BAD GUY 11

-NADA TALK...

~7 AM

@ICE's CONDO

"ณดา แกไปไหนมาอ่ะ ทำไมเมื่อคืนไม่กลับมานอนคอนโด ไปนอนกับเดียร์มาเหรอ"

ฉันคิดไว้แล้วล่ะ ว่ากลับมาถึงคอนโดเอาป่านนี้ ไอซ์ต้องถามแน่ๆ แล้วฉันก็ตัดสินใจแล้วว่าจะเล่าทุกอย่างให้ไอซ์ฟัง เพราะไอซ์กับฉันสนิทกันมาก เราไม่เคยปิดบังอะไรกันอยู่แล้ว เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนรวมทั้งเรื่องเมื่อเช้านี้ ฉันก็เลยไม่คิดจะปิดบังเหมือนกัน

"คืออย่างนี้ไอซ์..."

แล้วฉันก็เริ่มต้นเล่า

...

ย้อนไปเมื่อ ~6 AM...

"โอ๊ย!"

พอฉันรู้สึกตัวขึ้นมาก็เจ็บไปทั้งตัวเลย ไม่รู้ว่าเป็นอะไร แถมพอจะลุกก็ลุกไม่ขึ้น มันปวดหนึบๆที่ท้องน้อย แถมรู้สึกเหมือนกับมีอะไรวางพาดอยู่ตรงหน้าท้องฉันก็ไม่รู้

"เจ!?"

ฉันพยายามพลิกตัวมาอีกด้านถึงได้รู้ว่าอะไรก็ไม่รู้ที่วางพาดหน้าท้องฉันอยู่มันคือแขนของเจ และเรา นอนอยู่บนเตียงเดียวกัน!

"นี่มัน กะ...เกิดอะไรขึ้น"

บอกตรงๆว่าฉันตกใจมาก แบบว่ามากจริงๆ มันรู้สึกได้เลยว่าสถานการณ์ตอนนี้มันแปลกๆ แล้วตอนนี้ทั้งฉันทั้งเขา มันเนื้อแนบเนื้อ คือเขากอดฉัน แล้วเราก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้ากันทั้งคู่

"นี่เมื่อคืน นาย นายทำอะไรฉันเจ"

ตาฉันมันร้อนๆเอาดื้อๆเลย เหมือนน้ำตาจะไหล ตอนนี้ฉันทั้งกลัว ทั้งสับสนในใจไปหมด ฉันกับเขามาอยู่บนเตียงเดียวกันแบบนี้ แถมไม่ได้ใส่เสื้อผ้า สภาพร่างกายฉันมันก็ยังร้าวระบมอีกต่างหาก แบบนี้ฉันคิดอะไรไม่ออกเลย นอกซะจากว่าเมื่อคืน...

"ณดา"

ระหว่างที่ฉันกำลังตกใจ เจวิสก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา ดูเหมือนเขาจะตกใจที่ฉันมองเขาด้วยสายตาที่มีคำถาม และฉันต้องการคำตอบ

"นี่เธอ ร้องไห้"

"ปล่อยฉัน ฮึก"

ฉันพยายามผลักเจวิสออก แล้วขยับถอยห่างออกมา ถึงจะเจ็บไปทั้งตัวแต่ฉันก็ไม่อยากอยู่ใกล้เขาแล้ว ฉันทั้งกลัวทั้งไม่อยากเห็นหน้าผู้ชายจอมฉวยโอกาสคนนี้อีก

"คุยกันก่อนนะณดา ฉันอธิบายได้นะ"

"งั้นนายก็บอกมา ว่านายทำแบบนี้กับฉันทำไม ฮึก ที่แท้ นายมันก็เหมือนๆกับผู้ชายทุกคน เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น หลอกให้เชื่อใจ สุดท้าย นายก็แค่อยากได้ฉันเล่นๆ ปล่อยฉัน"

น้ำตาฉันมันไหลไม่หยุดเลย ฉันรับไม่ทันจริงๆ แล้วฉันก็คิดอะไรไม่ออก นอกจากเขามันไม่ใช่ผู้ชายที่แสนดีเหมือนก่อนหน้านี้ จริงๆแล้ว เขาก็คงเป็นแค่ผู้ชายเห็นแก่ตัวคนนึงที่ชอบเอาเปรียบผู้หญิง เห็นผู้หญิงเป็นแค่ของเล่น

"ไม่ใช่อย่างนั้นนะณดา มันไม่ใช่อย่างนั้น ฟังฉันก่อนนะ"

เจวิสรวบแผ่นหลังฉันไว้ เขาไม่ยอมปล่อยฉัน ฉันก็พยายามผลักเขาออกนะ แต่ฉันสู้แรงเขาไม่ได้ อีกอย่างสภาพร่างกายฉันตอนนี้มันก็ไม่อำนวยด้วย มันขยับทีนึงก็รู้สึกเหมือนร่างกายจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆเลย

"ฟังอะไร ไหนบอกว่าชอบฉัน ไหนบอกว่ารอได้ แล้วนายทำแบบนี้ทำไม นายมันเลว เห็นแก่ตัว ผู้ชายลวงโลก นายมัน...อื้อ!"

ไม่จริงอ่ะ อยู่ดีๆเจวิสก็จูบฉัน เขาจูบเหมือนจะแรงนะ แต่ไม่รู้ทำไมฉันถึงไม่เจ็บปาก จังหวะมันหนักๆแต่นุ่มๆยังไงไม่รู้ คือฉันไม่รู้ ไม่รู้จะอธิบายยังไง ฉันไม่เคยโดนผู้ชายจูบ จะว่าเป็นเรื่องตลกก็ได้ แต่ฉันไม่เคยจริงๆ ถ้าไม่นับว่าเมื่อคืนฉันอาจโดนเจวิสโขมยจูบไปแล้ว นี่ก็คือจูบแรกของฉัน

"อือ..."

ข้างในมันอยากขัดขืนนะ ฉันอยากผลักเขาออก แต่มือมันไม่มีแรง มันเหมือนทุกอย่างว่างเปล่าไปหมด ในหัวฉันตอนนี้คิดอะไรไม่ออกเลย มันรู้สึกแค่ว่าเขากำลังพาฉันให้ลอยไปไหนก็ไม่รู้ ตัวมันเบาๆ ความนุ่มนวลที่เขามอบให้ฉัน พาฉันเคลิ้มจนไม่มีแรงต่อต้านเลย

...ณดา เธอมันบ้าไปแล้ว!!!

ฉันได้แต่ด่าตัวเองในใจ ก่อนจะรู้สึกว่าเจวิสจะค่อยๆถอนจูบออกจากฉัน แล้วเขาก็มองหน้าฉันเหมือนกำลังอ้อนวอนขออะไรสักอย่าง

"ขอร้อง ฟังฉันก่อนนะ ฉันขอโทษ ทั้งเรื่องเมื่อคืนแล้วก็เมื่อกี้นี้"

ตอนนี้ฉันยังไม่พูดอะไร ปากมันขยับไม่ออก คงทำได้แค่ฟัง

"ฉันยอมรับว่าฉันมันเลว เมื่อคืน ฉันเอาเปรียบเธอ ฉันมันเห็นแก่ตัว แต่ถ้าฉันไม่รู้สึกพิเศษกับเธอ ฉันสาบานได้ว่าฉันไม่มีวันแตะต้องเธอแน่ ฉันพยายามแล้วณดา แต่ฉันทนไม่ไหวจริงๆ เธอจะว่าฉันยังไงก็ได้ แต่ขอร้อง อย่าเกลียดฉันเลยนะ ที่ฉันทำไป เพราะฉันไม่อยากปล่อยเธอไปเป็นของใครจริงๆ"

"ไม่อยากปล่อยฉันไปเป็นของใครเหรอ เห็นแก่ตัว สรุปแล้วนายมันก็เห็นแก่ตัว ไอ้ความรู้สึกพิเศษที่ว่า ก็คือความรู้สึกอยากได้ อยากครอบครองสินะ แต่นายไม่ได้รัก นายไม่ได้รักฉัน"

"ใครบอกว่าไม่รัก"

เจวิสสวนฉันกลับมา เล่นเอาฉันตั้งตัวไม่ทัน แบบสตั๊นไปสองวิ ถึงจะตั้งตัวได้

"หมายความว่าไง จะบอกว่านายรักฉันเหรอ จะบอกว่านายทำเรื่องเห็นแก่ตัวแบบนี้กับฉัน เพราะนายรักฉันงั้นเหรอ"

"รัก ใช่ ฉันรักเธอสิ"

เขาสวนกลับมาอีกแล้ว อารมณ์แบบเหมือนตวาดกลับมา คือเหมือนกับบอกมาหมดเปลือก ทั้งคำพูดทั้งอารมณ์มาเต็มขนาดนี้ ถ้าไม่เชื่อก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว แต่สักพักเขาก็อ่อนลงนะ เหมือนทำท่าจะร้องไห้ด้วย

"เอ่อ ฉันขอโทษ ฉันอารมณ์ร้อนไปหน่อย แต่ฉันกลัว กลัวเธอไม่เชื่อฉัน แต่จริงๆนะณดา ที่ฉันทำแบบนั้นกับเธอ เพราะฉันรักเธอจริงๆนะ"

เขาค่อยๆจับมือฉันไปกุมไว้แนบอกเขา

"ฟังเสียงหัวใจฉันเต้นสิณดา แล้วเธอจะรู้ ว่าฉันพูดความจริง"

"เจ"

เขามีเวทมนตร์หรืออะไรฉันก็ไม่รู้ แต่ทั้งสีหน้าแล้วก็แววตาน่าสงสารของเขามันทำให้ฉันใจอ่อนยวบ คือฉันเสียใจก็จริงที่เขาพรากความบริสุทธิ์ของฉันไป แต่สิ่งที่เขาทำอยู่ตอนนี้มันเหมือนช่วยเยียวยาความเสียใจของฉัน ถ้าเขารักฉันจริงๆ ฉัน...ฉันก็พร้อมให้อภัย เพราะฉัน ฉันเองก็รู้สึกว่าฉัน เอ่อ ฉันเองก็คงจะรักเขาเหมือนกัน

"ได้ยินแล้วใช่มั้ย เชื่อฉันมั้ยว่าฉันรักเธอ ต่อไปนี้ ฉันจะดูแลเธอเอง ให้ฉันรับผิดชอบเธอนะณดา"

นี่หูฉันไม่ได้เพี้ยนใช่มั้ย เจวิสบอกจะรับผิดชอบฉันจริงๆน่ะเหรอ

"จริงนะ"

ฉันถามออกไปเพราะยังลังเล คือฉันสับสน นี่เพื่อให้ฉันเชื่อ เขายอมทำถึงขนาดนี้เลยเหรอ

"นายพูดจริงใช่มั้ย ไม่หลอกใช่มั้ยเจ"

"จะพาไปสาบานวัดไหนก็ได้ สาบานให้ฉันตะ..."

"ไม่ๆเจ ไม่เอา อย่าพูดแบบนั้น"

ฉันรีบเอามือไปปิดปากเขาไว้ทัน ใครจะยอมให้เขาสาบานแบบนั้นกัน ไม่เอาหรอก ฉันทนไม่ได้แน่ ถ้าเห็นเขาเป็นอะไรไป

"ทำไมล่ะ ทำไมไม่ให้พูด"

เขาจับมือฉันออกมาเบาๆแล้วถามฉัน เขามองตาฉันไม่กะพริบ รู้สึกได้เลยนะว่าตอนนี้ใจฉันเต้นโครมครามไปหมด

"ฉันกลัว กลัวนายเป็นอะไรไป ถ้านาย เอ่อ เป็นอะไรจริงๆ แล้วฉัน ฉันจะทำยังไง"

ฉันก้มหน้าลง ไม่กล้าสบตาเขาแล้วล่ะ มันทั้งเขินทั้งอาย ส่วนความเสียใจเมื่อกี้นี้ มันเหมือนเจวิสจะเอาไปหมดแล้ว ตอนนี้มันไม่มีเหลืออยู่ที่ฉันแล้ว ฉันไม่รู้ว่าโง่หรือบ้า แต่ฉันเชื่อเขาจริงๆ คำพูดของเขา คำว่ารักที่เขาบอก มันทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นขึ้นมา

"พูดแบบนี้หมายความว่า..."

เขาจับคางฉันเบาๆแล้วเชยคางฉันขึ้น เหมือนตั้งใจมองหน้าฉันให้ชัดๆ

"เธอเชื่อฉัน?"

สายตาเจวิสดูมีความหวังมาก เขายิ้มบางๆ และสายตาเขาก็อ่อนโยนมากๆเลย

"อืม ฉันเชื่อนาย"

"จริงนะ"

"อืม"

"งั้น ขอถามอะไรอีกอย่างได้มั้ย ฉันอยากได้ยินคำตอบเธอ"

"อะไรเหรอ"

ที่ฉันถามเพราะไม่รู้จริงๆนะ แต่ที่รู้คือหัวใจฉันมันเต้นแปลกๆ เต้นรัวๆ แบบ เอ่อ อธิบายไม่ถูกอ่ะ สายตาที่เจวิสมองฉันมันก็หวานจนฉันแทบละลายเลย

"เธอรักฉันบ้างมั้ย ขอแค่เศษความรักสักนิดก็ยังดี เธอ มีให้ฉันบ้างมั้ยณดา"

เขาคงไม่รู้ว่าฉันเขินจะแย่อยู่แล้ว ถึงว่าล่ะ ทำไมหัวใจฉันถึงเต้นรัว เพราะคำถามของเขามันคือคำถามนี้นี่เอง

"ว่าไงล่ะครับ เธอรักกันบ้างมั้ย"

ยิ่งเขารบเร้า หัวใจฉันก็ยิ่งเต้นแรง ฉันไม่รู้เหมือนกันว่าเสียงหัวใจฉันเขาได้ยินมั้ย แต่ยังไงฉันก็คงเลี่ยงไม่พ้นแล้วสินะ ใกล้กันแค่นี้ ถ้าไม่ตอบออกไป เขาคงไม่ปล่อยฉันแน่ๆเลย

"อืม"

ฉันพยักหน้าเบาๆ พยายามหลบสายตาเขา ก็คนมันเขินนี่นา ให้ทำไงได้

"ฉัน ฉันก็รักนาย"

คราวนี้ฉันเหลือบมองเจวิสหน่อยๆ แต่เขานี่สิ ยิ้มกว้างเหมือนถูกหวยเชียว

"จริงนะณดา รักฉันจริงๆนะ ไม่ล้อกันเล่นใช่มั้ย"

"เรื่องแบบนี้ใครเขาล้อกันเล่นอ่ะ"

คำตอบฉันดูเหมือนจะทำให้เขายิ้มกว้างขึ้นอีกนะ นี่เขาดีใจขนาดนี้เลยเหรอ

"ขอบคุณนะครับณดา ที่รักของฉัน งั้น เราเป็นแฟนกันนะ"

ถึงตอนนี้ฉันคงไม่คิดลังเลแล้วล่ะ ในเมื่อเขารักฉัน ฉันก็รักเขา

"อืม"

"เย้ ดีใจที่สุดในโลกเลย ขอกอดทีนะ"

เอิ่ม ฉันเองก็ไม่แน่ใจนะว่าเขาขอหรือว่าแค่บอกเฉยๆ เพราะพูดจบเขาก็กอดฉันเลย กอดแน่นด้วย กอดเหมือนไม่เคยได้กอดใครมานานแล้ว แต่แทนที่ว่าฉันจะอึดอัด ฉันกลับรู้สึกอบอุ่นนะ นี่น่ะเหรอความรัก ฉันเพิ่งรู้ว่ามันเป็นแบบนี้นี่เอง (:

...

"กรี๊ด ฟังแล้วฉันนึกว่านิยายค่ะ อ๊าย โคตรอิจฉาง่ะ"

ไอซ์ฟังเรื่องที่ฉันเล่าจบก็สภาพเป็นแบบนี้เลยอ่ะ แบบว่ายิ้มไม่หยุด เหมือนเขินแทนฉันงั้นแหละ

"อิจฉาอะไรไอซ์"

"แหม ก็เพื่อนได้ผัว เอ๊ย ได้แฟนหล่อทั้งที ใครบ้างคะไม่อิจฉา อ๊าย ทำไมฉันถึงไม่มีแบบนั้นบ้างนะ ขอแค่ลักหลับอย่างเดียวก็ได้ค่ะ โดนหล่อๆแบบเจนะ หญิงไอซ์ยอมค่ะ คือยอมมมมม ยอมหมดใจ"

ตอนนี้ไอซ์กลายเป็นเกลียว แบบว่าม้วนกันจนมั่วหมดแล้ว นี่ฉันแอบสงสัยนะ ว่าไม่เป็นห่วงฉันหน่อยเหรอ ฉันเพิ่งโดนเปิดซิงมาจนทั้งตัวเคล็ดไปหมดแล้วนะ

"ไอซ์ เยอะไป"

"อ้าวเหรอ คิๆ โทษทีๆ ก็แหม คนมันเขินแทนนี่นา"

ตึ๊ง!

"อุ๊ย! ต้องเป็นเจแน่ๆเลย ไหน ดูหน่อยๆ"

ไอซ์ไม่ได้ขอหรอก แต่หยิบโทรศัพท์ฉันไปดูเฉยเลย

" 'เดี๋ยวไปรับนะ' กรี๊ด! มีการไลน์มาบอก อุ๊ยๆ มีคิดถึงด้วยอ่า ณดา นี่แกทำบุญด้วยอะไรเนี่ยห้ะ"

"ไอซ์ มันไม่ได้อะไรขนาดนั้นรึเปล่า"

"ขนาดนั้นแหละค่ะ นี่ไม่รู้เหรอ ว่าใครก็อยากได้ผู้ชายอย่างเจทั้งนั้นแหละ แกอ่ะโคตรโชคดีณดา หึ คอยดูดิ พวกชะนีที่จ้องจะงาบเจอยู่เนี่ยนะ คงได้อิจฉากันเป็นแถบที่รู้ว่าเจมีเจ้าของแล้ว ซึ่งก็คือ แต่นแตนแต๊น เพื่อนหญิงไอซ์เองค่าาา คิๆๆ"

ไอซ์เล่นใหญ่มากบอกเลย

"เห้อ ไอซ์นะไอซ์ ไม่เอาไม่คุยละ ไปอาบน้ำดีกว่า"

ฉันยิ้มบางๆให้ไอซ์แล้วเดินเข้าห้องน้ำ ส่วนไอซ์เหรอ ยังนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่เลย ไม่รู้จะเขินอะไรนักหนาว่ามั้ย เอิ่ม แต่จะว่าไป ตอนนั้น ฉันก็เขินเหมือนกันนะ ก็เจวิส เอ่อ เจวิสเขาน่ารักจริงๆนี่นา ...><

-NADA END