Chapter 3

"A-Aira?!" naguguluhang sigaw ni Markus habang pilit na hinahawakan ang kumot para takpan ang sarili. Ang kanyang ulo ay kumikirot pa rin sa matinding sakit. "Wala akong ginagawang masama! I don't even know why I'm here at kung bakit kasama ko si Elena!"

"Huwag ka nang magsinungaling, Markus!" sigaw ni Aira sabay hagulgol, habang ang dalawang staff sa likod niya ay napapailing sa matinding shock at bulungan. "Pumunta ako rito dahil may nakapgsabi dito kayo nagstay ni Elena. Kagabi, nagmadali akong umuwi nang maaga dahil tumawag ang family ko para sa isang emergency call. Pero..... pero ito ang maabutan ko?! Kayo ng best friend ko, walang mga damit at magkatabi sa iisang kama?!"

Si Elena ay nanatiling nakayuko sa tabi ni Markus, nakapikit nang mariin habang tuloy-tuloy ang agos ng luha sa kanyang mga pisngi. Ang bawat salitang lumalabas sa bibig ni Aira ay parang matalas na kutsilyo na paulit-ulit na sumasaksak sa kanyang dibdib. Ginawa ni Elena ang utos: ang manahimik, umiyak, at tanggapin ang lahat ng pag-usig para lumabas siyang ahas, at kontrabida sa paningin ni Markus.

"Elena... magsalita ka!" galit na sigaw ni Markus. Hinawakan niya nang marahas ang balikat ni Elena at pilit itong iniharap sa kanya. "Tell her the truth! Anong nangyari kagabi?! Bakit tayo magkasama sa room na 'to?! Sabihin mo sa kanya na wala tayong ginagawang masama!"

Nang magtama ang mga mata nila, halos madurog ang buong pagkatao ni Elena. Ang mga mata ni Markus na dating puno ng charisma, respeto, at kaunting lambing ay napalitan ng matinding kalituhan, matinding sakit, at nag-aapoy na galit.

"P-patawarin mo ako, Markus..." utal na hikbi ni Elena habang nakatitig sa lalaki. "P-patawarin mo ako..."

Iyon lang ang naging sagot niya—isang maikling pahayag na sa paningin ni Markus ay isang direktang pag-amin ng pinakamalaking kasalanan.

Nanlamig ang buong katawan ni Markus. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kanyang kamay mula sa balikat ni Elena na tila ba biglang nawalan ng lakas ang kanyang mga bisig.

"Iyon na 'yon?" galit na sigaw ni Aira na lalong nagpaalingawngaw sa apat na sulok ng kwarto. "Patawarin ka?! Elena, tinulungan kita noong wala ka kahit piso! Tapos ito ang ipapalit mo sa akin?! Inagaw mo ang boyfriend ko!"

Umiyak pa nang mas malakas si Aira, itinakip ang dalawang kamay sa kanyang mukha. "Tapos na tayo, Markus! Ayoko na sa 'yo! Hinding-hindi ko mapapatawad ang ginawa niyo sa akin!"

Mabilis na tumalikod si Aira at patakbong lumabas ng kwarto habang umiiyak. Ang dalawang staff ay nagmamadali ring sumunod sa kanya.

Nabalot ng napakabigat at nakakabinging katahimikan ang buong kwarto.

Nakatungo pa rin si Elena, nanginginig ang buong katawan habang mahigpit na nakabalot sa puting kumot. Ramdam na ramdam niya ang napakalamig at nakamamatay na aura ni Markus na tumayo na ngayon mula sa kama.

Mabilis na isinuot ni Markus ang kanyang pantalon. Bawat kilos ng lalaki ay puno ng matinding galit. Isinampa niya ang kanyang white button-down shirt sa kanyang balikat, na nagpapakita sa kanyang matigas na dibdib at magulong hitsura. Lumapit siya sa paanan ng kama at tumitig kay Elena mula sa itaas.

"Look at me, Elena," malamig, mababa, at nakakapanginig ng laman na utos ni Markus.

Hindi gumalaw si Elena sa sobrang takot. Nakatitig lang siya sa magulong sheet ng kama habang tuloy-tuloy ang pagbagsak ng kanyang mga luha.

"I said look at me!" bulyaw ni Markus sabay kabig at pigil sa baba ni Elena gamit ang kanyang malakas na kamay para pilitin itong mag-angat ng mukha.

Napasinghap si Elena sa gulat at sakit. Ang hawak ni Markus sa kanyang mukha ay mahigpit, marahas. Wala na ang dating respeto at kaunting ngiti na ibinibigay nito sa kanya kapag nagkakasalubong sila sa hallway ng kumpanya bilang kaibigan ni Aira. Ang naroon na lang ngayon ay ang malupit, walang puso, at makapangyarihang CEO na walang awa sa sinumang nagtataksil sa kanya.

"Bakit mo ginawa 'to?" malamig at pabulong na tanong ni Markus, ngunit bawat salita ay parang may kasamang lason. "Plano mo ba 'to mula pa noong umpisa? Inilagay mo ba ako sa posisyong 'to para iwan ako ni Aira?"

"M-Markus... h-hindi..." nauutal at nahihirapang hikbi ni Elena. Gustong-gusto niyang sabihin ang totoo. Gustong-gusto niyang isigaw na si Aira ang nagplano ng lahat, na si Aira ang naglagay sa kanila sa situwasyong ito para makalabas ito sa relasyon nang parang walang kasalanan. Pero hindi niya mailantad ang katotohanan dahil sa napakalaking utang na loob kay Aira.

"Nawalan ako ng malay kagabi right after you gave me that drink," patuloy ni Markus habang tumatalim at dumidilim ang kanyang titig. "I trusted you because you're Aira's best friend. Nilagyan mo ba ng pampatulog ang alak ko?!"

Napakagat-labi si Elena at pilit na ipinikit ang kanyang mga mata habang lalong umiiyak. Ang kanyang katahimikan ay naging sapat na sagot para sa nagdidilim na isip ni Markus.

Natawa nang mapait si Markus—isang malamig at nakakapangilabot na tawa na nagpataas ng balahibo ni Elena. Binitiwan niya nang marahas ang mukha ni Elena na tila ba nandidiri siyang madikit ang kanyang balat dito.

"Napakagaling," bulong ni Markus habang dahan-dahang umiiling. "Napakagaling mong magpanggap. Akala ko mabait ka, tahimik, at tapat kay Aira. Yun pala, may maitim at napakarumi kang balak. What do you want? Money? Ang mapansin ko? O sadyang inggitera ka lang talaga sa buhay ng kaibigan mo?!"

"H-hindi ako inggitera, Markus..." mahinang apela ni Elena sa gitna ng kanyang pagluha. "Hindi ko gustong mangyari 'to..."

"Don't you dare speak my name!" sigaw ni Markus na umalingawngaw sa silid at tuluyang nagpatahimik kay Elena. "Wala kang karapatang banggitin ang pangalan ko gamit ang maruming bibig na 'yan!"

Tumalikod si Markus, at kinuha ang kanyang wallet. Kumuha siya ng napakamakapal na bundle ng libu-libong cash mula rito at walang pag-aalinlangang itinapon ito nang diretso sa mukha at sa katawan ni Elena.

Ang mga papel na pera ay nagsabog sa hangin bago dahan-dahang bumagsak sa kama at sa kandungan ni Elena.

"Gusto mo ng pera, 'di ba?" galit at puno ng paghamak na sabi ni Markus. "There! Take all of it! Pero siguraduhin mong hindi ka na magpapakita sa akin kahit kailan."

Tinitigan ni Elena ang makakapal na perang nakakalat sa kanyang kandungan. Ang sakit na nararamdaman niya sa kanyang dibdib ay mas matindi pa sa anumang pisikal na pinsala. Ang lalaking matagal na niyang lihim na minamahal mula sa malayo ay nakatingin sa kanya ngayon na para siyang pinakamababang uri ng babae sa lupa.

"Umalis ka na sa harap ko." mariing utos ni Markus "And I'll make sure... starting today, sisirain ko ang buhay mo. Wala ka na babalikan trabaho sa kumpanya ko at hinding-hindi ka na makakahanap ng trabaho sa kahit anong kumpanya sa buong Pilipinas. Sisiguraduhin kong malalaman ng lahat kung anong uri kang tao."

Nanginginig ang buong katawan na tumayo si Elena habang mahigpit na nakabalot ang kumot. Mabilis niyang pinulot ang kanyang mga damit na nakakalat sa floor at patakbong pumasok sa bathroom.

Pagkasara ng p***o ng bathroom, napaupo si Elena sa malamig na semento at napahagulhol.