เข้าสู่ระบบAba, sino?
“Isa sa miyembro ng grupo ng nasaktan...” Sandali siyang huminto at nilunok ang kaba bago itinuloy, “ay kapatid ni Dr. Riz.”“What?!”“Seriously?!”Halos sabay na napasigaw sina Samuel at Felix.Napalingon ang dalawa sa isa't isa, parehong nanlalaki ang mga mata sa gulat. Kung kanina ay seryoso lama
JaredAgad na bumalik ang manager ng race track habang mahigpit nitong hawak ang isang itim na tablet. Halatang nagmamadali itong bumalik matapos kong utusan na kunin ang recorded footage ng race.Paglapit nito sa amin, yumuko ito nang bahagya at pormal na inabot sa akin ang device kung saan naka-re
Napailing na lang ang lalaki nang maisip iyon.Masyadong absurd.Dr. Riz will not do that. She's a professional, not a speed junkie.“Unless...” bulong niya sa sarili.Napakunot muli ang noo niya.“No. That's ridiculous.”“What do you think of the new track setup?” tanong ni Felix habang naglalakad
Third PersonBahagyang dumaing ang mga gulong ng sasakyan nang mabilis na umarangkada si Riz palayo sa kanyang kinaroroonan. Bahagya pang napaatras ang katawan niya sa driver's seat dahil sa biglaang pag-apak niya sa accelerator, ngunit hindi na niya iyon inintindi.Ang tanging laman ng isip niya ay
Nakatatlong cupcake na siya at medyo kalmado na rin nang biglang muling tumunog at yumugyog ang kanyang cellphone sa dashboard.Napahinto siya sa pagnguya.“Who is it now?”Bahagyang kumunot ang kanyang noo at napataas ang isang kilay nang makita sa screen ang pangalan ng kanyang nakababatang kapati
Third PersonWalang humpay at tila nang-aasar ang boses ng pagtawa ni Jared mula sa kabilang linya. Parang lalo pa nitong sinasadyang asarin si Riz sa tuwing maririnig ang halatang pagkairita sa boses niya.Dahil dito, lalong naramdaman ni Riz ang mabilis na pag-akyat ng init sa kanyang mga pisngi a
Estella Sinundan ko ng tingin si Chansen habang naglalakad palayo para sundan si Dad, ang biyenan kong lalake. Ramdam ko pa rin ang titig niya bago siya tumalikod; ‘yung tipong nakangiti pero may pag-aalala. “Hija,” tawag ni Mommy dahilan upang lingunin ko siya. “’Wag kang mag-alala, walang mangya
Estella"Viv, ang best friend natin… nabibilang pala sa pinakamayamang angkan sa buong bansa," halos wala sa sarili ang tono ni June nang magsalita. Hindi siya kumukurap habang nakatitig sa akin, pero ramdam ko ang tensyon sa paraan ng pagkakahawak niya sa braso ni Vivian.Si Vivian naman, parehong
Tahimik kong isinara ang pinto sa likod ko. Maingat. Walang ingay. Pero kahit ‘yon, hindi niya napansin.Busy pa rin siya sa kakadaldal. Sa kung sinuman ‘yung nasa kabilang linya. Lumingon siya saglit papunta sa closet pero hindi ako nakita.Sinundan ko siya. Tahimik pa rin.Hanggang nasa pintuan
“Estella…” Mahina kong tawag. Puno ng pagsisisi ang boses ko.Pero tinabig lang niya ang kamay ko na para bang hindi na ako pwedeng lumapit, hindi na ako pwedeng humawak. At doon, sumabog ang kirot at inis na kanina ko pa pinipigil.Napakuyom ako ng kamao ko, mahigpit, parang sinusubukan kong ikulon







