로그인Hindi ako agad nakapagsalita. Parang biglang nawala ang lahat ng ingay sa paligid ko nang makita ko ang lalaking nakatayo sa may pintuan.Siya…Siya ang lalaking lumabas noon sa kwarto ni Lea.Ang lalaking nakita ko habang nakahawak sa doorknob at walang pakialam na may ibang tao sa bahay.At ngayon, nandito siya… sa harap ko, hawak ang isang lumang folder na may pangalan ni Daddy.“Akala ko ba hindi mo na mahahanap ang mga dokumento, Zariyah?”Nanatili siyang nakatingin sa akin. Hindi siya mukhang nagmamadali. Para bang alam niyang nasa kontrol niya ang sitwasyon.Napaatras ako ng isang hakbang. Agad namang pumuwesto si Haze sa harap ko.“Who are you?”Hindi agad sumagot ang lalaki. Sa halip, bahagya siyang ngumiti.“Mas magandang tanong siguro kung bakit nandito ang folder na iyan...” tugon ng lalaki, tila nangungutya pa.Tumigas ang mukha ni Haze. “Put it down.”“Hindi ako pumunta rito para makipag-away,” paawat agad ng lalaki.“Then leave.”“Huwag muna…” tugon pa ng lalaki.Mabili
Hindi ko agad naalis ang tingin ko sa screen. Nandoon pa rin ang larawan ng bahay namin.Ang dating pamilyar na gate, ang malaking puno sa gilid ng driveway, pati ang puting dingding na ilang taon kong nakitang unti-unting nabubulok dahil walang nag-aalaga nang maayos. At higit sa lahat, alam kong hindi basta-basta kuha ang larawang iyon.May kumuha nito mula sa labas. May taong nagmamasid.“Zari.”Napalingon ako kay Haze. Nakatayo siya sa tabi ng mesa habang hawak pa rin ang cellphone niya. Napansin niyang hindi ako sumasagot kaya agad siyang lumapit.“What happened?”Iniabot ko sa kaniya ang cellphone. “May nag-message.”Kinuha niya iyon at ilang segundo niyang tinitigan ang larawan.Hindi agad siya nagsalita, pero kapansin-pansin ang pagbabago ng ekspresyon niya. Kanina ay seryoso lang siya, pero ngayon ay mas naging matigas ang panga niya.“Who sent this?”“Hindi ko alam.”Tumingin siya sa screen at nakitang walang pangalan. Wala ring profile picture. Walang kahit anong impormasyo
Hindi ko alam kung gaano katagal akong nanatiling nakatingin sa pintuan matapos umalis si Haze.Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang sinabi niya, na may iba pa siyang itinago sa akin.Si Ninang Lea.Sa loob ng maraming taon, akala ko alam ko na ang lahat ng ginawa niya sa akin. Kinuha niya ang pera ko, kinuha niya ang bahay namin, pinigilan niya akong mag-aral, at pagkatapos noon, ginawa niya akong parang kasambahay sa sarili kong tahanan.Akala ko iyon na ang pinakamasakit na katotohanan. Ngayon, may posibilidad palang may mas malaki pa siyang itinago. At baka may koneksyon iyon kay Daddy.Napahawak ako sa tiyan ko. "Baby..."Mahina akong napabuntong-hininga.Ayokong isipin na pati ang nakaraan ng Daddy ko ay may mga bagay na hindi ko alam, lalo na ngayon na may taong naghahanap sa akin.May isang bagay akong gustong malaman. Iyon ay, ano ang laman ng kahong iyon?Hindi ko namalayan na nakatulog ako sa gitna ng paghihintay. Nagising lamang ako nang marinig ko ang mahinang pagbukas
"He knows about the baby, too."Napatigil ako. Parang hindi ko agad naintindihan ang sinabi ni Haze."Anong ibig mong sabihin?"Hindi siya agad sumagot. Nakatitig lamang siya sa cellphone na hawak niya. Maging ang babae na nasa tabi ng pinto ay tila nag-aabang sa magiging sagot niya."Haze..." muli ko siyang tinawag. Doon lamang siya napatingin sa akin ng lubos."Someone sent me a message.""Anong message?"Tahimik niyang tinitigan ang screen bago niya muling ibinaba ang cellphone."He knows you're here."Napalunok ako kahit narinig ko naman ito kanina. "Pero paano at bakit big deal?""I don't know.""Sigurado ka bang tungkol sa akin iyon?""Yes."Mabilis ang sagot niya. At dahil doon, lalo akong kinabahan. Hindi ko alam kung sino ang taong iyon. Wala akong kaaway maliban kay Ninang Lea. At wala rin akong alam na taong maaaring may pakialam sa akin o sa batang dinadala ko."Si Ninang Lea ba?"Umiling si Haze. "I don't think so.""Bakit?""Because the message didn't sound like her."Na
Naiwan kaming dalawa ni Haze. Katahimikan ang namayano sa amin. Hindi ko alam kung bakit mas kinakabahan ako ngayon kaysa kanina.Mayamaya lang ay umupo siya sa gilid ng upuan. "I didn't want to tell you while you were in the hospital.""Ano ba ‘yun?""Because you needed to rest.""At ngayon?""Now you need to understand what's happening."Umayos ako ng upo. "May kinalaman ba ito kay Ninang Lea?"Sandali siyang natahimik. "Possibly."Napakunot-noo ako. "Possibly?""Lea has been hiding a lot of things."Napahawak ako sa tiyan ko. "Alam ko naman ‘yun pero ano pa?""That's what I'm trying to find out."Natahimik ako. Hindi ko alam kung matatakot ba ako o maiinis."May lalaki bang naghahanap sa akin?""Yes.""At bakit?"Hindi siya agad sumagot. "That's the question."Napayuko ako. Hindi ko napigilang mapaluha."Akala ko tapos na." Mabilis kong pinunasan ang luha ko. "Pagod na ako, sa totoo lang."Ilang segundo siyang tahimik pero alam kong nakikinig siya."I know," mayamayang bulalas niya
"I think you need to know something… about her."Bahagyang kumunot ang noo ni Haze. "What about Zari?"Huminga nang malalim ang babae bago siya tuluyang pumasok sa kuwarto. "She shouldn't be staying here."Hindi ako agad nakapagsalita dahil hindi ko naman talaga alam ang sasabihin ko dahil maski ako ay nagulat din.Sa totoo lang, iyon din naman ang iniisip ko kanina. Hindi ko alam kung bakit kailangan pa niyang sabihin iyon sa harap ko.Gayunpaman, hindi ako nakaramdam ng galit. Mas nangingibabaw ang hiya at pagtataka na rin.Parang bigla kong naramdaman na hindi talaga ako kabilang sa bahay na ito kahit iyon naman talaga ang totoo."Haze..." mahina kong tawag.Agad siyang napalingon sa akin. "Stay here."Pagkatapos ay bumalik ang kaniyang atensyon sa babae."Why?""Because you barely know her."Napakunot-noo ako. Hindi ko alam kung saan niya gustong dalhin ang usapan pero nanatili lang akong tahimik."You don't know what she might do once she starts living here," pagpapatuloy ng baba
Ilang linggo na simula ng may mangyari sa amin ni Ninong Haze pero nitong mga ilang araw ay parang wala akong ganang makita siya. Kagigising ko lang pero sobrang bigat na ng katawan ko. Hindi ko nga alam pero para bang nitong mga araw ay pagod na pagod ako kahit wala naman akong masyadong ginagawa
Denise's POV Nanginginig ang mga kamay ko habang hawak ang positive result ng pregnancy test. Pang-apat na pregnancy test ko na ito pero iisang resulta lang ang lumalabas. Buntis ako.Napahawak ako sa aking noo habang pilit na pinapakalma ang sarili ko.Anong gagawin ko ngayon?Aaminin kong ginust
Zariyah's POV 15 years old ako nang mamatay si Mama ng ma hit and run siya. Dahil doon kami nalang ni Daddy ang naiwan, pero tatlong buwan matapos naming mailibing si Mommy ay ipinakilala niya sa akin si Ninang Lea bilang madrasta. Noong una ay hindi ko siya gusto dahil parang nakakatandang kapati
Zariyah's POV“Zari, mal-late na ako sa appointment ko! I-abot mo nga muna itong kape sa Ninong Haze mo at kailangan ko nang umalis!” Rinig kong sigaw ni Ninang Lea sa kusina habang pababa ako nang hagdanan.“Saan ka po pupunta, Ninang?” Tanong ko nang lumabas siya sa kusina hawak ang isang baso ng







