Se connecterChapter 7 Lumapit ako ng kaunti, sapat lang para maramdaman niya ang pressure. “At isa pa…” dagdag ko, nakatitig pa rin sa kanya, “kung desisyon ni Tito ang bagay na ‘yon, sino ka para kontrahin siya?” Napalunok siya, pero hindi pa rin nagpatalo. “Ginagawa ko lang ‘to para sa pamilya!” sagot niya, pilit matapang. Napangisi ako. “Talaga ba?” tanong ko, halatang hindi kumbinsido. “O baka para sa sarili mong interes?” Saglit siyang natahimik alam ko na kinabahan na ito at tama nga ako. Tumalikod ako at bahagyang isinara ang pinto, pero hindi pa tuluyang pinasok. “Leave it to me,” dagdag ko, kalmado na ulit ang tono. “Ako na ang bahala.” Ngunit hindi niya alam na hndi ko sisirain si Sky. Sa halip ay mas lalo ko pa siyang poprotektahan at ihanda sa lahat. At kung may mangahas na galawin siya. Ako mismo ang sisira sa kanila. Dahan-dahan kong isinara ang pinto, at muling napangisi sa dilim. “Game on…” bulong ko. Tahimik ang hallway matapos kong maisara ang pinto. Tangin
Chapter 6 David POV Napangisi ako habang pinagmamasdan ang CCTV monitor. Ang liwanag mula sa screen ang tanging nagbibigay-liwanag sa madilim kong silid. Kitang-kita ko kung paano siya kumilos—maingat, pero matapang. Hindi siya katulad ng iba na agad natitinag sa takot o pera. “Interesting…” bulong ko sa sarili ko, bahagyang napapailing. Hindi ako nagkamali sa pagpili sa kanya. Ang babaeng iyon ay si Sky, hindi basta laruan lang. May tapang siya. May utak. At higit sa lahat… hindi siya madaling kontrolin. At iyon ang dahilan kung bakit lalo akong naaakit sa kanya. Lumapit ako sa bintana, bahagyang binuksan ang kurtina. Ang dilim ng gabi ay tila kakampi ko, tulad ng lihim na matagal ko nang itinatago. “Tito Ortiz…” mahinang sambit ko, kasabay ng malamig na ngiti. “Nakakatawa kung gaano kadaling paniwalaan ng lahat ang maskarang iyon.” Hinubad ko ang salamin at inilapag sa mesa. Ang postura ko ay nagbago ay wala na ang matandang anyo, kundi isang lalaking puno ng kontrol at kap
Chapter 5“Are you done?!” Isang malakas, matapang na boses ang pumutok sa katahimikan ng silid.Bigla akong napalingon, at muntik na akong mahulog ang pluma sa pagkagulat. “Ay, kabayong malaki ang talong!” bulong ko sa sarili, halatang nagulat sa biglang pagtunog ng boses.Ngunit nagtataka ako. Ang boses na iyon… parang kilala ko. Parang… kaboses ni David! Ngunit paano ito puwede? Ang matanda, si Tito Ortiz, ang nagsalita—pero bakit parang… pamangkin niya ang boses?Napatingin ako sa kontrata, sa mesa, at sa silid, sinusubukang unawain ang nangyayari. Ang puso ko ay kumakabog nang mabilis, halong kaba at curiosity. Ano ba ito? May lihim ba ang pamilya? O nagkakamali lang ako?Ngumiti si David mula sa likod, parang alam ang iniisip ko. “Don’t worry, Sky,” mahina niyang boses, halatang may bahid ng amusement. “Makakasanayan mo rin ‘yan… dito sa pamilya, hindi lahat ay ganoon lang simple.”Tumigil ako sa paghinga sandali, sinubukang i-process ang lahat. Ang tensyon sa silid ay bigla pan
Chapter 4Pagpasok ko pa lang ay agad akong napatingin sa paligid. Ang silid ay malaki, may mabibigat na kurtina na kulay burgundy, at may malaking mesa sa gitna. Sa ibabaw nito, nakalagay ang isang puting dokumento—malinaw na marriage contract—kasama ang pluma na parang nakatingin sa akin, naghihintay na gamitin.Ang puso ko ay kumakabog nang mabilis. Hindi ko maalis sa isip ko ang bigat ng nangyayari. Ito na ba talaga? Ito na ba ang simula ng bagong yugto ng buhay ko, o isang malaking bitag?Napalingon ako sa pinto, ramdam ko ang presensya ni David sa labas. Tahimik siyang nakatayo, nakamasid, at halata ang tensyon sa kanya—parang handa siyang sumugod kung may magkamali.“Good luck!” sabi niya bago niya tuluyang isinara ang pinto.Napalunok ako. Bigla akong nakaramdam ng kakaibang init sa loob ng dibdib ko. Parang may halong excitement at takot. Ang puting papel sa harap ko—simple lang sa hitsura, pero para sa akin, may bigat ng mundo ang nakatago rito.“Shit ka, Sky… baka dito ka n
Chapter 3“So, ikaw pala ang magiging asawa ng tito namin.”Napalingon ako sa lalaking nakaupo sa sofa, nakapangalumbaba, parang hari kung umasta sa sarili niyang trono. “Diretsuhin na kita,” dagdag niya, malamig ang boses. “Hindi ka pwede sa pamilya namin.” Napangisi ako. “Tsk.” Bahagya akong tumawa. “Anong pakialam mo?”Dahan-dahan akong humakbang palapit sa kanya, hindi inaalis ang tingin sa mga mata niya. “Kamag-anak ka lang,” dugtong ko, malamig pero matalim ang tono. “At hindi ikaw ang pakakasalan ko. Kaya huwag kang umasta na parang ikaw ang hari dito.” Biglang nag-iba ang ekspresyon niya.“Punyeta kang babae ka—” tumayo siya, halatang napikon. “Sino ka para pagsalitaan ako ng ganyan?!”Tumigil ako sa harap niya walang emosyon o kahit anong bakas na may takot I alinglangan.“Sino ako?” sabay turo ko sa sarili ko. Ngumiti ako na pang-uuyan, at puno ng babala. “Ako ang magiging reyna sa palasyong ‘to,” malamig kong sabi. “Kapag naging asawa ako ng tito ninyo…” Bahagya akong yumu
Chapter 2 “Good. Here’s my contact number. I’ll give you two days,” malamig niyang wika habang inaabot sa akin ang maliit na card. Kinuha ko iyon, pilit pinapanatiling steady ang kamay ko kahit parang may bumibigat sa dibdib ko. Simpleng papel lang ‘yon—pero pakiramdam ko, parang kontrata na magbabago sa buong buhay ko. “Two days,” ulit niya, bago tuluyang tumalikod at naglakad palayo. Hindi na ako nakasagot. Nakatayo lang ako roon, hawak ang card, habang unti-unting nilalamon ng ingay ng club ang katahimikan sa isip ko. Pagbalik ko sa dressing room, agad akong sinalubong ng ingay ng mga kasamahan ko. “Oy, Sky! Ang daming nagtatanong sa’yo kanina!” sigaw ni Joan habang nagre-retouch ng make-up. “May foreigner pa nga, ready maglabas ng malaking pera!” Hindi ako sumagot. Tahimik lang akong umupo sa harap ng salamin, nakatitig sa sarili kong repleksyon. Nakasuot pa rin ako ng maskara—pero pakiramdam ko, parang mas hubad ako ngayon kaysa kanina sa entablado. “Hoy, anong meron sa







