เข้าสู่ระบบ“มีงานด่วนนะ พวกเรากลับบ้านกันเถอะ น้องสาวน้องเขยเหนื่อยหรือเปล่าการเดินทางค่อนข้างไกล” ชุนตอบคำถามหลานสาวก่อนหันไปถามน้องสาวและน้องเขยอย่างเป็นห่วง“ไม่เหนื่อยค่ะ พวกเราไม่ได้นั่งอยู่ข้างนอก” ซูเหมยสำรวจพี่ชายในขณะตอบเมื่อเห็นว่าเขาสุขสบายดีเธอก็วางใจ“เด็ก ๆ เป็นอย่างไรบ้างคะพี่” ซูเหมยถามถึงลูกชา
หลังจากซินซินกับมู่หลงเฉินเดินทางกลับมายังมณฑลของตัวเอง เด็กน้อยไท่ไท่ผู้ฉลาดแสนซนก็ได้เข้าโรงเรียนระดับประถมซึ่งเป็นการเข้าเรียนทั้งที่อายุยังน้อยทำให้ครูในโรงเรียนได้ให้เขาทำแบบทดสอบมากมายเด็กชายก็ทำทุกวิชาได้เป็นอย่างดี ที่เป็นอย่างนี้ก็ต้องยกความดีความชอบให้กับจิวจิวผู้ที่คอยสอนสั่งเด็กน้อยในเร
“ครับ” เด็กหนุ่มรับคำอย่างมุ่งมั่น“ส่วนของที่อยู่ในซองนี้ พี่จะเก็บรักษาเอาไว้ให้ก่อน เมื่อไหร่ที่นายเติบโตพี่จะมอบมันให้อย่าบอกแม่ของนายล่ะ” มู่หลงเฉินกล่าวกำชับน้องชายพร้อมกับเก็บสิ่งที่อยู่ในซองลงในลิ้นชักตามเดิม“ผมเข้าใจครับ” เด็กหนุ่มรับคำอย่างเชื่อฟังในจดหมายของคุณปู่ได้ระบุไว้ทั้งหมดอย่างล
“ซินซินลูกเป็นอะไรครับ ทำไมร้องไห้ไม่หยุดเลย” มู่หลงเฉินพยายามกล่อมบุตรชายเท่าไหร่ เขาก็ไม่ยอมเงียบ ชายหนุ่มจึงได้ถามภรรยาสาวอย่างจนใจ“ส่งลูกมาให้ซินซินเถอะค่ะ แล้วพวกเราไปห้องคุณปู่กัน” ซินซินกล่าวออกมาอย่างยากลำบากเพราะรู้ว่าสามีรักผู้เป็นปู่มากขนาดไหน“หมายความว่า” มู่หลงเฉินกล่าวเพียงแค่นั้น หล
ทำให้เจ้าหน้าที่ สามสี่คนต้องตกใจตื่น พวกเขามองกันเหลอหลาว่าใครที่มาเรียก แต่ทว่าก็ไม่เห็นตัวคนจึงทำให้พวกเขาพากันขนลุกซู่พร้อมทั้งคิดเหมือนกันว่าพวกเขาน่าจะเจอดีเข้าแล้วและก่อนที่พวกเขาคิดฟุ้งซ่านไปมากกว่านี้ พวกเขาก็เห็นรถของมู่หลงเฉินที่จอดอยู่หน้าประตูโรงพยาบาลทำให้พวกเขารีบออกมาดู และก็ต้องขนต
“ซินซินขอโทษนะคะ ที่ทำให้พี่ลำบาก” หญิงสาวกอดชายหนุ่มพร้อมพูดจาออดอ้อนอย่างอ่อนหวาน“พี่เข้าใจน้องครับ” ชายหนุ่มเอามือลูบผมภรรยากล่าวตามจริง แม้ว่าในบ้างครั้งเขาจะรู้สึกเหนื่อยก็ตาม แต่หลังจากคิดได้ว่าการที่ภรรยากำลังอุ้มท้องบุตรของตนนั้นลำบากกว่าเขาตั้งหลายเท่าก็ทำให้เขากลับรู้สึกสงสารหญิงสาวเป็นอย
“เสี่ยวซินก็อย่าทำตามน้องสิรีบปลุกลุงให้ตื่นเร็วเข้าจะได้ไปหาแม่” ซินซินเมื่อเธอเห็นว่าเจ้าแฝดพี่ก็ทำตามแฝดน้องจึงได้พูดออกมาพร้อมกับที่ตัวเองก็เอาน้ำเปล่าในมิติมาใส่มือน้อยของตนและก็เทลงไปบนใบหน้าของเจิ้งเจี๋ยด้วยชุนเมื่อเขาเห็นว่าหลาน ๆ กำลังช่วยเขาปลุกเพื่อนรุ่นน้องอยู่เขาก็ถึงกับหัวเราะกับวิธีท
“ซินซินขอพรให้ทุกคนหายใจในน้ำได้เหมือนปลา ว่ายน้ำได้เหมือนเงือกเร็วเข้า” จิวจิวพูดกับเพื่อนตัวน้อยที่ดวงตาเบิกกว้างตกใจกับภาพที่เห็นและเมื่อเธอได้ยินเสียงของจิวจิวเธอก็รีบทำตามที่เจ้าเพื่อนรักพูดเตือนทันที ตอนนี้จิวจิวเมื่อเห็นว่าซินซินขอพรเสร็จแล้วเขาก็รีบนำพวกเด็ก ๆ เข้ามิติ“คุณตาเก็บเรือค่ะบอกล
แล้วน้อง ๆ ทุกคนรวมทั้งหมิงหมิงและน้องเล็กอย่างเฉิงเฉิงด้วยก็ได้หายไปจากที่นั่งอยู่ในตอนนี้ เมื่อคนในครอบครัวทั้งสองมองเห็นเรื่องราวที่น่าอัศจรรย์นี้พวกเขาก็ถึงตกใจจนพูดไม่ออกกันทีเดียว“น้องไปอยู่ไหนหรือลูก” ฮัวเหมยถามเจ้าตัวน้อยด้วยความตื่นเต้นเพราะตอนนี้ในอ้อมกอดของเธอว่างเปล่าจากลูกน้อยที่เธออุ
พวกผู้ใหญ่และเด็ก ๆ เองก็พากันนั่งคุยกันอยู่ในห้องโถงของบ้านเพื่อรอเวลาเลิกงานในทุ่งนาของคนทั้งสี่“เยี่ยนฟางวันนี้น้องเป็นอะไรดูใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว” หย่งเล่อถามน้องสาวขณะที่พวกเขากำลังจะเลิกงานจากทุ่งข้าวโพดที่ตอนนี้ใกล้จะเก็บเกี่ยวได้แล้ว“อย่าว่าแต่ฟางฟางเลยครับผมเองก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่เหมือ







