เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 13 หัวรั้น
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-10 18:28:00บทที่ 13
หัวรั้น
ใบหน้าหญิงสาวชาวาบไปครึ่งซีก เธอเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วเดินเข้าไปหาเขา
“เข้าใจแล้วค่ะ ว่าพี่ไม่ได้ขายตัว แต่ให้คนอื่นฟรีๆ แบบไม่คิดเงินเลยต่างหาก”
“คนสวย พี่จะไม่ถือสาเรานะ”
“ค่ะ งั้นก็หลบหน่อย พอดีชาอยากดื่ม” เธอเดินผ่านหน้าเขาเข้าไปในคลับ โดยที่ไทเกอร์ยังยืนอยู่กับที่ ชายหนุ่มแค่นหัวเราะในคำคอเบาๆ ก่อนหยิบบุหรี่มาคาบไว้ แล้วจุดสูบอย่างสบายใจ
“หัวรั้นจริงๆ” ไทเกอร์พึมพำเบาๆ แล้วเดินไปที่รถตัวเอง ยืนพิงรถสูบบุหรี่จนหมดมวนแล้วค่อยเดินกลับเข้าในคลับ
เสียงเพลงจังหวะเร้าใจจากลำโพงดังสะท้อนทั่วทั้งคลับ แสงไฟหลากสีวูบวาบสะท้อนกับผิวเนียนของหญิงสาวที่กำลังเดินตรงไปยังบาร์ ทัชชาทิ้งกระเป๋าไว้บนเคาน์เตอร์ก่อนจะสั่งเสียงเรียบ
“เทกีล่าช็อตหนึ่งค่ะ”
บาร์เทนเดอร์พยักหน้ารับ ก่อนยื่นแก้วใสขนาดเล็กให้ เธอยกขึ้นกระดกรวดเดียวหมด แล้ววางกระแทกแก้วลงกับเคาน์เตอร์เสียงดังจนนักท่องราตรีที่นั่งใกล้ๆ หันมามอง แต่ทัชชาไม่สนใจ เธอสั่งต่อทันที
“อีกสาม”
ริมฝีปากแดงระเรื่อยกยิ้มเยาะราวกับตั้งใจให้ใครบางคนเห็น เธอเอนตัวพิงบาร์ ยกมือเสยผมพลางหันไปทางโต๊ะที่ไทเกอร์นั่ง แม้เขายังไม่กลับเข้ามา แต่เพื่อนของเขาหลายคนอยู่ตรงนั้น และสายตาพวกนั้นกำลังมองมาทางเธอพอดี
“ขอเพลงหน่อยได้ไหมคะ ดีเจ” เสียงของเธอดังแทรกไปในไมค์ที่ดีเจส่งให้ ทัชชาเดินขึ้นไปกลางฟลอร์ด้วยความมั่นใจ เพลงจังหวะเร็วเปลี่ยนเป็นบีทช้าลง กลายเป็นแนวที่เน้นจังหวะโยกตัว เธอปล่อยให้ร่างกายขยับอย่างอิสระ ยั่วยวนและมั่นใจจนคนรอบข้างเริ่มมองกันเป็นตาเดียว
เธอยิ้มมุมปาก พลางพูดกับเพื่อนที่เพิ่งเดินเข้ามา
“คืนนี้จะดื่มให้ลืมไอ้คนปากดี”
ไม่นานนัก ไทเกอร์ก็กลับเข้ามาในคลับ กลิ่นควันบุหรี่ติดตัวเขามาพร้อมรอยยิ้มบาง ทัชชาเหลือบเห็นเขาจากมุมสายตา เธอยกแก้วเทกีล่าขึ้นจรดริมฝีปาก ยิ้มเย็นแล้วกระดกหมดในครั้งเดียว ก่อนจะโน้มตัวไปกระซิบกับชายแปลกหน้าที่เข้ามาทักด้วยท่าทีสนิทชิด ทำเหมือนไม่เห็นว่าไทเกอร์กำลังมองอยู่
เธอหัวเราะเบาๆ แล้วพูดเสียงหวาน
“คืนนี้คนเลี้ยงเหล้ามีเยอะกว่าที่คิดนะคะ”
การประชดของเธอไม่ต้องมีคำพูดต่อท้าย แค่แววตาที่จงใจมองสบกับเขาในแสงไฟนั่น ก็เพียงพอจะสื่อได้ทั้งหมดว่า นี่แหละ บทเรียนของคนที่คิดว่าเธอจะอยู่เฉยให้หยามได้ง่ายๆ
ไทเกอร์กลับไปยังโต๊ะที่เพื่อนๆ นั่งอยู่ เสียงทักแซวของพวกนั้นดังขึ้นทันทีที่เห็นเขาเข้ามา
“มึงไปสูบมวนนึงนี่หายไปเป็นชาติเลยนะเว้ย ไอ้เสือ”
“เออ สงสัยไปจัดการเรื่องส่วนตัว” ไต้ฝุ่นพูดพลางหัวเราะ
เขาไม่ตอบ เพียงแค่ยกมุมปากนิดๆ แล้วทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังสีเข้ม ดวงตาคมหรี่ลงมองไปยังกลางฟลอร์ที่หญิงสาวคนนั้นยังคงโยกตัวตามจังหวะเพลงอย่างไม่แยแสสายตาใคร เธอหัวเราะ พูดคุยกับชายแปลกหน้าที่พยายามเข้ามาใกล้ ท่าทางนั้นเหมือนตั้งใจให้เขาเห็นชัดๆ
ไทเกอร์เอื้อมหยิบแก้ววิสกี้ขึ้นมา หมุนของเหลวสีอำพันในแก้วช้าๆ ก่อนจะยกขึ้นจิบ แสงไฟสะท้อนในดวงตาคมอย่างเยือกเย็น เขาเอนตัวพิงพนัก พ่นลมหายใจเบาๆ ราวกับกำลังกลั้นรอยยิ้มที่ซ่อนอยู่
“เด็กดื้อเอ๊ย…” เสียงทุ้มต่ำพึมพำลอดริมฝีปากออกมาเบาเสียจนแทบกลืนไปกับเสียงเพลง
ซานที่นั่งข้างๆ หันมามอง
“ว่าอะไรนะมึง?”
“เปล่า” เขาตอบเรียบๆ แล้วส่งยิ้มบางเฉียบกลับไป ก่อนสายตาจะหวนกลับไปยังทัชชาอีกครั้ง
คราวนี้เขาไม่ได้หัวเราะ ไม่ได้ยิ้มเยาะ แต่ในแววตากลับมีบางอย่างที่แฝงความพึงพอใจอยู่ลึกๆ ราวกับกำลังดูแมวตัวเล็กๆ แผ่ขนใส่เสือ โดยที่เสือรู้ดีว่า ยังไงซะ มันก็จะกลับมาอ้อนอยู่ดี
“ถ้ากูตาไม่ฝาด นั่น…” ซานหรี่ตามองหญิงสาวที่กำลังโยกย้ายอยู่บนฟลอร์ “เหี้ย! นั่นน้องทัชชาสายรหัสมึงใช่ไหม”
“เออ กูก็ว่าทำไมคุ้นหน้าจัง โห น้องมันเซ็กซีมากนะนั่น ผิดกับตอนอยู่มหาลัยเลย”
ไทเกอร์ส่ายหน้าช้าๆ ก่อนยกแก้วเหล้าดื่ม
“ไม่ชวนน้องมันมานั่งกับเราหน่อยเหรอวะ ดูไอ้พวกนั้นแล้วกูขัดใจ อยากเดินไปตบหัวแม่ง” ซานพูดไปพลางมองทัชชาไป เพราะมีผู้ชายมายืนล้อมเธอและขอชนแก้วไม่หยุด “มึง ได้ยินกูพูดไหมเนี่ย”
“แล้วยังไง น้องมันก็มาเที่ยว กูกับพวกมึงก็มาเที่ยว ต่างคนต่างมา จะไปยุ่งกับเขาทำไม”
“ก็นั่นหลานรหัสมึงอะ เรียกมานั่งด้วยกันเหอะ กูเป็นห่วงน้องมัน”
ซานพูดเสียงจริงจังขึ้นเรื่อยๆ แต่ไทเกอร์กลับยังคงนิ่งเหมือนรูปสลัก เขายกแก้วขึ้นกระดกอีกรอบ ก่อนวางมันลงบนโต๊ะอย่างใจเย็น สายตายังคงจับจ้องไปยังหญิงสาวกลางฟลอร์ที่ตอนนี้กำลังหัวเราะกับกลุ่มผู้ชายรอบตัวอย่างเปิดเผย รอยยิ้มของเธอไม่ใช่แบบเดิมที่เขาเคยเห็น มันมีแววท้าทายและประชดซ่อนอยู่ชัดเจน
“ห่วงก็ไปสิ” เขาพูดเรียบๆ “แต่กูไม่ยุ่ง”
“เหรอ มึงแน่ใจ?” ซานถามย้ำ เหลือบมองสีหน้าของเพื่อนก่อนจะหัวเราะเบาๆ “ทำมาเป็นเย็นชา ทั้งที่ตานี่แทบจะเผาไอ้พวกนั้นอยู่แล้ว”
ไทเกอร์ไม่ตอบ เขาเอนตัวพิงพนัก ยกขาข้างหนึ่งพาดเข่าอีกข้าง พลิกบุหรี่ในมือหมุนไปมาช้าๆ ความเย็นในแววตานั้นเริ่มเปลี่ยนเป็นความขุ่นเคืองปนขำ
“เด็กดื้ออยากเล่น ก็ปล่อยให้เล่น” เขาพูดเสียงทุ้มต่ำ ราวกับบ่นกับตัวเองมากกว่ากับใคร “แต่ถ้ามีใครแตะต้องมากกว่านี้… คงต้องคุยกันหน่อย”
ซานยกคิ้วขึ้น
“อ้าว ทีเมื่อกี้บอกไม่ยุ่ง”
“ก็ไม่ได้บอกว่าจะปล่อย นั่นหลานรหัส ก็ต้องดูแลหน่อย” เขาตอบเสียงเรียบ แต่ในน้ำเสียงนั้นกลับแฝงแววอันตรายจนเพื่อนข้างๆ ต้องหลุดหัวเราะออกมา
“ไอ้เสือแม่ง… ยังเหมือนเดิมเลยว่ะ เห็นนิ่งๆ นี่ ถ้าใครไปสะกิดต่อมความไม่พอใจ มึงนี่แหละตัวโหดสุดในกลุ่ม”
ไทเกอร์หัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะจุดบุหรี่ สูดควันเข้าปอดอย่างเนิบช้า ขณะมองภาพหญิงสาวที่กำลังหัวเราะอยู่ในวงล้อมของคนอื่น เขาไม่ได้ลุกไปไหน แต่ในแววตานั้นไม่มีทางหนีได้เลยจากความหมายว่า เกมนี้ เขาเริ่มจะเอาจริงแล้ว
“ว่าแต่น้องชาเนี่ย ต่อหน้าเป็นคนเรียบร้อยเหมือนกันนะ แต่ดูตอนนี้สิ หลุดโลกมาก กูแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองเลย ว่านั่นคือน้องมัน”
“เออว่ะ กูก็แทบไม่เชื่อสายตา” ไต้ฝุ่นเสริมต่อจากที่ซานพูด
“เด็กมันหัวรั้นน่ะ”
“มึงก็รู้ดีเกิน ไหนบอกแค่หลานรหัสไงวะ อย่านะมึง อย่า…” ซานส่งเสียงแซวขำๆ ก่อนยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม แล้วหันไปมองทัชชา
เวลาล่วงเลยไปหลายชั่วโมง จากที่เธอสนุกกับแสงสีเสียงในคลับ ตอนนี้กลับมานั่งเท้าคางอยู่หน้าบาร์ ตรงหน้าคือแก้วค็อกเทลสีแดงที่มีเลมอนวางอยู่ด้านบน
“อื้อ…แค่ไม่กี่แก้วเอง เมาแล้วเหรอเนี่ย” ทัชชาพูดเสียงอ้อแอ้ พลางยกแก้วค็อกเทลขึ้นจิบเล็กน้อย
ทัชชาหัวเราะเบาๆ กับตัวเอง พลางพยักหน้าให้บาร์เทนเดอร์ก่อนจะลุกจากเก้าอี้ เสียงเพลงในคลับยังคงดังกลบทุกอย่าง เธอเดินโซเซเล็กน้อยเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ รองเท้าส้นสูงกระทบพื้นจังหวะช้าๆ มุ่งหน้าไปยังทางเดินแคบที่พาไปยังห้องน้ำหญิง
แสงไฟบริเวณนั้นสลัวกว่าด้านนอกมาก มีเพียงไฟนีออนสีชมพูอ่อนส่องอยู่เหนือป้าย WOMEN เสียงหัวเราะของคนเมาดังแว่วอยู่ไม่ไกล เธอยกมือเสยผมที่ปรกหน้า พลางพึมพำกับตัวเองเบาๆ
“โอ๊ย…แค่เดินตรงยังยากเลย ยายชานะยายชา”
ทว่าขณะที่เธอกำลังจะผลักประตูเข้าไป เสียงทุ้มของชายแปลกหน้าก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
“มากับใครครับคนสวย”
ทัชชาชะงัก แล้วหันกลับมามอง เขาเป็นชายรูปร่างสูงใหญ่ สวมเสื้อเชิ้ตปลดกระดุมสองเม็ด กลิ่นเหล้ากับน้ำหอมแรงฉุนจนแทบสำลัก
“มากับเพื่อนค่ะ ขอโทษนะคะ ขอเข้าไปข้างในก่อน” เธอตอบเรียบๆ พยายามเบี่ยงตัวจะเดินหนี
แต่ปลายนิ้วของอีกฝ่ายกลับเลื่อนไปแตะต้นแขนเธอเบาๆ
“อย่าทำเป็นหวงตัวสิครับ เห็นเต้นเมื่อกี้ยังกล้าเลย”
เธอสะบัดมือทันที
“อย่ามาจับนะคะ!” เสียงนั้นอาจดังเกินไปหน่อยจนคนแถวนั้นหันมามอง แต่ชายคนนั้นกลับยิ้มกวน
“โธ่ ก็แค่คุยเล่น”
“เธอบอกว่าอย่าจับ ไม่ได้ยินเหรอ?” เสียงทุ้มเรียบแต่หนักแน่นดังขึ้นจากอีกฟากหนึ่งของทางเดิน ทั้งทัชชาและชายคนนั้นต่างชะงักพร้อมกัน
ไทเกอร์ยืนอยู่ไม่ไกล มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋ากางเกง อีกข้างถือแก้วเหล้าที่เหลือเพียงน้ำแข็ง เขามองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าเย็นเฉียบ ดวงตาคมกล้าใต้แสงไฟนีออนเหมือนคมมีดที่เฉือนอากาศให้เย็นเฉียบลงในทันที
ชายคนนั้นทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อสบตาไทเกอร์เข้าเต็มๆ กลับกลืนคำพูดทั้งหมดลงคอ แล้วค่อยๆ ถอยหลังไปทางอื่นอย่างเสียฟอร์ม
เมื่ออีกฝ่ายหายลับไป ไทเกอร์ก็ยังยืนพิงกำแพงอยู่ที่เดิม มองทัชชาเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ
“เดินไม่ตรงแล้วยังจะมาเที่ยวคนเดียวอีกเหรอ เด็กดื้อเอ๊ย”
ทัชชากัดริมฝีปากแน่น หัวใจเต้นแรงเพราะทั้งความโกรธ ทั้งความอาย และบางอย่างที่เธอไม่อยากยอมรับ เธอเบือนหน้าไปอีกทาง
“ขอบคุณที่ช่วย แต่ไม่ต้องมาทำเหมือนเป็นห่วงก็ได้ค่ะ”
“หึ…” เขาหัวเราะในลำคอเบาๆ แล้วขยับเข้ามาใกล้จนระยะห่างแทบไม่มี “ไม่ได้เป็นห่วง แค่เห็นแล้วรำคาญสายตา”
“พี่ใจร้ายอีกแล้วนะ”
“หึหึ พี่ไม่ได้บอกว่าเป็นคนใจดีนี่คะ”
“งั้นชาขอตัว” เธอเดินผ่านเขาไปเพียงไม่กี่ก้าวก็เซจะล้ม แต่ไทเกอร์รั้งเธอเข้ามาแนบตัวไว้
“อย่าซ่า เมาขนาดนี้แล้วจะไปไหนอีก”
“ไปจ่ายเงินค่าเหล้า”
“พี่จัดการแล้ว กลับหอเถอะ”
“ยังค่ะ”
“อย่าหัวรั้นนักสิ พี่ไม่ใจดีกับเด็กดื้อขนาดนั้นนะ”
ทัชชามองหน้าเขาครู่หนึ่ง ก่อนจะแกะมือเขาออกจากแขน
“ชาขอตะ ว้าย!”
“ปล่อยให้เดินเองคงไม่ถึงไหน”
ทัชชาถูกอุ้มขึ้นมาพาดบ่า แล้วไทเกอร์ก็พาเธอเดินออกไปจากคลับทันที
บทล่าสุด
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก ตอนพิเศษ 2 จบ
ตอนพิเศษ 2 จบรถจอดสนิทตรงลานเล่นน้ำ เสียงเพลงสงกรานต์ดังคลอคลื่นผู้คนที่เดินสวนกันไปมา บรรยากาศคึกคักแต่ไม่วุ่นวายเกินไป แดดบ่ายสะท้อนหยดน้ำที่ลอยในอากาศเป็นประกายระยิบทัชชาเดินอยู่ข้างไทเกอร์ตลอด มือหนึ่งถือปืนฉีดน้ำ อีกมือเกาะแขนเขาไว้หลวมๆ เหมือนเผลอทำโดยไม่รู้ตัวไทเกอร์ก้มมองแล้วก็ยิ้ม เขาไม่ได้พูดอะไร แค่ปล่อยให้เธอเกาะแบบนั้น ไม่นานนัก กลุ่มสาวสองสามคนเดินเข้ามาใกล้ หนึ่งในนั้นถือกระป๋องแป้งดินสอพอง ยิ้มสดใส“พี่คะ ขอปะแป้งหน่อยได้ไหมคะ” เสียงใสเอ่ยถาม พร้อมยื่นมือมาทางไทเกอร์ไทเกอร์ชะงักไปนิดเดียว ก่อนจะหันไปมองทัชชาโดยอัตโนมัติ ทัชชาเองก็หยุดเดินทันที เธอไม่ได้ทำหน้าดุ ไม่ได้พูดแรง แค่ขยับเข้าไปยืนใกล้เขามากขึ้นอีกนิด แล้วเอียงศีรษะมองด้วยสายตานิ่งๆ“เอ่อ…” สาวคนนั้นเริ่มชะงักเมื่อเห็นท่าทีทัชชายกมือขึ้นแตะแก้มไทเกอร์เบาๆ เหมือนเช็กอะไรบางอย่าง ก่อนจะยิ้มบางๆ อย่างสุภาพ“ขอโทษนะคะ วันนี้แก้มพี่เขามีเจ้าของแล้วค่ะ”คำพูดไม่ได้แข็ง แต่ชัดเจนพอจะทำให้คนฟังเข้าใจ ไทเกอร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ พลางยกมือขึ้นโบกนิดๆ เป็นเชิงขอโทษ“โทษทีนะครับ”กลุ่มสาวหัวเราะเขินๆ ก่อนจะถอยออกไปอย่า
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก ตอนพิเศษ 1
ตอนพิเศษ 1เทศกาลสงกรานต์ทัชชายืนมัดผมอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำคอนโดฯไทเกอร์ เธอมัดผมจุกสองข้างและติดทานตะวันดอกใหญ่ไว้บนหัว“จริงจังขนาดนั้นเลยเหรอคะ” ไทเกอร์เดินมาหยุดอยู่หน้าห้องน้ำ กอดอกและพิงกรอบประตูมองแฟนสาวอย่างยิ้มๆ“นานๆ ได้เล่นน้ำวันสงกรานต์ ขอนิดหนึ่งนะคะ” เธอหันมามองเขา ก่อนจะเดินเข้ามาจุ๊บริมฝีปากหนาเบาๆ “พี่ก็รีบแต่งตัวสิคะ เดี๋ยวพวกพี่ซานพี่กรีนรอนานนะ”“พี่จะใส่เสื้อฮาวายทับเสื้อกร้ามกับกางเกงขาสั้น โอเคไหม”ทัชชาหันกลับมามองเขาอีกครั้ง พอเห็นว่าไทเกอร์ยืนนิ่งรอคำตอบอยู่ เธอก็ก้าวเข้าไปประชิดร่างสูงก่อนจะยกมือแตะปกเสื้อฮาวายที่เขายังไม่ได้ใส่ด้วยสีหน้าเหมือนกำลังพิจารณาอะไรบางอย่าง“ใส่ได้ค่ะ…หล่ออยู่แล้วนี่นา”เธอพูดเสียงเบา แต่ต่อให้พูดชมยังไง แววตากลับมีความกังวลบางอย่างซ่อนอยู่ไทเกอร์เลิกคิ้วขึ้นนิดๆ“ทำหน้าแบบนั้น ทำไมคะ หึง?”ทัชชาเชิดหน้าหน่อยๆ แล้วทำเป็นปัดผมตัวเอง“ไม่ได้หึงสักหน่อยค่ะ แค่…” เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาเต็มๆ “พี่ห้ามให้ผู้หญิงคนอื่นปะแป้งแก้มพี่นะคะ”ไทเกอร์เบิกตาน้อยๆ ด้วยความขำ“หืม? ออกคำสั่งเหรอ”“ใช่ค่ะ ออกคำสั่ง” เธอพูดเสี
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 50 THE END
บทที่ 50 THE ENDหลังจากเก็บโต๊ะกันเสร็จ ไทเกอร์ก็พาทัชชาเดินออกมาที่สวนหลังบ้าน สนามหญ้ากว้างที่เต็มไปด้วยต้นลีลาวดีและแสงแดดอุ่นๆ ของบ่ายวันเสาร์ เสียงลมพัดเอื่อยทำให้บรรยากาศดูผ่อนคลายขึ้นเรื่อยๆทัชชาเดินตามเขาอย่างเงียบๆ ใจยังเต้นแรงแต่เป็นจังหวะที่เต็มไปด้วยความสุขมากกว่าเดิม หลายครั้งที่เธอหันไปมองหน้าต่างบ้านหลังนั้น เห็นแม่ไทเกอร์มองตามมาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ราวกับฝากลูกชายไว้กับเธออย่างเต็มใจไทเกอร์หยุดเดินตรงศาลาไม้เล็กๆ กลางสวน ก่อนหันมาหาเธอ“เป็นไงคะ ผ่านด่านพ่อแม่พี่แล้วไหม”ทัชชาหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ“ผ่านแบบไม่ต้องแก้ตัวเลยค่ะ คุณพ่อคุณแม่พี่น่ารักมาก”“ก็บอกแล้วไง” เขายื่นมือมาดึงเอวเธอเข้าหาตัว ก่อนโน้มใบหน้าลงมาใกล้“น่ารักพอๆ กับแฟนพี่นั่นแหละ”“พี่ไทเกอร์!” เธอตีไหล่เขาเบาๆ หน้าแดงจัด แต่มุมปากก็ยกยิ้มไม่หยุดไทเกอร์หัวเราะในลำคอ ก่อนรั้งเธอให้นั่งข้างๆ บนเก้าอี้ไม้ยาวเสียงสายน้ำจากบ่อเลี้ยงปลาข้างศาลาดังคลอตามธรรมชาติ เขาเอนหลังพิงเสา มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนจนทัชชาต้องใจสั่น“ตั้งแต่คบกันมา…” เขาพูดเสียงเบาแต่ชัด “พี่ไม่เคยพาใครเข้ามาพบพ่อแม่เลยนะคะ นอกจากเรา”ทัช
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 49 สัญญา
บทที่ 49 สัญญาเขาและเธอคบกันมาในฐานะแฟนได้ราวสองเดือนแล้ว ช่วงเวลาที่เหมือนจะสั้น แต่กลับเต็มไปด้วยความผูกพันที่ลึกขึ้นทุกวัน และในวันหยุดสัปดาห์นี้ ไทเกอร์ก็ถือโอกาสพาทัชชาออกมาเดินเล่นที่ห้างด้วยกันแบบสบายๆ“อยากกินอะไรไหมคะ เดี๋ยวพี่พาไป” ไทเกอร์ถามพลางจับมือเธอไม่ปล่อยทัชชาหันมามองเขาอย่างเป็นห่วง“วันนี้พี่พาชามาซื้อของทั้งที ชาต้องเป็นฝ่ายถามมากกว่านะคะ ว่าพี่อยากกลับไปพักไหม ชาเห็นพี่ทำงานทั้งคืนเลย กลัวพี่พักผ่อนไม่พอ”“สบายมากค่ะ” เขายิ้มบางๆ “ช่วงใกล้จบก็แบบนี้แหละ งานเยอะหน่อย แล้วพี่ก็มีงานที่บริษัทพ่อแม่รออยู่ด้วย ค่อยๆ ทำไป เดี๋ยวก็เสร็จ”ทัชชาพยักหน้าเบาๆ“ดีจังค่ะ พ่อชาก็บอกไว้เหมือนกันว่า ถ้าเรียนจบจะให้ชาเข้าไปช่วยงานที่บริษัท”ไทเกอร์ชะงักเล็กน้อย ก่อนหันมามองหน้าเธออย่างจริงจังขึ้น“ว่าไป…พี่ยังไม่ได้พาชาไปเจอพ่อแม่เลยนะ เราอยากไปไหม”ทัชชาหลุบตาลงนิดหนึ่ง ความกังวลแผ่ซ่านออกมาอย่างชัดเจน“จะดีเหรอคะ พ่อแม่พี่ไทเกอร์จะรับชาไหม คือ…ชากลัวนิดหน่อยค่ะ”ไทเกอร์จับมือเธอแน่นขึ้นอย่างให้ความมั่นใจ“ทำไมจะรับไม่ได้ล่ะคะ พ่อแม่พี่ใจดีมากนะ”เธอสูดหายใจเบาๆ ก่อนส่งยิ้มกล
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 48 ออกตัว
บทที่ 48 ออกตัวหลายสัปดาห์ต่อมาทัชชานั่งอ่านหนังสืออยู่กับเพื่อนที่ประจำในช่วงบ่ายระหว่างรอเข้าเรียนอีกหนึ่งคลาส เธอพลิกหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ จนกระทั่งรู้สึกเหมือนมีคนมายืนอยู่ด้านหลัง แล้วเงาของเขาก็ทอดลงมา รอยยิ้มหวานปรากฏขึ้นบนใบหน้าเธอทันที“ทำอะไรอยู่เหรอคะคนดี” ไทเกอร์โน้มตัวลงกระซิบเสียงพร่าข้างหู แล้ววางกล่องโดนัทกับน้ำหวานลงบนโต๊ะ“กำลังอ่านหนังสือค่ะ แต่ตอนนี้ไม่มีสมาธิแล้ว”“ทำไมล่ะคะ?” เขานั่งลงบนม้านั่งตัวเดียวกับเธอ“ก็ขนมมันล่อตาล่อใจ”“งั้นกินเยอะๆ นะคะ แบ่งกันกินนะครับ” ไทเกอร์เงยหน้าบอกเพื่อนของทัชชาแบ่งโดนัทไปกิน “ส่วนเราก็กินเยอะๆ นะ เดี๋ยวแก้มหาย” ไม่ว่าเปล่า เขายังยกมือขึ้นมาลูบแก้มเธอด้วยความมันเขี้ยวอีกเพื่อนของทัชชาที่คอยสังเกตอยู่เงียบๆ หลุดหัวเราะคิกทันทีเมื่อเห็นไทเกอร์ทั้งหวง ทั้งอ้อน ทั้งเอาใจแฟนแบบไม่สนใจสายตาคนรอบข้างเลยแม้แต่น้อยทัชชาที่โดนลูบแก้มจนหน้าแดงจัด รีบตีหลังมือเขาเบาๆ“พี่ไทเกอร์… คนมองอยู่ค่ะ”“ก็ให้เขามองไปสิคะ” เขาตอบหน้าตาย ก่อนยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกจนปลายจมูกแทบชนแก้มเธอ “แฟนพี่ทั้งคน พี่ไม่อายหรอก”คำพูดนั้นทำเอาเพื่อนทัชชาตาโต“โอ้โ
BAD FWB เสือไม่กินเด็ก บทที่ 47 สถานะมีแฟนแล้ว
บทที่ 47 สถานะมีแฟนแล้วเช้าวันต่อมาแสงเช้าอ่อนๆ รอดผ่านผ้าม่านสีครีมเข้ามาแตะผิวเบาๆ ความอบอุ่นแรกที่ทัชชารับรู้ไม่ใช่จากแสงแดด แต่เป็นจากแขนหนักๆ ของไทเกอร์ที่กอดเธอไว้แน่นราวกับกลัวว่าเธอจะหายไปไหนเธอกะพริบตาช้าๆ พลางสูดลมหายใจลึก กลิ่นน้ำหอมจางๆ ผสมกับกลิ่นกายของเขายังคงติดอยู่บนผ้าปูที่นอน และบนตัวเธอเอง เป็นกลิ่นที่ทำให้หัวใจเธอเต้นช้าลงอย่างประหลาด จนกลายเป็นความละมุนที่แผ่ซ่านไปทั่วอกไทเกอร์ยังไม่ตื่น ดวงหน้าคมสันซุกอยู่ข้างขมับของเธอ ลมหายใจสม่ำเสมอรดแก้มอุ่นๆ ของทัชชาอย่างแผ่วเบา มือใหญ่ที่พาดอยู่ตรงเอวค่อยๆ ขยับเล็กน้อย เหมือนคนละเมอหวงกอดทัชชาเหลือบมองเขาอย่างแผ่วใจ ภาพเขาเมื่อคืนแวบเข้ามา แต่เธอสลัดมันออกไปอย่างขวยเขินเช้านี้เธออยากจำแค่ความรู้สึกอ่อนโยนตรงหน้า ร่างบางขยับปลายนิ้วไล้หลังมือของเขาเบาๆ“พี่ไทเกอร์…” เสียงเธอแผ่วลงโดยไม่รู้ตัว เหมือนเสียงนั้นไปปลุกบางอย่างในตัวเขาไทเกอร์ขมวดคิวนิดๆ ก่อนจะเผยอเปลือกตาขึ้น แววตาคมที่ปกติแข็งกร้าวกลับดูอ่อนลงมากอย่างไม่น่าเชื่อเมื่อเห็นว่าเธอยังอยู่ตรงอ้อมแขน“ตื่นแล้วเหรอคนดี” เขาพึมพำเสียงทุ้มต่ำ ง่วงๆ ทั้งอบอุ่นอย่างน
บางทีคุณอาจจะชอบ
![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]
sunshine-day15.3K viewsคลั่งไคล้วิศวะมาเฟีย
มัทฉะโมจิ4.9K viewsCRAZY LOVE คลั่งรัก | ฟาเรนไฮต์ (จบ)
อยู่ในตะเกียงแก้ว137.6K viewsลวงรักรุ่นพี่วิศวะ
Naya Solene4.7K viewsปรารถนารักอันตราย
เนตรกวี / Natekavees3.1K viewsB U R N E D - A M P
Babybow_168 viewsร้ายเริ่มรัก
ดอกอ้อลู่ลม2.5K viewsอุ่นนมให้คุณหนู
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ452 views
