilya. Hindi rin niya ikinuwento sa akin na may negosyo siyang pinasukan noon. Sa isip ko, ang ama ko ay isang simpleng lalaki. Maaga siyang gumigising. Nagtatrabaho buong araw. At umuuwi

Kinabukasan, inutusan ako ni Senyora Matilda na sunduin ang kanyang pangalawang anak.Si Crisell.Sa tatlong magkakapatid, siya ang pinakamasayahin—at pinakamahirap kontrolin. Hindi siya tulad ni Criselda na tahimik ngunit matalim magsalita. Si Crisell naman ay palaging may sariling desisyon at madalas ay ayaw niyang pinakikialaman siya ng kahit sino.Pagbaba niya ng hagdan, agad niyang sinabi:“Siya ba ang drayber?”“Oo,” sagot ni Senyora Matilda.“Hindi puwedeng ibang tao?”“Hindi.”“Fine.”Kinuha niya ang bag niya at mabilis na lumabas ng bahay.Sumakay siya sa kotse nang halatang hindi masaya.Sinara ko ang pinto at umupo sa driver's seat.“Good morning po.”Wala siyang sagot.Tahimik lamang siyang nakatingin sa labas ng bintana.Hindi ko na siya pinilit kausapin. Ayoko ring isipin niyang nakikialam ako sa personal niyang buhay.Ilang minuto ang lumipas.Maya-maya, napansin kong patuloy siyang nakatingin sa akin sa pamamagitan ng rearview mirror.Hanggang sa nagsalita siya.“Ysmae

Kinabukasan, naging tahimik ang lahat. Parang walang nangyari. Maagang bumangon ang buong bahay. Ang mga kasambahay ay abala sa paghahanda ng almusal. Si Senyora Matilda naman ay nasa study room, abala sa mga dokumento. Si Cristella ay nagmamadaling maghanda para sa klase. Si Crisell ay halos hindi lumabas ng kuwarto. At si Criselda? Kumikilos siya na parang normal lamang. Ngunit ramdam kong may nagbago. Tuwing nagkakasalubong kami, mabilis siyang umiiwas. Minsan naman ay matagal niya akong tinitingnan bago biglang aalis. Hindi ko alam kung dahil ba sa nangyari kagabi. Ayoko ring magtanong. Hindi ko naman trabaho ang alamin ang personal na buhay ng mga amo ko. Bilang drayber, sapat nang ginagawa ko nang maayos ang aking trabaho at sinisigurong ligtas ang bawat isa sa kanila. Pero kahit ayaw kong makialam, hindi ko maiwasang mapansin ang kakaibang tensiyon sa bahay. Parang bawat isa ay may iniisip. Si Cristella ay tahimik. Si Crisell ay halos hindi nakik

“Ysmael, simula ngayong gabi, dito ka na muna sa bahay. Tutulungan mo akong bantayan ang tatlo kong anak.” Napatingin ako kay Senyora Matilda, ang amo kong ilang buwan ko nang pinaglilingkuran bilang personal na drayber. “Dito po sa main house, Senyora?” Tumango siya. “Hindi ko na kayang bantayan silang tatlo nang mag-isa. Laging may kanya-kanyang ginagawa ang mga anak ko. Si Criselda, halos hindi na umuuwi nang maaga. Si Crisell naman ay kung saan-saan pumupunta pagkatapos ng klase. At si Cristella…” Napabuntong-hininga siya. “Takot matulog mag-isa kapag umuulan.” Napangiti ako nang bahagya. “Kung iyon po ang kailangan ninyo, Senyora, wala naman po akong problema.” Bago pa ako makasagot nang tuluyan, may malakas na yabag mula sa hagdan. “Ma! Seryoso ka ba?” Napatingala ako. Si Criselda. Ang panganay ni Senyora Matilda. Kilala ko na siya bilang isang napakagandang babae na laging maayos ang pananamit. Kahit simpleng damit lamang ang suot niya, tila palaging mam