LOGINDenicery Marie Juaneza always feel being neglected by someone she truly loves. She had given a thought that her life is as perfect as she planned it very well. Iniwan siya sa mismong kasal niya. Hindi naging madali ang pagsulong niya lalo pa't isang dekada ang pinagsamahan nila ng taong nang-iwan sa kaniya sa altar. Then, she met again Paulo Constancia and Ynigo Romualdez—her childhood bestfriends. Hindi niya matandaan ang dalawang lalaki pero habang nakakasama niya ang mga ito, lalabas ang katotohanang pansamantalang nawala sa kaniyang batang isipan. Ang mga nararamdamang matagal na itinago ay lalabas at maisisiwalat. Sino ang totoong baleleng ng buhay niya? Gaya ng sa kantang Baleleng, matatagalan kaya ang paghihintay nila sa tamang panahon at tamang pag-ibig?
View MoreI just woke up because of the sound of my alarm clock. The morning, on the other hand, is tumultuous. I am still in the middle of a break but the happy times of my life seem to be over.I have prepared myself for the new life I will face. Maybe, it’s really hard, but I can handle it. I have to. I was not mistaken when I said that my happy time was over, because later on Ate Frey called me."Hello, madam? Tapos na po ba ang siesta?"Nagulat ako sa tono ng pananalita ni Ate Frey. Is she this type of a boss? My knees seem to tremble at her every day."It's been two days, Madam Denice," she added but now in a calm tone."Two days?" I asked, confused.What does she mean?"You heard me right, Denice. Two days ka nang natutulog diyan sa lungga mo. I am considering myself lucky because I've talked to you, finally."I am in a state of shock after I heard that. With the undeniable sincerity and seriousness f
I often find myself walking through the park by my own. The beautiful trees, the way the yellow and red leaves crumple under my feet every step I take. When the flowers bloom and how it's the most spectacular sight you could ever imagine seeing, all the different colors that appear.But now, it totally feels different than before. This is my last day.The last day staying with the persons I truly love. The last day that I need to cherish."Gaga ka!" sigaw ng isang babae na nagmula sa aking likuran. "Nag-eemote ka ba?"Agaran kong pinunasan ang luha sa aking mata bago humarap sa matalik kong kaibigan. One long month has passed. It felt like decades. We haven't loss our communication but this is the right time to see her personally, again, for the last time until 5 years."Tanga, hindi ako nag-eemote!" patutsada ko kaagad. "Napaka-mapanghusga mo pa rin! Personal development naman, Joyce."
Tahimik lang akong nakaupo ngayon sa isang coffee shop. Kanina pa ako sinesermunan ni Joycelyn. Sandamakmak na mura na ang natatanggap ko mula sa kaniya. Sumasakit na ang tainga ko at tulig na tulig na talaga ako."Tangina kasi talaga, Denicery!" muli niyang sigaw. Inilagay ko ang iilang hibla ng buhok ko sa aking mukha dahil sa matinding kahihiyan."Bakit parang kasalanan ko—""Oo kasalanan mo talaga!" pagputol niya sa sasabihin ko. "Gago ka kasi! Nagtiwala ka pa kay Valeria, alam mo namang ilang beses ka nang siniraan niyon! Ngayong nalaman ko na kapatid niya pala si Monique, talagang mas lalo akong nanggigil sa kaniya!"Ako rin naman, ganoon ang nararamdaman. Pero, hindi ko rin maitatanggi ang katotohanan na matagal na siyang minamanepula ni Monique.Literal na masama ang ugali ni Roxie, alam ko iyon. Pero, kapag naiisip ko na ang pagmamanipula sa kaniya ni Monique ang i
Kanina pa akong akyat-panaog rito sa condo, kahihintay na sagutin ni Akus o ni Nanay Luz ang tawag ko sa kanila. I am also calling Nanay Luz's nurse but he always hangs up. I don't have any idea what is happening right now and I am nervous. My knees were trembling and my hands were shaking. Masyadong nilalamon ng kuryosidad ang katawan ko. Galit ba sa akin si Akus nang makita niya kami ni Ynigo kanina? Tama rin bang nakita ko siya kasama ang isang babae na tila pamilyar sa akin ngunit hindi ko naman masyadong namukhaan? Muli kong tinawagan ang numero ng kahit sinong maaari kong makausap tungkol sa sitwasyon ni Nanay Luz at Akus. There, Marcus' number is now available. He answered it. No, I guess he is not the person who answer my call. For a girl's voice greet me. "What a good day, Denicery! Kamusta ang kumpanya mo?" A good day?
Tulog na tulog si Ate Dorine nang maabutan ko siya sa condominium unit ko. Naabutan ko rin ang mga food stock ko na plastik na lang ang natira.Nakakita pa ako ng coke at bigla kong naisip na sinamahan niya ng capsule ang pag-inom niyon pero naalala kong marunong tumupad
Hiinatid ko si Ate Dorine sa condo ko. Nagpaalam ako sa kaniya na kukunin ko muna ang iilang mga gamit niya pati na gamit ko na nandoon sa bahay."Tawagan mo ako kung magkaroon ng problema, ah?" bilin ko sa kaniya saka siya niyakap. "I will answer your call, anytime, any
I am worried. I am really worried, for Joycelyn had never been like this before. Grabe siya kung magwalwal ngayong gabi. What I mean is, yes, we partied a lot but not like this. Sobrang inangkin niya nga talaga ang dance floor.May mga manyak na dinidikitan siya at ako m
Sumunod naman sa usapan si Ynigo. Pinag-drive niya lang ako hanggang makarating kami sa trabaho. Tahimik lang siya at hindi ni isang beses nagsalita.Kilala ko ang taong iyon, nag-iisip na iyon ng paraan. Ynigo is a man who will fight for what he think is right. He made
Ratings
reviewsMore