تسجيل الدخولBuong buhay na pinangarap ni Venice na mapakasalan ang kaniyang childhood crush—pero sadyang mapagbiro ang tadhana. Naangkin niya nga sa papel si Teo, pero ang puso ng asawa ay matagal nang pagmamay-ari ng iba. Simula nang bumalik ang natatanging babae sa buhay ni Teo, mas lalong nanlamig ang kanilang relasyon. Ang laging katwiran—malubha at bilang na lang ang oras sa mundo ni Rhea. Sa loob ng limang taon, nagpabulag si Venice sa bait-baitan ng sariling mag-ama. Sa mismong ika-limang anibersaryo, saka lamang nabuo ang desisyon niya—iiwan ni Venice si Miguel at Teo. Husto na ang kaniyang pagdurusa. Pero pa'no kung ang malamig niyang asawa ay tumanggi sa diborsiyo? Matatakasan pa rin ba ni Venice ang mapait niyang kapalaran? Marahil kailangan niya ng tulong—sa pagbabalik ng lalaking tunay na nagmahal sa kaniya, magagawa bang kalimutan ni Venice ang nakaraan?
عرض المزيد"ANO SA PALAGAY MO OKAY NA BA ITO PARA SA IYO?" tanong ni Mariel sa kanya.
Ito ang bestfriend niya na may ari ng condominium unit na nasa Fantasy Condominium. Ibenta kasi ito ni Mariel kaya kinuha na lang niya, doon na kasi ito tumira sa bahay ng mister na kaklase din nila noong high school sila.
Nilibot niya ang tingin sa paligid at nilingon ang babae sabay ngiti. "Hindi lang basta okay, dahil okay na okay ito para sa akin."
Ngumiti na rin ang babae. "Mabuti naman at nagustuhan mo, actually kompleto na ito sa gamit dahil kaunti lang naman ang dinala ko sa unit ng mister ko."
Napansin nga niya iyon. "Oo nga kaya't mukhang mapapabilis ang paglipat ko," sagot niya.
May ilang pa silang pinag-usapan tungkol sa high school days nila.
"Sabi ko naman sa iyo mars, kayo talaga 'yong magkakatuluyan eh, noon eh hate na hate mo 'yang si Ricky. Tingnan mo ngayon siya pa pala naging husband mo," pambubuska niya sa kaibigan
Namula naman si Mariel at iniba ang usapan.
"Mary, naalala mo pa ba si King? Diba crush na crush mo 'yon?" nakangiting anito.
"Aba! Nag-aasar pa talaga." Sa isip isip niya
"Ha? Ah, oo naman hehe, bakit anong meron?" pagsasakay niya sa trip nito.
"Nabalitaan mo bang nag-asawa 'yon tapos naghiwalay sila ng asawa at may anak silang lalaki, ang kyut at gwapo nga eh kamukhang-kamukha ni King," masayang kwento nito.
Tumango-tango naman siya. "Ah gano'n ba? Sayang naman kung gano'n."
Sa narinig ay hindi niya tuloy maiwasang magbalik tanaw sa nakaraang kung paano niya nakilala ang gwapong binata na siyang bumihag sa puso niya...
Maaga ang uwian nila maingay ang mga kaklase niya nakikisabay din siya simpre, masaya silang nagbibiruan ng may dumaan sa harap nila. Napatingin siya sa isang lalaki mataas, maputi at hmm gwapo? Napatingin ito sa kanya ng malalim na parang pinag-aaralan siya nito na siyang pinagtaka niya. Nagtama ang mga mata nila ng lalaki at nagkatitingan sila hanggang sa bumukas na ang gate. Simula noon palagi na silang nagtatagpo ng lalaki. Hindi niya alam kung bakit at hindi niya man ma-amin alam niyang nahuhulog na loob niya sa lalaki kaya para maitago iyon, sa tuwing tinutukso siya ng tropa niya eh nilalait niya ito.
"Ba't ba crush na crush ng mga babae 'yang si King na 'yan, eh mukha naman 'yang tuko eh, ang laki ng mata mas gwapo pa nga 'yung kapatid niya," naiinis na komento niya.
"Oyy ikaw ah, aminin mo na kasi nagseselos ka lang, kasi maraming umaaligid sa kanya," sabat ni Juliane.
"Alam mo ikaw, aminin muna kasi na crush mo siya!" pag-aasar naman ni Irene.
"Oo nga naman, 'insan, gwapo niya kaya," kinikilig na dagdag ni Juliane.
"Hmmp ako? Mag-seselos." Tinuro niya ang sarili. "A-S-A, hahaha never ako magka-crush diyan sa bukaw na 'yan no!!" mariing tangi niya.
"Sinungaling!" sigaw naman ng hudas niyang utak
"Oyy, 'wag kang magsalita ng tapos my dear langga, ika nga, "The more you hate, the more you love," giit ni Janjan at ngumisi sa kanya na tila ba inaasar siya nito.
"Oo nga baka lamunin mo lahat ng mga sinasabi mo, ikaw din," makahulugang singit naman ni Irene.
"Che! Tumahimik ka nga, 'di ako magkakagusto doon never," napipikon saway ko.
Napatingin siya sa pwesto ng lalaki naabutan niyang nakatingin ito sa kanya biglang bumilis ang tibok ng puso niya. Wala sa sariling na pahawak siya sa dibdib niyang walang laman. Oo na sila na 'yung pinagpala, siya na 'yong minalas.
"Hala!! Ano ito? Kinakabahan ako? S-sa tingin niya? Shit!! 'Di 'to maganda," kinakabahang usal ng isip niya.
Kaagad siyang bumawi ng tingin at natulala.
"Psst, 'insan, natulala ka?" nagtatakang tanong ni Juliane.
"Omo!! Hala!! Baka narealize muna-" pabitin na singit ni Charmaine.
"Na inlove na siya kay Mr King yiee," dugtong ni Irene.
"Heh! Hindi ah," namumula tanggi niya sabay iwas ng tingin. Nagsihiyawan naman ang tatlo.
ALAM ni Mary na pag hindi siya umiwas sa lalaki lalo lang siya mahuhulog rito, kaya minabuti niya doon na lang mag tanghalian sa room niya. Ngunit sadyang mapagbiro ang tadhana kasi doon na naman tumambay ang lalaki sa dinadaan niya, kaya pagkadumadaan siya doon, todo tagu talaga ang lola mo, pero no epek, nakikita pa rin siya ng lalaki.
"Hirap talaga pagtaguan ang taong malaki ang mga mata kasi makikita at makikita ka pa rin," naiinis na bulong niya sa hangin sabay kamot sa ulo.
"Anyare sa iyo teh?" nagtatakang tanong ni Myca na kasama niya ng mga sandaling iyon.
"Ah wala iyon," mabilis na tugon niya sabay wagayway ng kamay.
-------FASTFORWARD------
LUMIPAS pa ang mga araw, gano'n pa din ang mga nangyari dahil laging naroon ang lalaki sa tambayan nito kung saan siya dumadaan.
"Nanadya ata ito eh!" naiinis na bulong ni Mary sa kanyang sarili.
Hapon nang makita niya itong naglalaro ng Volleyball sa school gym nila.
"Ang galing pala nito maglaro ng volleyball ah," namamanghang komento niya.
"Try ko din kaya," nakangiting giit niya.
Kahit pa alam niya sa sariling wala siyang kalam-alam sa gano'n laro pero she just feels to try it. Dahil ba iyon ang larong kinahilingan ng lalaki? Gusto ba niya magpapansin rito? Iyon ang mga katanungan sa isipan niyang hindi niya pa malaman ang sagot sa ngayon. Bago sa kanya ang damdamin na pinukaw ng lalaki. Kung ano man ang kakahinatnan nito ay hindi niya pa mawari pero isa lang na sisiguro niya, wala na siyang ligtas dahil itanggi man niya, lumalaban naman ang puso niya at malakas na sinisigaw ang pangalan ng binata.
...
Binibining mary ✍️
Chapter 5Dahil sa nangyaring pamamahiya ni Venice sa Harmoine Hall, mas tumindi ang galit ni Rhea laban sa kaniya. Bukod sa hindi na gumana ang pagpapaawa, hindi na rin takot si Venice kay Teo. Bilang kalaguyo, nakaramdam siya ng pangamba. Pero imbes na aminin ang pagkatalo, nakaisip kaagad si Rhea ng paraan kung paano mas dudurugin ang karibal. “Miggy, baby!” masiglang bati niya sa bata habang nakaabang sa gate. “I have a little something for you.” Nakilala ni Miguel ang ina-inahan. Ito ang unang beses na bumisita si Rhea sa eskwelahan ng bata. Kadalasan kasi, ang mag-ama ang dumadalaw sa kaniya sa ospital. “Mommy!” tumatakbong tawag ni Miguel. Habang papalapit siya, winagayway ni Rhea ang isang pouch. “Are those marshmallows?” malawak na ngumisi ito at nagpadyak-padyak ng paa. “Of course! My baby deserves a treat for doing so well in class,” sagot niya habang hinahaplos ang pisnge ni Miguel. “Unlike your Mom who only gives you bland food, I'm willing to spoil you.”Kahit hindi
Chapter 4“It's not your loss, but theirs. The moment you leave, napakaraming lalaki pa rin ang magkakandarapa sayo,” paalala ni Helen habang sumasandal sa door frame. Tiningnan niya mula ulo hanggang paa ang kaibigan. Talagang kinalimutan nito ang magarbong buhay maalagaan lang ang kaniyang mag-ama. Kung dati, parating naka-deisgner clothes si Venice, ngayon halos mapagkamalan na siyang katulong ni Miguel dahil sa sobrang kabaduyan.“Girl, you've gotta loosen up. Iwan mo na ‘yang mga damit mong parang pinaglumaan ni Maria Clara,” nanunudyong biro niya kay Venice. “We’re going shopping!” Kahit hindi agarang sumang-ayon sa kaniya ang kaibigan, puwersahan pa ring hinila ni Helen si Venice palabas ng mansyon. Sa garahe, nag-aantay ang isang itim na limousine. “Get in, we'll make Teo regret everything.” Pagkapasok nila pareho, sinenyasan ni Helen ang driver. Agad nitong pinaharurot ang kotse papunta sa pinakamalapit na mall. Kasabay ng malakas na tugtog, masayang binuksan ng magkaibig
Chapter 3Tinanggap ni Venice ang kaniyang kapalaran. Hindi talaga siya ang priyoridad ng asawa. Kahit madaling-araw, walang pag-aalinlangan si Teo na pumunta sa ospital, ni hindi man lang nila natapos ang usapan tungkol sa diborsyo. Sa kalagitnaan ng gabi, sinamantala ni Venice ang pagkakataon para makapag-empake ng gamit. Lumuluha siya habang paisa-isang sinisilid sa maleta ang mga gamit. Ramdam niya ang hapdi ng labi at pisnge. Sa sobrang lakas ng sampal ni Teo, tumilapon siya. Tahimik ang buong mansyon, pero bigla itong nabasag nang sumigaw si Miguel sa kalagitnaan ng isang masamang panaginip. Natatarantang tumakbo si Venice sa kwarto ng anak, pero imbes na siya ang hanapin nito, si Rhea ang naging bukambibig ng bata. “Mommy Rhea… where are you?” nakapikit nitong turan. “Please Mommy, I need you.”Halos basagin nito ang tainga ni Venice. Parehong asawa at anak niya ang dumudurog sa kaniyang puso. Ang mga taong dapat niyang masandalan, ang siyang umuubos ng kaniyang lakas at sig
Chapter 2“You want a divorce? Gan'yan ka na ba talaga kababaw, Venice?!”Halos magsilabasan ang ugat sa leeg ni Teo. Mukhang natapakan ni Venice ang pride ng asawa, pero wala siyang balak magpatinag. “It wasn't a question, and I wasn't asking. Nakapirma na rin ako.”Sa tindi ng tensyon, napilitang luwagan ni Teo ang kaniyang kurbata. “Wag mong sasabihing makikipaghiwalay ka dahil lang sa nakalimutan namin ang birthday mo?” umiisid na saad niya. “Today wasn't only my birthday,” seryosong tugon ni Venice. “It’s also our fifth anniversary.” Inakala niyang matatauhan si Teo at hihingi ito ng tawad, pero kabaliktaran ang kaniyang naging sagot. Mas lalo niyang napagtanto kung gaano kalala ang pangloloko sa kaniya ng asawa. “How can you be so selfish? Today might be Rhea’s last birthday.”Hindi na nagulat si Venice sa pangangatwiran ng asawa. Sa kahit anong sitwasyon, parati talaga siyang dehado kapag si Rhea ang kalaban. Kasal nga sila sa papel, pero walang duda na ang puso ni Teo ay p
Chapter 1“Happy birthday to me… happy birth—” napalitan ng hikbi ang mahinang boses ni Venice. Pilit niyang kinantahan ang sarili sa harap ng maliit na chocolate cupcake. Tanging pagtangis lang ang maririnig sa loob ng kusina. Nang malapit nang matunaw ang kandila, saka lang nakahanap ng lakas si


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.