EP.16 กำจัดวัชพืช (3)

ร่างกายเล็กๆ ของหนูถูกดันไปติดกับผนังห้องเมื่อพี่ขวดพาเข้ามาแล้วล็อกประตู มือหนาสัมผัสที่เรือนผมสีดำขลับ แล้วไล่ลงมาถึงลำคอขาวผ่องที่แสนบอบบาง ร่างสูงเอนใบหน้าเข้ามาจนปลายจมูกเราชิดกัน ส่งผลให้หัวใจของหนูเต้นแรงหนักหน่วง

ตึกตัก ตึกตัก

“เสียงหัวใจดังมาถึงตรงนี้เลยนะ เด็กดีของพี่” เขากระซิบกระซาบข้างใบหูน้ำเสียงหวานละมุน พร้อมกับกดจูบลงมาที่ข้างแก้มของหนูที่หน้าแดงซ่าน หัวใจเต้นแรงเมื่อถูกขยำหน้าอกด้วยฝ่ามือหนา

“ตะ... ตัวพี่ขวดร้อนจัง”

“พี่ไม่ค่อยสบาย ก็อยากจะถ่ายหวัดมาให้หนูอยู่นะ” เขาแลบลิ้นเลียติ่งหูของหนูเบาๆ จนขนลุกซู่ราวกับจงใจจะยั่ว จนหนูต้องเม้มริมฝีปากแน่นกลั้นเสียงร้องที่น่าอาย พร้อมกับร่างกายที่ถูกกดจนแทบจมไปกับผนังที่เย็นเฉียบ พี่ขวดรุกล้ำอิสรภาพขอองหนูด้วยริมฝีปาก

“อื้อออ” เราจูบกันอย่างดูดดื่มร้อนแรง แม้ว่าที่หลังประตูบานนั้นจะเป็นห้องของเจ้าขาก็ตาม แต่ปกติก็มีแม่นมคอยดูแลตลอดเวลาจนหนูแทบไม่ได้หยิบจับอะไรเลย แม้ว่าตอนอยู่ที่บ้านคุณลุงจะแทบไม่ต่างกัน แต่ก็ไม่เคยที่จะชินสักที

ก็อยากกอดอยากอุ้มลูกนี่คะ แต่ดูเหมือนว่าตัวเองจะถูกอุ้มซะแทนแล้ว

หมับ

พี่ขวดยกตัวหนูขึ้นอุ้มลอยหวือด้วยมือข้างเดียว ร่างสูงปล่อยหนูลงบนเตียงก่อนที่จะตามมาคร่อมทับร่างกายอันบอบบาง แล้วประกบริมฝีปากจูบ ส่งเรียวลิ้นร้อนแทรกเข้ามาผ่านอุ้งปากที่เปียกชื้น

“อื้อ... พี่ขวดคะ” เราแลกลมหายใจให้กัน จนพี่ขวดผละออกมา เห็นใบหน้าของหนูที่ร้อนผะผ่าวจากพิษรักรัญจวนนี้

ร่างกายบอบบางที่เสื้อผ้าหลุดลุ่ย นอนหายใจหอบหน้าแดงซ่านแบบนี้ คงทำให้เขาคลั่งไม่น้อยเลย

“แม่งเอ้ย”

เขาสบถออกมา ก่อนที่จะปลดซิปกางเกงของตัวเองออก หนูก้มลงไปมองอย่างอายๆ ในจังหวะที่พี่ขวดทั้งปลดกางเกง ทั้งปลดกระดุมชุดออกจนร่างกายกำยำผงาดสู่สายตา แถมท่อนเนื้อเต่งของเขาก็ดูจะใหญ่ขึ้นอีก

หนูจำไม่ได้แล้วล่ะ เพราะมันสองปีมาแล้ว แต่เท่าที่รู้ก็คือ... มันกำลังจะเข้ามาอยู่ในตัวหนูอีกครั้ง

“อะ พี่ขวด” หนูกระซิบเรียกชื่อเขาเสียงพร่าเมื่อร่างสูงถกกระโปรงหนูขึ้นแล้วรั้งซับในตัวจิ๋วลงไป หน้าอกที่บางเบาของหนูถูกขย้ำด้วยใบหน้าคมคาย เขาปลดกระดุมชุดนอนของหนูออกทีละเม็ดด้วย “อื้อ”

“ทำไมต้องครางแบบนี้ตลอดเลยวะ แม่ง” เขาสบถออกมา ไม่รู้ว่าเสียงครางหนูเป็นยังไง เพราะตอนนี้อยู่ในอารมณ์หวามไหวจนเกินจะอดกลั้นว้ รู้แค่ว่าพี่ขวดแข็งพองคับมือเล็กที่ถูกส่งไปลูบไล้ท่อนเนื้อของเขาเบาๆ

“หะ... ให้หนูทำให้มั้ยคะ” หนูช้อนสายตาขึ้นถามเขาอย่างอายๆ เพราะพี่ขวดกำลังพองโตคับมือจนได้ที่ อีกอย่างหนูก็ยังไม่เปียกชื้นด้วย เลยจะทำให้เขาเปียกก่อน จะได้ใส่เข้าไปง่ายๆ

“ไม่เขินเหรอ” เขาถามเสียงแหบอย่างแปลกใจ แล้วหนูก็สั่นหน้า

“หนูอยากทำให้สามีของหนูค่ะ” ใบหน้าคมกร้าวขึ้นสีเลือดฝาดทันทีพอหนูโพล่งออกไปด้วยแรงอารมณ์แบบนั้น หนูรู้ว่าพี่ขวดพยายามเป็นคนที่แข็งแกร่งขึ้นในสายตาหนูตลอดเวลา เพื่อให้หนูมั่นใจว่าเขาจะปกป้องหนูและลูกได้

หนูเองก็อยากตอบแทนความรักที่เขามีให้หนูกับเจ้าขาเหมือนกัน ตอนแรกอาจจะไม่แน่ใจ เเต่พี่ขวดก็ยังคงมีกลิ่นอายของพี่ขวดคนเดิม

พี่ขวดที่น่ารัก ขี้อาย แถมยังซิงคนนั้น

“อ่า...” เขาครางเสียงกระเส่าเมื่อหนูรูดแท่งร้อนของเขาด้วยสองมือเล็ก รูดขึ้นรูดลงอย่างไม่ประสานัก พร้อมกับแลบลิ้นอุ่นๆ เลียวนที่รอบปลายหัวของเขา พี่ขวดกระตุกอย่างรุนแรง “อึก”

หนูดูดปลายลิ้นวนอยู่ในอุ้งปากเมื่อครอบครองท่อนเนื้อของเขาที่ปลายหัวได้สำเร็จ แต่เพราะขนาดของพี่ขวดทั้งใหญ่ทั้งหนา จนทำให้หนูต้องหลับตาปี๋แล้วพยายามดูดไปให้ถึงสุดโคน

หมับ

ฝ่ามือแกร่งลูบเรือนผมของหนูอย่างอ่อนโยน พร้อมกับรวบผมยาวๆ ไปมัดด้านหลังให้เพื่อให้หนูได้ทำให้เขาอย่างสะดวก หนูพยายามช้อนสายตาขึ้นมอง ก็พบกับพี่ขวดเวอร์ชั่นร้อนแรง ร่างกายกำยำที่เต็มไปด้วยรอยสักแดงซ่าน ใบหน้าของเขาก็เหมือนกัน

พี่ขวดกำลังก้มต่ำลงมามองหนูที่ทำให้เขาอย่างเสน่หา

“หนูเป็นเมียที่พี่ภูมิใจที่สุดเลยครับ” เขาออกปากชมตอนที่หนูเอียงคอเลียตั้งแต่โคนจรดปลาย พี่ขวดคว้าปลายคางหนูขึ้นมาสบตา ร่างสูงจับหนูอ้าปาก พร้อมกับสอดปลายนิ้วเข้าไปในอุ้งปากเล็กๆ ของหนู ในขณะที่มือของหนูก็ทำหน้าที่รูดขึ้นรูดลงให้เขาอย่างดี

“อื้อออ” พี่ขวดดูดน้ำลายของหนูผ่านปลายนิ้วแกร่ง เขาจับหนูนอนลงแล้วกรีดปลายนิ้วไปที่กลางกายสาว “อ๊ะ”

“ถ้าเจ็บ ก็บอกนะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงยั่วเย้า แล้วใช้ปลายนิ้วที่เปียกชื้นเขี่ยบริเวณปุ่มกระสันสีชมพูระเรื่อของหนู

น้ำหวานเปียกชุ่มปลายนิ้วแกร่ง หนูบิดเร้าร่างกายอ้อนแอ้นไปมา ในขณะที่เขาจะรูดกระดุมหนูจนหลุดออกจากกันหมดด้วยมือข้างเดียว แล้วโน้มใบหน้าลงมาดูดเลียปทุมถันสีชมพูอ่อน ในขณะที่ปลายนิ้วก็เขี่ยใจกลางกายไปด้วย

เป็นความรู้สึกมหัศจรรย์ที่หนูไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานมากแล้ว ตั้งแต่บนเครื่องบิน บนรถตอนนั้นหนูก็ไม่ได้สติด้วย

แต่ครั้งนี้... พี่ขวดอบอุ่นจังเลย