Share

EP.18 ทรยศ (4) จบตอน

last update Last Updated: 2026-01-16 23:01:26

เวลาผ่านไปสามเดือนครึ่ง พี่ขวดมักออกไปเจอกับหลิงหลิงอาทิตย์ละครั้ง ในขณะที่เจ้าขาเติบโตขึ้นจนอายุสองขวบกว่า

หนูเม้มริมฝีปากแน่น นี่ก็คืออีกวันที่พี่ขวดออกไปข้างนอกกับดาราสาวที่สวยไปหมดทุกมุมแบบนั้นโดยบอกกับหนูว่าเป็นการเจอกันเพราะธุรกิจเท่านั้น ทิ้งให้หนูอยู่กับเจ้าขา นั่งอยู่ในห้องเล่นกับลูก เฝ้ามองดูพัฒนาการของลูกเป็นเวลาสามเดือน จนหนูอุ้มเด็กคล่องขึ้น เพราะวันๆ ต้องขอแม่นมมานั่งเล่นกับลูกของตัวเองระหว่างที่รอสามีกลับมา

เจ้าขาติดหนูมาก พูดคำว่าม๊าได้เป็นคำแรก แถมยังชอบนอนซบกับอกหนูเวลาจะกินนมนอนอีกต่างหาก

เด็กน้อยที่แสนน่ารัก ถ้าแม่ไม่มีหนู แม่จะเป็นยังไงกันนะ

“ม้า ม้า”

เจ้าขาเรียกหนูล่ะค่ะ หนูคลี่ยิ้มให้ลูกแล้วมองลูกเดินเตาะแตะมาหา หลังจากพยายามฝึกลูกเดินเองโดยมีแม่นมจับตาดูอยู่ประมาณเดือนกว่าๆ เจ้าขาก็เดินได้ แต่ไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่นัก บางครั้งก็ล้มหน้าคะมำอยู่บ่อยๆ แต่เจ้าขาช่างเป็นเด็กน้อยที่เข้มแข็งเหลือเกิน ไม่ว่าจะล้มหน้าคะมำสักกี่ครั้ง ก็ไม่เคยร้องไห้ออกมาเลย

“คุณหนูท่าจะโตเป็นเด็กที่แข็งแรงมากเลยนะคะ ตอนแรกดูพัฒนาการช้า ก็เลยต้องปรึกษาคุณหมอของเด็กอยู่ตั้งนานแหน่ะ” แม่นมคนนี้เป็นคนไทยที่พี่ขวดรับมาเพื่อให้คุยกับหนูได้ เพราะพี่ขวดสังเกตเห็นว่าสองเดือนแรกหนูมักจะขลุกอยู่กับลูกสาว ก็เลยเหมือนเกริ่นๆ ว่าจะเอาแม่นมคนไทยมาดูแลหนูกับเจ้าขา “แต่ทุกวันนี้แข็งแรงมากเลยค่ะ จนคุณหมอยังตกใจเลยว่าดูไม่เหมือนเด็กผู้หญิง”

ถึงจะเสียใจที่พี่ขวดมักไปหาคุณหลิงหลิงบ่อยๆ แล้วบอกว่าทำธุรกิจร่วมกัน แต่ก็อดยอมรับไม่ได้ว่าพี่ขวดรู้ทุกเรื่องของหนูในบ้าน และจัดหาทุกอย่างมาให้ในทันทีตลอดเลย

“คุณเฟรย่าคะ พี่... คุณฝานเหอไปหาคุณหลิงหลิงอีกแล้วเหรอคะ” หนูเรียกผู้หญิงวัยกลางคนตรงหน้า ที่เป็นลูกครึ่งอังกฤษแถมยังสวยสะกดตาแม้ว่าจะอายุสามสิบปลายๆ แล้ว เธอคลี่ยิ้มให้หนูและพยักหน้ารับ

“แค่คุยธุรกิจเกี่ยวกับเครื่องสำอาง คุณผู้หญิงไม่ต้องกังวลไปหรอกนะคะ”

ไม่รู้สิ เซ้นต์ของหนูเหมือนจะบอกว่ามันไม่ใช่แค่นั้นยังไงก็ไม่รู้

“หนูกลัว... ว่าเขาจะ...” หนูเม้มริมฝีปากแน่น ไม่กล้าบอกความคิดด้านลบของตัวเองให้คุณเฟรย่าได้ฟัง ทั้งๆ ที่ทุกคนก็บอกว่าพวกเขาแค่ไปคุยธุรกิจกัน แต่หนูกลับรู้สึกน้อยใจและไม่ค่อยอยากจะเชื่อ

เป็นสามีภรรยากัน ควรมีความเชื่อใจกันสิ หนูนี่งี่เง่าจังเลย

“ไม่ต้องห่วงหรอกนะคะ ฉันคิดว่าคุณฝานเหอไม่มีทางปันใจไปให้ใคร คุณฝานเหอมั่นคงต่อคุณผู้หญิงมาก ดูจากการแสดงออกหลายๆ อย่าง” คุณเฟรย่ากุมมือของหนูเอาไว้ แล้วพยายามปลอบโยนให้หนูสบายใจขึ้น ในขณะที่หนูก็เม้มริมฝีปากแน่น คิดไปถึงการกระทำที่พี่ขวดทำให้ตลอดสามเดือนครึ่ง เขายังคงสม่ำเสมอ ทั้งกอดทั้งจูบหนูอยู่ทุกคืนเลย

เขาจะเหมือนเดิมใช่มั้ย วันนี้ถ้ากลับมา ก็ยังจะเหมือนเดิมใช่รึเปล่า

“... ขอบคุณนะคะ หนูจะเชื่อใจเขาค่ะ”

หนูรอจนกระทั่งได้ยินเสียงรถคันหรูอยู่นอกบานหน้าต่าง ทอดสายตามองในขณะที่อุ้มลูกสาวที่หลับอยู่แนบอก คุณเฟรย่าบอกว่าจะช่วยดูเจ้าขาให้เอง ให้หนูลงไปต้อนรับพี่ขวดได้เลย เพราะคุณเฟรย่าสังเกตปฏิกิริยาของหนูตลอดทั้งวัน ที่เอาแต่เสมองไปทางบานหน้าต่างแทบจะทุกวินาที

หนูก้าวลงไปด้วยปลายเท้าที่สั่นระริก ลงบันไดทุกขั้นด้วยความรู้สึกไม่มั่นคง ทั้งๆ ที่รู้ว่าพี่ขวดยังรักหนูเหมือนเดิม แต่หนูก็ยังมีอีกเสี้ยวหนึ่งที่ไม่มั่นใจเหมือนกัน

ตั้งแต่วันนั้นที่คุณหลิงหลิงมาหาพี่ขวดที่ป่วยเพราะยาเสพติดที่เธอกับเขาอ้างว่าเสพด้วยกันตอนคุยธุรกิจ ก็ไม่ค่อยมั่นใจกับท่าทางของพี่ขวดที่มีต่อหนูอีกเลย

ไม่รู้ว่านั่นเป็นเรื่องจริง หรือแค่ความฝันสวยหรูที่เขาสร้างขึ้นให้หนูยังคงคิดว่าเรายังรักกันเหมือนเดิม ทั้งที่ความจริงใจพี่ขวดอาจจะเปลี่ยนไปแล้วก็ได้

เราไม่ได้เจอกันตั้งสองปีเลยนะคะ หนูไม่คุ้นเคยกับเขาในหลายๆ เรื่องเพราะพี่ขวดเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนมาก เลยไม่รู้หัวใจเขาเหมือนเมื่อก่อนที่เรายังเป็นแฟนกัน ว่าเขายังคงหลงใหลหนูเหมือนเดิมมั้ย

ยังไงก็ตาม การที่เราพบกันตั้งแต่แรกจนกระทั่งมีอะไรกัน นั่นก็แค่เพราะความอยากรู้อยากเห็นของคนที่ไม่เคยมีความรักทั้งสองคนเท่านั้นเอง

ถ้าจะมีสักวันหนึ่งที่ต่างคนต่างหมดใจให้กัน ก็ไม่น่าจะแปลกเลยสินะคะ

เพราะความรักของพวกเราตั้งแต่ต้นจนวันนี้มันเร็วไปซะทุกๆ อย่างเลย

แต่... หนูไม่เคยลืมนะ

ทั้งครั้งแรกจนถึงวันนี้ จนกระทั่งมีลูกด้วยกัน

... หนูไม่เคยลืมเลยนะ

จนปลายเท้ามาหยุดอยู่หน้าประตู หนูกำกระโปรงผ้าลูกไม้ชีฟองที่ใส่จนยับยู่ กระทั่งร่างสูงเปิดประตูออกมา ตัวเขาที่อยู่ในชุดสูทพร้อมกับกลิ่นน้ำหอมที่ไม่คุ้นเคย ทำให้หนูไม่มั่นใจนัก

“น้องมนต์ มารอตรงนี้เลยเหรอครับ” หนูเม้มริมฝีปาก พยายามกลั้นความคิดด้านลบแล้วโผเข้ากอดเขาจนจมอกหนาของร่างสูง พี่ขวดผงะไปอย่างนึกแปลกใจ ก่อนที่เขาจะกอดหนูกลับท่ามกลางสายตาของทุกๆ คน แล้วลูบผมยาวๆ ของหนูอย่างอบอุ่น

แต่... ไม่เลย

กลิ่นน้ำหอมจากตัวเขา... มันเป็นน้ำหอมผู้หญิงที่หนูได้กลิ่นจากตัวของคุณหลิงหลิงในวันนั้น

กลิ่นที่ติดตัวจนเด่นชัดขนาดนี้... แค่คุยธุรกิจกันจริงๆ น่ะเหรอคะ?

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • Bondage #เทคนิกที่รัก   EP.18 ทรยศ (4) จบตอน

    เวลาผ่านไปสามเดือนครึ่ง พี่ขวดมักออกไปเจอกับหลิงหลิงอาทิตย์ละครั้ง ในขณะที่เจ้าขาเติบโตขึ้นจนอายุสองขวบกว่าหนูเม้มริมฝีปากแน่น นี่ก็คืออีกวันที่พี่ขวดออกไปข้างนอกกับดาราสาวที่สวยไปหมดทุกมุมแบบนั้นโดยบอกกับหนูว่าเป็นการเจอกันเพราะธุรกิจเท่านั้น ทิ้งให้หนูอยู่กับเจ้าขา นั่งอยู่ในห้องเล่นกับลูก เฝ้ามองดูพัฒนาการของลูกเป็นเวลาสามเดือน จนหนูอุ้มเด็กคล่องขึ้น เพราะวันๆ ต้องขอแม่นมมานั่งเล่นกับลูกของตัวเองระหว่างที่รอสามีกลับมาเจ้าขาติดหนูมาก พูดคำว่าม๊าได้เป็นคำแรก แถมยังชอบนอนซบกับอกหนูเวลาจะกินนมนอนอีกต่างหากเด็กน้อยที่แสนน่ารัก ถ้าแม่ไม่มีหนู แม่จะเป็นยังไงกันนะ“ม้า ม้า”เจ้าขาเรียกหนูล่ะค่ะ หนูคลี่ยิ้มให้ลูกแล้วมองลูกเดินเตาะแตะมาหา หลังจากพยายามฝึกลูกเดินเองโดยมีแม่นมจับตาดูอยู่ประมาณเดือนกว่าๆ เจ้าขาก็เดินได้ แต่ไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่นัก บางครั้งก็ล้มหน้าคะมำอยู่บ่อยๆ แต่เจ้าขาช่างเป็นเด็กน้อยที่เข้มแข็งเหลือเกิน ไม่ว่าจะล้มหน้าคะมำสักกี่ครั้ง ก็ไม่เคยร้องไห้ออกมาเลย“คุณหนูท่าจะโตเป็นเด็กที่แข็งแรงมากเลยนะคะ ตอนแรกดูพัฒนาการช้า ก็เลยต้องปรึกษาคุณหมอของเด็กอยู่ตั้งนานแหน่ะ” แม่นมคนน

  • Bondage #เทคนิกที่รัก   EP.18 ทรยศ (3)

    น้องมนต์คลี่ยิ้มออกมาอย่างโล่งอก ไม่ว่าสองปีที่ผ่านมาผมจะผ่านอะไรมาบ้าง หรือแม้ว่าเราจะห่างกันขนาดไหน แต่ความรู้สึกที่ผมมีต่อน้องยังเท่าเดิม เหมือนเดิมเสมอมาผมไม่ได้หมายความว่าไม่แคร์น้อง แต่ในคืนนั้น มันมีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้น แม้ว่าหลังจากนี้จะมีอะไรเข้ามากีดขวางความรักของผมและความสัมพันธ์ของครอบครัวของเรา ผมจะขอรับมันไว้แต่เพียงผู้เดียวที่บอกว่าไม่แคร์น่ะ คือไม่แคร์ว่าใครจะมองผมว่าเป็นยังไง เป็นคนเลวที่มีเมียหลายคน เป็นผู้ชายสองใจที่พอเป็นใหญ่เป็นโตก็ทิ้งผู้หญิงที่อยู่ด้วยกันมาตลอดไปอย่างไมใยดี ผมไม่แคร์ว่าชื่อเสียงผมจะเป็นยังไง หรือใครจะเกลียดผมมากแค่ไหนจากข่าวพวกนั้นผมขอแค่ให้น้องมนต์กับลูกปลอดภัย อยู่ข้างๆ ผมก็พอแล้ว แม้ว่ามันอาจจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ และเต็มไปด้วยขวากหนามแค่ไหนใช่ ที่หมายถึงก็คือ... ผมไม่ได้มีเซ็กซ์กับหลิงหลิงจริงๆนี่คือการจัดฉากด้วยยาปลุกเซ็กซ์ที่คุณหยวนทำพิเศษให้ มอมเมาสติสัมปชัญญะของหลิงหลิงจนคิดว่าพวกเรามีอะไรกันจริงๆ แม้ว่าสุดท้ายหลิงหลิงจะตลบหลังผมด้วยการเอายาไอซ์ที่ปนสารพิษต่อร่างกาย จงใจทำให้ผมดูเหมือนแพ้สารเสพติดในนั้น คนอื่นจะได้ไม่สงสัยและสาว

  • Bondage #เทคนิกที่รัก   EP.18 ทรยศ (2)

    จนหมอเดินออกไปพร้อมกับคุณลี่ที่ไปพูดคุยเรื่องค่าใช้จ่าย ผมก็หลับไปอย่างเหนื่อยอ่อน ลืมตาขึ้นมาอีกทีก็เห็นมือเล็กๆ ที่กุมมือผมเอาไว้แน่น เจ้าของผมยาวสลวยที่นอนฟุบอยู่ที่ปลายเตียงทำให้ผมรู้สึกสะท้อนในใจ ผมกัดริมฝีปากแน่น ตอนที่ค่อยๆ ยันตัวลุกขึ้นมาพิงกายกับหัวเตียงมือหนาเอื้อมไปสางผมให้เมียตัวเองอย่างอ่อนโยน ผมรู้ว่าที่ผมทำลงไปมันเหี้ยแค่ไหน ผมพูดกับคุณลี่ลงไปว่าผมไม่แคร์ นั่นก็คือผมไม่แคร์สายตาของคนอื่น ในวังวนสุดท้ายนี้ ทุกอย่างจะเฉลยออกมาในตอนท้ายเองติ๊ง ตองเสียงกริ่งหน้าบ้านที่ดังขึ้นในระหว่างที่ผมกำลังลูบผมของน้องมนต์ มันทำให้ผมผละออกไป พร้อมกับคนตัวเล็กที่สะลึมสะลือตื่นขึ้นมา เธอเงยหน้าขึ้นมองหน้าผม ก่อนที่น้องมนต์จะคลี่ยิ้มให้ จนผมได้แต่รู้สึกแย่กับรอยยิ้มที่ซื่อใสบริสุทธิ์ของเธอ ทั้งที่ก่อนหน้านั้นผมเคยชอบมันมากผมไม่ได้ยิ้มกลับจนเธอแปลกใจ ได้แต่รู้การมาของผู้หญิงคนนั้นแกรกเสียงประตูนั้นเปิดออกพร้อมๆ กับหลิงหลิงในชุดเดรสปักดอกกุหลาบอย่างดี เธอเดินตรงเข้ามาหาผมต่อหน้าเมียที่ผมรัก คว้าฝ่ามือหนาของผมมากุมไว้อย่างห่วงหา ท่ามกลางสายตาที่สั่นระริกของน้องมนต์ผมดึงมือเธอออก ไม่รู้

  • Bondage #เทคนิกที่รัก   EP.18 ทรยศ (1)

    หนูเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างแทบไม่เชื่อหูตัวเองเลย พี่ขวดที่ใจดีกับหนูมาตลอด ในตอนนี้กลายเป็นเพียงผู้ชายที่น่ากลัวคนหนึ่งเท่านั้น แววตาหนูสั่นระริก ในขณะที่ข้อมือที่ถูกบีบแน่นจากฝ่ามือแกร่งเริ่มแดงเป็นปื้นและเหมือนพี่ขวดจะรู้ว่าเขากำลังทำให้หนูกลัว ร่างสูงผละมือออกแทบจะทันที ก่อนที่จะหันหน้าหนีไปทางอื่น“ขอโทษครับ พี่คงใช้อารมณ์มากเกินไป” หนูเม้มริมฝีปาก ก่อนที่จะลูบแขนตัวเองป้อยๆ ตอนที่เขาหันหลังให้ “พี่ขอโทษที่หึงหนูจน...”“นะ... หนูไม่ได้ตั้งใจเลยนะคะ” หนูยกมือขึ้นกอดตัวเองตอนที่โพล่งแทรกขึ้นมาเสียงเบา ก่อนที่จะสะอื้นออกมาเพราะขวัญเสียจากสิ่งที่พี่ขวดทำเมื่อครู่ “หนูแค่อยากช่วยพี่ขวด... แค่เล็กน้อยก็ยังดี หนูไม่อยากอยู่เฉยๆ ให้พี่ขวดเลี้ยงดูแบบนี้นี่คะ”“คนดี” เขาปลอบประโลมพร้อมกับน้ำเสียงที่สั่นเครือ เหมือนคนกำลังรู้สึกผิด “ไม่ต้องทำอะไรให้พี่ขนาดนี้ก็ได้”“...”“พี่ไม่มีค่าพอให้หนูมาทำอะไรให้พี่หรอกครับ”หนูเงยหน้าขึ้นมองคนตัวโตอย่างไม่เข้าใจในคำที่เขาต้องการจะสื่อออกมา จนกระทั่งพี่ขวดใช้หลังมือปิดประตู ราวกับว่าเขาอยากจะขังตัวเองอยู่แต่ในนั้นหนูก้มลงมองพื้น มองปลายเท้าของตัวเองที

  • Bondage #เทคนิกที่รัก   EP.17 ไม่ใช่ผู้ชายทั่วไปที่ใครเขาบอกว่าแสนดี (4) จบตอน

    [พาร์ท : ตะขวด]พยายามลบความทรงจำที่ทำกับหลิงหลิงไป พยายามกลับมาเป็นพ่อและผัวที่ดีของเมียและลูกแต่ผมกลับสลัดมันออกไปจากจิตใต้สำนึกไม่ได้หัวใจของผมบอกว่านี่มันผิด มันผิดต่อน้องมนต์ ถ้าน้องมนต์รู้ว่าจะต้องเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้เพื่อแผนแก้แค้นที่สมบูรณ์ของผม เธอคงเกลียดขี้หน้าผม และไม่คิดจะกลับมารักกันอีก ดีไม่ดีเธออาจจะไม่ทนกับสถานะเมียหลวงและหอบลูกหนีกลับไปที่ไทยก็ได้แต่ผมกลับเลิกคิดเรื่องแก้แค้นไอ้หลิวเฉินไม่ได้ หลังจากที่รู้ว่าตระกูลพวกมันส่งหนอนบ่อนไส้มาเพื่อทำลายครอบครัวที่มีค่าของผม ถ้าช้ากว่านี้มันอาจจะเป็นอันตรายต่อน้องและลูก ความแค้นของผมก็มากพอที่จะหาทางทำลายมันทุกวิถีทางผมสืบรู้มาจากคุณหยวนว่าหลิงหลิงที่พยายามยั่วผมด้วยการส่งบัตรเชิญตลอดมา เธอเป็นคนรักคนแรกในชีวิตของหลิวเฉิน ที่ยอมทำได้ทุกอย่างเพื่อมัน เพื่อความรักที่เห็นแก่ตัวของมันกับฟ่งเฉินผู้เป็นพ่อ และการยั่วยวนผมอาจเป็นสิ่งหนึ่งที่พวกมันต้องการ มันตลกดีที่สุดท้ายแผนที่คุณหยวนคิดขึ้นมา ก็ต้องกลับมาทำลายผู้หญิงของศัตรูเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจอยู่ดีแต่ไม่ ผมยอมมีสัมพันธ์กับหลิงหลิงเพื่อครอบครัวของเราเท่านั้นคืนนั้นหล

  • Bondage #เทคนิกที่รัก   EP.17 ไม่ใช่ผู้ชายทั่วไปที่ใครเขาบอกว่าแสนดี (3)

    ร่างสูงนั่งยกนาฬิกาเรือนสีเงินในแบบที่เขาชอบขึ้นมาดู นาฬิกายี่ห้อหรูที่พ่อมักบอกให้หลิวเฉินใส่มันเสมอยามพบปะกับผู้คนที่เป็นคู่ค้าหรือเป้าหมาย เพราะนั่นมันทำให้เขาดูภูมิฐาน มีระดับ และเตะตาคนอื่นๆปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเขาไม่ชอบใส่นาฬิกาหรือ accessories อื่นๆ ในตัวนัก เขาชอบความเรียบง่ายมากกว่า แต่เพราะพ่อเขาอยากให้เป็นคนแบบนั้น เขาจึงจำต้องเป็นปลายนิ้วแกร่งเคาะแก้วชาจีนในมือ รอจนกระทั่งเห็นรถคันหรูจากด้านนอก พร้อมกับร่างบอบบางอ้อนแอ้นของสาวเจ้าที่เปิดประตูลงมาจากรถ เธอสะดุดรองเท้าส้นสูงอีกครั้งอย่างน่าขัน หลิวเฉินมองหุ่นบอบบางนั่นผ่านกรอบแว่น ปฏิเสธไม่ลงว่าหุ่นสเลนเดอร์คือแบบที่เขาชอบ แต่หลิงหลิงจะดูมีน้ำมีนวล และมีหน้าอกมากกว่าภรรยาของฝานเหอมากหน่อยน่าเศร้าจริงๆ เธอคนนี้คงไม่รู้ว่าสามีที่เธอมีลูกกับมันกำลังเริงรักกับผู้หญิงคนอื่นเพื่อแก้แค้นเขาจนประตูร้านอาหารจีนเปิดออกพร้อมกับคนตัวเล็กที่เดินมองซ้ายมองขวาเพื่อหาเขา หลิวเฉินนึกอยากรังแกถึงปล่อยให้เธอเดินหาเขาทั่วร้าน จนเห็นว่าเธอท่าจะมองไม่เห็นจริงๆ ถึงได้ยกมือขึ้นสูงๆ“... อะ!” ร่างเล็กอุทาน หน้าแดงก่ำอย่างขายหน้าตอนที่ค่อยๆ เดินตรงม

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status