LOGINNang kumalma na si Rafael, napansin ni Aldrin na tahimik itong nakaupo sa gilid ng kama. Magulo ang buhok nito at nakayuko, halatang hindi alam kung ano ang gagawin.
Ibinaba ni Rafael ang ulo sa pagitan ng mga braso niya.
Hindi alam ng doktor kung ano ang sasabihin. Saglit itong nag-isip bago maingat na nagtanong.
Ngayon lang niya nakita kung paano talaga mag-isip si Celeste. Lahat ng kabaitan at pagiging understanding nito ay parang isang malaking pagpapanggap.Naalala niya kung gaano niya ito pinagkatiwalaan sa loob ng maraming taon.Ngayon, parang ang laki ng naging pagkakamali niya.Paano niya naisip na kailangan niyang protektahan si Celeste, samantalang si Destiny ang paulit-ulit niyang sinaktan at itinulak palayo?Tumingin si Rafael kay Celeste.Wala na roon ang dating lambing at awa.Puro disappointment na lang.“R-Rafael?”Natigilan si Celeste nang makita ang dalawa
Tahimik na nakatayo si Theo sa tabi ni Rafael, pero palihim siyang nakatingin kina Ayessa at Destiny nang may halatang inis.“Hindi ako tatanggap ng sorry lang. Gusto kong humingi siya ng tawad kay Ayessa sa harap ng buong klase. At gusto kong ilipat siya ng school.”Natigilan sina Rafael at Theo sa sinabi niya.“Hindi ako humihingi ng compensation,” dagdag ni Destiny. “Gusto ko lang na matutong rumespeto si Theo at hindi na maulit ang ginawa niya.”Biglang napatingin ang teacher kay Destiny.“Ma’am, huwag kayong mag-alala. Magdo-donate din ako sa school. Kung kailangan ng teachers para sa French at horseback riding, ako na rin ang bahala.”
Mabilis na kumalat sa kindergarten ang balita tungkol sa bagong estudyante sa Class 3—si Theo, anak ni Rafael Buenavista.Dahil sa yaman at impluwensya ng pamilya niya, agad siyang napansin sa school. Nag-donate pa si Rafael ng isang building at nagpaayos ng language training para sa mga teacher at estudyante.Kaya bago pa man siya tuluyang makilala ng mga kaklase niya, may bilin na agad ang mga magulang sa kanilang mga anak: huwag na huwag nilang aawayin si Theo.“Kapag nasa school ka, makipagkaibigan ka kay Theo. Huwag mo siyang aawayin.”Sa dati niyang school, puro mayayamang pamilya ang mga kaklase ni Theo. Walang kailangang magpa-impress sa kanya.Pero dito, ibang-iba.
Hindi na nag-dinner si Rafael. Nag-iwan na lang siya ng malaking halaga sa restaurant bago bumalik sa kumpanya.Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang nangyari kanina. Lalo na sina Destiny at Ayessa.Pag-uwi niya, sinalubong siya ni Katrina.“President Rafael, dumating na po ’yung mga damit ninyo sa dry cleaner.”“Okay.”“May nakita rin po silang pendant sa bulsa.”Iniabot niya kay Rafael ang maliit na four-leaf clover crystal pendant.Natigilan si Rafael nang maalala si Ayessa. Tatlong taon na ang nakalipas nang mabuntis si Destiny, noong sila pa. Naalala niya ang sinabi ni Ay
Napangiti si Marco. “Ibig sabihin, ’yung lalaking hindi mo kilala. Kaya kapag may kakaibang lalaking lumapit sa’yo, lumayo ka agad, okay?”Tumango si Ayessa, pero maya-maya ay napaisip.“Gusto ko rin ng daddy. Uncle Marco, nakita mo na ba ang tunay kong daddy? Ano’ng trabaho niya?”“Sa isang company siya nagtatrabaho.”“Bakit hindi niya kami binibisita ni Mommy?”“Busy siya. May mga dahilan kung bakit hindi siya makapunta.”Tumango si Ayessa.“Ordinary employee ba siya? Sabi ni Mommy, mga ordinaryong empleyado lang ang hindi basta makaalis
Matapos mag-isip sandali, tinawagan ni Destiny si Lola Amalia. “Destiny? Ikaw ba talaga ’yan? Totoo ngang bumalik ka na. Hindi nagsisinungaling si Secretary Aldrin.”Nang marinig ni Destiny ang malambing na pagtawag ni Lola Amalia, agad siyang nakaramdam ng lungkot. Sa mga nakaraang taon, wala na siyang naging contact kay Lola Amalia. Simula nang umalis siya ng bansa, namuhay na lang siya para sa sarili niya at kay Ayessa.Kaya pumunta si Destiny sa dating bahay ng Buenavista Family, dala ang ilang regalo at emerald jewelry set para kay Lola Amalia.Masayang sinalubong siya nina Lola Amalia at Manang Cora. Matagal silang nagkuwentuhan tungkol sa buhay ni Destiny abroad at kay Ayessa.Nang malaman ni Destiny na minsang naospital si Lola Ama







