LOGINShare
2 ลานดอกท้อ
Last Updated:
2025-12-15 19:17:09ณ ลานดอกท้อ
ลมหนาวพัดผ่านกายสาว ลั่วฟางเซียนไม่ใช่คนผิวบาง กระนั้นก็ครั่นเนื้อครั่นตัวจากการเดินทางไกลมิน้อย แต่สิ่งที่ได้ยินตอนนี้คือคำสั่งอันบัดซบของสตรีตาบอดข้างหนึ่ง นางเป็นแม่บ้านคุมกฏและถือกุญแจเรือนต่างๆ
“ยืนนิ่งเป็นท่อนไม้เช่นนั้น ข้าจะเห็นหรือไม่ว่าท่านมีของเน่าเหม็นในร่างกายที่ใดบ้าง แก้ผ้าออกให้หมด อนุเหยียน” ริมปากของซิวอี๋หนาและเป็นสีคล้ำ มันดูน่าตบยังไม่พอ นางยังพ่นวาจาต่ำๆ ออกมาอีก
“แก้ผ้าออก!” ซิวอี๋ตวาดเสียงดัง
ลั่วฟางเซียน ไม่ได้หูหนวก นางได้ยินสั่งชัดแจ้ง แต่ที่ไม่กระทำตาม ด้วยรู้สึกเสื่อมเสียเกียรติ เหตุใดนางต้องเปิดเผยเนื้อตัวต่อผู้อื่น ทว่ายาที่นางถูกบังคับให้กลืนลงคอไปก่อนหน้า ออกฤทธิ์รุนแรง แน่นอนนางไม่ได้โง่ แต่ฤทธิ์ยากล่อมประสาทส่งผลให้ร่างกายเชื่องช้าลงหลายส่วน
มือเรียวสวยจับเสื้อผ้าของตน และมันคงไม่ทันใจซิวอี๋ นางจึงบอกคนงานมือหยาบกร้านมากระชากเสื้อผ้าของลั่วฟางเซียนออกจากร่าง
ยามนั้นสายตาหลายคู่จับจ้องมายังนาง หญิงสาวสะเทิ้นอาย และรู้สึกโกรธแค้น แต่เพื่อต้องทำตามแผนที่วางไว้ นางย่อมอดทนให้ถึงที่สุด ชีวิตคนที่นางรักอยู่ในเงื้อมือพวกมัน!
“อืม ถันของเจ้าอวบอิ่ม และใหญ่เกินงามอยู่สักหน่อย แต่มันแต่งตึงดี ผิดแต่...”
ซิวอี๋ก้าวมาใกล้ นางใช้กัวซาหัวเห็ดที่บานใหญ่เขี่ยยอดถันสีชมพูของลั่วฟางเซียน
“ดูเหมือนเจ้าจะดื้อยาเล็กน้อย คงต้องถูกกระตุ้นสักหน่อย หัวนมขี้เซานี้ถึงจะชี้ชัน!”
กัวซาในมือของลั่วฟางเซียนเลื่อนไปมาบริเวณยอดถันของลั่วฟางเซียน แต่มันคงไม่ทันใจซิวอี๋ เพราะสิ่งที่ควรชูชันกลับไม่สนองตอบ
“ท่านแม่ทัพ ไม่ชอบสตรีดื้อด้าน เจ้าต้องหลั่งน้ำหวานให้มาก ครางเสียงเหมือนหมาตัวเมีย สองเต้านี้ควรพร้อมให้ดูดและขบกัด”
ดวงตากลมโตถลึงใส่ซิวอี๋ ก่อนที่จะสาดคำพูดเผ็ดร้อนออกไป “แม่ทัพผู้นั้น เป็นสุนัขหรืออย่างไร ถึงได้ชอบดูดเลีย และหากไม่ได้ดั่งใจ ก็คิดกัดผู้อื่นราวกับเดรัจฉาน”
แม่บ้านวัยกลางคนตกใจคำพูดของลั่วฟางเซียน นางยกมือเงื้อง่าตั้งใจตบลงบนใบหน้างามล้ำ ทว่ากลับมีก้อนหินก้อนหนึ่งลอยหวือมา มันโดนที่หลังมือนาง แล้วสร้างบาดแผลทันที
ซิวอี๋หวีดร้องเสียงหลง ก่อนลนลานลงไปนั่งหมอบกับพื้น ตัวนางสั่น ท่าทางแจ้งให้รู้ว่าหวาดกลัวคนที่มองไม่เห็น
“บะ บ่าวไม่สมควร บ่าวไม่สมควรแตะต้องอนุที่แต่งเข้าสกุลถาน”
“ฝึก...และเตรียมพร้อมนาง หน้าที่ทรมานกับลงโทษอนุที่เกียจคร้าน เป็นของข้าเพียงผู้เดียว”
เสียงดังกล่าวดังมาจากทิศเหนือ ลั่วฟางเซียนเพียงแค่ฟังก็แจ้งใจว่า อีกฝ่ายมีวรยุทธ์ เช่นนี้นับว่านางจะได้ออกแรงอย่างสนุกแน่นอน คงเพราะคนพวกนั้นรู้เรื่องนี้ จึงส่งนางมาทำเรื่องชั่วช้าในคฤหาสน์อันกว้างใหญ่
แต่ก่อนจะได้ทำเรื่องดังกล่าว ด่านแรกที่นางต้องเผชิญมันช่างน่าอดสู กระนั้นซิวอี๋ไม่ได้ ทำสิ่งใดรุนแรงต่อลั่วฟางเซียนอีก ทว่าการเตรียมตัวเพื่อเข้าห้องหอรับใช้ถานป๋อช่างเป็นเรื่องชวนขนลุก
“เจ้าต้องชโลมขี้ผึ้งให้ชุ่มฉ่ำ กลีบสวาทนี้ต้องมีกลิ่นหอมหวาน ยามถูกกระตุ้นด้วยลิ้น มือ อย่าได้ติดขัด เมื่อท่อนเนื้อแทรกเข้าไปข้างข้างใน เจ้าต้องสร้างความสุขต่อท่านแม่ทัพอย่างที่สุด”
“ข้ารู้ แม่บ้านไม่ต้องเสียเวลาอบรมอันใด”
“ฮึๆ ๆ อนุเหยียนเกิดจากหอคณิกาหรืออย่างไร ถึงรู้แจ้งเรื่องอุ่นเตียงนัก”
ลั่วฟางเซียนได้ยินคำพูดจี้ใจดำ ใบหน้างามล้ำก็กระตุก ดวงตานางแดงจัด ซิวอี๋ตั้งตนเป็นศัตรูผิดคนแล้ว!
“โกรธแค้นอันใดข้า สกุลของเจ้าต่างหาก ที่ส่งตัวมาเพื่อการนี้ และข้าคือแม่บ้านผู้คุมกุฎถือกุญแจเรือนต่างๆ ข้าเพียงแต่ทำหน้าที่ของตน”
“ใช่ พวกเจ้ามันแค่บ่าวชั้นต่ำ ทำได้เพียงแต่คอยกดขี่ห่มเหงคนที่อ่อนแอกว่า”
“ถ้าอนุเหยียนไม่อยากให้บ่าวต่ำต้อยและข้าทำเช่นนั้นกับท่าน จงมีชีวิตให้รอดในคืนนี้เถิด ใช้กลีบงามๆ อันบริสุทธิ์ให้เกิดประโยชน์ อ่อ...ข้าเตือนไว้อย่าง การเข้าหอของแม่ทัพเพื่อตักตวงความสุข ไม่ได้มีแค่ทางเดียว ทั้งกลีบหวาน ริมฝีปากเจ้า และข้างหลัง...มันควรถูกเตรียมให้พร้อม!”
เรื่องสัปดนเช่นนั้น เหตุใดสตรีที่ช่วงชีวิตหนึ่งเคยเกี่ยวข้องกับสำนักโคมเขียวอย่างลั่วฟางเซียนจะไม่เข้าใจ
Latest chapter
12 สามีเป็นของข้าผู้เดียว 42 เหลวไหลเกินไป
หลายคืนต่อมา อากาศเริ่มเย็น และลั่วฟางเซียนเห็นว่า สามีของนางขี้หนาวกว่าปกติ ยามนี้ซุกตัวอยู่ในผ้าห่ม แต่พอนางขยับขึ้นเตียงตั้งใจพักผ่อน เขาก็เริ่มทำตัวขยุกขยิก “ป๋อเกอ ข้านึกว่าท่านหลับแล้ว” ชายหนุ่มอมยิ้ม แสงเทียนในห้องที่ยังไม่ทันดับ ขับให้ใบหน้าเขาดูหล่อเหลายิ่งกว่าเดิม “อยากดูดนมเสี่ยวเซียนสักหน่อยได้ไหม ตัวข้านั้น อิจฉาลูกที่ได้ดื่มนมเจ้าตลอด” “ลูกหนวนหย่านมตั้งนานแล้ว” “ก็ลูกคนใหม่ที่จะเกิดขึ้นมาอย่างไรเล่า เดี๋ยวก็แย่งนมของเสี่ยวเซียนจากข้าไปดูดเป็นปีๆ” “ป๋อเกอ ท่านเหลวไหลเกินไป” ปากนางก็บอกเขาอย่างนั้น หากใจลิงโลดที่สามีจะเล่นผีผ้าห่มด้วย และยามนี้ถานป๋อคึกจัด ร่างกายเขามีไอร้อนแผ่ขยายออกมา และส่วนที่มันพองโตได้ก็ยืดยาว เส้นเลือดปูดโปนตลอดลำ “ข้าดูดนมสองเต้านี้ ส่วนเสี่ยวเซียนคนงาม ก็ทำรักด้วยปากให้สามีได้หรือไม่” ถานป๋อชอบพูดตรงๆ ไม่อ้อมค้อม และมันจั๊กจี้มาก ลั่วฟางเซียนเขินจนหน้าแดง มือไม้พันกันยุ่ง แม้จะเป็นอย่างนั้น แต่นางมีความปรารถนาในเรือนกายของอีกฝ่าย นางสัมผัสกล้ามหน้าท้องของเขา และเลื่อนมือต่ำลงไปเรื่
12 สามีเป็นของข้าผู้เดียว 41 ห้าปีต่อมา
ห้าปีต่อมา พื้นที่ด้านทิศตะวันออกของเรือนสัตตบงกชเป็นท้องนา และสวนผักขนาดใหญ่ พื้นที่ดังกล่าวใช้สำหรับทำการเพาะปลูกทั้งเลี้ยงสัตว์มาหลายปี เรียกได้ว่าถูกจัดสรรไว้เช่นนี้ นับแต่สกุลถานสร้างคฤหาสน์หลังโอ่อ่า คืนวันที่ผ่านมา มีเรื่องต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย และเรื่องหนึ่งที่ลั่วฟางเซียนไม่รู้ นางถูกถานป๋อฝังเข็ม ทั้งนี้ก็เพื่อขับพิษยาสั่งขององค์ชายสาม และผลตามมาคือความทรงจำนางบางส่วนหายไป ฝ่ายเขาไม่ต้องการบอกเรื่องนี้กับนาง เพราะอาจมีผลร้ายมากกว่าดี และยามนี้บ้านเมืองสงบ รัชทายาทขึ้นครองบัลลังก์และเป็นฮ่องเต้องค์ใหม่ ส่วนองค์ชายสามถูกขังในตำหนักเย็น มีข่าวว่าสุดท้ายเขาผูกคอตาย ลั่วฟางเซียนหายใจติดขัดอยู่สักหน่อย ครั้งนี้เป็นท้องที่สอง แต่นางรู้สึกว่าตนยังตื่นเต้น นั่นเป็นเพราะก่อนหน้า ประสบการณ์คลอดลูกของนางแทบไม่มี เนื่องจากเอาแต่สลบ สุดท้ายหมอตำแย และผู้เป็นสามีคือคนช่วยให้ลูกสาวแสนน่ารักของนางลืมตาขึ้นมาดูโลก “ท่านแม่เจ้าขา” ลั่วฟางเซียนหันไปมองลูกสาวของนาง ฝ่ายนั้นตัวอวบ แก้มเป็นสีชมพูน่ารัก นางอุ้มเป็ดตัวเล็กๆ มาสองตัว หนวนหนวน เป็นเด็กหญิงที่สด
12 สามีเป็นของข้าผู้เดียว 40 มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร
เมื่อถูกคนชั้นต่ำต่อว่า ด้วยน้ำเสียงและสีหน้าหยาบคาย อิงหนูจึงแทบกระอักเลือดตาย “เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้เยี่ยงไร” เหยียนเข่อซินเบ้ปาก และตอบอย่างหงุดหงิด “องค์ชายสามเรียกข้ามาทำหน้าที่สตรีข้างกายเขา...ยกให้เป็นเมียรัก และยังคอยดูแลพวกที่ออกนอกลู่นอกทาง ใครที่ทำผิด หรือคิดหันเหไปทางอื่น ข้ามีหน้าที่จัดการได้ทันที” “หมายความเยี่ยงไร” อิงหนูถาม เสียงนางสั่นอยู่สักหน่อย จู่ๆ ก็เกิดความกลัวขึ้นมา “เมื่อคืน เจ้าหลุดปากบอกแผนขององค์ชายสามกับพวกนอกด้าน และพูดเรื่องไม่สมควรมากมาย คนทรยศเช่นนี้ สมควรเก็บไว้เหรอ” “เหลวไหล ข้ารับใช้องค์ชายสามมานาน และไม่คิดเป็นอื่น พวกนอกด้านมันบังคับข้า และให้กินยาหลอนประสาท สิ่งที่ข้าทำล้วนไม่รู้สึกตัว” เหยียนเข่อซินส่ายหน้า และหัวเราะเสียงแหลมสูง “น่าเสียดาย เจ้ายังสวยอยู่มาก แต่เกรงว่า คงไม่เหมาะที่จะใช้ชีวิตที่ดีต่อจากนี้” “เจ้า...จะทำสิ่งใดกันแน่” “คุณหนูอิง พูดกันตามตรง ข้ามีสองทางเลือกให้เจ้า คือ มีร่างกายครึ่งท่อนในไหสักใบ หรือกลายเป็นคนหมูในอ่างไม้ดี” ได้ยินอย่างนั้น อิงหนูก็หัวใจแทบหยุ
12 สามีเป็นของข้าผู้เดียว 39 ย่อมไม่พลาด
“น้ำยาของข้า เข้มข้นยิ่งนัก ตัวเจ้าก็รู้ดี” ลั่วฟางเซียนหัวเราะคิกคัก และบอกเขา “ดูเหมือนเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานแล้วที่ข้าไม่ได้ลิ้มรส ดังนั้นคงต้องได้ชิม และกลืนมันลงท้องอีกสักรอบสองรอบ ถึงจะมั่นใจในสิ่งที่ท่านแม่ทัพอวดอ้าง” “หึๆ ๆ ร้อยรอบ พันรอบก็ย่อมได้ ข้าจะปลดปล่อยไปกับเจ้าเดี๋ยวนี้” ชายหนุ่มว่าไม่ทันจบดี ลั่วฟางเซียนจึงหมุนตัวมาเผชิญหน้ากับเขา “ลิ้นสากๆ ของท่าน จงใช้มันรัดลิ้นข้าปล่อยน้ำหวานกับความเร่าร้อนออกมา จากนั้นค่อยแทงเข้าไปในร่างกายนี้ได้หรือไม่ท่านแม่ทัพ” เขาพยักหน้า และบอกนาง “ป๋อเกอ เรียกข้าเช่นนี้เสียเถอะ เราล้วนเป็นคนเดียวกันแล้ว” “ท่านแม่ทัพ เอ่อ ปะ ป๋อเกอ... แทงลิ้นของท่านในโพรงปากนี้ และร่องสวาทของข้าเร็วๆ เถิด ข้าไม่ไหวแล้ว” “ได้ และไม่ใช่แค่ลิ้นหรอกนะ ที่จะข้าใช้เล่นสนุกในทางคับแน่นฉ่ำเยิ้มของเสี่ยวเซียน” “ฮึ... ทะ ท่าน อย่าเก่งแต่ขู่ข้าเลย” “ข้าจะทำให้เจ้าท้องเร็วที่สุด คอยดูฝีมือสามีผู้นี้เถิด” เขายิ่งพูดลั่วฟางเซียนยิ่งซ่านสยิว นางกับเขาจูบกัน แทรกลิ้นสอดเข้าไปในโพรงปาก ตวัดลิ้นรัดแรงๆ เย
12 สามีเป็นของข้าผู้เดียว 38 ยืดเส้นยืดสาย
ลั่วฟางเซียนเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวหนาว ทั้งที่มั่นใจว่าตนหายดี ทว่าเหตุใดยาของเจี่ยงเทียนถึงได้ร้ายแรงจนทำให้นางไม่เป็นตัวของตนเอง ยามนี้นางนอนบิดตัวไปมาบนรถม้าคันใหญ่ที่กำลังมุ่งหน้าลงใต้ เนื่องจากต้องการหาที่สงบห่างไกลจากความวุ่นวาย อันเป็นความประสงค์ของถานป๋อ พอรถม้าหยุดพักชั่วประเดี๋ยว อีกฝ่ายก็เข้ามาหานาง ชวนไปยืดเส้นยืดสาย ยามนั้นลั่วฟางเซียน รู้สึกร้อนอบอ้าว ทั้งปรารถนาในเรือนกายบุรุษ แต่ละอายใจหากต้องเอ่ยปากกับถานป๋อตรงๆ “ท่านแม่ทัพ ข้าอยากล้างตัว” ชายหนุ่มไม่ปฏิเสธสิ่งที่นางร้องขอ และเขาเป็นฝ่ายอุ้มนางลงจากรถม้า พาเข้าไปที่ลำธาร ซึ่งด้านบนมีน้ำตก ในช่วงที่เขาพานางไปยังลำธาร ถานป๋อก็ส่งสัญญาณให้ผู้ติดตาม คอยสอดส่องความเคลื่อนไหวเป็นระยะๆ กระทั่งได้เห็นว่า มีสายลับปะปนมาในกลุ่มของตน เขาก็ใช้แผนซ้อนแผน ลวงพวกมันให้ติดกับเพื่อนำข่าวไปแจ้งแก่นายของตน เมื่อไปถึงจุดหมาย ลั่วฟางเซียนเขินอายเล็กน้อย แต่นางไม่อาจทนเสียงเล็กๆ ที่เรียกร้องอยู่ในร่างกายได้ “เป็นไปได้หรือไม่ หากท่านแม่ทัพจะช่วยถูหลัง และสระผมให้คนต่ำต้อยเช่นข้า” “เสี่ยว
12 สามีเป็นของข้าผู้เดียว 37 ก้าวขึ้นเป็นใหญ่
ยามนี้องค์ชายสามได้ร่วมมือกับต่างแคว้น และเขาสู้อย่างหมาจนตรอก ใครขัดขวางถูกสังหารอย่างเหี้ยมโหด แน่นอนความมุ่งหวังคือ เขาต้องจัดการถานป๋อให้ได้ มิเช่นนั้น หากคนผู้นี้เข้าร่วมมือกับรัชทายาทเมื่อใด ความยุ่งยากย่อมตามมา และที่เขามั่นใจว่าแผนการนี้ย่อมสำเร็จ เพราะเขาปล่อยให้ถานป๋อชิงตัวฟางเซียนไป แม้เกิดจากความผิดพลาด แต่เขาวางแผนร้ายไว้ในใจต่อจากนั้น เจี่ยงเทียนมองดูแผนที่ในมือ ใช้ความคิดอย่างหนัก เขาจะก้าวขึ้นเป็นใหญ่ แผ่นดินนี้ต้องอยู่ในกำมือเขา มิใช่คนอ่อนหัดอย่างรัชทายาท “พวกมันกำลังเดินทางลงใต้หรือ ฮ่ะๆ ๆ ดี เช่นนั้น ข้าจะไปส่งมันลงนรกขุมที่ลึกที่สุด โทษที่มันไม่ยอมร่วมมือกับข้า” เมื่อกล่าวจบเจี่ยงเทียนก็จัดทัพของตน ให้ไปตามจุดหมายที่วางไว้ พร้อมกันนั้นก็ส่งคนไปสืบข่าวจากสายลับที่ปะปนอยู่กับฝ่ายของถานป๋อ “ข้าจะปล่อยให้ถานป๋อเสวยสุขอีกสักหน่อย เมื่อเสร็จสม ศีรษะของมันย่อมต้องถูกนำมาให้ข้าเหยียบจมดิน” ฝ่ายอิงหนูในยามนี้ นางครั่นคร้ามใจเหลือเกิน และพยายามถอยห่างจากเจี่ยงเทียนด้วยเริ่มกลัว คนผู้นี้เกินเยียวยา แต่เดิมนางช่วยหลายสิ่ง ทว่านับวัน
You may also like
ทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น32.8K viewsมเหสีร้อยเล่ห์ของท่านผู้สำเร็จราชการแทน
เย่ว์เหมี่ยว208.8K viewsทาสราคะองค์ชายใบ้
บ้านเขมปัณณ์20.1K viewsหวนคืนอีกครา ไม่ขอเป็นพระชายาที่โง่เขลา Ver.01
ชาไทยเย็น19.8K viewsสตรีงดงามเช่นข้า จะหย่าสามีชั่วช้าเอง
หนูเหมยจ้า94 viewsขันทีตัวร้าย ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่!
นักเขียนบ้านนา13 viewsอ๋องสารเลวผู้นี้อำมหิตเกินใคร
หวางลี่อิง/มงกุฏดาว767 viewsกลับมาครั้งนี้ข้าขอเปลี่ยนชะตาเพื่อทวงแค้น
sanvittayam4.4K views
