EVIL LOVE รักร้ายนายเดิมพัน

EVIL LOVE รักร้ายนายเดิมพัน

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-09-28
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
79Bab
1.7KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

VEGAS (เวกัส) เวกัส นักศึกษาวิศวะปีสาม หลงใหลในการแข่งรถ สุขุมในคราบเสือร้าย และสามารถทำทุกอย่างเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ "เธอหมดประโยชน์สำหรับกูแล้ว…ไม่จำเป็นต้องสนใจอีก" NICHA (นิชา) นิชา นักศึกษาสัตวแพทย์ปีหนึ่ง น่ารัก อ่อนหวาน รักสัตว์ ไม่ซับซ้อน และใสซื่อจนตกเป็นเครื่องมือในการแก้แค้นของใครบางคน "เพราะนิเอง…ที่โง่ไปหลงกลคนแบบเขา"

Lihat lebih banyak

Bab 1

EPISODE 01 เวกัส

Adina’s POV

One could begin with the amazing cool breeze that feels the air. One could even begin with a busy arena of the airport as people from all walks of life walked briskly to meet up with their flights.

Or one could decide to begin with the different voices of PSA’s which echoed loudly in the airport, one could clearly hear the French accent as they spoke. I walked with my mini luggage heading to board a taxi to my suite.

Hey there, I’m Adina, a senior hotel staff at the M’hotels back in America. I just arrived here in France because I was commissioned by my company to come here alone to invite a senior professional hotel manager, Ace.

I’m having a meeting with him at a restaurant tomorrow, so I have to arrive at my suite quickly in order to get some rest. Ace wasn't a dangerous man, but he’s not a saint either, so I have to be really careful around him.

“Taxi?” I called out, pointing to a Taxi driver eagerly looking for a passenger. I arrived at my suite at about 8 pm, freshened up and went to bed. Tomorrow is going to be a long day.

****** next day ******

I got up really early, ordered some coffee, and decided to take a little stroll around France. I know you may be wondering why I wasn't prepared for my meeting with Ace, hold up, I can explain.

He had actually called this morning saying he has rescheduled our meeting for the evening today. I was so happy about that because at least I got a chance to explore France for a little while.

After a little morning stroll, I came back to my suite to get dressed for my dinner date with Ace, if that's what it is. Soon enough, it was 3 pm and I had to start preparing because, duh, I'm a lady and ladies take their time when dressing up. If you'd agree with me, signify in the comments.

So back to my dress up. I took out my very pretty dinner gown I had brought with me. Thank goodness I came prepared, I did my makeup, wore some cologne and my hills and soon I was done.

He was supposed to meet me up at my suite because there was a restaurant beneath which served as a great meeting spot. So I had to book one of the suites in it so it would be easy for me. When I was done I went down because apparently, I had to wait for some minutes before he showed up, how disrespectful.

“Sorry I'm late, I was a bit busy with some stuff.”

“It's okay, can we go straight to business?”

“How forward? Won't you at least order something? Like a drink or anything?”

“Nah, I'm fine.”

“Nope, I insist.”

He stood firm by his words and called on a waiter to bring us a bottle of wine. Right after we were served, we went right into business. While we spoke I noticed he threw flirty words at me, but I just pretended not to hear them.

Not sure I mentioned this earlier, but the reason I was commissioned to invite Ace, was because it was the only way I could compete for the post of a hotel manager, and since he was a professional I had to travel all the way to come get him.

I just ignored whenever he threw advances at me and continued the conversation, just then my eyes caught two familiar beings. It was Tyson and Sophie.

They were both seated a few miles away from me and Ace’s table. I got irritated by their presence in an instant. Tyson was my ex-husband and Sophie, whom he was having dinner with, was his first love. Sophie is a well-known beautiful model and the root of my divorce with Tyson.

With mixed feelings, I rolled my eyes at him, which made him chuckle. The look on Sophie's face exhibited jealousy, she gave Tyson a possessive kiss and shot a provocative glare at me. She really thought I gave a fu^k about her relationship with Tyson.

I let out a sneer and secretly gave her my middle finger and shifted my sight away from them. I turned back at Ace to continue my conversation while sipping my glass of wine.

I suddenly started feeling funny and excused myself and headed to the washroom to calm down. Just then Ace showed up in the female bathroom with a smirk on his face. It was then it dawned on me that he must have added anaphrodisiac into my glass of wine as my body was already on fire.

“Hey beautiful”

“ You son of a bit^h,” I said, raising my hands in order to give a resounding slap, but he held my hands before I could.

“Hey, watch it.”

“You added something into my glass didn't you? Huh? ” I screamed with the last strength I could muster in me.

“Come on Adina, don't be so stubborn. Allow me to ease the tension eating you up down there, hmm?”

He was moving closer with every word he uttered until I was pinned to the wall. I tried breaking free, but my strength failed me. Suddenly a muscular figure barged into the scene and it was my husband Tyson.

“Who the hell are you?” Ace asked.

“Leave the lady alone,” Tyson said sternly.

“Stay out of this dude, it's none of your business.”

“I'm afraid my fist doesn't agree with that man.”

“I said get out!...” Ace said, approaching Tyson, but he ended up getting the beating of his life which sent him running.

I just stood there watching the drama they both played with a confused expression. What I was going through right now was far worse than watching these two fights. I was about to fall to the ground as I had lost my balance, but Tyson caught me right on time.

We stayed in that position staring into each other's eyes intensely, my body was on fire already and all I just wanted at that time was to pull him into a kiss as those beautiful hazel eyes shot stares at me.

“Come on Tyson, don't just stand here staring. You should know how I'm probably feeling right now if you were truly my husband. Do something about this, please” I cried inwardly.

I'm so damn wet right now, oh my god, how do I handle this?

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
79 Bab
EPISODE 01 เวกัส
บรื้นนนนนนน!เสียงเหยียบคันเร่งของรถหรูสีดำที่ถูกตกแต่งมาเพื่อการแข่งขันเป็นอย่างดีดังขึ้นเพื่อต้องการทดลองรถก่อนการแข่งขัน ดวงตาคมกริบของคนภายในรถปรายตาไปมองคู่แข่งผ่านหมวกกันน็อกสีดำขาว ก่อนที่จะหันกลับมาตั้งสมาธิกับเส้นทางตรงหน้า แล้ว…ปั๊ง!เสียงปืนยิงขึ้นฟ้าดังขึ้นเป็นสัญญาณออกรถพร้อมกับธงสีดำขาวสะบัดโบกอย่างแรงโดยหญิงสาวที่แต่งตัวเซ็กซี่ที่อยู่ตรงกลางระหว่างรถสองคันบรื้นนนนน!รถแข่งทั้งสองพุ่งตัวออกพร้อมๆ กัน ผ่านเส้นทางของสนาม คนด้านในเหยียบคันเร่งจนเกือบมิดไมล์ ไม่วายที่จะเหลือบมองไปคู่แข่งด้วยหางตา แล้วจัดการเหยียบคันเร่งให้เร็วขึ้นกว่าเดิม"กูลงแสนนึงข้างไอนาวิน" เสียงของคีริวเอ่ยขณะที่สายตายังคงจ้องมองหน้าจอภาพการแข่งขันของน้องชายในกลุ่มที่เป็นเจ้าของสนามจัดการลงแข่งด้วยตัวเอง"สองแสนข้างไอเวย์" กระทั่งเสียงทุ้มของคีรันเอ่ยตอบน้องชายฝาแฝด เรียวปากยกยิ้มพิงหลังนั่งดูการแข่งขันสุดดุเดือดด้วยความสบายใจ"นั้นก็ศึกเพื่อนรัก นี่ก็ศึกสายเลือด กูต้องสนใจอันไหนก่อนดี" ไลก้าเอ่ยขึ้นทั้งที่สายตาเขายังคงสนใจเพื่อนตัวเองที่อยู่ในสนามด้วยความใจจดใจจ่อ ตอนนี้พวกเขากำลังรวมตัวกันอยู่ที่สน
Baca selengkapnya
EPISODE 02 ไม่รู้จักระวัง
ปึก!"เxี้ยไรว่ะเนี่ย..." ร่างสูงที่พึ่งเดินออกจากห้องได้ไม่นานต้องสบถออกมาเสียงดัง เขาไม่ได้รู้สึกเจ็บอะไรมากแต่ยังคงหงุดหงิดเป็นทุนเดิมอยู่แล้วทำให้เขายิ่งหัวร้อนกว่าเดิมเมื่อมีคนเผลอเดินชนเข้า เวกัสช้อนสายตาไปมองคนที่เดินมาชนเขาเต็มๆ ทว่าคนที่กระเด็นล้มลงไปกับพื้นกลับไม่ใช่เขา"ข ขอโทษค่ะ ฉันไม่ทันระวัง" เสียงใสของคนที่กำลังก้มหน้ากุมขาตัวเองไว้เอ่ยเสียงสั่น"เดินไม่รู้จักระวัง" ร่างหนาเอ่ยขณะที่สายตาเขาจ้องมองคนตัวเล็กที่มีเส้นผมปรกจนมองไม่เห็นใบหน้า"ขอโทษจริงๆ ค่ะ" ก่อนที่คนที่เดินชนเขาจะเงยหน้าขึ้น แล้วทัดผมสลวยสยายยาวไว้ที่หูจนเห็นใบหน้าเต็มๆ ดวงตากลมโต ผิวขาวๆ แก้มแดงระเรื่อจากอากาศร้อนระอุ ริมฝีปากบางอมชมพูเป็นธรรมชาติทำให้เวกัสชะงักนิ่งไปทันที"ค คุณเจ็บตรงไหนไหมคะ ฉันขอโทษนะคะ" ร่างเล็กพยายามประคองตัวเองขึ้นเดิน แต่แล้วก็เซเล็กน้อยจนต้องหาที่เกาะ เวกัสจึงก้มมองลงต่ำ ก่อนที่จะเห็นว่าข้อเท้าเธอแดงและเริ่มบวม น่าจะเกิดจากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเมื่อครู่"ทีหลังก็เดินดีๆ ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เธอจะมาเดินเที่ยวเล่นเหมือนในห้าง" เวกัสพูดทิ้งท้ายแล้วรีบเดินออกไปทันที เขาไม่ได้ใจร้ายพอท
Baca selengkapnya
EPISODE 03 ลานเกียร์
@มหาวิทยาลัยmk"ทำไมพึ่งมาวะ" เวกัสหย่อนตัวนั่งลงด้านข้างของเพิร์ธที่เอ่ยถาม ชายหนุ่มในชุดช็อปวิศวะทำหน้านิ่งไม่ยอมตอบ กวาดสายตาไปมองผู้คนทั่วลานเกียร์วิศวะเป็นคณะที่กำลังเรียนอยู่กำลังทำกิจกรรมรับน้องตามประเพณี"มึงก็รู้ว่ามันพยายามหนีการรับน้อง" ไลก้าเอ่ยตอบขึ้นอีกคน เขาเรียนคณะวิศวกรรมศาสตร์นั้นก็รวมถึงเพิร์ธและไลก้าที่เรียนด้วยกัน วันนี้คณะมีการจัดจิกรรมรับน้องซึ่งเขาคือหนึ่งในรุ่นพี่ที่ต้องลงมาดูแลรุ่นน้องปีหนึ่งด้วยการบังคับทางกิจกรรม นั้นคือสาเหตุของการทำหน้าเบื่อหน่ายของเวกัส เขาไม่ชอบที่ต้องโดนสายตาที่มองมาของรุ่นน้องผู้หญิงหลายๆ คนที่ต่างพากันจับจ้องกลุ่มของเขา ซึ่งตอนนี้มันก็ไม่เกินไปกว่าที่คาดไว้สักเท่าไหร่ ทุกสายตาของรุ่นน้องที่กำลังถูกพี่ระเบียบควบคุมกลับหันมามองเขาที่พึ่งนั่งลงบนเก้าอี้ด้านข้างเป็นตาเดียว"พึ่งมาก็เรียกเรตติ้งเลยเหรอมึง" เสียงเล็กที่เดินเข้ามาเอ่ยด้วยท่าทางกวน น้ำขิงเพื่อนสนิทผู้หญิงเพียงคนเดียวของกลุ่มที่มีนิสัยห้าวๆ สามารถเข้ากับพวกกันได้เป็นอย่างดีนั่งลงแล้วยักคิ้วกวนใส่"อยากโดนด่าแต่เช้า?" เวกัสเลิกคิ้วถามน้ำขิงอย่างไม่สบอารมณ์ เขากำลังหงุดหงิดกับส
Baca selengkapnya
EPISODE 04 ไม่ใช่ทาง
@คณะสัตวแพทย์"ไปไหนมาวะ ปล่อยกูนั่งคนเดียวตั้งนาน" เพิร์ธเงยหน้าเอ่ยถามเพื่อนตัวสูงที่พึ่งเดินเข้ามานั่งด้วย"สูบบุหรี่" ซึ่งเวกัสก็เอ่ยตอบนิ่งไปตามประสาเขา"เหรอ กูเห็นมีผู้หญิงเดินตามมึงไปหลังคณะนะ" เพิร์ธเลิกคิ้วถามเพื่อนสนิท ระหว่างที่เขารอเพื่อนหายไปกับผู้หญิงที่เดินตามหลังมานานสองนานคงไม่เพียงแค่ไปสูบบุหรี่ตามที่เอ่ย"รู้แล้วจะถามทำห่าไร" เวกัสไม่ได้มีท่าทีปฏิเสธ"แค่อยากถาม คนนี้คณะอะไรวะ""ไม่ใช่เรื่องของมึง""ไม่รู้ก็ได้วะ แต่สัตวแพทย์ก็ไม่เลวนะ มึงเคยยังวะ""เลิกเสือก""ควxเหอะ""แล้วเมื่อไหร่พวกมันจะมา""ไม่รู้ แต่อยู่ที่นี่นานๆ ก็ดี" เพิร์ธเอ่ยตอบพร้อมกับยกยิ้มบางๆ กวาดสายตาไปมองคนรอบๆ โรงอาหารของคณะสัตวแพทย์ ต่างจากเวกัสที่นั่งทำหน้านิ่งตรงข้ามเขา หลังจากที่พวกเขาเดินออกจากลานเกียร์ก็ถูกโทรตามด้วยน้ำขิงให้มานั่งรอทานข้าวด้วยกันที่ตึกนี้ทั้งที่พวกเขาไม่เคยมาเหยียบเลยสักครั้ง เขาจึงไม่เข้าใจว่าทำไมถึงต้องมาที่นี่"มึงชอบแบบนี้?" เวกัสเอ่ยถามเพิร์ธที่แววตาไม่อยู่กับที่ สายตาร้ายกาจมองรอบๆ ราวกับหาเหยื่ออยู่ตลอดเวลา และที่พูดถึงคณะนี้อยู่บ่อยๆ ก็น่าจะต้องมีอะไรมากกว่านั้น"ก
Baca selengkapnya
EPISODE 05 หน้าคุ้นๆ
"ที่น้ำมันหวานไม่รู้ว่าเพราะร้านหรือคนซื้อกันนะครับ" ไลก้าฉีกยิ้มกว้างแล้วใช้มือดันตัวของน้ำขิงออกเพื่อให้ได้เห็นหน้าคนตัวเล็กชัดๆ ก่อนที่จะหยอดประโยคหวานหยดย้อยที่ทำเอานิชาถึงกับหน้าเหวอไปไม่เป็น"เอ่อ…" นิชาอึกอักอย่างไม่รู้จะตอบอะไร ฉีกยิ้มแห้งๆ ให้ไลก้าเพื่อไม่เป็นการเสียมารยาทต่อหน้าเพื่อนของรุ่นพี่ที่สนิท"ไอก้ามึงหุบปากเลยนะ" จึงเป็นน้ำขิงที่พูดช่วยชีวิตเธอไว้ ส่งสายตาขวางให้ไลก้าใช้ตัวบังคนตัวเล็กไว้"หึ" ไลก้ากระตุกยิ้มเบาๆ เขาแค่อยากแกล้งเพื่อนตัวเล็กเท่านั้น ยิ่งได้เห็นน้ำขิงเดือดมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งชอบใจ ไม่ได้คิดจริงจังที่จะจีบนิชาเลยสักนิดแต่กับเพื่อนคนอื่นก็ไม่แน่"มึงไม่คิดจะแนะนำพวกกูให้น้องเลยหรือไง" เพิร์ธที่นั่งตรงข้ามคนตัวเล็กเอ่ยขึ้นต่อ สายตาของเขามองนิชาอยู่ตลอดเวลา และเป็นสายตาที่ไม่ได้มองแค่เป็นรุ่นน้องทั่วๆ ไปอย่างที่เธอมอง"เฮ้อ…นินี่ไอเพิร์ธ ไอเวกัส ไลก้า เพื่อนสนิทที่คณะพี่" น้ำขิงกรอกตาพ้นลมหายใจยาวๆ ก่อนที่จะแนะนำเพื่อนๆ ของเขาให้น้องรู้จักอย่างไม่ค่อยเต็มใจ"สวัสดีค่ะ" นิชายกยิ้มแล้วไหว้แบบเกร็งๆ ทุกคนในกลุ่มจึงรับไหว้เว้นแต่เวกัสที่ไม่รับไหว้แถมยังเบ
Baca selengkapnya
EPISODE 06 นิชา
แอดด ~"ทิกเกอร์ค้าบ~" ร่างเล็กรีบร้อนวิ่งเข้าไปในคอนโดขนาดพอดีตัวของตัวเอง ทอดสายตามองหาอะไรบางอย่างรอบทั่วห้องแต่ก็ไร้วี่แววในสิ่งที่เธอกำลังตามหา"ทิกเกอร์อยู่ไหน นิกลับมาแล้ว" ร่างเล็กจึงรีบเดินเข้าไปในห้องนอนพร้อมกับเสียงเรียกสื่งนั้นอยู่ตลอดเวลาจนกระทั่ง…เมี๊ยว ~จนกระทั่งได้ยินเสียงร้องของเจ้าแมวขนสั้นสีเทาสายพันธ์ุบริติช ชอร์ตแฮร์ที่เดินเข้ามากระโดดขึ้นบนเตียงนอนของเธอแล้วเลียหางอย่างสบายใจ นิชาพ่นลมหายใจออกอย่างโล่งอก ดีใจที่อย่างน้อยลูกชายของเธอยังซนอยู่แต่ในห้องไม่ออกไปเที่ยวเล่นที่ไหน ทั้งที่วันนี้เธอหายไปเรียนทั้งวัน"นิตกใจหมดเลย" ร่างเล็กว่าพร้อมกับวางของทุกอย่างเดินเข้าไปนั่งบนเตียงนอน และไม่นานเจ้าทิกเกอร์ลูกรักของเธอก็เดินสะบัดหางนวยนาดขยับมาคลอเคลียที่ตักเล็กอย่างแสนรู้"วันนี้เรามาแปรงขน ตัดเล็บกันเนอะ ลูกชายนิจะกลับมาหล่อแล้ว" ว่าแล้วคนตัวเล็กก็ลูบหัวทิ้งท้าย ก่อนที่จะจัดการเปลี่ยนชุดนักศึกษาและหยิบอุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องมารวมไว้แล้วลงมือทำทุกอย่างกับลูกรักของเธอด้วยตัวเอง เพราะความชอบเลี้ยงสัตว์และผูกพันกับมันมาตั้งแต่เด็กทำให้คนตัวเล็กเลือกที่จะเรียนสัตวแพทย์ และ
Baca selengkapnya
EPISODE 07 เพื่อนรักเพื่อนร้าย
@สนามแข่งรถ"ตื่นเต้นจังวะ สามปีกูไม่เคยได้มาเหยียบที่นี่เลย แม่งโคตรเท่เลยวะ" น้ำขิงทอดสายตามองรอบๆ สนามแข่งรถของเวกัสที่เป็นเจ้าของ ถึงจะสนิทกันมาตลอดสามปีที่เรียนด้วยกันมา แต่เธอก็ไม่เคยมาที่นี่เลยด้วยซ้ำ เพราะต้องทำงานตัวเป็นเกลียวตลอดเวลาทุกวันจึงไม่เคยได้มีโอกาสได้เที่ยวเล่นเช่นคนอื่นทั่วไป แต่เมื่อวันนี้ว่างจากงานเสริมทั้งที เธอจึงตัดสินใจที่จะไม่รับงานอื่นทดแทนแล้วให้รางวัลตัวเองด้วยการมาเที่ยวกับเพื่อนสนิทที่ชอบมาสถิตย์ที่นี่อยู่บ่อยๆ"มึงแม่งเวอร์" ไลก้าว่าพร้อมกับส่ายหัวให้เพื่อน"กูรู้ละว่าทำไมพวกมึงถึงมาบ่อยๆ" ขณะที่สายตาของน้ำขิงก็ต้องชะงักจ้องมองไปทางนั้นอยู่นานจนหันมามองเพื่อนๆ เธอช้าๆ หรี่ตามองอย่างจับผิด"อะไรของมึง""เพราะมีผู้หญิงสวยๆ แต่งตัวเซ็กซี่สินะ ถึงได้มาทุกวัน"เพี้ยะ!"อ๊ะ! ไอขิงมึงตบหัวกูทำไม!?" น้ำขิงไม่พูดเปล่า เธอจัดการฟาดมือบางบนหัวของไลก้าอย่างแรง ทำให้เจ้าตัวถึงกับหัวสั่นลูบหัวเสร็จก็หันไปอย่างเอาเรื่อง"หมั่นไส้ อยากตบ" น้ำขิงบึนปากใส่ไลก้า ทั่วสนามมีแต่พริตตี้แต่งตัวเซ็กซี่เต็มไปหมด นั้นจึงเป็นสาเหตุที่ทำให้น้ำขิงรู้สึกไม่ค่อยพอใจ"หึ" ทั้งเพิร์ธก
Baca selengkapnya
EPISODE 08 เลี้ยงตอบแทน
"เรารู้สึกผิดจังพลอย ทำแบบนี้จะดีเหรอ" ร่างเล็กเอ่ยบอกกับเพื่อน ขณะที่มือบางก็สอดประสานเข้าหากันอย่างที่ชอบทำเวลารู้สึกประหม่ากับสิ่งที่กำลังทำอยู่"รู้สึกผิดอะไร ก็เครื่องเสียจริงๆ นี่หนา เราไม่ได้โกหกสักหน่อย" พลอยไพลินเอ่ย สายตาก็มองซ้ายทีขวาทีลุ้นรอกลุ่มแก๊งรุ่นพี่ที่เพื่อนสนิทด้วยอย่างใจดใจจ่อ"แต่มันไม่ใช่เครื่องเราสักหน่อย ถ้าพี่เขาจับได้ขึ้นมาล่ะ""จับไม่ได้หรอก รุ่นนี้มันก็เหมือนกันหมด""เราเกรงใจพี่เขาจัง อุตส่าห์กลับมาทำให้เรา ใจดีจนรู้สึกผิดกว่าเดิมเลย" ถึงตอนนี้นิชาก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดที่ยอมโกหกช่วยเพื่อนสนิท ทั้งที่ต้องทำให้รุ่นพี่ที่สนิทต้องลำบากเพราะเธอ"หนา…สักครั้งแล้วจะไม่ขออีกเลย น่า…เพื่อนรัก คนนี้ชอบจริงๆ" พลอยไพลินออดอ้อนพร้อมกับกระพริบตาปริบๆ"เฮ้อ…ก็ได้ คราวหน้าไม่เอาแบบนี้แล้วนะ" สุดท้ายเธอก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับลูกอ้อนของเพื่อน ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วยอมทำตามแผนเปิดทางให้พลอยไพลินต่อไป"น่ารักที่สุด""พี่เขามานู้นแล้ว…" พลอยไพลินเอ่ยด้วยความตื่นเต้น เริ่มเก็บทรงไม่อยู่เมื่อเห็นว่ากลุ่มของน้ำขิงเริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ"มายก็อด…หล่อลากทั้งกลุ่มเลย" แต่แล้วเธอ
Baca selengkapnya
EPISODE 09 ไม่มีอะไรให้กลัว
"ฉันไม่ได้คิดไปเองหรือเปล่า ทำไมถึงรู้สึกว่าวันนี้หน้าแกมีอะไรแปลกๆ ไป" เสียงแจ้วของพลอยไพลินเอ่ยพร้อมกับเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะด้านข้างของนิชาที่นั่งอยู่ ก่อนแล้ว ก่อนที่เธอจะชะโงกเข้าไปจ้องมองใบหน้าของเจ้าของร่างสวยที่นั่งๆ ใกล้ราวกับกำลังหาสิ่งผิดปกติที่มันฟ้องออกมาให้เธอสงสัย"อะไรเหรอ มะ ไม่มี…" นิชาว่าพร้อมกับเบือนใบหน้า ใช้มือบางปิดใบหน้าของตัวเองเพื่อไม่ให้เพื่อนจับพิรุธ"ไม่ปกติ" พลอยไพลินหรี่ตามองอย่างจับผิดจนกระทั่ง…"ใช่…วันนี้แกแต่งหน้า ปัดแก้มแดงมาด้วย เพื่อนฉันโตเป็นสาวแล้วเหรอ" พลอยไพลินเอ่ยด้วยความตื่นเต้นทันทีที่ดูออก เพราะปกติคนตัวเล็กจะมาด้วยใบหน้าสดที่เนียนใสของเธอทุกครั้ง เติมลิปสติกบางๆ ให้พอแดงระเรื่อ ทว่าวันนี้กลับรู้สึกว่ามีการเติมแต่งหน้าแก้มและสีลิปสติกที่เข้มกว่าเดิมเข้ามาจึงทำให้พลอยไพลินไม่ปล่อยโอกาสที่จะพูดแหย่เพื่อนเล่น"…" นิชานั่งเงียบไม่ยอมตอบเพื่อน เม้มปากแน่นอย่างมีพิรุธออกชัดเจน"เดี๋ยวก่อน…มันต้องมีอะไรแน่ๆ""ไม่มี เราก็แต่งหน้าปกติ""มันไม่ปกติตั้งแต่แกแต่งหน้าแล้ว ฉันว่ามีแน่ๆ บอกมาเลยนะ""ไม่มีจริงๆ" นิชาปฏิเสธเพื่อนท่าเดียว ท่าทีของเธอตอนนี้ไ
Baca selengkapnya
EPISODE 10 ชอบแล้วเหรอ?
"ไหนบอกว่าให้นิมาเลี้ยงขอบคุณ ทำไมถึงชิงจ่ายไปก่อนล่ะคะ?" ร่างบางทอดสายตาไปมองร่างสูงที่ทำหน้าที่ขับรถไปส่งคนตัวเล็ก หลังจากที่ทั้งสองทานอาหารเย็นด้วยกันเรียบร้อยจึงตกลงกันว่าจะกลับกันเลยเพราะด้วยเวลาที่ล่วงเลยมาค่ำมากพอแล้ว"ไว้รอบหน้าค่อยเลี้ยง" เวกัสเอ่ยตอบขณะที่มือหนาก็เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าคอนโดของคนตัวเล็กที่บอกมาตลอดทาง"คะ?""ไว้รอบหน้าเราค่อยเลี้ยงพี่ก็ได้ พี่ไม่คิดว่าร้านนั้นมันจะแพงขนาดนั้น ให้เราเลี้ยงไม่ได้หรอก" เวกัสหันมาบอกกับร่างเล็กเมื่อรถจอดสนิท จ้องใบหน้าสวยในความมืดที่มีแสงรำไรด้วยสายตาที่อ่อนละมุนอย่างไม่เคยเป็นกับใครมาก่อน"เอ่อ...จริงๆ นิจ่ายได้นะคะ" นิชาจึงมีท่าทีเลิ่กลั่กเบือนใบหน้าไปทางอื่น เพราะสู้ต่อสายตาพวกนั้นไม่ไหว"หรือเราไม่อยากไปทานกับพี่แล้วเหรอ""ปะ เปล่าค่ะ นิไม่ได้หมายความว่าแบบนั้น นิแค่เกรงใจ""หึ รีบลงไปเถอะ ดึกแล้ว" เจ้าของใบหน้าคมกระตุกยิ้มมุมปากก่อนที่จะยื่นหน้ามาบอกกับร่างเล็กที่เขินหน้าแดงใกล้ๆ"พรุ่งนี้พี่มารับนะ""คะ?" นิชารีบร้อนหันกลับมาทันทีที่ได้ยินแต่ก็ต้องชะงักค้างไปชั่วขณะเมื่อใบหน้าของเขาและเธอดันชนกันโดยที่จมูกคมของเวกัสดันไปถูแก้ม
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status