เพลิงรักร้ายจอมใจจอมเผด็จการ

เพลิงรักร้ายจอมใจจอมเผด็จการ

last updateHuling Na-update : 2025-03-02
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Hindi Sapat ang Ratings
31Mga Kabanata
872views
Basahin
Idagdag sa library

Share:  

Iulat
Buod
katalogo
I-scan ang code para mabasa sa App

เพื่อจัดการกับคนไข้ที่แสนเอาแต่ใจและดื้อรั้น เธอจึงต้องงัดกลยุทธ์ต่างๆ ออกมาใช้ เพื่อปราบคนดื้อรั้น แต่ ไปๆ มาๆ กลายเป็นว่าเธอกับเขากลายเป็นสามีภรรยากันได้อย่างไร นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายในชุดเพลิงรัก นะคะ 1. เพลิงรักร้ายจอมใจจอมเถื่อน 2. เพลิงรักร้ายจอมใจจอมมาร 3. เพลิงรักร้ายจอมใจจอมเผด็จการ 4. เพลงรักร้ายจอมใจจอมทมิฬ

view more

Kabanata 1

ตอนที่1.

CELESTE

"Your husband is having an affair with my wife."

The water in my mouth splashed out before I could stop it.

I stared at Dominic Ford across the table, certain I had heard him wrong. I had to have heard him wrong. Because what he just said was impossible.

Julian would never cheat on me.

"Mr. Ford." I set my glass down carefully, the way you do when your hands are shaking and you don't want anyone to notice. "Is this a joke? Because it's not funny."

"Do I look like I'm joking?"

He didn't. Dominic Ford never looked like anything except serious. But that didn't mean he was right.

"Julian loves me," I said firmly. "He would never do something like this."

"I know." His voice was quiet and tired. "I said the same thing about Sera three months ago."

Sera.

Just her name made my chest do something strange. Seraphine Ford. My best friend since forever. The woman who cried at my wedding. The woman who called me every single day and told me how lucky I was to have a man like Julian.

We were practically sisters.

"This isn't possible," I said again, but my voice came out smaller this time.

Dominic looked at me the way people look at someone they feel sorry for. I hated it.

"Did you never see the signs?" he asked.

"There were no signs."

"Six months, Celeste."

I flinched at the number. "No."

"Six months and you never once suspected anything?"

"I said no." I got to my feet, my chair scraping back loudly. "I trust my husband completely. Whatever you think you know, you're wrong."

"Sit down."

"I'm leaving."

"Sit. Down."

Something in his voice stopped me. Not loud. Not aggressive. Just absolute.

I sat down.

He leaned forward, resting his arms on the table. "Six months ago, did anything change between you and Julian?"

I opened my mouth to speak, but closed it.

Six months.

The memories came without permission. The way Sera had suddenly started visiting more. Two, three, four times a week, always when Julian was home. I had been so happy about it. I thought our friendship was growing deeper. I thought she just missed me.

And Julian. Still loving. Still perfect. Still sending flowers every morning and texting me love notes throughout the day and kissing me like I was something precious each time he walked through the door.

But our sex life.

Three months since he had last touched me. Three long months of 'I'm exhausted baby' and 'once this project is done, I'll make it up to you" and 'just one more year and we'll have everything we've ever wanted.'

I had believed every word.

Stop it. I shook the thoughts away. You're doing exactly what he wants you to do.

"Even if things changed between me and Julian," I said carefully, "that doesn't prove anything."

Dominic pulled out his phone without a word.

He turned the screen toward me.

It took me three full seconds to understand what I was seeing. A luxury club. A private booth. Dark, expensive, intimate.

Julian and Sera.

Together.

My stomach dropped so fast I thought I was going to be sick right there at the table.

"That was taken last week," Dominic said flatly.

"No." I pushed the phone away. "No, that's not possible. Julian was out of the country last week. He was on a business trip. He video called me every single night until I fell asleep."

Dominic didn't argue. He just looked at me.

"He called me," I repeated, my voice cracking slightly. "Every night."

"I know." He took his phone back. "He's very thorough."

The word 'thorough' hit me somewhere tender. Like a bruise being pressed.

"You can see the truth for yourself if you still have doubts," he said.

I wiped the corner of my eye quickly, angry at myself. "What do you mean?"

"Julian probably told you this morning that he's traveling tomorrow. Four days. Business trip, right?"

I went very still. "How do you know that?"

"Because my wife already told me she's visiting her mother for four days." A dry smile crossed his face. It didn't reach his eyes. "They're not going anywhere, Celeste. He booked the entire East Wing of Rosewood Resort. Four days, just the two of them."

The room tilted slightly.

Julian had told me that morning. Before he left for work, still warm from sleep, kissing my forehead. 'I'll miss you every second, baby.' Those were his exact words.

"Come with me tomorrow evening," Dominic said. "If I'm wrong, you'll know. And if I'm right..." He didn't finish the sentence. He didn't need to.

I didn't remember agreeing. But somehow I nodded.

And somehow, I drove myself home.

---

I don't know how I managed it. The whole drive back, my chest felt like something was sitting on it. Heavy and immovable. I kept telling myself it wasn't real. The video was fabricated. Dominic was jealous of what Julian and I had. People did crazy things out of jealousy.

Julian loves me.

When he came home that evening, flowers in hand, eyes soft and warm the way they always were when he looked at me, something in my chest cracked.

See? Look at him. This man is not cheating on you.

He kissed me slow and deep in the kitchen and I kissed him back just as hard, searching for something. A lie. A tell. Anything that would make Dominic's words make sense.

I found nothing.

He asked about my day and I lied through my teeth, smiling up at him like my world hadn't shifted on its axis that afternoon.

That night, I tried again.

I pressed myself against him in bed, my fingers trailing across his chest, and he caught my hand gently.

"Baby." His voice sounded soft, exhausted and genuine. "I'm so tired. The moment this contract is done, every single night is yours. I promise."

"Okay," I whispered.

"I love you so much, baby."

"I know." I replied.

He kissed my forehead and rolled over.

I lay in the dark and listened to him breathe and wondered how a man could lie so beautifully.

Maybe he wasn't lying.

Maybe Dominic was.

I held onto that thought like a lifeline and waited for morning.

---

Julian kissed my cheek in the morning, while I pretended to sleep.

"I'll miss you every second. I love you."

I kept my eyes closed until the front door clicked shut behind him.

I didn't move until noon.

Palawakin
Susunod na Kabanata
I-download

Pinakabagong kabanata

Higit pang Kabanata
Walang Komento
31 Kabanata
ตอนที่1.
ตอนที่1.วาสิฏฐี ถอนใจไม่รู้เป็นรอบที่เท่าแล้วของวันหลังจากที่คนรับใช้ต่างวิ่งกระหืดกระหอบมาหาตนด้วยสีหน้าตื่นตระหนกและท่าทางหวาดกลัวจนตัวสั่น จนเธอต้องทั้งปลอบและให้กำลังใจพวกเจ้าหล่อนทุกครั้งที่สาวใช้วิ่งมาหา และทุกครั้งก็จะจบลงด้วยการที่เธอต้องเป็นคนไปกำราบ คนไข้ จอมดื้อรั้นและเอาแต่ใจที่สุดอย่าง ธีรดล ลูกชายของ คุณนรา นายจ้างที่มีพระคุณต่อเธอมาก และท่านก็รักและเอ็นดูเธอมากๆ เรียกได้ว่าเป็นเสมือนหนึ่งลูกสาวของคุณนรานับตั้งแต่ก้าวเข้ามาอยู่ในอาณาจักรของท่าน ด้วยการชักชวนของ วิกานดา สาวรุ่นพี่ที่สนิทสนมกัน ภรรยาของ ธีร์ ธีรเทพ พี่ชายคนโตของตระกูล ลูเซียโน่ เฉิน ซึ่งเป็นสะใภ้ใหญ่ของบ้าน จนเธอกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวคุณนรา ไปโดยปริยาย ก่อนหน้านี้เธอมีหน้าที่ดูแลคุณนราในฐานะพยาบาลประจำตัวของท่าน แต่เมื่อต้นปีก่อนลูกชายคนเล็กของคุณนราประสบอุบัติเหตุที่ประเทศอิตาลี อาการสาหัสเป็นตายเท่ากัน และผลพวงจากอุบัติเหตุในครั้งนั้นทำให้ ธีรดลขาหักทั้งสองข้างและต้องนอนพักรักษาตัวอยู่นานกว่าอาการโดยรวมจะหายดี แต่เขาไม่สามารถเดินได้เพราะเจ้าตัวไม่ยอมเดิน และไม่ยอมทำกายภาพบำบัด คุณนราจึงให้ลูกชายค
Magbasa pa
ตอนที่2.
ตอนที่2.“หูไม่ได้แตกและได้ยินทุกคำ” “ได้ยินแล้วยังจะมายุ่งอีก” “ไม่ยุ่งไม่ได้เพราะนี่คือหน้าที่ของฉัน เอาล่ะอย่าพูดมาก มากินข้าวได้แล้วค่ะ” หญิงสาวไม่สนใจท่าทางเหมือนเด็กสามขวบของเขาแต่ตักข้าวมาตรงปากของเขา “อ้าปากสิคะ” วาสิฏฐีบอกพร้อมด้วยสีหน้าขึงขัง ธีรดลตวัดสายตาคมเข้มมองอย่างไม่ชอบใจ ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพเจ้าปั้นแต่งแดงก่ำด้วยความกราดเกรี้ยว หากเป็นคนอื่นคงกลัวจนหัวหด แต่ขอโทษ ไม่ใช่เธอแน่นอน วาสิฏฐีฉีกยิ้มหวานให้เขา“กินเองไม่ได้ก็ต้องป้อนไงคะ คุณหนูธีม...”นอกจากไม่กลัวแล้วยังมีหน้าใจกล้ายั่วแหย่เขาอีก ธีรดลมองเธอตาขุ่นเข้ม “ไม่ต้องมายุ่ง” “ไม่ยุ่งไม่ได้เพราะคุณเป็นคนไข้ของฉัน” “คุณราวีคนไข้ไม่เลิกแบบนี้ทุกคนเลยรึไง” “อะไรกันคุณ นี่เขาเรียกว่าดูแลเอาใจใส่คนไข้อย่างดีต่างหากล่ะ” หญิงสาวยิ้มกว้างจนตาหยีไม่ยี่หระต่อสายตาขวางๆ ของเขา “เอ้า อ้าปาก กินข้าวเสียทีสิคะ จะได้กินยา ฉันมีอย่างอื่นต้องทำต่อ ไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็กที่จะต้องมานั่งป้อนข้าวป้อนน้ำคุณทั้งวัน”“ฉันไม่กิน และฉันก็ไม่ใช่เด็กสามขวบ”“เฮ๊อะทำตัวยิ่งกว่าเด็กสามขวบอีก” หญิงสาวพูดเบาๆ พลางย่นจมูกใส่เขา ธีรดลเห็นท่าท
Magbasa pa
ตอนที่3.
ตอนที่3.พูดจบเธอก็ยัดกระดาษตารางการทำกายภาพบำบัดใส่มือของเขาแล้วเดินหนีไปอย่างไม่ใส่ใจอารมณ์ฉุนเฉียวของคนไข้จอมเอาแต่ใจ สนใจทำไมล่ะ ในเมื่อสิทธิ์ในการดูแลรักษาเขานั้นอยู่ในกำมือเธอทั้งหมด และคนที่กุมอำนาจสูงสูดในบ้านก็เป็นพวกเดียวกันกับเธอ คนที่จะต้องยอมก็คือธีรดลต่างหาก หญิงสาวยิ้มอย่างได้ใจและไปบอกข่าวนี้แก่คุณนรา สองสาวต่างวัยต่างหัวเราะชอบใจกับแผนการของพวกตนที่กำลังจะลุล่วงด้วยดีในขณะที่ธีรดลมองตามหลังหญิงสาวไปอย่างโมโหฉุนเฉียวที่วิสฏฐีไม่ยอมตามใจเขา เป็นเขาที่ต้องทำตามที่เจ้าหล่อนต้องการ นี่มันไม่ใช่ตัวเขาเลย คนที่เคยเป็นผู้ควบคุมทุกอย่าง เป็นผู้คุมเกมมาเสมอเริ่มรับไม่ได้และอยากจะยอมรับความพ่ายแพ้นี้“ยายตัวแสบ คิดว่าจะชนะฉันได้เหรอ หึ.. คอยดูเถอะ ฉันทำกายภาพบำบัดจนเดินเองได้เมื่อไหร่ เธอเสร็จฉันแน่ จะเอาคืนให้สาสมเลย” ชายหนุ่มหมายมาดในใจ และตั้งมั่นเพื่อจะเอาชนะวาสิฏฐีให้ได้ แล้วการฝึกทำกายภาพวันแรกผ่านไปด้วยดีจนน่าแปลกใจ หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปทุกอย่างก็ดีราวปาฏิหาริย์ แม้คนไข้ของเธอจะดื้อดึงบ้าง แต่ทุกออย่างก็ผ่านไปด้วยดี คนไข้ของเธอให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีจนน่าแปลกใจเลยทีเดีย
Magbasa pa
ตอนที่4.
ตอนที่4.“เธอนี่มันปากกล้าจริงๆ ไม่รู้เป็นพยาบาลได้ยังไง ซื้อใบประกอบวิชาชีพมารึเปล่า” “อ้าวคุณ พูดแบบนี้หมิ่นประมาทกันชัดๆ เลยนะคะเนี่ย ไม่ดี ไม่เอาไม่พูด”หญิงสาวทำหน้าทะเล้นไม่ได้สนใจหรือสะทกสะท้านกับคำพูดของเขา ยังคงทำหน้าที่ของตัวเองต่อไป ระวังไม่ให้เขาเดินสะดุดล้ม “หึ.. ถ้าอย่างนั้นก็คงติดสินบนครูผู้สอนจนจบมาได้ ฉันเคยได้ยินมาว่าบางคนเอาเหล้าขาวหนึ่งขวด กับไก่ต้มหนึ่งตัว หรือไม่ก็หัวหมูหนึ่งหัวไปให้ เขาก็ให้ผ่านแล้ว”วาสิฏฐีหัวเราะก๊ากกับคำเปรียบเปรยของชายหนุ่ม นี่เขาไปจำมาจากไหนกันเนี่ย “โอ๊ย คุณ.. คุณนี่ไทยแท้จริงๆ ไม่น่าเชื่อว่าไปอยู่อิตาลีตั้งแต่เด็กๆ ถามจริงๆ ไปจำไอ้เรื่องพวกนี้มาจากไหน วงเหล้าไหนเขาโม้ให้ฟัง”ธีรดลขึงตามองคนที่สูงเพียงไหล่กว้างของตนอย่างหมั่นไส้ อารมณ์ที่เดือดปุดๆ อยู่แล้ว ดูเหมือนจะเดือดยิ่งขึ้นไปอีก“นี่เธอ พูดมากจริง มีใครเคยบอกเธอมั้ย” “มีเยอะแยะไป คนไข้บางคนถึงกับต้องเปลี่ยนตัวพยาบาลเลยก็มี” หญิงสาวยอมรับหน้าตาเฉย “หน้ามึนหน้าด้าน” “โอ้โห.. นี่คุณ ปากจัดกว่าผู้หญิงอีกนะเนี่ย ข้าน้อยนับถือๆ”วาสิฏฐียังมีแก่ใจจะยั่วโมโหเขาขณะช่วยประคองเขาเดินไปตาม
Magbasa pa
ตอนที่5.
ตอนที่5.ในที่สุด ธีรดลก็เข้ามาทำงานบริหารงานในเมืองไทย แทนพี่ชายที่ต้องไปรับหน้าที่ดูแลงานแทนเขาที่อิตาลีช่วงที่เขาป่วย และวาสิฏฐีก็ต้องมาด้วย หญิงสาวมองร่างสูงใหญ่ในสูทสีเทาเข้มดูทรงสง่า แม้ว่าเขาจะเดินเองได้แล้ว แต่ก็ยังมีอาการเดินกะเผลกอยู่เล็กน้อยทำให้ก้าวย่างไม่ค่อยมั่นคงนัก วาสิฏฐีคอยประคองเขาอยู่ห่างๆ เมื่อร่างสูงสง่าของธีรดลปรากฏตัวขึ้น ก็สร้างความตื่นตะลึงให้แต่ผู้พบเห็นตัวจริงเสียงจริงของเขาไม่น้อย เพราะส่วนมากแล้วธีรดลใช้ชีวิตอยู่อิตาลีและไม่ค่อยได้ปรากฎตัวที่เมืองไทยมากนัก อีกทั้งไม่เคยมาก้าวก่ายงานของธีรเทพผู้เป็นพี่ชายคนโต เพราะทั้งสามพี่น้องนั้นมีหน้าที่การงานที่ตนต้องรับผิดชอบของตัวเอง แต่เมื่อใครคนใดคนหนึ่งต้องการความช่วยเหลือ หรือมีเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้นอย่างเช่นที่ธีรดลประสบอุบัติเหตุพี่ชายทั้งสองก็พร้อมจะมาช่วยรับผิดชอบงานแทนได้ และน้อยคนจะได้เห็นโฉมหน้าของเขา “วา.. มานี่หน่อย”เสียงเข้มๆ ดังขึ้นทำให้หญิงสาวที่กำลังอ่านหนังสืออยู่สะดุ้ง บราวนี่แสนอร่อยในมือที่กำลังจะส่งเข้าปากร่วงมือทันที พร้อมกับหันไปมองเขาอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเองว่าเขาจะเรียกเธอด้วยชื่อเล่นแบบน
Magbasa pa
ตอนที่6.
ตอนที่6.“ไม่ทำไม แต่เธอดูสนิทสนมกับแฮรี่มากเกินไป ฉันไม่ชอบให้คนของฉันมาวอกแวกเสียสมาธิในการทำงาน”ธีรดลกอดอกเชิดหน้าเมินหนีท่าทางเหมือนเด็กสามขวบจอมงอแงเสียมากกว่า วาสิฏฐีหัวเราะเบาๆ “หัวเราะทำไม มีอะไรน่าขำ” “เปล่าค่ะ วันนี้คุณเรียกวา.. แปลกจัง ปกติชื่อเรียกเต็มยศ ดีไม่พ่วงตำแหน่งมาให้ด้วย” หญิงสาวเปลี่ยนเรื่องคุยแล้วค่อยๆ วางแขาแข็งแรงลงกับพื้นพรมนุ่มอย่างอ่อนโยน ก่อนจะกดโทรศัพท์ส่งข้อความหาแฮรี่ บอดีการ์ดประจำตัวของธีรดล และเป็นเพื่อนร่วมงานที่เธอสนิทสนมด้วย ข้างกายของธีรดลนั้นมีแฮรี่เป็นบอดีการ์ดและขับรถให้ ทั้งยังมี รอยส์ เลขาส่วนตัวของเขาด้วยที่จะไปไหนมาไหนด้วยกันทุกที่ และทั้งสองหนุ่มก็ดีกับเธอเหมือนพี่ชายที่แสนดี และยังคอยให้กำลังใจเธอเสมอยามที่ต้องเหนื่อยล้ากับการทำงานที่มีเจ้านายเอาแต่ใจและโมโหร้ายอย่างธีรดล “คุณธีมน่ะ ปกติเป็นคนใจดี มีอารมณ์ขันนะ ก่อนประสบอุบัติเหตุนี่ เจ้าชายทรงเสน่ห์คารมดี เอาใจเก่งที่หนึ่ง สาวๆ นี่ติดตรึมเลยนาน้องวา” “ใช่ๆ ถ้าได้เจ้านายคนเก่ากลับคืนมา เราคงไม่เหนื่อยขนาดนี้หรอก” นั่นคือคำบอกเล่าของทั้งสองหนุ่มทำให้วาสิฏฐีแอบย่นจมูกใส่เขาอยู่บ่อยๆ
Magbasa pa
ตอนที่7.
ตอนที่7. “เธอนี่หน้าหนาจริงๆ พูดอะไรแบบนี้ไม่อายบ้างรึไงฮึ”ชายหนุ่มเอานิ้วชี้จิ้มที่หน้าผากมนของคนที่โน้มใบหน้ามาใกล้ๆ อย่างหมั่นไส้ “ก็พูดความจริง จะอายทำไมคะ” นอกจากไม่อายแล้วเธอยังยิ้มให้เสียอีกแน่ะ“อย่างน้อยก็น่าจะอายบ้างล่ะน่า” “โอ๊ย นี่คุณ.. เรื่องแบบนี้ผู้ชายอย่างคุณก็ต้องรู้ไว้เผื่อในอนาคตมีเมียเป็นมนุษย์เมนส์” “ถ้าอย่างนั้นฉันคงไม่อยากมีเมียหรอก ถ้าเมียจะผีบ้าขนาดนั้น” ธีรดลมองค้อนผู้หญิงหน้าหนาตรงหน้าที่ยิ้มพรายให้เขาอย่างยียวน “เอาน่า รู้ไว้ใช่ว่าใส่บ่าแบกหาม ผู้ชายบางคนไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมผู้หญิงถึงอารมณ์แปรปรวนเวลาเมนส์มา หรือไม่เข้าใจว่าทำไมเราต้องเลือกใช้ผ้าอนามัย และทำไมผ้าอนามัยมีหลายยี่ห้อ มีหลายขนาดหลายแบบ แถมยังมีหลายกลิ่นหลายเวอร์ชั่น บางยี่ห้อถูก บางยี่ห้อแพง จะบอกอะไรให้นะ เวลาที่เมนส์มานี่เป็นเวลาแห่งมรสุมของผู้หญิงเลยนะ มันจะรู้สึกหงุดหงิด ปวดท้อง ปวดหัวตัวร้อนไม่สบายตัว อารมณ์ขึ้นง่ายใครพูดอะไรก็ขัดหู มองอะไรก็ขวางตา มันเป็นช่วงเวลาที่ฮอร์โมนมันว้าวุ่นไง ดังนั้นเมื่อผู้หญิงหงุดหงิดเหวี่ยงวีนใส่คุณเวลาเป็นเมนส์คุณก็ต้องอดทน และโปรดเข้าใจว่า เดือนหนึ่งๆ
Magbasa pa
ตอนที่8.
ตอนที่8.“จะคุยกันอีกนานมั้ย”ธีรดลเอ่ยด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ไม่คิดจะรักษามารยาทอะไรนัก วาสิฏฐีมองเขาอย่างระอาใจ ไม่รู้ทำไมพอเจอหน้าหมอก้องทีไรธีรดลก็ชอบทำหน้าตึงเหมือนขึงด้วยเชือกสักร้อยสักพันเส้น “วาไปเถอะ พี่ก็ซื้อของเสร็จแล้วเหมือนกัน” “โอเคค่ะ แล้วเจอกันใหม่นะคะพี่หมอก้อง น้องอุ้ม”หมอก้องยิ้มให้แล้วเดินจากไปพร้อมกับน้องอุ้ม วาสิฏฐีมองตามยิ้มๆ แต่คนที่อคติต่อคู่แข่งหัวใจกลับมองแล้วขัดหูขัดตา“มองตามตาละห้อยเชียว เสียใจหรือไงที่เขามากับสาวอื่น” “ใช่ เสียใจ ฉันน่าจะตะครุบหมอก้องไว้อีกสักคนก็น่าจะดี” “นี่เธอคิดจะยัดเยียดความเป็นเมียให้ผู้ชายทุกคนเลยหรือไงกัน”ทั้งน้ำเสียงและแววตาของเขาเริ่มขุ่นขวาง วาสิฏฐีขมวดคิ้วใส่ชายหนุ่มแล้วซ่อนยิ้มในหน้า แต่ก็แสร้งลอยหน้าลอยตาทำไม่รู้ไม่ชี้ “ถ้าได้ก็็ดี” “นี่เธอ.. วาสิฏฐีหยุดนะ จะไปไหน” “อ้าว.. ซื้อของเสร็จแล้วก็จะไปจ่ายเงินไง”พูดจบวาสิฏฐีก็เข็นรถเข็นสินค้าไปที่เคาน์เตอร์แคคชเชียร์ และเมื่อหันหลังให้ชายหนุ่มแล้วก็ยิ้มกว้างออกมาดวงตาเป็นประกาย… จนเมื่อซื้อของในซุปเปอร์มาร์เก็ตเรียบร้อยแล้ว เธอก็พาชายหนุ่มมาเดินเล่นชั้นที่เป็นบูทสินค้าแบรน
Magbasa pa
ตอนที่9.
ตอนที่9.“เห็นแล้ว ดีมากเลย ตอนนี้บาดแผลต่างๆ ก็ประสานได้ดีแล้ว เหล็กและกระดูกก็เชื่อมต่อกันได้ดีไม่มีปัญหา แต่ช่วงนี้อย่าเพิ่งให้เขาออกแรงหรือเดินเยอะไป ให้ค่อยๆ ฝึกเดินไปก่อนนะอย่าเพิ่งหักโหมมาก”“ถ้าบอกง่ายเหมือนเด็กสามขวบก็ดีสิคะ”“หึหึ… เอาน่า เขาก็น่ารักดีนะ ดูใส่ใจวาดีอยู่”“โอ๊ย พี่หมอ เอาอะไรมาพูดเนี่ย วาต่างหากที่เป็นคนเอาใจใส่เขาดี เขาน่ะคอยแต่จะกินหัววาสิไม่ว่า”หมอก้องหัวเราะกับคำพูดของเธอ แม้ในใจจะรู้สึกเจ็บแปลบแต่เขาก็สามารถยอมรับกับความเป็นจริงได้ว่าหัวใจของเธอไม่ได้ว่าง และไม่มีที่ให้เขาเข้าไปแทรกกลางเกินกว่าคำว่าพี่ชายน้องสาว“เอาล่ะๆ นี่ก็ดึกแล้วพี่ไม่กวนแล้ว ฝันดีนะ”“เช่นกันค่ะ ฝันดีนะคะ”หญิงสาววางสายแล้วหมุนตัวจะเดินกลับเข้าห้องแต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของธีรดลยืนพิงต้นเสาระเบียงด้วยมองเธออยู่ด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก“คุณธีม... มายืนทำอะไรมืดๆ ตรงนี้เนี่ย นึกว่าหลับไปแล้วเสียอีก”“ถ้าหลับแล้วจะเห็นใครบางคนมาแอบคุยกับหนุ่มๆ หน้าระรื่นอยู่แบบนี้เหรอ”“พูดเหมือนหึง”“หึ.. ไร้สาระ” ชายหนุ่มทำเสียงเหยียดๆ แล้วเดินมาหาช้าๆ วาสิฏฐีมองเขาอย่างระแวงระวัง ไม่รู้เลย
Magbasa pa
ตอนที่10.
ตอนที่10.“ตรรกบ้าบออะไรของเธอเนี่ย ตอนนี้ฉันเป็นผัวเธอ เธอก็ต้องมีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้นเอาความเป็นเมียมายัดเยียดให้ฉันแล้ว อย่าได้คิดจะไปยัดเยียดความเป็นเมียให้คนอื่นเชียว ไม่งั้นฉันซัดไม่เลี้ยงแน่” ใบหน้าหล่อเหลาดูจริงจังและขึ้งเครียด จนใจสาวนึกหวั่นอยู่เหมือนกันอีตาบ้าเอ๊ย.. ใครจะไปทำอย่างนั้นกัน เธอก็แค่พูดไปอย่างนั้นเอง ใครจะอยากมีหลายผัว นอกจากผัวมโนผัวทิพย์แล้ว ผัวเป็นตัวเป็นตนใครๆ ก็อยากมีผัวเดียวเมียเดียวกันทั้งนั้น เธอเองก็อยากจะมีผัวคนเดียว และคนคนนั้นก็คือเขา แต่เรื่องราวระหว่างเธอกับเขานั้นมันค่อนข้างจะซับซ้อนและเป็นไปได้ยาก เพราะเขาเองก็ไม่ได้รักเธอ… “ไม่อยากยุ่งเกี่ยวอะไรกับคุณแล้ว นี่คุณก็หายดีแล้ว ก็หมดหน้าที่ของฉันแล้ว ต่อไปคุณก็ไปไหนมาไหนได้ด้วยตัวเองแล้ว ไม่ต้องมีพยาบาลคอยช่วย” เพื่อไม่ให้ตัวเองต้องเจ็บปวดภายหลังจึงต้องรีบตัดบทไป“ไม่ได้ เธอยังต้องดูแลฉันต่อไป จนกว่าฉันจะพอใจ”“อะไรกันน่ะ ฉันไม่ยอมนะ คุณเอาเปรียบฉันนี่ แล้วคนอย่างคุณพอใจอะไรง่ายๆ ที่ไหน เท่าไหร่ก็ยังไม่พอด้วย”พูดไปก็หน้าแดงไป เพราะความไม่พอของเขานี่ล่ะที่ทำให้เธอใจสั่นหวั่นไหว วาสิฏฐีมองเขาด้วยใ
Magbasa pa
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status