2. MAHIWAGANG PUKANGKANG

Marco De La Fuente’s POV

“Baka hindi matapos-tapos iyong kasal pre, mamatay sa kakatawa iyong pari! Hahaha! Imagine ah? Marco, tinatanggap mo ba si Puk*ngkang bilang iyong kabiyak? Hahaha!” 

Pulang-pula na sa katatawa si Charlz habang ako naman ay napapakagat na lang sa hinlalaki ko dahil sa nerbyos. 

Hanggang sa maibaba niya ako sa sakayan ng tricycle ay hindi siya tumigil sa pambubuyo sa akin. Lalo tuloy akong natakot. Ayoko na ngang ikasal, tapos ikakasal pa ako sa taong p*ke? Puny*ta!

Mantakin mong ang pangalan daw ng magiging anak ko ay “P*kengkeng” dahil Puk*ngkang ang nanay at ako naman mahilig sa p*ke. Naiisip ko pa lang ay nanlalabo na ang mga mata ko dahil sa mga luha. Naaawa ako sa sarili ko.

Sigurado na ako, kakasabwatin ko na lang siya para lokohin ang Lolo! Ipagdadasal ko na lang na medyo b*bo siya para kaagad siyang pumayag. Ang dami ko pa namang paghihirap para matunton lang siya. Nasa tuktok kasi ng bulubundukin ng Aurora ang bahay nila.

Literal kang maglalaho sa mapa isang maling liko lang ng manibela.

Pero liban doon ay sadyang napakaganda ng lugar. Nagtatagpo ang mga bundok at ang asul na asul na dagat. Dito mo masasabing totoo ang himala.

Pagdating ko sa tuktok ay probinsyang-probinsya ang dating ng paligid. May iilang bahay doon, ang isa ay may tindahan. Pero doon ako sa pinakadulo nagtungo gaya ng instruction ni Lolo. May nakita akong kulungan ng mga hayop na siyang nilapitan ko.  

“Excuse me? Dito ba ang bahay ni Lola Ligaya?” tanong ko sa isang lalakeng nagpapala ng tae ng baboy.

Napakabaho! Nakakadiri ang amoy, wala ba silang proper waste disposal dito?

“Si Lola? Bakit? Anong kailangan mo? Sino ka?”

Kaagad na nalukot ang mukha ko, “B-Babae ka?”

Tinaasan niya ako ng kilay, “Hindi ba halata?”

“Hindi eh. Puno kasi ng… d-dumi yung mukha mo at…” Tinignan ko siya mula itaas hanggang baba. Maluwag na checkered polo na pinatungan ng maluwang din na jumper, at nakasuot ng botang nakalubog na sa tae, “Look at you.”

“Hoy Mister, iniinsulto mo ba ako?”

Napailing ako. I don’t have time for this.

“Si Lola Ligaya, kailangan ko siyang makita. Dalhin mo ako sa kanya.”

Hinawakan niya ang pala at saka isinaksak pabagsak sa kumunoy ng tae ng baboy dahilan para magsitalsikan ang iba sa direksyon ko. Agad akong napatalon paiwas.

“Hey! Mag-ingat ka naman!” 

Pag-angat ko ng tingin ay nakangisi na siya.

“Sumama ka sa akin.”

Dinala niya ako sa isang bahay malapit lang din doon sa bahay ng mga hayop. May dalawang malalaking puno ng akasya sa harap at likod ng bahay na iyon at napapaligiran siya ng maraming mga bulaklak tulad ng bugambilya at Euphorbia.

“La! May bisita ka! Iiwan ko na lang dito sa harap, naglilinis pa ako!” 

Napatakip ako ng tainga sa tinis ng sigaw niya. Napakarami ko nang babaeng nakasalamuha at naikama. Pero hindi ako pamilyar sa ganitong breed. Halos hindi ko nga siya namukhaan dahil sa dumi ng hitsura niya. Mahabaging langit, kung ganyan din ang hitsura ng mapapangasawa ko ay tatalon na lang ako sa bangin.

“Heto na, palabas na!” 

Ngunit bago pa man ako masalubong ng matanda ay nakaalis na ang mabahong babaeng iyon. 

“Magandang umaga ho, kayo po ba si Lola Ligaya?” tanong ko sa matandang mestiza.

Ang lalaki ng j**a ni Lola.

“Ako nga hijo, bakit? Sino ka ba?” masungit niyang tanong.

Iniabot ko ang kamay ko sa kanya, “Marco De La Fuente po, apo ho ni Sandro.”

Biglang umaliwalas ang mukha niya, “Ah ganon ba? Naku hali ka! Pasok ka! Hindi mo naman agad sinabi na apo ka ni Sandro! Aba eh matalik na kaibigan ng asawa ko iyon!”

“Ah salamat po, sa totoo lang Lola nandito po ako para sa apo ninyo.”

Sinundan ko siya papasok sa maliit nilang bahay.

“Apo ko? Aba’y sino doon? Dalawa ang apo ko.”

Dalawa? Ang sabi ni Tanda, isa lang.

“Ah s-si ano… si P*kangkang po.”

Nangunot ang noo niya nang lingunin ako.

“Si Pukangkang? Eh siya ang naghatid sa iyo hindi ba?”

“P-Po?”

Parang biglang nayanig ang mundo ko. P*tang ina ito na nga ba ang kinatatakutan ko!

“Oo, siya iyong naglilinis sa kulungan ng mga hayop hindi ba?”

“Hahaha…” nakangiwi kong tawa, “Lola teka lang ho, ha? Kailangan ko lang po munang makausap ang apo ninyo.”

Hindi ko na siya hinintay pang makasagot. Kailangan kong maayos ito sa lalong madaling panahon. Ito na ba ang karma ko? Pinarurusahan na ba ako ng langit?

“Hoy babaeng p*ke!” sigaw ko pagpasok sa bakuran ng kulungan. “Lumabas! Mag-usap tayo— ay dep*ta!” 

Napapikit ako ng mariin at naikuyom ang mga kamao ko. Lumubog ang mga sapatos ko sa tae ng baboy!

“Arrgghh!!”

Itinuloy ko ang paglalakad. Trying hard not to cry. Napakalawak ng kamalig na ito. Nakailang tawag na ako sa kanya pero walang sumasagot, hanggang sa narating ko ang likurang bahagi kung saan ko narinig ang isang malamyos at malambing na tinig na iyon.”

“Mahal kita, pagkat mahal kita, iniisip nila ay hindi mahalaga. Mahal kita maging sino ka man~~” 

Sinundan ko ang boses na iyon at doon ko nga nakita ang isang Diyosa. Nakatalikod siya sa akin, naliligo sa isang sulok ng kamalig kung saan isinabit lang ang host ng gripo na siyang ginawa niyang shower.

Napalunok ako nang bumaba ang mga mata ko sa malulusog niyang pwet. Sa dami ko nang nakita at napanggigilan, sa kanya iyong mukhang perpektong-perpekto. Parang ang sarap ihiga ng mukha ko doon at magdamag na magpakalunod.

Pero kaagad akong napatago sa isang poste nang humarap siya. Nanlaki ang mga mata ko! Siya… siya iyong babaeng mabaho! Si Puk*ngkang!

Tayong-tayo na ang alaga ko. Pakiramdam ko, lalabasan na ako sa panonood pa lang sa kanya. Tayong-tayo ang mga s*so niyang malulusog. Perpektong perpekto ang pagkabilog. Halos tumulo pa ang laway ko nang makita ko ang pagpatak ng tubig sa mapink pink niyang n*pples. 

Parang gusto kong bumalik sa pagkasanggol at magpaalaga na lang sa kanya.

Sinundan ko ang kamay niyang may hawak na sabon. Nanlaki ang mga mata ko nang bumaba iyon sa mabalbon niyang hiwa. Oo, balbon dahil hindi iyon ganon kakapal. Ipinasok niya ang kamay niya roon dahilan para makita ko ang pagbuka niya.

Namamasa na ang bukol sa pantalon ko.

“Ughhh sh*t!”  

“Hoy! A-anong ginagawa mo riyan?! Bakit mo ako pinanonood ha?!”

“Ha? A-Ako ba?” Napalinga-linga ako sa paligid, “Ano… guni guni mo lang ako… hehe.”

Anong kabobohan ba iyan Marco?!

Akala ko ay mahihiya siya at hindi makakapalag. Pero laking gulat ko nang kunin niya ang isang itak sa may gilid at saka pasugod na tumakbo sa direksyon ko.

“Huwag kang aalis! Dyan ka lang!”

Habang tumatakbo siya ay tumatalbog ang pareho niyang s*so. Handa na sana akong mamat*y dahil sa sobrang ganda ng mga iyon. 

“Hindi pa pwede Marco, kailangan mo pa siyang tikman bago ka mam*tay.” Mabilis akong tumakbo paalis. “P*kangkang, kailangan nating mag-usap! Hihintayin kita sa bahay ninyo!” 

Nang makarating ako sa parteng masyado nang exposed sa tao ay kusa siyang tumigil sa paghahabol sa akin.

“Hintayin mo ako doon! Dahil puputulin ko ‘yang bumubukol na iyan!” Itinuro niya ang t*ti ko gamit ang itak.

“Hindi pwede, wala nang magpapaligaya sa iyo kung ganon!”

“Animal ka!!!”

Hahaha! Ang ganda niya, mukhang babagay sa kanya ang puting wedding gown na sinamahan ng pearl jewelries. Ibibigay ko sa kanya ang rest house namin sa Silay at doon ko siya aanakan ng lima.