MasukSpecial 6หลายปีต่อมาบรรยากาศยามเช้ายังคงวุ่นวายไม่ต่างไปจากทุกวัน…เนื้อเสียงเจื้อยแจ้วหลายเสียงดังต่อเนื่องไม่หยุดมากว่าชั่วโมงเข้าให้แล้ว กระทั่งฉันเดินลงมาถึงที่ชั้นล่างก็ทันได้เห็น ร่างสูงในชุดสูทเป๊ะปังตั้งแต่หัวจรดเท้า โน้มตัวลงช้อนร่างเล็กของเด็ก ๆ ขึ้นที่สองข้อแขน“วันนี้เฮียกลับไวจะพาไปดิ
จู่ ๆ เจ๊หยีที่วันนี้อยู่ในชุดอลังการยิ่งกว่าทุกวันก็ดึงเอากระดาษแผ่นหนึ่งมาวางลงบนโต๊ะ ทุกสายตาหันมอง มีเพียงแค่เฮียครามที่ผุดยิ้มกว้างมองสบตาเมียตัวเองเจ๊พริกเป็นคนแรกที่คว้ากระดาษแผ่นที่ว่าขึ้นดู และเจ๊ก็เบิกตาโตจนเจ๊อ้ายที่นั่งอยู่ข้างกันต้องรีบขยับหัวชะโงกมองตาม และเจ๊ก็ตกอยู่ในสภาวะเดียวกันค
“หนูทำผัวหลงได้ขนาดนี้ น่าจะดีใจ…” สายตากระหายหิวยังคงหลุบลงมอง พร้อมกันบั้นท้ายหนาก็หดเกร็งทุกจังหวะที่มีการเบียดอัดความแข็งกร้าวเข้าไปจนสุดทาง เพราะรู้ว่าคงจะต้องให้เขาได้ปลดปล่อยสักหนึ่งรอบฉันก็ได้แต่ยืนแข้งขาสั่นใช้แขนสองข้างโอบรอบเหนือบ่ากว้าง ยอมพยักหน้าตามใจในที่สุด
Special 5 หลายเดือนต่อมา เรากำลังนั่งกินข้าวกันอยู่ที่บ้านของฉันกับเฮียยักษ์… เพื่อนทุกคนมารวมตัวกันที่นี่เนื่องในวันเกิดของหนูยิ้มหลานสาวคนโตของกลุ่มที่ตอนนี้กำลังเรียนอยู่ในระดับชั้นปฐมวัยหลังจากเวลาผ่านไปหลายปีนับตั้งแต่ตอนนั้นที่หลานยังเป็นเพียงเด็กน้อยตัวอ้วนป้อ
“วันนี้น้องของเจ๊สวยมาก”“เจ๊ก็เหมือนกัน”“ขอให้ความรักยืนยาวยั่งยืนตลอดไปนะซอล”“ขอบคุณนะคะ”“ยักษ์เป็นคนดีจะต้องดูแลซอลได้ดีมากแน่ ๆ”แล้วอีกฝ่ายก็กลับเสียงสั่นเครือขึ้นมาทั้งอย่างนั้น แต่ก็ได้เห็นแค่เพียงแวบเดียว เจ๊พริกพยายามเอ่ยต่อด้วยเสียงกลั้วหัวเราะ“เพื่อนเจ๊จะต้องทำให้ซอลมีความสุขมากแน่นอน
Special 4หลายปีต่อมางานแต่งงาน“ตื่นเต้นไหม?”“นิดหน่อยค่ะ”“ตอนเจ๊แต่งก็ตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน”“ตอนนั้นดีใจมากเลยใช่ไหมคะ?”“เหมือนฝันอะไรแบบนั้น”“หนูก็เหมือนกัน…”“เจ๊พริก เฮียยักษ์โทรมาถามว่ากดเงินสดมาให้รึยังคะ?”การสนทนาแบบเป็นส่วนตัวระหว่างฉันกับคนที่นั่งอยู่ข้างกันเป็นอันต้องสิ้น
วงสนทนาชะงักเงียบลงชั่วอึดใจในตอนที่เฮียเจินเอ่ยปากแนะนำฉันขึ้นแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย สายตาตื่น ๆ ของพี่จี้เลื่อนมองมาในทันที รอยยิ้มดูจะคลายลงเล็กน้อย ทว่าในอีกวินาทีก็ผุดยิ้มกว้างเหมือนเดิม “ยักษ์มีแฟนตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมเราไม่เห็นรู้เรื่องเลย…” พอโดนตั้งคำถามโดยตรง เฮียคงเพิ
Episode 24 ซอล ตอนดึก วันนี้เป็นวันเปิดร้านวันแรกของเจ๊พริกที่ก็ไม่ได้เรียกว่าเปิดร้านของจริงเพราะยังไม่ได้เปิดรับลูกค้าอย่างเป็นทางการวันนี้เลยถือว่าเป็นวันพักผ่อนของทุกคนที่พากันหยุดงานมาร่วมแสดงความยินดี กว่าจะได้แยกย้ายก็ปาไปช่วงเย็น กว่าจะเก็บข้าวเก็บของเตรียมสภาพ
“ทำไมไม่ขอคบให้มันสิ้นเรื่องมันซะตั้งแต่ตอนนี้ จะได้ไม่เสียเวลา” ใครสักคนพูดขึ้นอีกแต่กับคำถามนี้ ฉันเองรู้อยู่แก่ใจว่าทำไมถึงทำไม่ได้…แม้ฉันกับเฮียจะมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน แต่นั่นอาจเป็นเพราะเราเห็นตรงกันมาตลอด ในเรื่องที่ว่าไม่อยากจะผูกมัดกับใคร หากเอ่ยไปโต้ง ๆ บทสรุปจะออกมาเป็นแบบไหน ฉันยังไ
Episode 12 ซอล “แบบนี้จะดีเหรอคะ?” “เจ้าของบ้านเขาว่าดี”“…”“ช่วงแรก ๆ งานอาจยุ่ง ถ้ามาอยู่นี่ หนูจะได้พักผ่อนเต็มที่ด้วยไง” ร่างสูงซึ่งกำลังยกกระเป๋าลงจากท้ายรถตอบแบบไม่คิดมาก ขณะที่ฉันยังรู้สึกเกรงใจช่วงเย็นที่ผ่านมาเจ๊พริกเอ่ยปากคุยเรื่องที่จะให้ฉันย







