เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 5
ปรับปรุงล่าสุด:
2025-11-17 20:35:36สายตากรุ้มกริ่มมองใบหน้าสะสวยของคนในอ้อมแขนแล้วเหยียดยิ้มด้วยความลำพองใจ แต่ในจังหวะที่กำลังจะพาตัวนางแบบสาวออกไปจากทางเดิน เสียงทุ้มของใครบางคนก็ดังขึ้นขัดจังหวะเสียก่อน
"สวัสดีครับ คุณคณิน"
สิ้นเสียงทักทายบรรยากาศรอบตัวก็เปลี่ยนไปในเสี้ยววิพร้อมกับอ้อมแขนที่คลายออกอย่างไม่รู้ตัว
ยูกิชำเลืองมองสีหน้าเคร่งเครียดของคณินเพียงนิด ก่อนจะอาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายละความสนใจจากเธอ รวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายสะบัดตัวออกจากการกอดรัดแล้วโผเข้าหาชายผู้มาใหม่แทน
อาร์มรีบอ้าแขนรับเอาร่างอ่อนปวกเปียกเอาไว้ได้ทันท่วงทีก่อนที่เธอจะร่วงลงไปกับพื้น สายตาคมกริบตวัดมองคู่แข่งเป็นเชิงปรามเมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะก้าวเข้ามาใกล้
คณินขบกรามแน่น มองเหยื่ออันโอชะที่กำลังตกไปอยู่ในอุ้งมือของคนอื่นด้วยสายตาไม่พอใจ แต่เพราะอำนาจที่ด้อยกว่าจึงทำให้เขาไม่สามารถงัดข้อกับคนตรงหน้าได้ นอกจากเอ่ยขอด้วยน้ำเสียงสุภาพ
"ผู้หญิงของผมเมามากไปหน่อยเลยเสียมารยาทกับคุณปกรณ์ ผมต้องขอโทษแทนเธอด้วยครับ"
"มะ...ไม่ใช่" ยูกิเบิกตากว้าง รีบท้วงสถานะที่ถูกยัดเยียดให้อย่างไม่เต็มใจด้วยน้ำเสียงเบาหวิว
"อึก ช่วย ... ช่วยฉันด้วย"
ดวงตาวาววับเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำใส ๆ ช้อนขึ้นมองแล้วเอ่ยเว้าวอนเสียงสั่น มือเล็กกำเสื้อเชิ้ตของชายหนุ่มแน่นจนยับยู่หวังให้เขาเป็นที่พึ่งสุดท้ายแม้อีกฝ่ายจะเป็นชายแปลกหน้าสำหรับเธอ
"ช่วย? แล้วฉันจะได้อะไร?"
อาร์มแค่นหัวเราะในลำคอแล้วก้มลงมากระซิบถามคนในอ้อมแขน ในขณะที่สายตาเย็นเยียบยังคงไม่ละไปจากคู่แข่งที่คิดจะฉกฉวยเอาของ ๆ เขาไปอย่างหน้าด้าน ๆ
"ทะ...ทุกอย่าง"
"ทุกอย่าง?"
"จะเอาเท่าไหร่ กะ..ก็บอก ฉัน อึก ฉันยอมจ่าย"
เพราะเงินทองเป็นแค่ของนอกกาย จะกี่แสนกี่ล้านยูกิก็ยินดีจ่ายหากมันทำให้รอดพ้นจากเงื้อมมือของคนหวังดีประสงค์ร้ายไปได้ เธอจึงให้คำมั่นสัญญาไว้ก่อนที่ภาพทุกอย่างจะเลือนรางลงจนกลายเป็นความดำมืด
โดยที่เธอไม่รู้ตัวเลยว่าคำสั้น ๆ คำนั้น จะกลายมาเป็นพันธนาการที่ทำให้เส้นทางชีวิตของเธอ ... ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
เมื่อได้ยินในสิ่งที่ต้องการแล้วริมฝีปากหนาหยักก็เหยียดยิ้มด้วยความพึงพอใจ มือขวาโอบรัดประคองร่างอ่อนปวกเปียกของนางแบบสาวเอาไว้แนบอกแล้วเหลือบตาขึ้นมองชายอีกคน แววตาคมกริบสะท้อนประกายความเย้ยหยันออกมาไม่ปิดบัง
"คุณคณินคงไม่ว่าอะไร...ใช่ไหมครับ?"
แม้จะอยากทัดทานแล้วดึงตัวนางแบบสาวกลับคืน แต่ด้วยอำนาจและสถานที่ทำให้คณินทำได้เพียงซ่อนความไม่พอใจไว้ใต้รอยยิ้มบาง ๆ แล้วตอบกลับไปด้วยท่าทีสุภาพ
"ในเมื่อคุณยูกิสะดวกใจจะไปกับคุณปกรณ์ งั้นผมคงต้องขอตัวก่อน"
คณินกำหมัดแน่นพยายามคุมสีหน้าให้เป็นปกติ หันไปส่งสายตาให้ลูกน้องยื่นกระเป๋าให้ฝ่ายตรงข้ามก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปพร้อมอารมณ์โกรธเคืองที่เสียเหยื่ออันโอชะทั้งที่กำลังจะถูกป้อนถึงปากไปต่อหน้าต่อตา
รอกระทั่งคู่กรณีเดินจากไปแล้วลีโอก็ตั้งท่าจะเข้ามาช่วยประคองนางแบบสาวตามหน้าที่ เพราะรู้ดีว่าพักหลังมานี้เจ้านายหนุ่มไม่ชอบให้ใครแตะเนื้อต้องตัวสักเท่าไหร่หากไม่มีกิจธุระ ทว่าพอสบเข้ากับสายตาดุดันที่ตวัดมองมาในจังหวะที่กำลังจะแตะลงบนต้นแขนของนางแบบสาว เขาก็รีบเก็บมือแล้วถอยกลับไปยืนจุดเดิมอย่างว่องไว
"วันนี้นายจะกลับเพนท์เฮ้าส์หรือพักที่นี่ครับ"
"ที่นี่"
อาร์มย่อตัวลงช้อนร่างไร้สติของนางแบบสาวขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว ใจแกร่งกระตุกไหวเล็กน้อยเมื่อกลิ่นกายสาวหอมฟุ้งลอยขึ้นแตะจมูก
"ไปกดลิฟต์"
อาร์มสั่งการด้วยน้ำเสียงราบเรียบแล้วรีบพาตัวเธอขึ้นไปยังชั้นบนสุดซึ่งเป็นห้องพักส่วนตัวของผู้บริหารก่อนที่จะมีใครทันสังเกตเห็น
ทันทีที่ซีอีโอหนุ่มวางร่างอ้อนแอ้นลงบนเตียงนุ่ม สาวใช้ที่ลีโอระบุตัวให้ขึ้นมาช่วยดูแลความเรียบร้อยก็ก้าวเท้าตามเข้ามาในห้องนอนพร้อมกับผ้าขนหนูและอ่างน้ำอุ่นในมือ
แววตาเป็นประกายเมียงมองใบหน้าสวยเก๋ของคนที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่บนเตียงด้วยความอยากรู้อยากเห็น ก่อนจะสะดุ้งแล้วหลุบตาลงต่ำหลังสบเข้ากับสายตาตำหนิของลีโอที่ส่งมาให้
"นายจะให้ผมตามคุณนัทหรือคุณเกมส์ไหมครับ"
"ไม่ต้อง"
อาร์มบอกปัด ด้วยปริมาณยาที่เธอได้รับไม่มากพอจนถึงขั้นเป็นอันตราย อีกทั้งการมีประวัติรักษาตัวหรือตรวจร่างกายก็อาจสร้างปัญหาให้เธอได้ในภายหลังหากมีภาพหลุดหรือข่าวลือทำนองว่าเธอเมามายผิดปกติแพร่งพรายไปจนถึงหูของนักข่าว
"ดูแลเธอให้ดี"
"เจ้าค่ะ"
สาวใช้รับคำแล้วก้มหน้าก้มตาเช็ดเนื้อตัวให้กับนางแบบสาวอย่างเบามือ แววตาชื่นชมแอบมองคนหลับเป็นระยะ ๆ
ไม่นึกไม่ฝันว่าวันหนึ่งจะได้เจอดาราที่ตัวเองแอบปลื้มมานาน เพราะถึงจะเป็นเพียงแม่บ้านแต่ก็เคยเห็นหญิงสาวผ่านทางหน้านิตยสารและข่าวบันเทิงตามหน้าจออยู่บ่อยครั้ง
ทว่าไม่กี่นาทีต่อจากนั้น สีหน้าแช่มชื่นก็แปรเปลี่ยนเป็นกระอักกระอ่วน มือที่กำลังจะปลดสายชุดเดรสตัวยาวชะงักเล็กน้อยเมื่อพบว่าเจ้านายหนุ่มยังยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ไปไหน
"อ่า"
ครั้นจะเอ่ยปากทักท้วงก็ใจไม่กล้าพอ สาวใช้จึงได้แต่อ้ำอึ้งอึกอัก ชำเลืองมองชุดเก่าที่อยู่บนร่างอ้อนแอ้นอรชรสลับกับเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดที่วางอยู่บริเวณปลายเตียงไปมาอย่างชั่งใจ
อาร์มขมวดคิ้วแน่นด้วยความหงุดหงิดกับความชักช้าอืดอาด เอาแต่จด ๆ จ้อง ๆ แล้วไม่ยอมทำอะไรต่อเสียที กระทั่งสบเข้ากับแววตาที่มีความเกรงใจระคนหวาดกลัวของเจ้าหล่อน
"มีอะไร!?"
น้ำเสียงดุดันทำเอาสาวใช้สะดุ้งโหยงสุดตัว ช้อนตาขึ้นมองใบหน้าเคร่งขรึมของเจ้านายหนุ่มแล้วรีบก้มหน้างุดด้วยความเกรงกลัว ก่อนจะอ้อมแอ้มพูดในสิ่งที่อยู่ในใจเสียงแผ่ว
"เอ่อ นะ..นายใหญ่จะให้อิฉัน อ่า เปลี่ยนเสื้อผ้าให้คุณผู้หญิงเลยไหมเจ้าคะ"
"อ้อ...อืม"
เป็นอันเข้าใจตรงกันทันทีว่าทำไมสาวใช้จึงยังรั้งรอ อาร์มกระแอมไอแก้เก้อ กลบเกลื่อนที่เผลอจับจ้องนางแบบสาวจนเกินพอดีแล้วหมุนตัวยืนหันหลังให้คนทั้งคู่
บทล่าสุด
Bad Trap กับดักรักร้าย ตอนพิเศษ 12
ไม่ถึงชั่วโมงรถยนต์คันหรูก็แล่นเข้ามาจอดในซอยซอยหนึ่งของย่านชุมชน คิ้วเรียวเลิกขึ้น สีหน้าแปลกใจเมื่อพบว่าจุดที่สามีพาเธอมานั้นใกล้กับมหาวิทยาลัยเก่าซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตัวคฤหาสน์ของตระกูลอนุรักษานั่นเอง"นี่มันแถวมอที่กิเคยเรียนนี่คะ""ครับ พอดีพี่เสิร์จเจอร้านขนมร้านหนึ่ง คิดว่ากิน่าจะชอบ"อาร์มให้เหตุผลที่พาเธอมาข้างนอกโดยปราศจากลูกน้องแล้วลอบอมยิ้ม คว้ามือเรียวมาเกาะกุมก่อนจับจูงให้เธอเดินตามเข้าไปในคาเฟ่ที่ตั้งใจพาเธอมาเยี่ยมชมยูกิก้าวตามเข้าไปด้านในอย่างไม่เรื่องมาก และทันทีที่มองเห็นการตกแต่งด้านในของร้านดังกล่าว ดวงตาก็เบิกกว้างลุกวาว หันซ้ายหันขวามองไปรอบ ๆ ตัวด้วยความตื่นตะลึง"สวยจัง"ถึงผนังของตัวร้านจะเป็นเพียงสีขาวครีมเรียบ ๆ ทว่าการตกแต่งไม่ว่าจะเป็นภาพวาดสีน้ำ ภาพถ่ายแนววินเทจ เฟอร์นิเจอร์ที่ใช้ล้วนจัดวางและคลุมโทนสีกันได้อย่างกลมกลืนลงตัวอีกทั้งยังมีความเขียวขจีของต้นไม้ซึ่งจัดวาง แบ่งเป็นโซนสวนรับลมธรรมชาติบริเวณด้านข้างของตัวร้านนั้นให้ความรู้สึกเหมือนที่นี่คือบ้านหลังเล็ก ๆ ที่แสนอบอุ่น เต็มไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นของขนมหวานยูกิถลาเข้ามายืนเกาะตู้กระจก โน้มใบหน้าลงไปใกล้
Bad Trap กับดักรักร้าย ตอนพิเศษ 11
ต้นไม้ส่งก้อนซาลาเปาให้ภรรยาที่เดินเข้ามาขออุ้มบ้างแล้วหันมาพยักหน้าเห็นด้วย คำบางคำสะกิดให้หวนนึกถึงเรื่องราวในอดีต ตอนที่เคยถูกพี่ชายปั่นหัวและยุแหย่ภรรยาให้หาสามีใหม่ พลันความแค้นพุ่งขึ้นมาจุกอก"นั่นดิเฮีย! จะขึ้นทำไมเนี้ย เป็นหุ้นเหรอ? ฮ่า ๆ" ต้นไม้ตะโกนถามแล้วลอยหน้าลอยตาใส่อย่างย่ามใจ"ไอ้ไม้!"บดินทร์ตวาดเสียงกร้าว ใบหูแดงระเรื่อขึ้นที่ถูกล้อเลียน ยิ่งเห็นอีกฝ่ายยักคิ้วหลิ่วตาใส่ ความอดทนที่มีอยู่น้อยนิดก็ขาดผึง ตวัดปลายเท้าเข้าใส่ช่วงสีข้างของน้องชายเต็มแรง "โอ๊ย! เฮีย! นี่เอาจริงเหรอ""ก็เออสิวะ"ครั้งเดียวคงไม่พอ บดินทร์จึงตวัดปลายเท้าใส่อีกรอบ หากแต่ครั้งนี้ต้นไม้ว่องไวกว่า เบี่ยงหลบพร้อมลากเข้าคนข้าง ๆ มาเป็นกำแพงมนุษย์ ส่งผลให้ลูกเตะนั้นลอยเข้าไปปะทะกับลำตัวของเจ้าของบ้านแทน"ไอ้ดิน! มึงเตะกูทำไม!"อาร์มโวยวายดังลั่นพลางลูบคลำบั้นเอวป้อย ๆ ถึงอีกฝ่ายจะผ่อนแรงลงไปหลายส่วนเมื่อเห็นว่าคนที่โดนเป็นเขา แต่แรงกระแทกก็ยังสร้างความเจ็บปวดให้อยู่ดี"มึงเสือกเข้ามาขวางทำไมล่ะ" บดินทร์เถียงหน้าตายก่อนจะชี้ไปยังตัวต้นเหตุตัวจริง "ถ้ามึงจะเตะคืน มึงก็เตะมัน""กูจะเตะทั้งมันทั้งมึงเนี
Bad Trap กับดักรักร้าย ตอนพิเศษ 10
@สองปีต่อมา"ไง~ เจ้าซาลาเปาของน้า ฮึ้ยยย จ้ำม้ำจริงโว้ยย"ต้นไม้โฉบเข้ามาแย่งร่างอ้วนกลมของสโนว์ หลานสาวตัวน้อยจากพี่สาวต่างสายเลือดมาอุ้มไว้แนบอก ก่อนจะโน้มใบหน้าเข้าไปฟัดพุงขาว ๆ ด้วยความมันเขี้ยวเรียกเสียงหัวเราะเอิ้กอ้ากให้ดังลั่นไปทั่วห้องนั่งเล่นความนุ่มนิ่มเด้งดึ๋งและความน่ารักน่าชังยามส่งเสียงอ้อแอ้ของหลานสาววัยขวบเศษที่กำลังอยู่ในช่วงช่างพูดช่างเจรจาทำเอาต้นไม้ติดอกติดใจจนต้องแวะเวียนมาหาทุกอาทิตย์อาร์มพ่นลมหายใจแรง ๆ ด้วยความหงุดหงิด ตั้งท่าจะเข้าไปแย่งเอาตัวลูกสาวสุดรักกลับคืน ทว่าอีกฝ่ายกลับเบี่ยงตัวหลบแล้วเดินหนีไปอีกทางโดยใช้โซฟาที่มีเหล่าสาว ๆ นั่งทานของว่างอยู่เป็นโล่กำบัง"อย่างกดีวะเฮีย มีลูกน่ารักก็แบ่ง ๆ กันเลี้ยง""มึงอยากมี ก็ไปทำของตัวเองสิวะ""ก็ทำแล้วแต่ยังไม่มานี่หว่าา ขอซ้อมเลี้ยงก่อนดิ"ต้นไม้ลอยหน้าลอยตาตอบอย่างยียวน ก่อนจะชูร่างของซาลาเปาขาวผ่องให้ลอยขึ้นสูงเหนือหัวแล้วเขย่าเบา ๆ เรียกเสียงหัวเราะอารมณ์ดีให้ดังขึ้นอีกระลอก พลันมุมปากก็ยกยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาวาววับเกเรอย่างนึกสนุกเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นผู้มาใหม่อีกสองคนกำลังเดินตรงเข้ามา"เฮีย! มาขอวิธีทำลู
Bad Trap กับดักรักร้าย ตอนพิเศษ 9
"ครั้งแรกที่เจอ เหตุการณ์มันไม่น่าพิสมัยเท่าไหร่นักครับ แต่สิ่งแรกที่ทำให้ผมสะดุดก็คือดวงตาเป็นประกายคู่นี้ของเธอ"พูดจบอาร์มก็หันไปสบสายตาลึกซึ้ง ดึงมือเล็กมาเกาะกุมแล้วพูดต่อโดยที่สายตายังคงสบประสานกัน"มันทำให้ผมรู้สึกใจเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เธอทั้งสดใส ทั้งใจดี เปรียบเสมือนแสงสว่าง แตกต่างจากผมในตอนนั้นอย่างสิ้นเชิง เพราะฉะนั้นผมถึงตกหลุมรักเธอตั้งแต่แรกเห็นครับ"กรี๊ดดดดดดด~ / ใครไหวไปก่อนเลยค่ะ / โอ๊ยยย ขอยาดมที อิจฉาจนจะเป็นลมแล้วว~เสียงโอดครวญของเหล่าสาว ๆ ที่โดนความละมุนของเจ้าบ่าวทารุณจนใจดวงน้อย ๆ หลอมละลายดังระงมไปทั่วห้องจัดเลี้ยง"แล้วตอนเจ้าบ่าวเจอมิเชล ใจเต้นแรงบ้างไหมคะ" มิเชลถามติดตลกแล้วแกล้งเก๊กหน้าสวย กะพริบตาออดอ้อนอาร์มทำหน้าครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ ชำเลืองมองสีหน้าคาดหวังของเพื่อนสนิทภรรยาแล้วตอบตามความจริง"ใจเต้นครับ....เต้นในอัตราปกติ เพราะถ้าตอบว่าไม่เต้น นั่นคงแปลว่าผมไปคงดาวอังคารแล้ว"สีหน้าตื่นเต้นดีใจกลายเป็นยิ้มค้างในทันทีที่ฟังประโยคหลังจบ มิเชลถอนหายใจพรืด ทำท่ามองค้อนอย่างไม่จริงจังนักแล้วหันไปทวงคำตอบจากเจ้าสาวบ้าง"ไม่คุยกับเจ้าบ่าวแล้วค่ะ
Bad Trap กับดักรักร้าย ตอนพิเศษ 8
บัตรเชิญนับพันถูกจัดส่งไปให้แขกเหรื่อที่มีหน้ามีตาในสังคม ไม่ว่าจะเป็นนักธุรกิจที่ติดอันดับท็อป ๆ หรือเหล่าคนในวงการบันเทิงแนวหน้าและด้วยอำนาจกับเม็ดเงินที่มีอยู่อย่างเหลือเฟือ ทำให้ในเวลาเพียงไม่กี่วันทุกอย่างก็ถูกเนรมิตขึ้นมาตามความต้องการอย่างรวดเร็วและครบถ้วน ยิ่งใหญ่อลังการสมการรอคอยเวทีขนาดใหญ่ตกแต่งด้วยดอกไม้สดพร้อมประดับประดาด้วยระย้าคริสตัลสะท้อนกับแสงไฟส่องประกายระยิบระยับ ในขณะที่จอก็ฉายภาพความประทับใจที่ร่างอรชรของเจ้าสาวในชุดแต่งงานตัวยาวสีขาวบริสุทธิ์สุดหรูสไตล์คลาสสิค ดวงหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางบาง ๆ ทว่ากลับยิ่งส่งให้เธอดูสวยหวาน น่าทะนุถนอม ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูนู้ดคลี่ยิ้มตลอดเวลามือเรียวสอดคล้องเข้ากับท่อนแขนแกร่งยืนเคียงคู่กับเจ้าบ่าวร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิท ทรงผมถูกเซตให้เข้าทรงรับกับใบหน้าหล่อเหลาซึ่งประดับด้วยรอยยิ้มบาง ๆ แววตาเปี่ยมด้วยความสุขสมไม่ต่างกันฝ่ามืออุ่นจัดวางทาบลงเหนือสะโพกกลมกลึงขณะที่ปลายจมูกโด่งคอยวนเวียนแต่จะขโมยหอมแก้มเจ้าสาวราวกับอดใจไม่ไหวตลอดการสัมภาษณ์ เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดจากบรรดาสาวโสดและรอยยิ้มชอบอกชอบใจจากเหล่าผู้หลักผู้ใหญ่ได้เป
Bad Trap กับดักรักร้าย ตอนพิเศษ 7
จากนั้นภายในห้องพักก็มีเสียงทุ้มคอยชวนคุยอยู่เป็นระยะ ๆ แม้จะไม่มีเสียงใด ๆ ตอบกลับมา ทว่าบทสนทนาที่ไม่สมบูรณ์นี้ กลับทำให้หัวใจสองดวงรู้สึกอบอุ่นและพองโต อิ่มเอมกับความสุขของการรอคอยการพบหน้าอย่างประหลาดใบหน้าหวานประดับด้วยรอยยิ้มไม่จาง ทอดมองสามีที่บัดนี้กำลังจะกลายเป็นคุณพ่อมือใหม่ด้วยสายตาอ่อนโยน หลังนั่งฟังคนขี้เห่อพูดคุยกับหน้าท้องแบนราบของเธอด้วยสีหน้าเปี่ยมสุขมาร่วมสิบนาทีไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาเห่อลูกคนแรกแค่ไหน เพราะขนาดยังไม่ทันคลอด คุณพ่อก็เล่นจัดแจง วางแพลนในอนาคตให้ลูกน้อยเสร็จสรรพจนเธอต้องรีบเบรกว่ารอให้ลูกโตแล้วตัดสินใจด้วยตัวเองดีกว่าไหมแต่สุดท้ายก็ต้องยอมเออออตามน้ำหลังพ่อคุณทำท่ากระเง้ากระงอดใส่อย่างแง่งอนทั้งที่เมื่อกี้ยังยิ้มแย้ม หัวเราะกับหน้าท้องของเธอไปหยก ๆ ความไบโพลาร์ของคุณพ่อทำเอาเธอตามอารมณ์ไม่ทัน ได้แต่กะพริบตาปริบ ๆตกลงคนที่ฮอร์โมนสวิงควรเป็นเธอหรือเปล่า ไหงกลายเป็นคนท้องที่ต้องมานั่งเอาอกเอาใจเขาแทนละเนี้ย?"ที่รักครับ ถ้าคนแรกเป็นผู้หญิง คนต่อไปพี่ขอผู้ชายนะ""กิจะเลือกได้ยังไงละคะ พี่ต้องไปบอกคนทำนู้นน~ ""งั้นพี่คงต้องทำไปเรื่อย จนกว่าจะได้ลูกชายสัก
