FAZER LOGINCompartilhar
INTRO - …. ความโง่งม
Data de publicação:
2026-11-12 06:10:03ความรักเป็นสิ่งงดงาม แต่เมื่อพังลง พันธะที่ผูกจะล่ามหัวใจไว้ตลอดกาล
———— ไอเย็นของลมยามดึกพัดปะทะใบหน้าคมคายของชายร่างสูงสองคนที่ยืนพิงกำแพงด้านนอกคลับ บุหรี่ในมือถูกยกขึ้นสูบ เสียงดนตรีเพลงจากด้านในดังแว่วมาเบาๆ “ทำไมไม่บอกน้องลินล์ว่าบินกลับมาไทย” “งานยุ่ง” คำตอบเสียงห้วนหลุดออกมาพร้อมลมหายใจที่พ่นควันบุหรี่ทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ “มึงกับน้องจะหมั้นกันแล้วนะโรม ดูก็รู้ว่ามึงแม่งไม่ใส่ใจเลย ตอนนี้ณิลินล์กำลังโทษตัวเองว่าทำอะไรผิด มึงถึงขาดการติดต่อไปเกือบเดือน” ถ้อยคำนั้นทำให้มือหนาของโรมชะงัก แต่เพียงครู่เดียวเขาก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าเย็นชาตามเดิม ปลายบุหรี่ถูกเคาะเบาๆ ไม่แยแสประโยคเมื่อครู่สักเท่าไร “ถ้าแค่ต้องการบ่นกู ก็ไสหัวไป ไม่เห็นหรือไงว่างานกูเยอะขนาดไหน” “ณิลินล์มาคลับ อยู่โซนวีสอง” “…อ่า” บุหรี่ที่คีบระหว่างนิ้วถูกยกขึ้นสูบดึงกลุ่มควันเข้าปอด ร่างสูงเพียงแค่พยักหน้าตอบในลำคอ ไม่ได้มีท่าทีใดๆ นอกจากความนิ่งงัน “ไม่สนใจเลย? ถ้ามึงจะเหี้ยขนาดนี้ ขอน้องหมั้นเพื่ออะไรวะ!!” โรมหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะหันมาสบตาแฝดของตัวเอง “มึงเข้าใจคำว่า ธุรกิจ ดีแค่ไหนราม” “ไอ้เหี้ย นี่มึง….!!” มุมปากหยักแสยะยิ้ม เขาไม่ใช่เด็กชายคนเดิมอีกแล้ว ไม่ใช่ โรม ที่เคยเติบโตภายใต้การเลี้ยงดูของครอบครัวทรัพย์หิรัญสกุล แต่คือ โรฮัน เดอรองต์ ทายาทมหาเศรษฐีระดับแนวหน้าของโลก เป็นผู้สืบทอดเพียงคนเดียวของตระกูล คราบความอ่อนโยนในวัยเด็กถูกลบเลือนหาย เหลือเพียงชายหนุ่มที่ิยู่ท่ามกลางอำนาจ ท่าทีสุขุม และเย็นชาเกิดกว่าจะคาดเดาความคิดได้ “ไอ้เหี้ย!! มึงหลอกเพื่อนกูหรอวะ” เสียงท้วงเรียกให้ โรม และ ราม สองพี่น้องฝาแฝดชะงักพร้อมกัน ก่อนจะหันกลับไปมองตามต้นเสียง แล้วก็เพิ่งรู้ว่ามีคนที่ไม่ควรได้ยินบทสนทนาเมื่อครู่ ยืนอยู่ตรงมุมมืด “จับตัวมันเอาไว้” สายตาคมตวัดมองลูกน้องที่ยืนอยู่ พร้อมออกคำสั่งเสียงกร้าว โรมจ้องไปยังชายที่โผล่เข้ามาแอบฟังสนทนาอย่างไร้มารยาท “กูคิดเอาไว้แล้ว คนอย่างมึงไม่ได้จริงจังกับลินล์” มวนบุหรี่ที่เพิ่งจุดสูบถูกจี้ลงในถาดเขี่ย ขายาวยกก้าวอย่างใจเย็นตรงไปหาคนที่กำลังดิ้นทุรนทุรายพยายามสลัดตัวเองออกจากการจับกุม “ถ้ากูปล่อย” ปลายเท้าใหญ่หยุดนิ่งตรงหน้าชายอีกคน เอียงศีรษะเล็กน้อยแล้วถามเสียงเรียบเย็น “สิ่งแรกที่มึงจะทำ คืออะไร” “เรื่องเหี้ยที่มึงพูด กูจะบอกลินล์” พอได้ยินคำตอบ นัยน์ตาคมก็ฉายความอำมหิตออกมาทันที มุมปากเหยียดยิ้มอย่างไร้ความแยแส ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มเข้มออกคำสั่งลูกน้อง “พาตัวมันขึ้นไปชั้นบน” “ครับนาย” รามที่เห็นแววตาเย็นยะเยือกของพี่ชาย เขาจึงรีบคว้าแขนเอาไว้ก่อนร่างสูงของโรมจะก้าวตามไป “โรม กูขอ อย่าทำอะไรเหี้ยๆ ไอ้นั่นมันมากับลินล์” “ถ้ายังอยากได้เงินจากกูไปผลาญเล่น รู้ใช่ไหมว่าต้องทำยังไง” โรมตบลงบนบ่าของน้องชายฝาแฝด แล้วออกแรงบีบเบาๆ พลางขยับหน้ามาเอ่ยเตือนใกล้ๆ ให้ได้ยินเพียงแค่สองคน “หุบปากให้เงียบซะ” รามกำหมัดแน่น ก่อนจะสะบัดมือที่วางบนบ่าออกอย่างแรง ลมหายใจร้อนถอนกระแทกจากอก เขารู้สึกมาตลอด ตั้งแต่โรมย้ายไปอยู่ฝรั่งเศสกับทางฝั่งครอบครัวของแม่ จากเด็กที่เคยอ่อนโยนค่อยๆ เริ่มเปลี่ยนไป ในทุกๆ ครั้งที่โทรคุย น้ำเสียงอีกฝ่ายเย็นลง แข็งขึ้น เหมือนไม่ใช่คนเดิม และเมื่อได้หวนมาเจอกัน สายตาของเด็กน้อยที่เคยบริสุทธิ์คู่นั้นมันกลายเป็นว่างเปล่า ราวกับคนไร้ความรู้สึก “มึงใช่พี่ชายกูจริงๆ หรอวะ ทำไมตอนนี้ เหมือนกูไม่รู้จักมึงเลย พวกเดอรองต์ทำอะไรกับมึง” “พูดจบหรือยัง” “โรม” “กูจะโอนให้หนึ่งล้าน กลับไปเฝ้าคุณหนูของมึงได้แล้วราม” “เข้าใจแล้ว…” เขาพยักหน้าช้าๆ สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคนที่มีใบหน้าเหมือนกัน ก่อนเอ่ยชื่อ “มึงคือ โรฮัน เดอรองต์” เมื่อฟังประโยคนั้นจบ ร่างสูงของโรมก็เดินมุ่งหน้าขึ้นไปชั้นบน ไม่แม้แต่จะหันกลับมามองน้องชายที่ยืนอยู่ด้านหลัง เพราะรีบจัดการปัญหาที่ไม่ควรมีคนรับรู้ รามยืนมองแผ่นหลังกว้างนั้นอย่างนิ่งงัน ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ ไม่คิดเลยว่า ความสัมพันธ์ระหว่างโรมกับณิลินล์ จะถูกยัดเหยียดให้มีค่าเพียงแค่ธุรกิจ หากเธอรู้เข้า….คงเสียใจที่หลงรักคนผิดภายในห้องชั้นบนของคลับชื่อดัง
บรรยากาศเงียบสงันตัดขาดจากความครึกครื้นด้านล่าง ร่างของชายที่ถูกลากตัวขึ้นมาถูกเหวี่ยงลงกลางห้องอย่างไม่ปรานี “มึงชื่ออะไร” ขาแกร่งก้าวตรงมานั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ พลางมองไปยังชายอีกคนอย่างเย็นชา “เสือก” แม้เขาจะยิ้มเหมือนชอบใจคำตอบนั้น ทว่านัยน์ตากลับจ้องอย่างเฉือดเฉือน เหมือนอยากจะพุ่งไปบีบคอให้อีกคนขาดใจตายคามือ “จับมันมัดเอาไว้” หลังคำสั่งกร้าวหลุดจากปากผู้เป็นนาย ข้อมือของชายปากดีก็ถูกดึงกระชากรวบไว้ด้านหลัง เชือกเส้นใหญ่รัดแน่นจนเส้นเลือดปูดขึ้น ก่อนจะถูกกดให้นั่งคุกเข่าตรงหน้าคนบนโซฟาตัวใหญ่ บุหรี่ราคาแพงถูกหยิบขึ้นมาจุดสูบ โรมเอนหลังพิงพนักโซฟา “กูไม่ชอบคนปากดีเท่าไร” “เอาดิ งั้นมึงก็ฆ่ากูทิ้งซะ แลกกับการที่ลินล์จะยกเลิกงานหมั้น” “ถ้าอย่างนั้นมาพนันกันดีไหม เด็กนั่นจะเชื่อคำพูดของใคร ระหว่างมึงกับกู” ขาแกร่งยกไขว้กันอย่างสบายอารมณ์ ก่อนจะใช้ปลายเท้าแตะเข้าบนคางของคนคุกเข่าด้านล่างให้เงยขึ้น ดวงตาคมกริบทอดมองอย่างเย็นชา ราวกับนักล่าจ้องชายที่เปรียบดังเหยื่อชิ้นเล็กที่เขาคิดจะกำจัดทิ้งเมื่อไรก็ได้ ตามต้องการ“กูให้มึงเลือก จะอยู่เงียบๆ เหมือนไม่เคยได้ยินอะไรเลย หรือยังคิดจะปากดี”
“…….” “ถ้าบอกว่าเป็นเพื่อน งั้นมึงคงรู้ว่าลินล์รักกูมากขนาดไหน” เขาปล่อยเสียงหัวเราะเย็นยะเยือกหลุดออกมาผ่านลำคอ ก่อนจะยกปลายบุหรี่ขึ้นสูบอัด แล้วพ่นควันกระแทกอากาศแรงๆ “ผู้หญิงที่จมปลักกับความรักแบบนั้น คงไม่มีทางเชื่อคำพูดของมึง” “ลินล์ไม่ดีตรงไหนวะ มึงรู้ไหม ลินล์แม่งโคตรรักมึง แต่มึงตอบแทนคนที่รักแบบนี้หรอวะ โคตรเหี้ยเลยไอ้สัส!” “ความรัก หึ! ฟังดูน่าตลกดี” ท่ามกลางแสงสลัวตรงบริเวณโถงทางเดิน เสียงสนทนาแว่วออกมาจากห้องที่เปิดประตูแง้มเอาไว้ ร่างเล็กของณิลินล์กำลังยืนสั่นเทาไปทั้งตัว น้ำใสเอ่อคลอเต็มดวงตา ก่อนจะไหลอาบลงมาเงียบๆ ด้วยความรู้สึกเจ็บปวด
Último capítulo
BOUND ซ่อนพันธะ ล่ามใจ ล่ามใจ - 6 ลูกไก่ตัวน้อย…ที่ไร้เดียงสา
…หลายวันต่อมาในทุกๆ วัน ยังมีดอกไม้ช่อโตจากคนไกลถึงฝรั่งเศสสั่งมาส่งให้ที่บ้าน บางวันก็จะมีขนมจากอาเธอร์ส่งมาเหมือนกัน แต่ณิลินล์ให้เหล่าแม่บ้านเอาไปแจกกันกิน ส่วนช่อดอกไม้ เธอจะเป็นคนถือมันขึ้นไปเก็บด้วยตัวเองอย่างทะนุถนอมหลังจากตอนนั้น เธอก็ไม่พูดถึงเรื่องที่ไม่ให้โรมส่งดอกไม้มาอีกเลย เพราะกลัวจะเป็นอย่างเดิม กลัวว่าตัวเองจะทำความสุขหล่นหายห้างสรรพสินค้าเต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังเดินขวักไขว่เลือกซื้อของ บ้างก็เพียงแค่มาเดินเล่นตากแอร์เย็นๆ เพราะอากาศช่วงบ่ายที่ไทยค่อนข้างร้อน“ทำไมแกไม่พาพวกเราไปสนามแข่งบ้าง”“นั่นสิ อยากไปจัง”พอณิลินล์วางสายจากไอลีนน์ที่โทรมาชวนไปสนามแข่ง เพื่อนซี้สองฝาแฝดก็หันมาถาม“เซียร์กับเดียร์อยากไปหรอ” “ก็อยาก นักแข่งหล่อๆ ทั้งนั้น โดยเฉพาะเจคซ์ หล่อมาก!!” เซียร์ญ่าบอก เธอเคยเห็นหนุ่มหล่ออย่างเจย์เลอร์ หรือชื่อที่สาวๆ เรียกติดปากคือ เจคซ์ แม้จะเคยเจอนับครั้งไม่ถ้วน แต่มองทีไรก็เหมือนถูกมนต์สะกด เพิ่งเข้าใจคำว่าหล่อเหมือนไม่มีอยู่จริงก็ตอนได้เห็นเขา“สองพี่น้อง ครามกับไคลน์ ก็งานดีไม่แพ้กัน” นาเดียร์พูดเสริม“ทำไมคนตระกูลนี้หน้าตาดีทุกคนเลยนะ” ณิลินล์ยังไม
BOUND ซ่อนพันธะ ล่ามใจ ล่ามใจ - 5 จะไม่ทำให้ผิดหวัง
…ฝรั่งเศสปัง ปัง ปัง ~เสียงปืนดังสนั่นก้องไปทั่วสนามยิงยามดึกสงัด กระสุนพุ่งจากปลายกระบอกไปเจาะตรงกลางเป้ากระดาษอย่างแม่นยำทุกนัดโรม หรือชื่อที่แวดวงธุรกิจรู้จักกันดีในนาม โรฮัน เดอรองต์ ค่อยๆ ลดปลายกระบอกปืนลง มุมปากยกขึ้นอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเปลี่ยนใส่ลูกกระสุนชุดใหม่กลับเข้าไป รอบตัวของเขาเต็มไปด้วยเหล่าบริวารยืนรายล้อม แต่มีเพียงคนเดียวที่ได้เข้าใกล้ คือมือขวาคนสนิท “นายครับ มีสายเรียกเข้าจากคุณณิลินล์”อินทรา ลูกน้องมือขวาคนสนิทเอ่ยขึ้นจากข้างหลัง ก่อนน้ำเสียงเรียบเฉยของผู้เป็นนายจะเอ่ยตอบ “อืม เอาวางไว้” โทรศัพท์ถูกวางลง เจ้าของใบหน้าขรึมเพียงแค่ก้มมองชื่อที่ปรากฏบนจอครู่หนึ่งด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก และไม่ได้คิดจะกดรับ“อยากดวนปืนหน่อยไหม”“ผมคงไม่มีทางชนะ” ลูกน้องมือขวาเอ่ยพร้อมยิ้มเจือนอินทรา คือคนที่ถูกส่งมาอยู่กับโรมตั้งแต่วัยเด็ก ด้วยความกังวลเรื่องภาษาและการใช้ชีวิต นายใหญ่จึงจัดหาคนไทยไว้คอยดูแลหลานชายเพียงคนเดียวของตระกูลเขาเป็นคนที่เห็นโรมตั้งแต่ยังเด็ก เห็นวันที่ต้องปรับตัว วันที่รอยยิ้มค่อยๆ หายไป จนกลายเป็นชายหนุ่มมาดนิ่งเย็นชาที่ควบคุมทุกอย่างได้แบบในวันนี้“พร
BOUND ซ่อนพันธะ ล่ามใจ ล่ามใจ - 4 …กว่าจะรู้ตัวว่าถลำลึกเกินไป
เข้าสู่เดือนที่สอง หลังโรมบอกว่ากำลังจีบณิลินล์อยู่ จากนั้นทั้งสองก็เริ่มโทรคุยกันบ่อยขึ้น แต่ส่วนใหญ่จะเป็นการโทรเสียงมากกว่าคุยแบบเห็นหน้า“อาทิตย์หน้าก็กลับไทยแล้วนี่คะ”( อืม ครับ )“จะมาที่บ้านไหมคะ เดี๋ยวน้องจะทำของโปรดให้”( รู้หรือไง พี่ชอบกินอะไร )“ที่ไปร้านอาหารด้วยกัน น้องลินล์เห็นพี่โรมสั่ง”( ช่างสังเกตดี ) ร่างเล็กเงียบ แล้วคิดทวนซ้ำๆ ว่าถามดีหรือเปล่า จนสุดท้ายประโยคหนึ่งที่ติดในความสงสัยก็หลุดออกมา“อยู่ที่นั่น…พี่โรมไม่มีใครใช่ไหมคะ” ( จะให้มีใคร ในเมื่อพี่รอคนที่ไทยอยู่ )“ถ้าอย่างนั้น….ก็รีบมาไทยสิคะ” เขี้ยวเล็กกัดงับริมฝีปากของตัวเองเบาๆ อย่างไม่รู้ว่าไปเอาความกล้ามาจากไหน ถึงได้โพล่งแบบนั้นออกไป และพอพูดพวงแก้มก็เริ่มขึ้นสีระเรื่อ อาการร้อนไล่ตั้งแต่ปลายเท้าลามขึ้นมาทั้งตัว แถมปลายสายยังเงียบไม่พูดอะไรเลยสักคำหลังประโยคนั้น“เดี๋ยว…เดี๋ยวน้องไปเรียนก่อนนะคะ”( ครับ )ก่อนวางสาย ณิลินล์ได้ยินเสียงหนึ่งแว่วเข้ามา แต่เธอฟังไม่ถนัดว่าพูดอะไร รู้แค่เป็นเสียงตวาดของผู้ชาย คิ้วบางขมวดชนกันอย่างแปลกใจ แต่ที่ทำให้ห่อเหี่ยวคงเป็นความเงียบของปลายสายก่อนหน้านี้มากกว่า ทั
BOUND ซ่อนพันธะ ล่ามใจ ล่ามใจ - 3 ใสซื่อดี
วันต่อมาช่วงเที่ยง ณิลินล์ออกมาเจอกับโรมตามที่นัดหมายกันเอาไว้ เธอแต่งตัวด้วยชุดสีชมพูน่ารัก เจ้าของรอยยิ้มสดใสไม่ว่าเดินไปทางไหนก็มักจะดึงดูดสายตาของผู้คน และวันนี้เธอได้เดินเคียงไปกับชายหนุ่มตัวสูง ยิ่งทำให้ทั้งสองกลายเป็นจุดสนใจ“อาหารฝรั่งเศสร้านนี้ขึ้นชื่อมากเลยนะคะ” เธอบอก ขณะกำลังเดินไปยังร้านอาหาร“นึกว่าจะพาไปร้านอาหารไทย”“เมื่อวานน้องเห็นพี่โรมตักอาหารไทยน้อยมาก คิดว่าคงไม่ถูกปากแล้ว ก็เลยพามาร้านอาหารฝรั่งเศสแทนค่ะ”“มองพี่ตลอดเลยหรือไง”“…คะ…คือ…ก็พี่โรมนั่งตรงข้ามกับน้องลินล์ไงคะ” เสียงหวานเอ่ยแก้ตัวอย่างติดขัด ทั้งที่ความจริงแล้วเธอมองเขาตลอดเวลายามอยู่ใกล้ เธอรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง มือไม้สั่น พูดจาติดขัด มักจะหลบสายตาบ่อยครั้ง แสดงท่าทีเคอะเขินออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ ทุกอาการนั้นมันเกิดขึ้นเพียงแค่อยู่กับโรมคนเดียว“อ่า….แบบนั้นเองสินะ”“พะ พี่โรมจะกลับฝรั่งเศสเมื่อไรหรอคะ” เพราะทนความเขินอายไม่ไหว คนตัวเล็กจึงรีบเปลี่ยนเรื่องพูดคุย ก่อนที่พวงแก้มของเธอจะแดงเถือกไปมากกว่านี้“คืนนี้”“…แล้วจะกลับมาไทยอีกเมื่อไรคะ”“ยังไม่แน่ใจ คงอีกประมาณสองเดือน”ณิลินล์เม้มปากกลั
BOUND ซ่อนพันธะ ล่ามใจ ล่ามใจ - 2 ….เป็นเด็กดีจังเลยนะ
บนโต๊ะเรียงรายไปด้วยเมนูหลากหลาย ทั้งอาหารไทยและฝรั่งเศสที่จัดเตรียมไว้ โรมได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่น ราวกับเป็นสมาชิกคนหนึ่งของครอบครัว หากไม่มีใครเอ่ยขึ้นมา คงไม่มีทางรู้เลยว่า การเดินทางมายังประเทศไทยในรอบสิบปีครั้งนี้ของเขา มีจุดประสงค์เพื่อเจรจาธุรกิจ“บอกท่านราอูลได้เลยว่าทางนี้ไม่ติดปัญหาอะไร” เจ้าของคฤหาสน์เอ่ยขึ้น ดวงตาคมเข้มมองไปยังตัวแทนของตระกูลใหญ่ที่ถูกส่งมาคุย ก่อนคนเป็นภรรยาจะเสริมขึ้นมา“โรมจะได้อยู่ดูแลบริษัทที่ไทยใช่ไหมลูก”“ครับ”“แบบนี้ก็อยู่ไทยยาวเลยน่ะสิ”“ยังครับ” โรมตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสุขุม “ผมแค่มาปิดดีลรอบนี้ แล้วต้องบินกลับฝรั่งเศส”“อ้าว น้านึกว่าจะได้อยู่ยาว พ่อเขาเองก็คงดีใจ”“รายละเอียดสัญญาผมจะจัดการส่งมาให้พิจารณาอีกครั้ง ก่อนเซ็นอย่างเป็นทางการ หลังจากนั้นผมจะกลับมาเริ่มโปรเจกต์” เขาวางแก้วน้ำเปล่าลง สายตาคมมองตรงไปยังคู่สนทนาที่เป็นประธานใหญ่ของทุกบริษัทในเครือทรัพย์หิรัญสกุล“อืม ตามนั้นแล้วกัน ทางเรายินดีที่จะได้ร่วมทำงานใหญ่กับเดอรองต์”“ครับ ทางเดอรองต์ก็รู้สึกเป็นเกียรติ ที่จะได้ร่วมลงทุนกับทางทรัพย์หิรัญสกุล” สายตาคมทอดไปยังร่างเล็กที่นั่งอ
BOUND ซ่อนพันธะ ล่ามใจ ล่ามใจ - 1 เจอกันในรอบหลายปี
…ย้อนกลับไปเมื่อหนึ่งปีก่อนณิลินล์ เด็กสาวอายุยี่สิบเอ็ดปี เธอเป็นเจ้าของรอยยิ้มสดใสที่ใครเห็นต่างก็พากันหลงรัก “หนูลินล์”“ขา~มี้”“หนูถามพี่โรมให้มี้หน่อยสิคะ ชอบทานอะไรเป็นพิเศษหรือเปล่า มี้กลัวถ้าทำของที่ชอบตอนเด็กแล้วจะไม่ถูกปาก ไปอยู่ฝรั่งเศสซะนานอาจจะไม่คุ้นกับอาหารไทยแล้ว”เพราะวันนี้ที่บ้านมีนัดทานข้าวกับตัวแทนของตระกูลเดอรองต์ คุยเรื่องธุรกิจที่กำลังจะร่วมลงทุน และคนคนนั้นก็คือโรม เด็กชายที่เคยเติบโตในบ้านหลังนี้ ก่อนจะย้ายไปอยู่ฝรั่งเศสตั้งแต่ยังเล็ก พอรู้ว่าเขาจะกลับมาทุกคนในบ้านจึงตื่นเต้นและดีใจที่จะได้เจอโดยเฉพาะณิลินล์…เธอไม่เคยลืมพี่ชายที่แสนดีในวันนั้น“ลินล์ดีใจจังเลยค่ะมี้” รอยยิ้มหวานระบายบนใบหน้าสวยจิ้มลิ้ม เมื่อได้ยินชื่อของชายหนุ่มที่ไม่ได้เจอตั้งแต่ย้ายไปฝรั่งเศสเมื่อวัยเด็ก โชคดีที่ยุคนี้สามารถติดต่อกันผ่านอินเตอร์เน็ตได้ ณิลินล์จึงขอช่องทางติดต่อของโรมเอาไว้จากราม ทว่า ผ่านมาหลายปี เธอนับจำนวนครั้งที่คุยกันได้เลย เพราะทางนั้นแทบไม่เคยตอบข้อความ จนเธอต้องส่งแชตไปซ้ำๆ หลายครั้ง เมื่อรู้ข่าวว่าทางครอบครัวเดอรองต์ส่งตัวโรมมาที่ไทยเพื่อเจรจาธุรกิจกับทางฝั่งต
Você também pode gostar
เจ้าสาวมาเฟีย
มดตัวจี๊ด39.0K visualizaçõesซีรีส์ มืดมน (ถ่อย+ปิ๊งรักสาวอ้วน+ทางผ่านจอมเถื่อน)
ณิการ์89.0K visualizaçõesสาวใช้มาเฟียตาบอด
ceres16.2K visualizaçõesมาเฟียคลั่งรัก
ยัยแม่มดแสนน่ารัก166.9K visualizaçõesStory Of Love รักร้ายๆ ของเธอ คุณยอดนักสืบ
หนูพรชิตา110 visualizaçõesปรปักษ์คลั่งรัก
ซากิระ1.3K visualizaçõesเมียเด็กคนโปรดของเจ้าพ่อมาเฟีย
Mayji Mirin7.0K visualizaçõesBAD GUYS พิษรัก มาเฟียแฟนเก่า
ยี่สิบห้าเมษา ฯ.228 visualizações
